Materieel strafrecht
Opleggen onvoorwaardelijke ISD maatregel.
Rechtbank Den Haag, 5 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33064 · Rechtbank Den Haag · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/strafrecht/materieel-strafrecht/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33064
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over materieel strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- 09/197774-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Materieel strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33064
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Opleggen onvoorwaardelijke ISD maatregel.
Uitspraak
Rechtbank DEN HAAG
Strafrecht
Meervoudige kamer
Parketnummers: 09/197774-26, 10/094756-25 (tul) en 16/066519-24 (tul)
Datum uitspraak: 5 november 2026
Tegenspraak
De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1970 te [geboorteplaats],
op dit moment gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting [plaats], locatie [locatie].
1 Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek is gehouden op de terechtzitting van 22 oktober 2026.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. C. Vermeulen en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman mr. B. Kizilocak naar voren is gebracht.
2 De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 11 juli 2026 te 's-Gravenhage, vlees, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan Albert Heijn (filiaal [adres]), in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.
3 De bewijsbeslissing
Opgave van bewijsmiddelen
De rechtbank zal voor het feit met een opgave van bewijsmiddelen volstaan, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering. De verdachte heeft dit feit namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsman geen vrijspraak bepleit.
De officier van justitie heeft met betrekking tot dit feit eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.
Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2026250168, van de politie eenheid Den Haag, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 28).
De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:
- De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 22 oktober 2026;
- Het proces-verbaal van aangifte, met bijlage, opgemaakt op 11 juli 2026 (p. 5-7).
De bewezenverklaring
De rechtbank is met betrekking tot het ten laste gelegde feit van oordeel dat dit feit wettig en overtuigend is bewezen.
De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:
hij op 11 juli 2026 te 's-Gravenhage, vlees, dat aan Albert Heijn (filiaal [adres]) toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.
4 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
5 De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6 De oplegging van een maatregel
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte voor de duur van twee jaar wordt geplaatst in een inrichting voor stelselmatige daders (hierna: ISD-maatregel).
Het standpunt van de verdediging
De raadsman verzoekt een voorwaardelijke ISD-maatregel op te leggen. Hij voert hiertoe aan dat eerst gekeken moet worden naar minder zware alternatieven. De verdachte is volgens de raadsman het meest gebaat bij een weerbaarheidstraining. Hij is bovendien gemotiveerd om af te kicken van zijn middelengebruik en heeft een sociaal vangnet dat hem hierbij kan helpen.
Het oordeel van de rechtbank
Na te melden maatregel is in overeenstemming met de omstandigheden waaronder het gepleegde feit is begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
Ernst van het feit
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan winkeldiefstal. Winkeldiefstal is een hinderlijk feit dat financiële schade en overlast veroorzaakt. Bovendien draagt een dergelijk feit bij aan de versterking van gevoelens van onrust en onveiligheid in de samenleving en bij het winkelpersoneel.
Strafblad
De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 7 september 2026. De verdachte is al veel vaker voor soortgelijke (vermogens)delicten veroordeeld, waarvoor hij ook gevangenisstraffen opgelegd heeft gekregen. Daarnaast is aan de verdachte al twee keer eerder een onvoorwaardelijke ISD-maatregel opgelegd, op 7 november 2013 en op 10 oktober 2019. Dit heeft hem er klaarblijkelijk niet van weerhouden om opnieuw een strafbaar feit te plegen.
