Vreemdelingenrecht
HTL/COa, maatregel artikel 56 Vw, verkeerde datum incidenten, kennelijke verschrijving, incident met zeer…
Rechtbank Den Haag, 17 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33969 · Rechtbank Den Haag · 17 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33969
Zaakgegevens
Op 17 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Groningen
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Datum publicatie
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- AWB 26/14249 en NL26.49143
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33969
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
HTL/COa, maatregel artikel 56 Vw, verkeerde datum incidenten, kennelijke verschrijving, incident met zeer grote impact, 1 dag zonder rechtstitel in vrijheid beperkt, beroepen deels gegrond en voor het overige ongegrond, schadevergoeding en PKV.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummers: AWB 26/14249 en NL26.49143
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaken tussen
[naam] eiser,
geboren op [geboortedatum] ,
van Nigeriaanse nationaliteit,
V-nummer: [nummer]
(gemachtigde: mr. R.J. Schenkman),
en
het Centraal Orgaan opvang asielzoekers, het COa,
alsmede
de minister van Asiel en Migratie, de minister,
(gemachtigde: mr. I. van Es).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank twee beroepen. Het eerste beroep is gericht tegen het besluit van het COa van 28 juli 2026. In dat besluit heeft het COa besloten om eiser per 28 juli 2026 in de HTL in Hoogeveen te plaatsen (hierna: het plaatsingsbesluit). Het tweede beroep van eiser richt zich tegen het besluit van de minister van dezelfde datum om hem een vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 56 van de Vw op te leggen (hierna: de vrijheidsbeperkende maatregel). De rechtbank merkt het beroep ook aan als een verzoek om schadevergoeding.
Eiser heeft op 25 augustus 2026 beroepsgronden ingediend.
De rechtbank heeft de beroepen op 20 oktober 2026 op zitting behandeld. De gemachtigde van eiser is verschenen en de minister en het COa hebben zich gezamenlijk laten vertegenwoordigen door hun gemachtigde. Eiser is niet verschenen. De rechtbank heeft het onderzoek in beide zaken op de zitting gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
2. De beroepen zijn gegrond voor zover eiser feitelijk zonder rechtstitel in zijn vrijheid is beperkt. De beroepen zijn voor het overige ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt, maar wel een schadevergoeding en een vergoeding van zijn proceskosten. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt.
Het beroep gericht tegen het plaatsingsbesluit
De feitelijke verslaglegging van het incident
3. Het COa heeft in het plaatsingsbesluit uitgebreid verslag gedaan van het incident dat ten grondslag ligt aan het besluit. Kort samengevat komt dit op het volgende neer. Op
22 juli is eiser aangesproken door COa-medewerkers om hem te informeren over de ROV-2 maatregel die aan hem was opgelegd vanwege een op 14 juli 2026 plaatsgevonden incident. Eiser is verbaal erg agressief geworden. Daarbij heeft eiser ook geweigerd om de aanwijzingen van COa-medewerkers op te volgen. Vervolgens is de politie erbij gehaald en is besloten om aan eiser een locatieverbod op te leggen en is aan hem het adres van de time-outlocatie overhandigd. Eiser is onder begeleiding van de politie en het COa-personeel buiten het terrein gebracht. Een uur later is eiser teruggekeerd naar de COa-locatie. Een beveiliger heeft eiser gewezen op het locatieverbod en hem daarom verzocht om het terrein te verlaten. Eiser heeft deze aanwijzingen niet opgevolgd en is naar de fietsen gelopen. Aan eiser is nogmaals gevraagd om het terrein te verlaten, waarop hij zijn fiets heeft gepakt en hiermee heeft geprobeerd om één van de beveiligers aan de kant te duwen. Vervolgens heeft eiser zijn fietsslot losgetrokken en één van de beveiligers met het slot geslagen met als gevolg dat deze beveiliger (bloedende) verwondingen heeft opgelopen aan zijn onderarm. Eiser is vervolgens gearresteerd door de politie.
Wat vindt eiser?
