Verbintenissenrecht
Aannemingsovereenkomst. Wat hebben partijen afgesproken (Haviltex)? Sprake van meerwerk waarvoor aannemer…
Rechtbank Den Haag, 21 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32276 · Rechtbank Den Haag · 21 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/civiel-recht/verbintenissenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32276
Zaakgegevens
Op 21 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 21 oktober 2026
- Datum publicatie
- 3 november 2026
- Zaaknummer
- C/09/701705
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. M.B. van Munster, mr. K. Tülü
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32276
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Aannemingsovereenkomst. Wat hebben partijen afgesproken (Haviltex)? Sprake van meerwerk waarvoor aannemer extra kosten in rekening mocht brengen. Aannemer was gerechtigd om werk stil te leggen. Door de aannemer niet in staat te stellen het werk te hervatten hebben eiser de overeenkomst opgezegd. Gevolgen opzegging aannemingsovereenkomst. Beroep op regels van consumentenbescherming slaagt niet.
Uitspraak
RECHTBANK Den Haag
Team handel
Zaaknummer: C/09/701705 / HA ZA 26-281
Vonnis van 21 oktober 2026
in de zaak van
1 [partij A sub 1] te [woonplaats 1] ,
2. [partij A sub 2] te [woonplaats 1] ,
eisers in conventie, verweerders in reconventie,
hierna samen te noemen: [partij A] ,
advocaat: mr. M.B. van Munster,
tegen
[partij B] te [woonplaats 2] ,
handelend onder de naam [handelsnaam] ,
gedaagde in conventie, eiser in reconventie,
hierna te noemen: [partij B] ,
advocaat: mr. K. Tülü.
1 Waar gaat deze zaak over?
[partij A] hebben [partij B] opdracht gegeven om een uitbouw aan hun woning te realiseren en hun woning te renoveren.
[partij B] heeft de werkzaamheden stilgelegd nadat tussen partijen onenigheid was ontstaan over wat er precies was afgesproken, waarna [partij A] de overeenkomst heeft ontbonden. Partijen eisen in deze procedure over en weer geld van elkaar.
De rechter oordeelt dat [partij A] de overeenkomst niet mochten ontbinden en dat uit het dossier voldoende blijkt dat de kosten die [partij B] voor het werk heeft gemaakt, aansluiten bij het bedrag dat [partij A] al aan [partij B] hebben betaald. Er bestaat geen aanleiding om [partij B] een civielrechtelijke sanctie op te leggen wegens schending van de regels van consumentenrecht. Daarom worden de vorderingen over en weer afgewezen.
2 De procedure
Het procesdossier bestaat uit de volgende documenten:
-
de dagvaarding van 12 maart 2026, met producties 1 tot en met 28;
-
de conclusie van antwoord, tevens (voorwaardelijke) eis in reconventie;
-
de conclusie van antwoord in reconventie, tevens akte overlegging producties 29 tot en met 34, tevens akte vermeerdering van eis;
-
de akte overlegging producties 35 en 36 van [partij A] ;
-
de akte overlegging producties 37 tot en met 39 van [partij A] met de bijbehorende geluidsdrager met geluidsfragmenten;
-
een nadere productie van de zijde van [partij B] ;
-
de spreekaantekeningen voor de mondelinge behandeling van de zijde van [partij A] ;
-
de spreekaantekeningen tevens akte eisvermeerdering van de zijde van [partij B] .
Op 11 september 2026 heeft de mondelinge behandeling van de zaak plaatsgevonden. Partijen hebben spreekaantekeningen overgelegd; zij hebben hun standpunten nader toegelicht en vragen van de rechtbank beantwoord en hebben ook op elkaar kunnen reageren. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat er buiten de spreekaantekeningen is besproken.
3 De feiten
[partij A] zijn de eigenaars van een woning in [plaats] (hierna: de woning).
[partij B] exploiteert een eenmanszaak onder de naam [handelsnaam] . Deze eenmanszaak houdt zich bezig met het verbouwen, vernieuwen en onderhouden van woningen en andere gebouwen.
[partij A] wilden de woning grondig laten renoveren en een uitbouw laten realiseren. Zij hebben hiervoor een vergunning aangevraagd en verkregen bij de gemeente. Ten behoeve van deze vergunningaanvraag [partij A] [naam] tekeningen laten maken door Architecten B.V. (hierna: de architect).
[partij A] hebben zich met hun verbouwingsplannen en de tekeningen van de architect tot [partij B] gewend. [partij B] heeft de woning in juli 2024 bekeken. In overleg met [partij A] heeft [partij B] vervolgens een constructeur opdracht gegeven om constructieve berekeningen uit te voeren. De kosten hiervan zouden worden opgenomen in de totale aanneemsom.
Nadien heeft [partij B] aan [partij A] laten weten dat de aanneemsom voor de door hen gewenste werkzaamheden ongeveer € 240.000 zou zijn. Omdat dit bedrag ver boven hun budget lag, hebben partijen in overleg fors geschrapt in de uit te voeren werkzaamheden.
Op 16 september 2024 stuurde [partij B] via Whatsapp het volgende prijsvoorstel:
“Uitbouw 23 m2 inclusief schuifpui en binnenafwerking met dakisolatie 57500
2x badkamer 20000 incl leidingwerkzaamheden met mechanischeventilatie, Stucen met
aquastuc, tegelen, kitten, schilderen met Sigma funghi schimmelwerend, montage van
sanitair en Timmerwerkzaamheden. Excl tegels en sanitair
Vloerverwarming incl freeswerk, leidingen en pomp Robot 2550 beganegrond
Gleuven dichtsmeren, Egaliseren en visgraat 5500 begane grond
7 Binnendeuren met kozijn 3500 incl standaard scharnieren excl deurhendels en slot
(montage ervan is wel inbegrepen)
Diverse Loodgieterswerk in de woning 5000
Electrawerkzaamheden inclusief freeswerk, extra groepen in de meterkast voor de
keukenapparaturen inbouw stopcontacten en schakelaar van Gira 11500
Sloopwerkzaamheden incl containers 5000
Stucen muren en plafond 5650
Schilderen sauswerk plafond en wanden 4500
7 deuren 1500 met Sigma verf
Ketel 2650 intergas xtreme 36 cw5 inclusief installatiepakket bonfix en rookgaskanaal
Voordeur en kozijn van kunststof 2500 tot 5500 inclusief montage
Al deze werkzaamheden zijn incl arbeid en materiaal excl btw en parkeerkosten
Hou er rekening mee dat schilderen en stucen 9% btw erop komt en geen 21%”
Op 18 september 2024 hebben partijen deze prijsopgave met elkaar besproken. Vervolgens hebben zij naar aanleiding van dit gesprek werkzaamheden uit dit voorstel geschrapt en mogelijke extra werkzaamheden besproken. [partij A] hebben deze wijzigingen bevestigd in hun e-mail van 22 september 2024. De mogelijke extra werkzaamheden betreffen:
“- trappen ongeveer 3000? (al meegenomen in bovenstaand). Begane grond naar eerste
verdieping. Eerste verdieping naar zolder.
