Beroep inreisverbod – belangenafweging – beroep ongegrond.

uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar]

RECHTBANK DEN HAAG

[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. V. Senczuk),

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. J.S.W. Boorsma).

Procesverloop

Overwegingen

1. Eiser stelt van Turkse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [1966] .

2. Eiser voert aan dat de minister bij het nemen van het besluit geen zorgvuldige belangenafweging heeft gemaakt. Uit het besluit volgt niet dat alle omstandigheden kenbaar zijn betrokken door de minister. Eiser verblijft namelijk al langdurig in Nederland, heeft zakelijke belangen in Nederland en heeft recent een aanvraag voor een verblijfsvergunning onder de beperking niet-tijdelijke humanitaire gronden ingediend ter bescherming van en het kunnen blijven uitoefenen van zijn opgebouwde privéleven in Nederland ex. artikel 8 EVRM. Gelet op het vorenstaande had de minister volgens eiser van het opleggen van het inreisverbod moeten afzien.

3. De rechtbank stelt voorop dat – gelet op het terugkeerbesluit dat op 16 november 2018 aan eiser is opgelegd – de minister op grond van artikel 66a van de Vreemdelingenwet (Vw) een inreisverbod aan eiser mocht opleggen. In artikel 11, tweede lid, van de Terugkeerrichtlijn, is bepaald dat de duur van het inreisverbod wordt bepaald volgens alle relevante omstandigheden van het geval. Bij het opleggen van een inreisverbod moet de minister dus kenbaar een individuele belangenafweging maken. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister voldoende gemotiveerd waarom in eisers geval een inreisverbod van twee jaar passend is. Hierbij is onder meer relevant dat de minister bij de oplegging van het terugkeerbesluit een afweging heeft gemaakt van eisers’ individuele omstandigheden, daaronder begrepen zijn zakelijke belangen en familie- en gezinsleven.

Eiser heeft daar tevergeefs rechtsmiddelen tegen aangewend. Bij de oplegging van onderhavig inreisverbod heeft de minister wederom eisers familie- en gezinsleven en zijn zakelijke belangen voldoende kenbaar meegenomen, onder verwijzing naar de afweging die eerder is gemaakt. Verder zijn er door eiser geen nieuwe feiten of omstandigheden naar voren gebracht waardoor de minister had moeten afzien van het inreisverbod. De beroepsgrond slaagt niet.

4. Het beroep is ongegrond.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing