Materieel strafrecht
De rechtbank veroordeelt verdachte voor een poging diefstal van een fiets en het rijden op een scooter…
Rechtbank Noord-Nederland, 12 november 2026
ECLI:NL:RBNNE:2026:4844 · Rechtbank Noord-Nederland · 12 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-noord-nederland/strafrecht/materieel-strafrecht/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbnne-2026-4844
Zaakgegevens
Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Noord-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over materieel strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Noord-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Assen
- Datum uitspraak
- 12 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- 18.213173.26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Materieel strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBNNE:2026:4844
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
De rechtbank veroordeelt verdachte voor een poging diefstal van een fiets en het rijden op een scooter terwijl hij verkeerde onder invloed van een hoeveelheid amfetamine die fors boven de grenswaarde uitkwam. Vrijspraak van heling. Verdachte voldoet aan de voorwaarden voor een oplegging van de maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD-maatregel). De rechtbank legt aan verdachte op de ISD-maatregel voor de duur van 2 jaren.
Uitspraak
RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
Afdeling strafrecht
Locatie Assen
parketnummer 18.213173.26
Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken
d.d. 12 november 2026 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1980 te [geboorteplaats] , laatst opgegeven adres te [adres 1] ,
thans gedetineerd te [instelling] .
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 29 oktober 2026.
Verdachte is verschenen, bijgestaan door mr. J.G. Roethof, advocaat te Arnhem. Het openbaar ministerie is ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. G.R. Stoeten.
Tenlastelegging
Aan verdachte is, na wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:
1
hij op of omstreeks 27 juli 2026 te [plaats 1] , gemeente Meppel, een scooter, althans een goed heeft verworven, voorhanden heeft gehad, en/of heeft overgedragen, terwijl hij ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof;
2
hij op of omstreeks 26 juli 2026 te [plaats 1] , gemeente Westerveld ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om een fiets, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan een tot op heden onbekend gebleven persoon, in elk geval aan een ander toebehoorde(n) weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en zich toegang tot de plaats van het misdrijf te verschaffen en/of dat weg te nemen goed onder zijn bereik te brengen door middel van braak en/of verbreking,
-
dichtbij voornoemde fiets een slijptol heeft aangezet en/of
-
tegen het (hang)slot van die fiets met een slijptol heeft geslepen, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
3
hij op of omstreeks 27 juli 2026 te Hoogeveen een voertuig, te weten een scooter, heeft bestuurd of als bestuurder heeft doen besturen, na gebruik van een of meer in artikel 2, van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer, aangewezen stoffen als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten amfetamine, terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van genoemde Wet, het gehalte in zijn bloed bij iedere aangewezen stoffen vermelde meetbare stoffen een hoeveelheid amfetamine van meer dan 700 microgram per liter bloed bedroeg, in elk geval (telkens) zijnde hoger dan de in artikel 3 van het genoemd Besluit, bij die stoffen afzonderlijk vermelde grenswaarde.
Beoordeling van het bewijs
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft vrijspraak gevorderd van feit 1 en veroordeling gevorderd voor feiten 2 en 3.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft betoogd dat verdachte moet worden vrijgesproken van alle drie de ten laste gelegde feiten.
De raadsman heeft zich ten aanzien van feit 2 op het standpunt gesteld dat geen sprake is van voldoende wettig en overtuigend bewijs. Hiertoe heeft de raadsman aangevoerd dat het door de getuige gegeven signalement onvoldoende specifiek is. De beschrijving van de kleding door de getuige komt niet overeen met de kleding waarin verdachte is aangehouden. De getuige sprak van een zwarte trui, terwijl verdachte een blauwe trui droeg. Voorts heeft verdachte geen tatoeage van een roos op zijn hand. De enige overeenkomst tussen de beschrijving van de getuige en de kleding waarin verdachte is aangehouden is de witte broek die verdachte droeg, maar dit is onvoldoende specifiek. Naast het onduidelijke signalement heeft de raadsman aangevoerd dat er een alternatief scenario mogelijk is. Verdachte heeft verklaard dat hij de scooter heeft geleend van een persoon die voldoet aan het door de getuige gegeven signalement.
Het is dan ook goed mogelijk dat deze persoon de slijptol in de buddyseat van de scooter heeft gelegd en geprobeerd heeft de fiets te stelen en dat hij deze scooter vervolgens heeft uitgeleend aan verdachte.
Ten aanzien van feit 3 heeft de raadsman aangevoerd dat verdachte dexamfetamine slikt voor zijn ADHD. Volgens de raadsman is dexamfetamine niet gelijk te stellen met amfetamine omdat beide een andere uitwerking hebben. Het klopt dat een bepaalde grenswaarde is overschreden, maar verdachte was niet zodanig onder invloed dat hij niet veilig een scooter kon besturen.
Oordeel van de rechtbank
Vrijspraak feit 1
De rechtbank acht feit 1 niet wettig en overtuigend bewezen, zodat verdachte hiervan zal worden vrijgesproken. De rechtbank overweegt daartoe dat uit het dossier onvoldoende aanknopingspunten blijken voor het oordeel dat de verdachte wist of had moeten vermoeden dat het om een door misdrijf verkregen scooter ging. Zo is onduidelijk gebleven hoe verdachte in bezit is gekomen van de scooter en is niet gebleken dat op basis van de uiterlijke kenmerken van de scooter kon worden vastgesteld danwel vermoed dat deze gestolen was.
Bewijsmiddelen
De rechtbank acht de onder 2 en 3 ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen, zoals hierna opgenomen in de bewezenverklaring. De rechtbank past de volgende bewijsmiddelen toe die de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden bevatten zoals hieronder zakelijk weergegeven.
Ten aanzien van feit 2
1. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van getuigenverhoor
d.d. 27 juli 2026, opgenomen op pagina 10 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2026204877 d.d. 17 september 2026, inhoudend als verklaring van [getuige] :
Rond 22:10 uur [de rechtbank begrijpt: op 26 juli 2026] was ik nog even buiten. Ik hoorde op dat moment slijpgeluiden. Mijn vriendin was op dat moment in de slaapkamer en ik vroeg aan haar of zij vanuit het raam iets kon zien. Vanaf de slaapkamer hebben wij zicht op de bushalte in [plaats 1] . Ik hoorde haar zeggen dat zij de vonken van het slijpen zag bij de bushalte. Ik ben naar de bushalte toegelopen. Ik zag daar een man staan bij de fietsen. Ik kan de man als volgt omschrijven:
-
kaal/geschoren;
-
zwarte trui;
-
witte broek, type joggingsbroek;
-
stevig van postuur;
-
tatoeage op zijn handrug.
De man was op een scooter. Hij is op de scooter gestapt en weggereden. Ik zag dat het achterlicht van de scooter het niet deed, maar het remlicht wel.
2. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen
d.d. 27 juli 2026, opgenomen op pagina 25 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als relaas van verbalisant [verbalisant] :
Op maandag 27 juli 2026, omstreeks 03:00 uur, reed ik - samen met verbalisant [verbalisant] - op [adres 3] te Hoogeveen. Op het parallel gelegen fietspad zag ik een lichtkleurige scooter rijden. Ik zag dat de bestuurder een donkere trui aan had en een witte broek. Ik zag dat er onder het viaduct van Echtenseweg een scooter stond, met daarop een persoon zittend op het zadel, stilstond zonder verlichting. Ik vroeg om een geldig en op naam staand identiteitsbewijs. Ik hoorde de bestuurder zeggen: "Die ligt in mijn buddyseat". Ik zag dat de bestuurder de buddyseat opende. Ik zag dat er in de buddyseat een slijptol lag met twee losse schijven. Daaropvolgend stelde ik de identiteit vast van de verdachte op basis van de identiteitskaart. Ik zag dat dit betrof:
Naam: [verdachte] Voornaam: [verdachte]
Ook zag ik dat de verdachte voldeed aan het opgegeven signalement van de melding in [plaats 1] , namelijk:
-
man;
-
donker vest;
-
witte broek;
-
tattoo op zijn rechterhand.
3. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen
d.d. 27 juli 2026, opgenomen op pagina 16 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als relaas van verbalisant [verbalisant] :
Naar aanleiding van een melding van een poging diefstal fiets [de rechtbank begrijpt: op
26 juli 2026] bekeek ik de camerabeelden afkomstig van een getuige woonachtig aan de [adres 2] . Ik zag op de opname drie bomen in beeld. Ik zag tussen twee bomen een persoon staan. Ik zag dat de persoon links van een bushalte stond bij een rij met fietsen. Ik kan de persoon op de beelden als volgt omschrijven:
-
donkergekleurde jas met lange mouwen;
-
licht gekleurde lange broek met een donkere streep op het bovenbeen;
-
licht gekleurde schoenen.
De kleding zoals hierboven genoemd komt overeen met de kleding van de persoon die is staande gehouden. De persoon hierna te noemen verdachte was [verdachte] .
4. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen
d.d. 27 juli 2026, opgenomen op pagina 18 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als relaas van verbalisant [verbalisant] :
Het slot bestond uit een met kunststof omhulde, gevlochten stalen kabel, voorzien van een cijferslot. Ik zag dat de kabel was doorgeknipt dan wel doorgesneden. Ter hoogte van de beschadigingen was de kunststof buitenmantel volledig onderbroken en waren de metalen draden van de kabel zichtbaar.
Ten aanzien van feit 3
1. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen
d.d. 17 september 2026, opgenomen op pagina 44 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2026204877 d.d. 17 september 2026, inhoudend als relaas van verbalisanten [verbalisant] en [verbalisant] :
Op 27 juli 2026 om 03:00 uur zagen wij, [verbalisant] en [verbalisant] , dat een persoon als bestuurder van een voertuig bromfiets (Bromscooter), Sym Allo, Nederland, kenteken [kenteken] , reed op de voor het openbaar verkeer openstaande weg, [adres 3] Hoogeveen, Nederland. Ter controle op de naleving van de bij of krachtens de Wegenverkeerswet 1994 gestelde voorschriften hebben wij, verbalisanten, de bestuurder zijn voertuig doen stilhouden en een onderzoek ingesteld.
Met medewerking van de bestuurder heb ik, [verbalisant] , hem de speekseltest afgenomen. Als resultaat van deze test zag ik, [verbalisant] , dat de speekseltest een indicatie aangaf voor de volgende stof: amfetamine/methamfetamine/MDMA/MDEA/MA/XTC (ecstasy). De verdachte gaf op te zijn genaamd: [verdachte] , geboren op [geboortedatum] 1980.
Op 27 juli 2026 heeft de verpleegkundige in aanwezigheid van mij, [verbalisant] , de verdachte bloed afgenomen conform Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer voorzien van het SIN-nummer TADM2662NL.
2. Een deskundigenrapport afkomstig van het Maasstad Ziekenhuis, zaaknummer 923260505565 d.d. 14 augustus 2026, opgemaakt door [deskundige] , op de door hem afgelegde algemene belofte als vast gerechtelijk deskundige, voor zover inhoudend als zijn verklaring:
Een extract van het bloed TADM2662NL werd geanalyseerd. De eindresultaten van de analyse van de aangewezen stoffen (Wegenverkeerswet 1994, art 8, lid 5) staan hieronder vermeld.