Persoon van de verdachte
De rechtbank heeft kennisgenomen van het reclasseringsadvies over de verdachte van 8 oktober 2026. Uit het reclasseringsadvies blijkt dat bij de verdachte sprake is van instabiliteit op vrijwel alle leefgebieden. Verdachte beschikt niet over een woning, heeft geen dagbesteding, heeft schulden en staat onder bewind en er is sprake van een langdurige verslaving aan (base) cocaïne waar betrokkene (het grootste gedeelte van) zijn leefgeld aan uitgeeft. Hij heeft een duidelijke pro-criminele houding waarbij hij delicten pleegt voor eigen gewin. De verdachte is gediagnosticeerd met onder andere een ongespecificeerde persoonlijkheidsstoornis en het ontbreekt hem aan inzicht in zijn eigen handelen. Zijn pro-criminele netwerk is van grote invloed op zijn middelengebruik en delictgedrag en gebleken is dat hij onvoldoende weerbaar en zeer beïnvloedbaar is. Al deze risicofactoren maken dat het risico op recidive al jarenlang onverminderd hoog wordt ingeschat en het werken aan recidivevermindering niet mogelijk is gebleken.
Voldaan aan ‘harde criteria’
De rechtbank stelt allereerst vast dat is voldaan aan de vereisten voor het opleggen van de ISD-maatregel. De verdachte heeft zich namelijk schuldig gemaakt aan diefstal. Dit is een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten. Ook is hij in de vijf jaren voorafgaand aan het onderhavige feit ten minste drie maal onherroepelijk wegens een misdrijf veroordeeld tot een vrijheidsbenemende straf of maatregel. Het bewezen verklaarde feit is begaan na de tenuitvoerlegging van deze straffen en maatregelen.
De verdachte voldoet aan de definitie van stelselmatige dader, zoals bedoeld in de Richtlijn voor Strafvordering bij meerderjarige veelplegers. De rechtbank stelt verder vast dat hij een zeer actieve veelpleger in de zin van voornoemde richtlijn is, aangezien er over een periode van vijf jaren meer dan tien processen-verbaal voor misdrijven tegen hem zijn opgemaakt, waarvan ten minste één in de laatste twaalf maanden, terug te rekenen vanaf de pleegdatum van het bewezen verklaarde feit.
Voldaan aan ‘zachte’ ISD-criteria
Vervolgens moet de rechtbank beoordelen of ook aan de zogenoemde ‘zachte’ ISD-criteria is voldaan. Dat wil zeggen dat de rechtbank beoordeelt of alle reële, minder ingrijpende alternatieven voor hulpverlening en het voorkomen van recidive zijn uitgeput en dus het uiterste middel van de ISD-maatregel overblijft.
De reclassering adviseert om aan de verdachte de ISD-maatregel op te leggen. Uit het reclasseringsadvies volgt dat het plegen van strafbare feiten door de verdachte te maken heeft met problemen op vrijwel alle leefgebieden. Tevens is door de reclassering in het rapport toegelicht dat de verdachte in de afgelopen jaren veel interventies aangeboden heeft gekregen, maar dat deze interventies onvoldoende tot gedragsverandering hebben geleid. De verdachte onttrekt zich aan structuur en afspraken, waardoor ambulante interventies niet van de grond komen. De verdachte staat daarnaast vanaf 2014 onder ononderbroken toezicht van de reclassering, maar dit heeft niet tot recidivevermindering geleid.
Conclusie
De rechtbank is van oordeel dat de onvoorwaardelijke ISD-maatregel de enige passende afdoening is en overweegt daartoe als volgt.
Op basis van het reclasseringsadvies, is de rechtbank van oordeel dat zolang de bij de verdachte aanwezige problematiek niet adequaat wordt behandeld, er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat hij wederom een misdrijf zal begaan waarbij de veiligheid van goederen in het geding komt. Gelet op de hiervoor genoemde gang van zaken, is de rechtbank van oordeel dat een voorwaardelijke ISD-maatregel in combinatie met een weerbaarheidstraining, zoals de raadsman heeft verzocht, niet toereikend is om het recidiverisico te verminderen.
Nu de verdachte steeds weer overlast en schade veroorzaakt dient het belang van de samenleving thans voorop te staan en eist de veiligheid van goederen de oplegging van een onvoorwaardelijke ISD-maatregel. Daarnaast kan de ISD-maatregel een bijdrage leveren aan het oplossen van de problemen van de verdachte en herhaling van delictgedrag na afloop van de ISD-maatregel voorkomen.
Vooral ter optimale bescherming van de maatschappij, maar ook om het leveren van een bijdrage aan de oplossing van de problematiek van de verdachte alle kansen te geven, is het belangrijk voldoende tijd te nemen om de ISD-maatregel ten uitvoer te leggen. Daarom zal de rechtbank de ISD-maatregel opleggen voor de maximale duur van twee jaren en de tijd die de verdachte vóór tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft gezeten, niet aftrekken van de duur van die maatregel.
7 De vordering tot tenuitvoerlegging
De vorderingen van de officier van justitie
De officier van justitie heeft bij vordering van 2 september 2026 gevorderd dat de bij parketnummer 10/094756-25 door de politierechter van de rechtbank Rotterdam op 7 oktober 2025 voorwaardelijke opgelegde straf van een maand gevangenisstraf, ten uitvoer wordt gelegd wegens het niet naleven van de algemene voorwaarde.
Daarnaast heeft de officier van justitie bij vordering van 2 september 2026 gevorderd dat de bij parketnummer 16/066519-24 door de politierechter van de rechtbank Midden-Nederland op 1 maart 2024 voorwaardelijke opgelegde straf van vijftien dagen gevangenisstraf, ten uitvoer wordt gelegd wegens het niet naleven van de algemene voorwaarde.
Ter terechtzitting heeft de officier van justitie het standpunt ingenomen dat de vorderingen tot tenuitvoerlegging dienen te worden afgewezen, gelet op de vordering tot het opleggen van een onvoorwaardelijke ISD-maatregel.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft verzocht de vorderingen tot tenuitvoerlegging af te wijzen.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank ziet dat er gronden zijn voor de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraffen waartoe de verdachte werd veroordeeld bij onherroepelijk geworden vonnis van de politierechter in de rechtbank te Rotterdam op 7 oktober 2025 en van de politierechter in de rechtbank te Midden-Nederland op 1 maart 2024. Uit het onderzoek ter terechtzitting is immers gebleken dat de verdachte de algemene voorwaarde niet heeft nageleefd, doordat hij zich voor het einde van de proeftijd die bij voormelde uitspraken is opgelegd, wederom schuldig heeft gemaakt aan een strafbaar feit. De rechtbank acht toewijzing van deze vorderingen echter niet opportuun omdat zij aan de verdachte een onvoorwaardelijke ISD-maatregel zal opleggen. De rechtbank zal de vorderingen tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraffen dan ook afwijzen.
8 De toepasselijke wetsartikelen
De op te leggen maatregel is gegrond op de artikelen:
- 38m, 38n, 310 van het Wetboek van Strafrecht.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.
9 De beslissing
De rechtbank:
verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, zoals hierboven onder 3.2 bewezen is verklaard;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:
diefstal;
verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;
legt de verdachte op de maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders voor de duur van 2 (TWEE) JAREN;
vordering tenuitvoerlegging
wijst af de vordering tot tenuitvoerlegging van de straf, voorwaardelijk opgelegd bij vonnis van de politierechter van de rechtbank Rotterdam d.d. 7 oktober 2025, gewezen onder parketnummer 10/094756-25, te weten een gevangenisstraf van een maand;
vordering tenuitvoerlegging
wijst af de vordering tot tenuitvoerlegging van de straf, voorwaardelijk opgelegd bij vonnis van de politierechter van de rechtbank Midden-Nederland d.d. 1 maart 2024, gewezen onder parketnummer 16/066519-24, te weten een gevangenisstraf van vijftien dagen.
Dit vonnis is gewezen door
mr. L. Anemaet, voorzitter,
mr. B.J. van de Griend, rechter,
mr. P.C. Goilo-Kam, rechter,
in tegenwoordigheid van mr. A.M. van der Wal-de Zoeten, griffier,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 5 november 2026.