Materieel strafrecht

Veroordeling voor het medeplegen van verduistering in dienstbetrekking, meermalen gepleegd, tot een geheel…

Rechtbank Noord-Nederland, 12 november 2026

Zaakgegevens

Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Noord-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over materieel strafrecht.

Instantie
Rechtbank Noord-Nederland
Zittingsplaats
Assen
Datum uitspraak
12 november 2026
Datum publicatie
6 november 2026
Zaaknummer
18.218189.25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBNNE:2026:4757
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor het medeplegen van verduistering in dienstbetrekking, meermalen gepleegd, tot een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden en een geheel onvoorwaardelijke taakstraf voor de duur van 180 uren. De rechtbank verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND

Afdeling strafrecht

Locatie Assen

parketnummer 18.218189.25

Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken d.d. 12 november 2026 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1986 te [geboorteplaats] , wonende te [adres] .

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 20 oktober 2026 (inhoudelijke behandeling) en 12 november 2026 (sluiting van het onderzoek ter terechtzitting). Verdachte is verschenen, bijgestaan door mr. M.G. Bischop, advocaat te Deventer. Het openbaar ministerie is ter terechtzitting vertegenwoordigd door

mr. S.M. von Bartheld.

Tenlastelegging

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 18 maart 2024 tot en met 11 april 2024 te Emmer-Compascuum, gemeente Emmen tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk één of meer pallets met goederen, een matrijs ( [bedrijf 1] ), één of meer sterilisatie trays ( [bedrijf 2] ), dakisolatie ( [bedrijf 2] ), één of meer autoclaafkleppen, een pomp, machineonderdelen, één of meer RVS karren, metaal en/of ijzer (met in totaal een waarde van ongeveer 400.000 euro), in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele toebehoorde aan [bedrijf 3] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders, en welk goed verdachte en/of zijn mededaders, uit hoofde van zijn/hun persoonlijke dienstbetrekking, te weten [functie 1] in elk geval anders dan door misdrijf, onder zich hadden, wederrechtelijk zich heeft toegeëigend;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 18 maart 2024 tot en met 11 april 2024 te Emmer-Compascuum, gemeente Emmen tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, één of meer pallets met goederen, een matrijs ( [bedrijf 1] ), één of meer sterilisatie trays

( [bedrijf 2] ), dakisolatie ( [bedrijf 2] ), één of meer autoclaafkleppen, een pomp, machineonderdelen, één of meer RVS karren, metaal en/of ijzer (met in totaal een waarde van ongeveer 400.000 euro), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [bedrijf 3] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Beoordeling van het bewijs

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft veroordeling gevorderd voor het primair ten laste gelegde.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft betoogd dat verdachte integraal moet worden vrijgesproken van het ten laste gelegde. Zij heeft daartoe aangevoerd dat niet wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte het oogmerk of opzet heeft gehad op het zich wederrechtelijk toe-eigenen van de betreffende goederen noch dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking met een ander. De frequentie van het uitleveren van de goederen, de tijdstippen waarop dat gebeurde, de ontbrekende (pak)bonnen en het van tevoren klaarzetten van de genoemde goederen zijn daarvoor - gelet op de context van de werkzaamheden en de werkomgeving waarin zij plaatsvonden onvoldoende, aldus de raadsvrouw.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank past de volgende bewijsmiddelen toe die de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden bevatten zoals hieronder zakelijk weergegeven.

1. De door verdachte ter terechtzitting van 20 oktober 2026 afgelegde verklaring, voor zover inhoudend:

In de periode van 18 maart 2024 tot en met 11 april 2024 was ik binnen [bedrijf 3] werkzaam als [functie 1] . Vanuit mijn logistieke ervaring weet ik dat voor de uitgifte van goederen normaliter een pakbon moet worden overgelegd. In voornoemde periode heb ik op verschillende momenten goederen uitgegeven zonder een pakbon te overleggen. Op 8 april 2024 heb ik isolatieplaten buiten de bedrijfshal klaargezet.

2. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van aangifte d.d. 19 april 2024, opgenomen op pagina 10 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2024095052 d.d. 26 februari 2026, inhoudend als verklaring van [aangever] :

Op 11 april 2024 zag één van onze medewerkers die onderweg was naar [bedrijf 3] een auto met aanhanger voorbij rijden. Hij zag dat op de aanhanger goederen lagen die hij herkende als goederen van [bedrijf 3] . Deze goederen liggen normaliter op voorraad en hoeven dus niet vervoerd te worden. De collegas bekeken de beelden en zien het volgende:

Even voor 06:00 uur staat een auto, een [automerk] , met lange aanhanger voor de poort richting het magazijn van [bedrijf 1] te wachten. Medewerker [medeverdachte 1] komt om 05:59 uur het terrein op en opent het hek voor de [automerk] . Om 06:04 uur roept [medeverdachte 1] de man van de [automerk] dat hij kan komen. Om 06:25 uur komt [medeverdachte 1] met de heftruck naar buiten. De goederen worden naar buiten gereden en opgeladen op de aanhangwagen van de [automerk] . Om 06:35 uur komt [verdachte] die de laatste pallets oplaadt. Om 06:54 uur rijdt de man met zijn [automerk] met daarachter de aanhangwagen met onze goederen ons terrein af. Zichtbaar is dat op de aanhangwagen een matrijs van [bedrijf 1] staat en sterilisatie trays van [bedrijf 2] .

Op 8 april 2024 om 5:43 uur rijdt [verdachte] het terrein op. Hij opent de deur en start met het uitrijden van pallets met isolatiemateriaal. Om 06:02 uur komt er een auto, met een identieke aanhanger als die de eerder genoemde [automerk] trok, het terrein oprijden. Om 06:26 uur rijdt de auto met geladen aanhangwagen, met daarop onze goederen, vanaf ons terrein weg. De goederen betreffen isolatie van [bedrijf 2] .

Op 9 april 2024 om 5:38 uur rijdt [verdachte] het terrein op. Om 5:42 uur opent hij de deur van het magazijn en rijdt een lading naar buiten. Het gaat om een palletbak met onder andere kleppen voor de autoclaaf en een pomp die hier opgeslagen waren. De eerder genoemde [automerk] met aanhangwagen is de poort ingereden en rijdt vrij vlot weer met bovengenoemde goederen weg vanaf ons terrein.

Op 4 april 2024 wordt de [automerk] met aanhanger geladen met in zwart plastic verpakte machineonderdelen door [verdachte] .

Op 18 maart 2024 plaats [medeverdachte 1] een doos met onbekende inhoud in de achterbak van de [automerk] .

Op 26 maart 2024 wordt de [automerk] met aanhanger opnieuw geladen door [verdachte] met pallets isolatiematerialen.

3. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 10 oktober 2024, opgenomen op pagina 75 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als verklaring van [medeverdachte 2] :

V: Met wie had jij contact over de op te halen goederen? A: Er werd mij gebeld, door [medeverdachte 1] .

V: Door wie werd jij benaderd dat je spullen kon halen bij [bedrijf 3] ? A: Door [medeverdachte 1] .

V: Naar wie maakte jij geld over voor deze goederen? A: Naar [medeverdachte 1] en naar die andere jongen.

4. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 2 september 2024, opgenomen op pagina 70 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als relaas van verbalisant [verbalisant] :

Inhoud mail van 24 juli 2025 naar aanleiding van vragen van het Openbaar Ministerie. Van: [naam]

()

Hieronder de processtappen van uitgifte van goederen:

Versturen Goederen

  • De verkoopafdeling maakt een salesorder aan en geeft een delivery note-opdracht aan het warehouse;

  • Warehouse haalt de goederen uit de stelling en meld die af op de delivery note;

  • Er wordt transport geregeld met de transporteur. Controle van de levering

  • Medewerker in het warehouse controleert voordat de goederen in de vrachtwagen gaat de

delivery note en controleert of producten, batches en aantal pallets kloppen met wat uit de stellingen gehaald zijn.