-
Indeling 1e verdieping met badkamer (prijs) (niet meegenomen in berekening)
-
twee grote ramen+ kozijnen begane grond bij de keuken, klein raam badkamer (niet genomen in berekening)
-
Tweede verdieping vloerverwarming (niet meegenomen in bovenstaand) Ketel? (niet meegenomen in bovenstaand)”
De geschrapte werkzaamheden betreffen:
“- 3500 deuren gaan we zelf kopen ( is eraf gehaald]
-
1500 verven deuren (is eraf gehaald)
-
2650 misschien geen nieuwe ketel nodig?”
Verder bevestigen [partij A] de volgende besproken werkzaamheden:
“- begane grond alles slopen+ afwerking stucen verven etc
-
uitbouw 23 m2 inclusief schuifpui en binnenafwerking van muren en dak isolatie 57500
-
20.000 2xbadkamer begane grond +eerste verdieping 20000 incl. indeling badkamer eerste verdieping, alle leidingwerkzaamheden met mechanischeventilatie, stucen met aquastuc, tegelen, kitten, schilderen met Sigma funghi schimmelwerend, montage van sanitair en Timmerwerkzaamheden, Excl tegels en sanitair
-
Vloerverwarming eerste verdieping Incl freeswerk, leidingen en pomp Robot 2550
beganegrond -->incl. boven verdieping wordt totaal ong. 6000? (graag nog exact kostenplaatje aangeven). Wij willen graag van gas af. Hoe gaat dat dan i.c.m. vloerverwarming gezien maandelijkse kosten.
-
Gleuven dichtsmeren, Egaliseren en visgraat PVC, 5500 begane grond
-
Diverse Loodgieterswerk In de woning 5000 --> alle loodgieterswerkzaamheden gehele woning 1e, de en Ze verdieping
-
Electrawerkzaamheden Inclusief freeswerk, extra groepen In de meterkast voor de
keukenapparaturen inbouw stopcontacten en schakelaar van Gira 11500 --> voor de gehele woning 1e 2e en 3e verdieping
-
Sloopwerkzaamheden incl containers 5000
-
Voordeur en kozijn van Kunststaf 2500 tot 5500 inclusief montage
-
verven en stucen (Verven+stucen 5650 + 4500 =10.150 + BTW Is 913,50= 11.063,50 (deze prijzen zijn inclusief 9% BTW)
Kortom,
De verbouwing gaat om de begane grond, de eerste verdieping en uitbouw.
Al deze werkzaamheden zijn incl, arbeid en materiaal excl btw en parkeerkosten. Geen bijkomende kosten voor opdrachtgever in de gemaakte afspraken. Stucen en schilderen BTW prijs 9% en de rest van de werkzaamheden 21%”
Tussen [partij A] en [partij B] is uiteindelijk een overeenkomst tot aanneming van werk tot stand gekomen voor het plaatsen van een uitbouw en renovatie van de woning. [partij B] heeft de overeengekomen werkzaamheden en de aanneemsom van € 140.000 exclusief btw bevestigd in een e-mail van 4 oktober 2024:
“Uitbouw 23 m2 inclusief schuifpui
2x badkamer
Vloerverwarming incl freeswerk, begane grond en 1ste verdieping
Fermacellplaten 2e26 1ste verdieping compleet
Timmerwerk indelingen van badkamer begane grond en van 1ste verdieping
Gleuven dichtsmeren, Egaliseren en visgraat begane grond en 1ste verdieping
Loodgieterswerk naar badkamers toe en keuken leidingwerk
Electrawerkzaamheden inclusief freeswerk, extra groepen in de meterkast voor de keukenapparaturen inbouw stopcontacten en schakelaar
Sloopwerkzaamheden incl containers (geen meubels en huishoudelijke spullen dat valt onder opruimingsdienst)
Stucen
Schilderen plafond en wand
Voordeur en kozijn van kunststof
2 trappen begane grond naar 1ste en 1ste naar 2de
Totale bedrag voor benoemde werkzaamheden zonder extra bijkomende kosten tenzij er extra werkzaamheden worden gevraagd
140.000 ex btw”
In een e-mail van 8 november 2024 heeft [partij B] aan [partij A] laten weten dat de startdatum van de bouw in de eerste week van december zou zijn en uiterlijk in de tweede week, en dat de werkzaamheden naar planning 12 tot 16 weken zouden duren.
[partij B] is op maandag 16 december 2024 begonnen met het sloopwerk en het aanleggen van de fundering van de uitbouw. Begin maart 2025 heeft hij het werk stilgelegd omdat tussen partijen een geschil was ontstaan over bepaalde werkzaamheden. Volgens [partij A] ging het daarbij om werkzaamheden die onder de aannemingsovereenkomst vielen en waren inbegrepen in de overeengekomen aanneemsom, maar [partij B] vond dat het extra werkzaamheden waren waar [partij A] meerkosten voor moesten betalen.
Bij e-mail van 14 maart 2025 heeft [partij B] een nader voorstel gedaan voor de kosten van extra werkzaamheden:
“ [..] dit is de uiterste wat ik kan doen:
1. extra Openkiepraam voor de Uitbouw
Timmerwerk binnen nieuwe plafond realiseren 80 m2 beganegrond en 1ste etage
Timmerwerk binnen scheidingswanden realiseren 20 m1 beganegrond en 1ste etage
Constructie versterkt draagmuur beneden
Constructie versterkt draagmuur boven
Isolatie plafond begane grond‚1ste etage 80m2
Alleen binnen kozijnen plaatsen van de deuren 6 stuks
2 raamkozijnen van Keuken
Sloop van plafond begane grond en 1ste etage
Mechanische ventilatie systeem begane grond en 1ste etage
Gas werkzaamheden
Kruipruimte realiseren
20.500 euro exclusief Btw”
Bij e-mail van 23 maart 2025 hebben [partij A] het voorstel van [partij B] van de hand gewezen.