Tabel Resultaten onderzoek in bloed van [verdachte] met sporen identificatienummer TADM2662NL
|
Aangewezen stof |
Meetbare stof |
Grenswaarde indien enkelvoudig gebruikt |
Grenswaarde indien in combinatie gebruikt |
Eindresultaat in bloed TADM2662NL |
Rapportage eenheid |
|
Amfetamine |
Amfetamine |
50 |
25 |
meer dan 700 |
microgram per liter |
Bewijsoverwegingen
De rechtbank zal hieronder het bewijs per feit bespreken.
Ten aanzien van feit 2
De rechtbank is van oordeel dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan poging tot diefstal door middel van verbreking, zoals ten laste is gelegd. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.
Anders dan de raadsman heeft bepleit, is de rechtbank van oordeel dat het door getuige [getuige] gegeven signalement van de verdachte voldoende duidelijk en specifiek is. [getuige] is na het horen van de slijpgeluiden naar de verdachte toegelopen en heeft hem aangesproken. Zodoende heeft [getuige] de verdachte goed kunnen omschrijven als een kale man met een tatoeage op zijn hand, dragende een witte broek en een zwarte trui. De omschrijving van de dader die [getuige] heeft gegeven wordt bevestigd door de hiervoor beschreven camerabeelden, aangezien daarop ook te zien is dat een persoon met een donkergekleurde jas, een lichtgekleurde broek en lichtgekleurde schoenen bij een rij met fietsen staat bij de bushalte in [plaats 1] . [getuige] heeft de verdachte vervolgens weg zien rijden op een scooter waarvan het achterlicht het niet deed. Enkele uren later ziet de politie een persoon, dragende een donkere trui en een witte broek op een scooter rijden zonder werkend achterlicht. Na staande houding blijkt deze persoon verdachte te zijn, die voldeed aan het door [getuige] gegeven signalement, te weten een man met een tattoo op zijn hand, in een donker vest en een witte broek. In de buddyseat van de scooter is naast het identiteitsbewijs van verdachte door verbalisanten een slijptol met twee slijpschijven aangetroffen. De rechtbank ziet, anders dan de raadsman, geen van invloed zijnde discrepanties tussen de verschillende beschrijvingen van het signalement van verdachte.
Het alternatieve scenario dat een andere persoon de poging tot diefstal door middel van verbreking heeft gepleegd, acht de rechtbank niet aannemelijk geworden. De door verdachte aangewezen persoon is eveneens door de politie aangehouden en verhoord. Tijdens dat verhoor heeft deze persoon verklaard dat de betreffende scooter niet van hem is. Uiteindelijk is het verdachte geweest die een aantal uren na de poging diefstal met verbreking, overeenkomstig het door [getuige] gegeven signalement, op de scooter zonder achterlicht met een slijptol in de buddyseat is aangetroffen. Dat die andere persoon mogelijk ook in het signalement kan passen, doet daar niet aan af. Het dossier bevat naar het oordeel van de rechtbank verder geen aanwijzingen waaruit blijkt dat het alternatieve scenario aannemelijk is. De rechtbank schuift dit alternatief scenario dan ook als ongeloofwaardig en niet aannemelijk geworden terzijde.
Gelet op bovenstaande is de rechtbank van oordeel dat geen twijfel bestaat dat verdachte de persoon is die de poging tot diefstal door middel van verbreking heeft gepleegd.
Ten aanzien van feit 3
De rechtbank is van oordeel dat op basis van de hiervoor opgenomen bewijsmiddelen wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het rijden onder invloed van amfetamine boven de wettelijke grenswaarde. Verdachte heeft aangevoerd dat hij dexamfetamine slikt voor zijn ADHD en dat de aanwezigheid van amfetamine in zijn bloed daardoor verklaard kan worden. De verdediging heeft onvoldoende onderbouwd dat verdachte dexamfetamine voorgeschreven heeft gekregen voor zijn ADHD en zo ja, in welke dosering. De rechtbank is dan ook van oordeel dat dit niet afdoet aan het feit dat verdachte op een scooter heeft gereden terwijl een hoeveelheid amfetamine in zijn bloed is aangetroffen die ver boven de grenswaarde uitkwam.
