WSNP-verzoek. Behandeling na intreden faillissementstoestand. Behandeling hoger beroep tegen…

heeft op 13 februari 2013 een verklaring ex artikel 285 van de Faillissementswet (Fw.) met bijlagen ingediend, strekkende tot toepassing van de schuldsaneringsregeling.

Op 2 januari 2013 heeft deze rechtbank verzoeker in staat van faillissement verklaard. Tegen dit vonnis heeft verzoeker bij het gerechtshof Den Haag hoger beroep ingesteld. Het hof heeft de behandeling van het hoger beroep bij arrest van 19 februari 2013 geschorst totdat bij in kracht van gewijsde gegane uitspraak is beslist op het door verzoeker bij de rechtbank Den Haag ingediende verzoekschrift tot toepassing van de schuldsaneringsregeling.

Ten aanzien van het verzoekschrift overweegt de rechtbank als volgt.

In het arrest van 29 januari 2010 (LJN: BK4947) heeft de Hoge Raad geoordeeld dat een natuurlijke persoon ten aanzien van wie de faillietverklaring is verzocht, een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling bij de rechtbank kan indienen zolang de behandeling van het faillissementsverzoek nog niet is gesloten, met dien verstande dat zulks ook mogelijk is indien het faillissementsverzoek, nadat het door de rechtbank is afgewezen, in hoger beroep wordt behandeld. Is echter eenmaal het faillissement uitgesproken, dan kan de schuldenaar - ook indien hij hoger beroep heeft ingesteld tegen het vonnis tot faillietverklaring - nog slechts binnen de in artikel 15b Fw. vermelde grenzen om toepassing van de schuldsaneringsregeling verzoeken (vergelijk HR 18 februari 2000, LJN: AA4878).

De rechtbank zal uitvoering geven aan de beslissing van het hof om op het verzoek tot toelating te beslissen. De rechtbank begrijpt het arrest van het hof zo, dat moet worden uitgegaan van het verzoekschrift, zoals dat later is aangevuld.

De rechtbank heeft het bij verweerschrift van 3 december 2012 overleggen van eerderbedoeld stuk kennelijk niet aangemerkt als het indienen van een verzoek tot toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. Wat daar verder ook van zij, op 2 januari 2013 heeft de rechtbank verzoeker in staat van faillissement verklaard. Dit vonnis is, niettegenstaande enige daartegen gerichte voorziening, bij voorraad uitvoerbaar (art. 4, vierde lid, Fw.). Een hoger beroep heeft dan ook geen schorsende werking en doet niet af aan faillissementstoestand van verzoeker.

Nu het verzoek wordt beoordeeld nadat het faillissement van verzoeker is uitgesproken en de faillissementstoestand van verzoeker nog voortduurt, geldt onverkort hetgeen door de Hoge Raad bij voormeld arrest is overwogen en beslist, zodat - vanwege de faillissementstoestand van verzoeker - toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling niet meer kan worden bewerkstelligd door middel van een 'regulier' verzoek op grond van artikel 284 Fw. Dit zou slechts anders kunnen zijn indien het faillissement zou zijn vernietigd of op andere wijze geëindigd.

Bij de huidige stand van zaken is verzoeker voor eventuele toelating tot de schuldsaneringsregeling aangewezen op het bepaalde in artikel 15b Fw. Het onderhavige verzoek kan evenwel niet als een zodanig verzoek worden aangemerkt.

De rechtbank beslist derhalve als volgt.

BESLISSING

De rechtbank verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn verzoek.

Gewezen door mr. G.H.M. Smelt, mr. R. Cats en mr. M.M.F. Holtrop, rechters, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 5 maart 2013 in tegenwoordigheid van mr. S.A. Achaibersing, griffier.