Op 31 maart 2025 hebben partijen met elkaar gesproken. In dit gesprek (en diezelfde dag nog eens per e-mail) hebben [partij A] aan [partij B] de volgende twee opties voorgelegd:
-
Voortzetting van de samenwerking: [partij B] voert alle werkzaamheden – waaronder de uitbouw, de complete begane grond en de complete eerste verdieping – uit voor het afgesproken bedrag van € 140.000 exclusief btw;
-
Beëindiging van de samenwerking: [partij B] betaalt het reeds betaalde bedrag van € 75.000 terug.
[partij B] reageert hierop bij e-mail van 2 april 2025. Hij schrijft hierin – voor zover hier van belang –:
“[..]
Ik wil de werkzaamheden voortzetten, maar dit wordt belemmerd doordat jullie extra werkzaamheden eisen zonder daarvoor extra te willen betalen.
[..]
Mocht het besluit worden genomen om niet verder met elkaar te werken, dan dient er een inspectie en taxatie plaats te vinden door een onafhankelijke partij. Het verschil in waarde zal dan worden verrekend.
[..]”
Op 6 april 2025 heeft een telefoongesprek plaatsgevonden tussen de zoon van [partij A] en [partij B] . In dit telefoongesprek heeft de zoon van [partij A] – onder meer – aangegeven dat [partij A] niet met [partij B] verder willen. [partij B] wordt gevraagd om het reeds betaalde bedrag van € 75.000 terug te storten waarna er een onafhankelijk onderzoek kan plaatsvinden om de waarde van het al uitgevoerde werk te bepalen. [partij B] heeft hierop geantwoord dat hij niet op voorhand alles wilde terugbetalen. Hij kon wel instemmen met een onderzoek door een onafhankelijke aannemer.
De advocaat van [partij A] heeft [partij B] bij brief van 26 juni 2025 aangeschreven. Hij benoemde – kort gezegd – dat de afmetingen van de uitbouw niet juist zijn uitgevoerd en dat er verschillende gebreken aan het werk van [partij B] zijn geconstateerd terwijl [partij B] het werk heeft stilgelegd en daarbij de woning van [partij A] als een bouwval heeft achtergelaten. Verder deelde hij mee dat er op korte termijn een expertiseonderzoek zou worden uitgevoerd waarvoor [partij B] zou worden uitgenodigd. Tot slot werd [partij B] gesommeerd om binnen zeven dagen te laten weten of hij de werkzaamheden voor het verplaatsen van de meterkast alsnog wilde uitvoeren.
Op 3 juli 2025 heeft Top Expertise het werk en de woning in het bijzijn van [partij B] geïnspecteerd.
Bij e-mail van 15 juli 2025 reageert [partij B] op de brief van 26 juni 2025. Hij bericht dat hij meerdere keren heeft aangegeven dat hij de afgesproken werkzaamheden wil verrichten voor het afgesproken bedrag, maar dat [partij A] hebben gezegd dat zij niet meer met hem verder willen.
Bij e-mail van 25 juli 2025 bericht de advocaat van [partij A] aan [partij B] dat de deskundige bij de inspectie heeft aangegeven dat de bestempeling van de begane grond onvoldoende betrouwbaar is om de constructie te dragen. [partij B] wordt gesommeerd om binnen twee weken extra stempels in de woning aan te brengen.
Bij e-mail van 5 augustus 2025 laat [partij B] weten dat hij extra stempels zal aanbrengen in de woning en dat hij ervan uitgaat dat hij dan ook zijn eigen machines en materialen kan meenemen die nog in de woning liggen.
In het rapport van Top Expertise van 6 oktober 2025 worden – voor zover hier van belang – de volgende conclusies getrokken:
-
de oppervlakte van de aangetroffen uitbouw (24,92 m²) is kleiner is dan de oppervlakte in de tekeningen van de architect (29,34 m²), maar groter dan de oppervlakte in de aannemingsovereenkomst (23 m²);
-
het gebruik van de sondering voldoet niet aan de daartoe gestelde eisen en informatie over het uitgevoerde heiwerk ontbreekt, waardoor niet wordt voldaan aan de voorwaarden gesteld in de omgevingsvergunning;
-
er is sprake van een onvoldoende betrouwbare ondersteuningsconstructie;
-
een betrouwbare ondersteuning van de dragende nieuwe scheidingswand is onvoldoende vast komen te staan;
-
er is sprake van niet voltooide werkzaamheden
-
de waarde van het uitgevoerde werk wordt geraamd op € 39.189,20 inclusief btw;
-
de kosten van het herstel van de fundering worden geraamd op € 16.000 inclusief btw (voorlopige indicatie);
-
de kosten van het herstel van de gebreken wordt geraamd op € 10.000 inclusief btw;
-
de kosten om de overeengekomen en niet betwiste werkzaamheden af te ronden worden geraamd op € 139.059,41 inclusief btw;
-
de kosten om de betwiste werkzaamheden af te ronden worden geraamd op € 39.189,20 inclusief btw.
Bij e-mail van 3 november 2025 heeft de advocaat van [partij A] [partij B] gesommeerd om binnen zeven dagen schriftelijk te bevestigen dat hij binnen een maand alle overeengekomen werkzaamheden zal uitvoeren en alle door de deskundige geconstateerde gebreken zal herstellen.
De advocaat van [partij B] reageert hierop bij e-mail van 3 december 2025:
“Kort gezegd zie ik nog niet dat er daadwerkelijke gebreken zijn vastgesteld en ook niet dat er gedurende het bouwproces sprake is van een aannemer die op gebreken wordt gewezen en onwillig is om die te herstellen. Maar een bouwproces waarbij opdrachtgevers toch wel opdrachtnemer de duimschroeven hebben aangedraaid (ook daarbij haast letterlijk doordat er twee broers werden bijgehaald om hun punten kracht bij te zetten) om zijn diensten steeds goedkoper aan te bieden en onbetaalde aanpassingen te verrichten, totdat hij niet meer voor de deugdelijkheid van zijn uiteindelijke werk kon instaan bij ongewijzigde voortgang en afspraken over meerwerk niet meer werden nagekomen.”
Bij brief van 10 februari 2026 hebben [partij A] de overeenkomst met [partij B] partieel ontbonden.