Bewezenverklaring
De rechtbank acht feiten 2 en 3 wettig en overtuigend bewezen, met dien verstande dat:
2
hij op 26 juli 2026 te [plaats 1] , gemeente Westerveld ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om een fiets, die aan een ander toebehoorde weg te nemen met het oogmerk om
het zich wederrechtelijk toe te eigenen en dat weg te nemen goed onder zijn bereik te brengen door middel van verbreking en met een slijptol het (hang)slot van die fiets heeft geslepen,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
3
hij op 27 juli 2026 te Hoogeveen een scooter heeft bestuurd, na gebruik van een of meer in artikel 2, van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer, aangewezen stoffen als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten amfetamine, terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van genoemde Wet, het gehalte in zijn bloed een hoeveelheid amfetamine van meer dan 700 microgram per liter bloed bedroeg, zijnde hoger dan de in artikel 3 van het genoemd Besluit, vermelde grenswaarde.
Verdachte zal van het meer of anders ten laste gelegde worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet bewezen acht.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde levert op:
2. poging diefstal, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van verbreking;
3. overtreding van artikel 8, vijfde lid, van de Wegenverkeerswet 1994.
Deze feiten zijn strafbaar nu geen omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid uitsluiten.
Strafbaarheid van verdachte
De rechtbank acht verdachte strafbaar nu niet van enige strafuitsluitingsgrond is gebleken.
Strafmotivering
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat ter zake van feiten 2 en 3 aan verdachte de maatregel tot een plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders wordt opgelegd voor de duur van twee jaren, zonder aftrek van het voorarrest (hierna: ISD-maatregel).
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft primair gepleit voor vrijspraak van de ten laste gelegde feiten. Subsidiair heeft de raadsman verzocht bij een bewezenverklaring de vordering tot oplegging van de ISD-maatregel af te wijzen. De raadsman heeft hiertoe aangevoerd dat de ernst van onderhavige feiten het opleggen van de ISD-maatregel niet rechtvaardigt. Verdachte komt uit een moeilijke periode en staat open voor hulpverlening. Daarom moet eerst worden gekeken naar minder zware interventies. Meer subsidiair verzoekt de raadsman bij een bewezenverklaring de ISD-maatregel voorwaardelijk op te leggen, zodat verdachte eerst de kans krijgt om buiten detentie tot gedragsverandering te komen.
Oordeel van de rechtbank
Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek ter terechtzitting, het reclasseringsrapport van 15 oktober 2026, het uittreksel uit de justitiële documentatie van 16 oktober 2026, alsmede de vordering van de officier van justitie en het pleidooi van de verdediging.
De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
De ernst van de feiten
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging diefstal van een fiets en rijden op een scooter terwijl hij verkeerde onder invloed van een hoeveelheid amfetamine die fors boven de grenswaarde ligt. Hoewel de fiets niet is gestolen maar het bij een poging tot diefstal is gebleven, zijn dergelijke vermogensfeiten vervelende feiten die materiele schade en overlast veroorzaken bij slachtoffers. Ten aanzien van het rijden onder invloed van amfetamine neemt de rechtbank in aanmerking dat verdachte hiermee niet alleen zijn eigen veiligheid maar ook de veiligheid van medeweggebruikers in gevaar heeft gebracht.
De persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte
De rechtbank heeft acht geslagen op het uittreksel uit de justitiële documentatie van verdachte van 12 oktober 2026. Hieruit blijkt dat verdachte in de afgelopen jaren veelvuldig is veroordeeld tot onvoorwaardelijke gevangenisstraffen wegens diverse feiten, de laatste jaren voornamelijk vermogensfeiten en overtredingen van de Wegenverkeerswet waaronder het rijden onder invloed. De feiten die de rechtbank thans bewezen heeft geacht passen in dit patroon. De rechtbank merkt verdachte aan als zeer actieve veelpleger zoals bedoeld in de Richtlijn voor strafvordering bij meerderjarige veelplegers. Ook is aan verdachte eerder op 19 januari 2017 een ISD-maatregel opgelegd.
De rechtbank heeft kennisgenomen van het reclasseringsadvies van 15 oktober 2026. De reclassering heeft op alle leefgebieden van verdachte problemen geconstateerd. Verdachte heeft een onzekere verblijfplaats bij zijn zus, geen dagbesteding en een laag inkomen waarvan hij niet kan rondkomen. Er is sprake van agressief, grensoverschrijdend gedrag en middelenafhankelijkheid, hetgeen dit gedrag versterkt. De belangrijkste delictgerelateerde risicos zijn het psychosociaal functioneren in combinatie met het problematische middelengebruik. De reclassering adviseert de oplegging van een tweejarige ISD-maatregel. De afgelopen jaren zijn er zowel klinische alsook ambulante behandeltrajecten ingezet. Alle trajecten die in een verplicht kader zijn opgelegd zijn voortijdig geëindigd omdat verdachte zich niet aan de afspraken en voorwaarden hield. En hoewel verdachte heeft aangegeven opnieuw vrijwillig behandeling te willen ondergaan, ziet de reclassering geen andere mogelijkheid dan het opleggen van een ISD-maatregel om dit patroon te doorbreken.
De oplegging van de ISD-maatregel
De rechtbank zal aan verdachte de maatregel van plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders opleggen voor de duur van twee jaren. De rechtbank stelt vast dat ten aanzien van de bewezen geachte feiten aan alle voorwaarden is voldaan die artikel 38m van het Wetboek van Strafrecht aan het opleggen van een ISD-maatregel stelt. De rechtbank stelt vast dat in het verleden geen enkel traject tot gedragsverandering heeft geleid, ook een eerder opgelegde ISD-maatregel niet en dat maakt dat de veiligheid van personen of goederen het opleggen van de ISD-maatregel vereist.
De rechtbank neemt daarbij in overweging dat de ISD-maatregel een zware maatregel is die is bedoeld voor zeer actieve veelplegers. Gelet op de veelvuldige recidive van verdachte en het hoge recidiverisico acht de rechtbank de oplegging van deze maatregel noodzakelijk. Verdachte heeft meerdere kansen gekregen om zijn leven op een andere manier op orde te krijgen, maar zonder blijvend resultaat. De rechtbank heeft er geen vertrouwen in dat een nieuw traject in het kader van bijzondere voorwaarden of een voorwaardelijke
ISD-maatregel, zoals voorgesteld door de verdediging, toereikend zal zijn. De rechtbank acht daarom de oplegging van de onvoorwaardelijke maatregel passend en geboden ter beveiliging van de maatschappij en het voorkomen van recidive.
De rechtbank zal de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht niet in mindering brengen op de duur van de maatregel, zodat de volledige twee jaren kunnen worden benut.
Toepassing van wetsartikelen
De rechtbank heeft gelet op de artikelen 38m, 38n, 45, 57 en 311 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 8 en 176 van de Wegenverkeerswet 1994.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak gelden.
Uitspraak
De rechtbank
Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte onder feit 1 is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij.
Verklaart het onder feit 2 en 3 ten laste gelegde bewezen, te kwalificeren en strafbaar zoals voormeld en verdachte daarvoor strafbaar.
Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt verdachte daarvan vrij.
Legt aan verdachte op de maatregel tot plaatsing van verdachte in een inrichting voor stelselmatige daders voor de duur van twee (2) jaren.
Dit vonnis is gewezen door mr. E. Dussel, voorzitter, mr. F. Sieders en mr. C. Brouwer, rechters, bijgestaan door mr. B.A. Smit, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 12 november 2026.
Mr. F. Sieders is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.