4. Eiser voert aan dat in het plaatsingsbesluit ten onrechte wordt gesteld dat het incident zich op 23 juli 2026 heeft voorgedaan. Het incident heeft namelijk op 22 juli 2026 plaatsgevonden. Ook betoogt eiser dat in het plaatsingsbesluit wordt verwezen naar het incident “1851339”, namelijk een incident gekwalificeerd als “agressie en geweld tegen personen verbaal”. Vervolgens wordt de conclusie getrokken om op basis van dit incident een HTL-maatregel uit te vaardigen, omdat sprake is van een incident met grote impact. Nu het COa reeds een ROV-4 time-out maatregel aan eiser had opgelegd als bestraffing voor het incident “1851339”, kon er niet tevens een HTL-maatregel worden opgelegd. Het COa handelt hiermee in strijd met haar eigen beleid. Reden waarom het plaatsingsbesluit niet gehandhaafd kan blijven. In aanvulling hierop voert eiser aan dat in het plaatsingsbesluit wordt vermeld dat hij zijn spullen heeft gepakt en het COa-terrein heeft verlaten. Hiermee heeft hij dus meegewerkt aan de uitvoering van de time-out. Daarnaast meent eiser dat de handelswijze van de COa-medewerkers en beveiligers niet handig is. Eiser heeft immers aangegeven naar het toilet te moeten en desondanks wordt hem verzocht om mee te komen. Hierbij zijn vier personen aanwezig. Dat eiser zijn ongenoegen uit is begrijpelijk en wekt geen bevreemding. De handelswijze van het COa is dan ook niet bepaald de-escalerend te noemen. Tot slot voert eiser aan dat hij in ieder geval één dag zonder juridische grondslag in de HTL heeft verbleven. Eiser verbleef namelijk al sinds 27 juli 2026 in de HTL, terwijl het plaatsingsbesluit en de daarmee samenhangende vrijheidsbeperkende maatregel eerst op
28 juli 2026 zijn opgelegd.
Oordeel van de rechtbank
5. Allereerst merkt de rechtbank het volgende op. In het COa-besluit van 28 juli 2026 staat vermeld dat op 23 juli 2026 incidenten hebben plaatsgevonden. In zowel het verweerschrift als op de zitting is toegelicht dat sprake is van een kennelijke verschrijving en dat de datum van de incidenten 22 juli 2026 moet zijn. Naar het oordeel van de rechtbank heeft deze kennelijk verschrijving geen gevolgen voor het plaatsingsbesluit. Van een rechtmatigheidsgebrek is daarom geen sprake, als gevolg waarvan ook de vraag naar een mogelijke toepassing van artikel 6:22 van de Awb niet aan de orde is.
De rechtbank acht op basis van de feitelijke verslaglegging van het 2e incident voldoende aannemelijk dat de gedragingen, zoals deze door het COa zijn omschreven, zich hebben voorgedaan. De enkele ontkenning door eiser maakt dat niet anders. Ondanks dat het plaatsingsbesluit niet uitblinkt in duidelijkheid, is de rechtbank van oordeel dat hieruit wel kan worden opgemaakt dat het 2e incident dat op 22 juli 2026 heeft plaatsgevonden, waarbij de fysieke agressie van eiser heeft geleid tot lichamelijk letsel bij een beveiliger, de reden is geweest voor het opleggen van onderhavige HTL-maatregel. Ook oordeelt de rechtbank dat het COa, zich op juiste wijze baserend op het Maatregelenbeleid, het 2e incident terecht heeft gekwalificeerd als een incident met een zeer grote impact. Het ging immers om een situatie waarbij eiser met een kettingslot een COa-beveiliger heeft geslagen. Anders dan eiser meent is hij niet tweemaal voor hetzelfde incident bestraft. Uit het plaatsingsbesluit en het verweerschrift blijkt namelijk dat eiser voor het 1e incident, dat eveneens op 22 juli 2026 heeft plaatsgevonden, een locatieverbod opgelegd heeft gekregen.
De rechtbank stelt vast dat uit het bestreden besluit ook blijkt dat er een zorgvuldige belangenafweging heeft plaatsgevonden bij de keuze om eiser in de HTL te plaatsen. Zo is eiser meerdere keren negatief in beeld geweest bij het COa, waaronder voor het overtreden van huisregels (verwijtbaar brandgevaar) en meerdere malen voor zowel fysieke als verbale agressie en geweld tegen personen, waaronder het hiervoor genoemde en weergegeven 1e incident.
Is eiser zonder rechtstitel in zijn vrijheid beperkt?
6. Het COa stelt zich op het standpunt dat eiser op 27 juli 2026 om 16:40 uur is aangekomen op de HTL en op diezelfde datum een verklaring vrijwillig verblijf heeft getekend. Ook stelt het COa dat de gevolgen van deze verklaring met behulp van een tolk aan eiser zijn uitgelegd en dat hij op 27 juli 2026 viel onder het COa-regime.
De rechtbank stelt vast dat eiser op 27 juli 2026 op de HTL is geplaatst, terwijl het plaatsingsbesluit en de vrijheidsbeperkende maatregel op 28 juli 2026 zijn opgelegd. Dit maakt dat eiser feitelijk één dag zonder rechtstitel in zijn vrijheid is beperkt. Eiser heeft immers een gedeelte van die dag verbleven onder het beperkende regime dat geldt voor vreemdelingen die in de HTL verblijven, zonder dat de daarbij behorende vrijheidsbeperkende maatregel was genomen. Dat voor eiser gedurende deze dag een ander regime gold is niet gebleken. Ook de omstandigheid dat eiser een verklaring voor vrijwillig verblijf zou hebben ondertekend, doet aan het voorgaande niet af. De rechtbank wijst ten aanzien van dit punt op haar eerdere uitspraken. De vraag of het voorleggen van een verklaring vrijwillig verblijf met behulp van een juiste (beëdigde) tolk heeft plaatsgevonden is daarom niet relevant. De rechtbank gaat er vanuit dat sprake is van een beperking in de bewegingsvrijheid die immateriële schade tot gevolg heeft. Die schade is geringer dan bij een vrijheidsontnemende maatregel. Dat eiser maar voor een korte duur zonder rechtstitel in de HTL is verbleven, doet naar het oordeel van de rechtbank niet aan af aan het voorgaande. De rechtbank acht het aannemelijk dat eiser immateriële schade heeft geleden van € 35,- voor de dag (27 juli 2026) waarop hij ten onrechte in zijn bewegingsvrijheid is beperkt.
Conclusie en gevolgen
7. De beroepen zijn gegrond voor zover het de verzochte schadevergoeding betreft voor de dag die eiser zonder rechtstitel in zijn vrijheid is beperkt. Voor het overige zijn de beroepen ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en dat het COa het besluit tot plaatsing in de HTL en de minister de vrijheidsbeperkende maatregel mochten nemen. Eiser krijgt, gelet op wat hiervoor onder 6.1. is overwogen, een schadevergoeding van € 35,-.
8. De rechtbank ziet aanleiding om de minister in de proceskosten te veroordelen. De rechtbank stelt de proceskosten op grond van het Bpb vast op € 1.868,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen op de zitting).
Beslissing
De rechtbank:
-
verklaart de beroepen gegrond voor zover eiser feitelijk zonder rechtstitel in zijn vrijheid is beperkt;
-
verklaart de beroepen voor het overige ongegrond;
-
veroordeelt de Staat der Nederlanden tot het betalen van een schadevergoeding aan eiser tot een bedrag van € 35,-;
-
veroordeelt de minister in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.868,-.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Sibma, rechter, in aanwezigheid van R. de Boer, griffier, op 17 november 2026 en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Tegen deze uitspraak, voor zover het betreft het beroep gericht tegen het plaatsingsbesluit, kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen vier weken na de dag van bekendmaking. Tegen deze uitspraak, voor zover het betreft het beroep gericht tegen de vrijheidsbeperkende maatregel, staat geen rechtsmiddel open.