4 Het geschil
in conventie
[partij A] vorderen bij vonnis – samengevat en na wijziging van eis – voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
I. [partij B] te veroordelen tot betaling van € 88.420,30 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 1 april 2025, dan wel vanaf 10 februari 2026;
II. [partij B] te veroordelen tot betaling van € 5.155,48 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 1 april 2025, dan wel vanaf 10 februari 2026;
III. [partij B] te veroordelen tot betaling van de expertisekosten ten bedrage van € 4.310,63, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van dagvaarding;
IV. [partij B] te veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke kosten ten bedrage van € 1.710,76, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van dagvaarding;
V. [partij B] te veroordelen tot betaling van € 67.272,80, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van dit vonnis;
VI. [partij B] te veroordelen in de proceskosten te vermeerderen met de wettelijke rente.
[partij B] voert verweer en concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [partij A] , dan wel tot afwijzing van hun vorderingen met veroordeling van [partij A] in de kosten van deze procedure.
[partij B] vordert bij vonnis – samengevat en na wijziging van eis – voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
primair:
I. te verklaren voor recht dat de tussen partijen gesloten aannemingsovereenkomst is geëindigd door opzegging door [partij A] ;
II. [partij A] hoofdelijk te veroordelen tot betaling van een door de rechtbank te bepalen bedrag voor het gehele overeengekomen werk verminderd met de besparingen die uit de beëindiging van de overeenkomst zijn voortgevloeid, dan wel een bedrag nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;
subsidiair:
III. voor het geval de rechtbank oordeelt dat de overeenkomst is geëindigd door (partiële) ontbinding: [partij A] hoofdelijk te veroordelen tot betaling van een door de rechtbank te bepalen vergoeding van de waarde van het door [partij B] verrichtte werk, dan wel een vergoeding nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;
in alle gevallen:
IV. een onderzoek door een onafhankelijk deskundige te bevelen ter bepaling van de omvang en de waarde van het door [partij B] uitgevoerde werk, de kosten van afbouw, en van de eventuele gebreken en de omvang van de herstelkosten, met bepaling dat partijen zich over de persoon van de deskundige en de aan de deskundige voor te leggen vragen bij akte kunnen uitlaten;
V. [partij A] hoofdelijk te veroordelen in de proceskosten en de nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.
[partij A] voeren verweer en concluderen tot niet-ontvankelijkheid van [partij B] , dan wel tot afwijzing van zijn vorderingen, met veroordeling van [partij B] in de kosten van deze procedure.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
5 De beoordeling
in conventie en in reconventie
Omdat de vorderingen in conventie en in reconventie met elkaar samenhangen, zal de rechtbank deze vorderingen hierna gezamenlijk bespreken.
Wat zijn partijen overeengekomen?
Tussen partijen staat vast dat er een aannemingsovereenkomst is gesloten voor de uitbouw en renovatie van de woning van [partij A] voor een bedrag van € 140.000 exclusief btw. Partijen verschillen van mening over welke werkzaamheden [partij B] op basis van deze aannemingsovereenkomst precies moest verrichten. Naar aanleiding van de onenigheid die hierover is ontstaan, heeft [partij B] het werk neergelegd.
De rechtbank zal eerst moeten vaststellen wat partijen nu precies met elkaar hebben afgesproken. Daarbij moet de rechter beoordelen welke betekenis partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan elkaars gedragingen mochten toekennen en wat zij in het licht van alle omstandigheden van het geval redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten (de ‘Haviltex-maatstaf’). Alle concrete omstandigheden van het geval zijn daarbij van belang. De taalkundige betekenis van gekozen woorden is weliswaar niet beslissend, maar bij de uitleg van een overeenkomst vaak wel van groot belang.
In dit geval zijn partijen het er niet over eens of:
-
zij een fatale oplevertermijn zijn overeengekomen,
-
de fundering van de uitbouw conform de opdracht is gerealiseerd en
-
de volgende werkzaamheden onder de aannemingsovereenkomst vielen:
a. extra draaikiepraam in de uitbouw;
b. timmerwerk nieuw plafond begane grond en eerste etage;
c. timmerwerk scheidingswanden begane grond en eerste etage;
d. constructie versterkt draagmuur beneden en boven;
e. isolatie plafond begane grond en eerste etage;
f. plaatsen van kozijnen van zes binnendeuren;
g. twee raamkozijnen in de keuken;
h. sloop plafond begane grond en eerste etage;
i. mechanische ventilatie begane grond en eerste etage;
j. gas werkzaamheden;
k. realiseren kruipruimte.
Is de afgesproken oplevertermijn een fatale termijn? Nee.
Op 8 november 2024 heeft [partij B] gemeld dat hij zijn werkzaamheden zal starten in de eerste of uiterlijk in de tweede week van december 2024 dat de werkzaamheden naar planning 12 tot 16 weken zullen duren. Op 16 december 2024 is [partij B] begonnen met de werkzaamheden.
[partij A] stellen dat de door [partij B] gemelde termijn een fatale termijn voor oplevering was, zodat hij het werk uiterlijk 16 weken na de start van de werkzaamheden had moeten opleveren. Door het verstrijken van deze termijn is [partij B] volgens hen in verzuim geraakt.
[partij B] betwist dat partijen een fatale termijn zijn overeengekomen. Hij meent dat de door hem genoemde termijn van 12 tot 16 weken slechts een indicatie voor de planning was. Een vaste einddatum was volgens hem ook niet realistisch omdat externe onvoorziene factoren, zoals de weersomstandigheden, de duur van het werk konden beïnvloeden.
De rechtbank oordeelt dat partijen geen fatale oplevertermijn zijn overeengekomen. Daarbij acht de rechtbank van belang dat uit de overgelegde correspondentie niet blijkt dat partijen in het onderhandeltraject hebben gesproken over de termijn van oplevering, en dat ook nergens anders uit blijkt dat die termijn bij het maken van de afspraken van bijzondere betekenis was. In die context moet de mededeling van [partij B] over de planning van de werkzaamheden worden beschouwd als een planningsindicatie en niet als een fatale termijn. [partij B] is daarom niet in verzuim geraakt door het enkele verstrijken van de door hem genoemde termijn.
Is de fundering van de uitbouw conform de opdracht gerealiseerd? Ja.
[partij A] stellen dat de fundering die [partij B] heeft gerealiseerd qua maatvoering afwijkt van de tekeningen van de architect die de basis vormden voor de opdracht aan [partij B] . Zij wijzen erop dat de fundering aan de rechterzijde van de uitbouw naast de tuinmuur is aangebracht (in plaats van op de tuinmuur) en dat de uitbouw bovendien minder diep is uitgevoerd dan op de tekeningen van de architect is aangegeven.
[partij B] betwist dat de fundering van de uitbouw afwijkt van hetgeen partijen zijn overeengekomen. Hij stelt dat partijen een uitbouw met een oppervlakte van 23 m2 zijn overeengekomen. Uit het expertiserapport blijkt dat met de fundering die hij heeft aangebracht een uitbouw met een bruto bebouwd oppervlak van 24,92 m2 kan worden gerealiseerd. Hiermee voldoet de uitbouw volgens hem aan de aannemingsovereenkomst.
Verder heeft [partij B] naar voren gebracht dat de tekeningen van de architect nooit als bestek zijn aangewezen en daarmee geen onderdeel uitmaakten van de aannemingsovereenkomst.
Tot slot wijst [partij B] erop dat hij [partij A] ook tijdens de bouw nog heeft laten weten dat uitbouw anders zou worden uitgevoerd dan weergegeven op de tekeningen van de architect. Dit had te maken met de aanwezigheid van de tuinmuur op de erfgrens. Volgens [partij B] zijn [partij A] er in onderling overleg mee akkoord gegaan dat de uitbouw niet op de erfgrens maar naast de tuinmuur zou worden geplaatst.
De rechtbank oordeelt dat de door [partij B] aangebrachte fundering voldoet aan de afspraken die partijen daarover hebben gemaakt, op grond van het volgende.
In de e-mail van [partij B] van 4 oktober 2024 die ten grondslag ligt aan de door partijen gesloten aannemingsovereenkomst (hierna: de e-mail van 4 oktober 2024), staat opgesomd welke werkzaamheden [partij B] voor de overeengekomen aanneemsom zou verrichten. In die e-mail staat over de uitbouw vermeld: ‘uitbouw 23 m2 inclusief schuifpui’.
In geval van een uitbouw is het gebruikelijk dat aannemers in hun offerte het bruto vloeroppervlak of de funderingsmaten van die uitbouw opnemen. Nu met de door [partij B] aangebrachte fundering een bruto vloeroppervlak van 24,92 m2 kan worden gerealiseerd, voldoet de uitbouw aan de maatvoering die is opgenomen in de e-mail van 4 oktober 2024.
[partij A] hebben nog gesteld dat zij ervan uit mochten gaan dat de uitbouw conform de tekeningen van de architect zou worden gebouwd. Op die tekeningen had de uitbouw een bruto vloeroppervlak van ruim 29 m2. De rechtbank oordeelt echter dat [partij A] er niet vanuit mochten gaan dat deze tekeningen hier als uitgangspunt zouden dienen. De tekeningen waren weliswaar met [partij B] gedeeld, maar op basis daarvan kwam [partij B] tot een prijsindicatie van circa € 240.000. Omdat die prijs ver boven het budget van [partij A] lag, zijn partijen in overleg getreden om een uitbouw en een renovatie te kunnen realiseren binnen het beschikbare budget. [partij B] heeft [partij A] een nieuw voorstel gedaan en over dat nieuwe voorstel hebben partijen overeenstemming bereikt. Daarom kunnen [partij A] zich bij de uitleg van de aannemingsovereenkomst niet zonder meer op de tekeningen van de architect baseren: die zijn gebaseerd op hun wensen van vóór het nadere overleg over het te schrappen en uit te voeren werk. Daar komt bij dat partijen op dit specifieke punt ook expliciet overeenstemming bereikt over een oplossing die afweek van de tekeningen: in de e-mail van 4 oktober 2024 staat een concreet, van de tekeningen afwijkend oppervlak.
Ad a: extra draaikiepraam in de uitbouw = meerwerk
Uit de e-mail van 4 oktober 2024 volgt dat [partij B] een uitbouw zou realiseren inclusief een schuifpui.
[partij A] erkennen dat zij nadien te kennen hebben gegeven dat zij in plaats van een schuifpui een draaikiepraam in de uitbouw wensten. Volgens hen moet dit echter worden aangemerkt als minderwerk omdat een draaikiepraam goedkoper is dan een schuifpui.
[partij B] heeft toegelicht dat deze nadere wens van [partij A] geen kostenbesparing tot gevolg zou hebben. Ten eerste zou de schuifpui niet komen te vervallen, omdat de schuifpui alsnog zou worden gerealiseerd in het bestaande deel van de woning. Daarmee was het draaikiepraam dus een extra kostenpost. Bovendien zou er vanwege de plaatsing van het draaikiepraam extra metselwerk in de uitbouw moeten worden verricht, omdat een draaikiepraam in omvang veel kleiner is dan een schuifpui.
Gelet op deze toelichting van [partij B] , die door [partij A] niet is weersproken, beschouwt de rechtbank het plaatsen van een draaikiepraam in de uitbouw als meerwerk dat niet was begrepen in de oorspronkelijke aannemingsovereenkomst.
Ad b, c en h: sloop plafonds en timmerwerk nieuwe plafonds begane grond en eerste etage, en timmerwerk scheidingswanden begane grond en eerste etage = meerwerk voor rekening van [partij B]
Oorspronkelijk waren deze werkzaamheden niet inbegrepen in de aannemingsovereenkomst. Het timmerwerk in de aannemingsovereenkomst zag alleen op beide badkamers. De plafonds hebben partijen in het geheel niet benoemd: niet in de e-mail van 4 oktober 2024 en evenmin in de daaraan voorafgaande correspondentie.
Voor al het constructie- en timmerwerk geldt echter dat – voor zover [partij B] in de woning meer heeft gesloopt dan aanvankelijk was overeengekomen, hetgeen in deze zaak het geval lijkt te zijn – hij [partij A] op grond van artikel 7:755 van het Burgerlijk Wetboek (BW) van te voren had moeten waarschuwen voor de extra kosten van het timmer- en constructiewerk dat nodig zou zijn om de woning weer in vergelijkbare staat te brengen. Nu niet gebleken is dat hij dit heeft gedaan, had hij de extra kosten voor eigen rekening moeten nemen. Dat betekent dat [partij B] voor deze extra werkzaamheden geen meerprijs had mogen vragen.
Ad d: constructie versterkt: draagmuur beneden en boven = meerwerk voor rekening van [partij B]
[partij B] heeft op de mondeling behandeling toegelicht dat een constructieversterkende draagmuur nodig was omdat hij op verzoek van [partij A] een muur had gesloopt waarna er ook een muur moest worden teruggeplaatst. Volgens hem behoorde het realiseren van een draagmuur niet tot de afgesproken werkzaamheden.
Het aanbrengen van een constructieversterkende draagmuur maakte geen deel uit van de door partijen afgesproken werkzaamheden. De rechtbank is echter van oordeel dat [partij B] ook voor deze extra werkzaamheden geen extra kosten bij [partij A] in rekening mocht brengen. [partij B] had [partij A] namelijk voorafgaand aan het slopen van de muur moeten waarschuwen dat de overeengekomen muur een draagmuur was en dat het weghalen ervan tot extra werkzaamheden en extra kosten zou leiden die niet in de aannemingsovereenkomst waren inbegrepen. Omdat [partij B] dit niet heeft gedaan, kon hij de kosten van dit noodzakelijke meerwerk niet bij [partij A] neerleggen.
Ad e: isolatie plafond begane grond en eerste etage = meerwerk
[partij A] stellen dat post e het aanbrengen van de fermacellplaten betreft, wat onderdeel uitmaakt van de werkzaamheden die zijn opgesomd in de e-mail van 4 oktober 2024. [partij B] betwist dit. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [partij B] toegelicht dat de overeengekomen freesbare fermacellplaten zouden worden aangebracht op de vloer van de eerste verdieping. De plafondisolatie stond daar los van en betrof meerwerk.
Gelet op de toelichting van [partij B] , die [partij A] niet heeft weersproken, en op wat hiervoor onder 5.15 is overwogen, oordeelt de rechtbank dat de plafondisolatie meerwerk is.
Ad f: het plaatsen van de kozijnen van zes deuren = meerwerk
In het Whatsappbericht van [partij B] van 16 september 2024 stonden het plaatsen van zeven binnendeuren met kozijnen (à € 3.500) en het verven van deze deuren (à € 1.500) nog opgenomen bij de te verrichten werkzaamheden. In hun e-mail van 22 september 2024 hebben [partij A] aan [partij B] laten weten dat deze posten kunnen worden geschrapt omdat zij zelf deuren zouden kopen. In de e-mail van 4 oktober 2024 zijn deze werkzaamheden dan ook niet meer opgenomen.
[partij A] stellen zich echter op het standpunt dat het plaatsen van de deurkozijnen onderdeel is gebleven van de door [partij B] te verrichten werkzaamheden, omdat zij alleen hebben bevestigd dat zij zelf de deuren zullen kopen.
De rechtbank oordeelt dat [partij A] er niet op mochten vertrouwen dat [partij B] de deurkozijnen zou plaatsen zonder daarvoor extra kosten in rekening te brengen.
[partij A] schrijven in hun e-mail van 22 september immers dat de kostenposten van € 3.500 en € 1.500 “eraf” kunnen. Dit impliceert dat de genoemde posten volledig konden vervallen. In de e-mail van 4 oktober 2024 zijn de posten in ieder geval integraal vervallen en [partij A] hebben daarop destijds niet gereageerd. Het plaatsen van deurkozijnen wordt ook nergens als aparte post besproken of berekend. Daarom mochten [partij A] er niet vanuit gaan dat het plaatsen van deurkozijnen onderdeel uitmaakte van de aannemingsovereenkomst.
Ad g: twee raamkozijnen in de keuken = meerwerk
[partij A] hebben het plaatsen van twee raamkozijnen in de keuken in hun e-mail van 22 september 2024 wel benoemd als mogelijke extra werkzaamheden, maar deze werkzaamheden zijn uiteindelijk niet vermeld in de e-mail van 4 oktober 2024. Nu deze laatste e-mail de basis vormt voor de door partijen gesloten aannemingsovereenkomst, moet het plaatsen van twee raamkozijnen in de keuken worden gezien als meerwerk dat niet in deze aannemingsovereenkomst was inbegrepen.
Ad i: mechanische ventilatie = deels meerwerk
Uit de e-mail van 4 oktober 2024 volgt dat [partij B] in de woning van [partij A] twee badkamers zou realiseren. In het Whatsappbericht van [partij B] van 16 september 2024 staat dat dit de volgende werkzaamheden omvat:
“2x badkamer 20000 incl leidingwerkzaamheden met mechanischeventilatie, Stucen met
aquastuc, tegelen, kitten, schilderen met Sigma funghi schimmelwerend, montage van
sanitair en Timmerwerkzaamheden. Excl tegels en sanitair”
[partij A] hebben deze werkzaamheden bevestigd in hun e-mail van 22 september 2024. Het aanbrengen van mechanische ventilatie in beide badkamers behoort dus tot de door partijen overeengekomen werkzaamheden. Voor wat betreft de overige ruimtes van de woning moet het aanbrengen van mechanische ventilatie als meerwerk worden beschouwd.
Ad j: gaswerkzaamheden = meerwerk
In de e-mail van 4 oktober 2024 zijn gaswerkzaamheden niet specifiek opgenomen. Wel hebben partijen afgesproken dat [partij B] loodgieterswerkzaamheden zou verrichten. Het ging daarbij om het leidingwerk ten behoeve van de beide badkamers en de keuken. In dit verband is verder van belang dat [partij A] in hun e-mail van 18 september 2024 te kennen hebben gegeven dat zij graag van het gas af wilden. Nadat [partij B] de gasaansluiting in de woning had afgesloten en de gasleidingen had verwijderd, bleek echter dat [partij A] een hybride warmtepomp hadden aangeschaft waardoor zij toch niet geheel van het gas af konden. Door deze aan [partij A] toe te rekenen wijziging moest [partij B] extra gaswerkzaamheden verrichten, die als meerwerk moeten worden beschouwd.
Ad k: realiseren kruipruimte = meerwerk
[partij A] hebben in de dagvaarding erkend dat dit meerwerk betrof en dat zij bereid zijn hiervoor een bedrag van € 300 te betalen.
Slotsom meerwerk
Gelet op het voorgaande betrof een substantieel deel van de hierboven genoemde werkzaamheden meerwerk waarvoor [partij B] extra kosten in rekening mocht brengen.
Mocht [partij B] het werk stilleggen vanwege de onenigheid over deze werkzaamheden?
Vervolgens rijst de vraag of [partij B] het werk mocht stilleggen vanwege de onenigheid die was ontstaan over de omvang van de opdracht.
[partij A] menen dat de in geschil zijnde werkzaamheden het stilleggen van het totale werk niet rechtvaardigden. Zij voeren hiertoe aan dat zij op het moment dat het conflict ontstond al een bedrag van € 75.000 aan [partij B] hadden betaald, terwijl het door [partij B] uitgevoerde werk een geringere waarde vertegenwoordigde.
[partij B] stelt dat hij zijn werkzaamheden niet kon voortzetten zolang er geen duidelijkheid bestond over de omvang van de opdracht en de extra werkzaamheden.
De rechtbank stelt voorop dat een aannemer in beginsel niet gerechtigd is om de oorspronkelijke werkzaamheden neer te leggen wanneer er een conflict is gerezen over extra werkzaamheden. Dit leidt uitzondering wanneer het gewenste extra werk technisch onlosmakelijk verbonden is met het oorspronkelijke werk. In deze zaak was een deel van extra werkzaamheden bepalend voor de wijze waarop de constructie van het oorspronkelijk overeengekomen werk moest worden vormgegeven. Dit geldt onder meer voor het aanbrengen van een draaikiepraam in de uitbouw. Daarom oordeelt de rechtbank dat [partij B] gerechtigd was om het werk neer te leggen.
Aan wie is het te wijten dat het werk niet werd hervat?
De rechtbank oordeelt dat het uiteindelijk vooral aan [partij A] te wijten is dat het werk niet is hervat. Dit oordeel berust op de volgende overwegingen.
Nadat [partij B] het werk had stilgelegd hebben partijen met elkaar gesproken op 31 maart 2025 (bij [partij A] thuis) en op 6 april 2025 (telefonisch). Tijdens deze gesprekken hebben [partij A] [partij B] voor de volgende keuze gesteld:
- [partij B] rondt de werkzaamheden – inclusief de extra werkzaamheden – af zonder hiervoor een betaling te verlangen bovenop de overeengekomen aanneemsom;
óf
- [partij B] beëindigt de werkzaamheden onder de verplichting om het reeds betaalde deel van de aanneemsom aan [partij A] terug te betalen.
[partij A] mochten [partij B] niet voor deze keuze stellen, omdat een substantieel deel van de in geschil zijnde werkzaamheden uit meerwerk bestond waarvoor [partij B] extra kosten in rekening mocht brengen. Door [partij B] toch voor de onder 5.34 genoemde keuze te stellen, hebben [partij A] [partij B] geen reële mogelijkheid geboden om het werk te hervatten, af te ronden en eventuele gebreken te herstellen. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat [partij B] meerdere keren had gezegd dat hij het werk wilde afronden, maar dat [partij A] dit niet wensten als ze daarvoor extra moesten betalen. [partij A] hebben vervolgens de sleutel van de woning uit de sleutelkluis gehaald, waarmee zij [partij B] feitelijk de toegang tot de woning hebben ontzegd en hem hebben belet om het werk af te ronden. Daarmee zijn [partij A] in schuldeisersverzuim komen te verkeren.
Het voorgaande betekent dat [partij B] niet in verzuim is geraakt, zodat [partij A] niet gerechtigd waren om de aannemingsovereenkomst te ontbinden. De op een rechtsgeldige ontbinding gebaseerde vordering van [partij A] tot betaling van € 88.420,30 moet daarom geheel worden afgewezen. Dit geldt ook voor de vorderingen tot betaling van aanvullende schadevergoeding, expertisekosten en buitengerechtelijke kosten.
In het licht van het voorgaande moeten de verklaringen van [partij A] dat zij niet meer met [partij B] verder wilden en het feit dat zij de sleutel van de woning uit de sleutelkluis hebben verwijderd, worden beschouwd als een opzegging van de aannemingsovereenkomst.
Geen verklaring voor recht
[partij B] vordert een verklaring voor recht dat dat de aannemingsovereenkomst door opzegging door [partij A] is geëindigd.
Hiervoor is reeds geoordeeld dat de aannemingsovereenkomst is geëindigd door opzegging; de rechtbank zal hierna ook de (financiële) gevolgen hiervan voor partijen beoordelen. [partij B] heeft niet toegelicht waarom hij daarnaast nog belang heeft bij een verklaring voor recht.
Artikel 3:303 BW bepaalt dat een vordering slechts toewijsbaar is als degene die de vordering instelt daarbij voldoende belang heeft. Gelet op het voorgaande wordt de gevorderde verklaring voor recht afgewezen bij gebrek aan belang.
Gevolgen van de opzegging van de aannemingsovereenkomst
In geval van opzegging van een aannemingsovereenkomst door de opdrachtgever, moet de opdrachtgever op grond van artikel 7:764 lid 2 BW de voor het gehele werk geldende prijs betalen, verminderd met de besparingen die voor de aannemer uit de opzegging voortvloeien.
De rechtbank begrijpt dat [partij B] primair vordert om ter bepaling van de omvang van dit bedrag een onderzoek door een onafhankelijke deskundige te bevelen. Subsidiair kan hij er ook mee instemmen dat de rechtbank dit bedrag in goede justitie bepaalt. Meer subsidiair heeft [partij B] verwijzing naar de schadestaatprocedure gevorderd.
De rechtbank zal zelf het door [partij A] aan [partij B] verschuldigde bedrag bepalen, gelet op de maximale hoogte van de vordering, de hoge kosten van een deskundige, de hoedanigheid van partijen (consumenten en een eenmanszaak) én de omstandigheid dat een deskundige het werk van [partij B] niet meer kan beoordelen omdat [partij A] inmiddels een andere aannemer hebben ingeschakeld om het werk af te maken.
De rechtbank begroot de prijs voor het door [partij B] geleverde werk in redelijkheid op een totaalbedrag van € 75.000 inclusief btw, gelet op het volgende.
De overeengekomen aanneemsom bedraagt € 140.000 exclusief btw. Toen [partij B] het werk begin maart 2025 neerlegde, hadden [partij A] daarvan al € 75.000 betaald; [partij B] had nog geen nieuwe factuur opgesteld.
Top Expertise heeft het door [partij B] uitgevoerde werk gewaardeerd op een bedrag van € 39.189,20. Weliswaar heeft Top Expertise ook gebreken vastgesteld, maar deze gebreken zien deels op de fundering van de aanbouw die wel conform de overeenkomst is gerealiseerd (zie hiervoor onder 5.10) en deels op gebreken die [partij B] had kunnen herstellen als hij in staat was gesteld om het werk te hervatten. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om het door [partij B] uitgevoerde werk af te waarderen.
[partij B] meent dat het werk juist een hogere waarde vertegenwoordigd omdat Top Expertise bij de uitvoering van haar deskundigenonderzoek niet de juiste feiten tot uitgangspunt heeft genomen. Gelet op wat de rechtbank in het voorgaande heeft geoordeeld, klopt dit voor een deel. De rechtbank slaat daarom acht op de door [partij B] in het geding gebrachte facturen van onderaannemers en ingekochte materialen, die optellen tot een bedrag van € 34.227,68. Daarin zijn de door [partij B] zelf gewerkte uren en de winst over het werk echter niet meegenomen.
Bij de schatting van de door [partij B] gewerkte uren en de misgelopen winst, houdt de rechtbank er rekening mee dat [partij B] vooral sloopwerk heeft verricht en de fundering van de aanbouw heeft gerealiseerd. Aan de overige werkzaamheden was hij nog niet toegekomen, wat een forse besparing aan zijn kant oplevert.
Dit betekent dat [partij A] al hebben betaald waar [partij B] recht op heeft. De vordering van [partij B] tot betaling van een nader bedrag voor zijn werkzaamheden wijst de rechtbank daarom af.
Consumentenbescherming
Tot slot doen [partij A] nog een beroep op de regels van consumentenbescherming.
De overeenkomst die aan de vorderingen ten grondslag ligt, is gesloten tussen [partij B] als handelaar en [partij A] als consument. In beginsel moet de rechtbank de overeenkomst daarom – zo nodig ambtshalve – toetsen aan de regels van het consumentenrecht. In dit geval gaat het om de artikelen 6:230g tot en met 6:230z BW.
[partij A] stellen in dit verband dat [partij B] niet heeft voldaan aan de informatieplichten die volgen uit de artikelen 6:230l en 230m BW.
[partij B] stelt zich op het standpunt dat bovengenoemde regels van consumentenbescherming in deze zaak niet van toepassing zijn omdat het hier gaat om een overeenkomst over een ingrijpende verbouwing van een bestaand gebouw. Op grond van het bepaalde in artikel 6:230h, tweede lid, aanhef en onder g, BW zijn de regels van consumentenbescherming niet op dergelijke overeenkomsten van toepassing.
De rechtbank is van oordeel dat de verbouwing die [partij B] zou uitvoeren niet kan worden aangemerkt als een ingrijpende verbouwing als bedoeld in artikel 6:230h, tweede lid, aanhef en onder g, BW. Onder de term ‘ingrijpende verbouwing’ valt namelijk alleen een verbouwing die vergelijkbaar is met het bouwen van een nieuw gebouw, bijvoorbeeld wanneer alleen de gevel van een oud gebouw bewaard blijft. [partij B] heeft onvoldoende aangevoerd waaruit de rechtbank kan afleiden dat de woning dermate vergaand is afgebroken en herbouwd. De rechtbank zal dus moeten toetsen of [partij B] heeft voldaan aan de informatieplichten die op grond van het consumentenrecht op hem rustten.
De precontractuele informatieverplichting neergelegd in artikel 6:230m BW is in dit geval niet van toepassing, omdat er geen overeenkomst op afstand is gesloten zoals bedoeld in artikel 6:230g sub e BW en er evenmin sprake is van één van de situaties bedoeld in artikel 6:230g sub f BW. Er heeft weliswaar een bespreking bij [partij A] thuis plaatsgevonden, maar daarnaast is tussen partijen meermaals en op meerdere manieren (via Whatsapp en via e-mail) contact geweest vóór aanvang van de werkzaamheden, zodat [partij A] zich in ruime mate op de overeenkomst hebben kunnen bezinnen en dienaangaande een bewuste, weloverwogen keuze hebben kunnen maken.
Dan is de vraag of [partij B] heeft voldaan aan de meer algemene precontractuele informatieverplichting die is neergelegd in artikel 6:230l BW. Dit artikel verplicht de handelaar voor het aangaan van een overeenkomst met een consument op een duidelijke en begrijpelijke wijze informatie aan de consument te verstrekken, onder meer over de totale prijs van de dienst die hij zal verlenen. Als dat niet goed mogelijk is, dan moet de handelaar in ieder geval inzicht geven in de wijze waarop de prijs moet worden berekend.
De rechtbank is van oordeel dat [partij B] in de e-mail van 4 oktober 2024 voldoende concreet heeft omschreven wat de totaalprijs zou worden van de werkzaamheden. Hij heeft een totaalbedrag exclusief btw genoteerd, toegelicht welke btw-tarieven van toepassing zouden zijn en inzichtelijk gemaakt welke werkzaamheden voor het genoemde totaalbedrag zouden worden verricht. Toen de kosten hoger dreigden uit te vallen omdat [partij A] extra werkzaamheden wensten, heeft hij hen gewaarschuwd en een bedrag genoemd waarvoor hij deze extra werkzaamheden kon verrichten. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [partij B] daarmee voldaan aan de informatieplicht van artikel 6:230l BW.
De overige verwijten die [partij A] [partij B] maken in het kader van de schending van deze informatieplicht (het niet verstrekken van informatie over de wijze van betaling, de geldende garanties en het beleid inzake klachtbehandeling) vormen naar het oordeel van de rechtbank in dit geval een onvoldoende rechtvaardiging voor een civielrechtelijke sanctie in de vorm van (terug)betaling van een deel van de aanneemsom. [partij B] is een eenmanszaak; [partij A] hebben niet teveel betaald en hebben al hun klachten direct bij [partij B] kunnen indienen; gelet op het voorgaande waren niet al die klachten terecht.
De vordering van [partij A] tot betaling van 40% van de aanneemsom zal daarom worden afgewezen.
Slotsom
Gelet op het voorgaande zullen alle vorderingen in conventie en alle vorderingen in reconventie worden afgewezen.
De proceskosten in conventie en in reconventie
Omdat alle vorderingen van partijen worden afgewezen en de vorderingen in conventie en in reconventie nauw samenhangen, zal de rechtbank zowel de proceskosten in conventie als de proceskosten in reconventie compenseren. Dit betekent dat beide partijen de eigen proceskosten dragen en dat zij geen vergoeding hoeven te betalen voor de kosten die de andere partij heeft gemaakt.
6 De beslissing
De rechtbank:
in conventie
wijst de vorderingen van [partij A] af;
compenseert de proceskosten in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt;
in reconventie
wijst de vorderingen van [partij B] af;
compenseert de proceskosten in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. C.J-A. Seinen en in het openbaar uitgesproken op 21 oktober 2026. |
1366