Aftekenen van de pakbon

  • De CMR ' pakbon wordt de transporteur ondertekent voor ontvangst. Registratie in systeem

  • Levering wordt geregistreerd in het ERP-/voorraad-/boekhoudsysteem, bij [bedrijf 3]

wordt er gebruikt gemaakt van SAP. Hierin worden de goederen in de voorraad geregistreerd zijn uitgeboekt.

Bij uitzondering was het toegestaan om overtollige spullen voor eigen gebruik mee te nemen. De medewerkers dienden dan altijd schriftelijk toestemming te vragen aan de plantmanager van de [bedrijf 1] , [aangever] .

Het terrein is afgesloten. Indien leveranciers goederen willen afgeven, melden ze zich bij de poort bij de betrokken magazijnmedewerkers, die het toegangshek op

afstand kunnen openen en sluiten. Ons magazijn was open van 08:00 uur tot 16:00 uur

voor leveringen, hetgeen ook op elke inkooporder vermeld werd door de heer [medeverdachte 1] .

[medeverdachte 1] was de direct leidinggevende van [verdachte] . Omdat de productie [bedrijf 1] afgebouwd werd, waren beide heren voor dit afbouwtraject werkzaam bij [bedrijf 3] en waren ze o.a. bevoegd om goederen te laden en te lossen binnen de afgesproken procedures.

()

Een extern bedrijf had de opdracht om de productiehal 3 te demonteren en overige volledig op te ruimen. Dus geen van deze materialen dienden door beide heren afgevoerd te worden, hetgeen bij hen bekend was.

Bewijsoverwegingen

Met betrekking tot de hiervoor weergegeven standpunten overweegt de rechtbank het volgende.

Voor een bewezenverklaring van verduistering (in dienstbetrekking) moet ten eerste worden vastgesteld dat goederen die toebehoren aan een ander, anders dan door misdrijf - dus rechtmatig - in handen waren

van verdachte. Ten tweede moet vast komen te staan dat verdachte zich die goederen vervolgens wederrechtelijk heeft toegeëigend. Van dat laatste is sprake indien verdachte zonder daartoe gerechtigd te zijn als heer en meester over de goederen is gaan beschikken.

De rechtbank stelt vast dat verdachte in zijn functie als [functie 1] toegang had tot en rechtmatig kon beschikken over de goederen die toebehoorden aan [bedrijf 3] (hierna: [bedrijf 3] ). De rechtbank stelt voorts vast dat medeverdachte [medeverdachte 1] (hierna: [medeverdachte 1] ) de directe leidinggevende was van verdachte en dat verdachte en [medeverdachte 1] op meerdere momenten in de periode van 18 maart 2024 tot en met 11 april 2024 goederen van [bedrijf 3] hebben uitgegeven aan [medeverdachte 2] (hierna: [medeverdachte 2] ).

Uit de beschrijving van de camerabeelden en bijgevoegde stills blijkt onder andere dat verdachte op 11 april 2024 samen met [medeverdachte 1] goederen van [bedrijf 3] , waaronder een matrijs en sterilisatie trays, op de door [medeverdachte 2] meegebrachte aanhangwagen heeft geladen en [medeverdachte 2] met die goederen het terrein is afgereden. Dit alles is gebeurd tussen 06:00 uur en 07:00 uur - voordat het magazijn van [bedrijf 3] zou openen. Uit de beschrijving van de camerabeelden blijkt voorts dat [medeverdachte 1] op 18 maart 2024 een doos met onbekende inhoud op de achterbank van de auto van [medeverdachte 2] heeft gezet en dat verdachte op 26 maart 2024, 4 april 2024, 8 april 2024 en 9 april 2024 pallets met isolatiemateriaal, een pomp en pallets met andere (metalen) goederen op de door [medeverdachte 2] meegebrachte aanhangwagen heeft geladen en die goederen aan [medeverdachte 2] heeft uitgegeven.

De rechtbank ziet zich voorts voor de vraag gesteld of verdachte opzet heeft gehad op het zich wederrechtelijk toe-eigenen van goederen die aan [bedrijf 3] toebehoorden. De rechtbank overweegt in dat verband het volgende. Verdachte was bekend met de werkwijze dat uit te geven goederen moesten worden gecontroleerd en voor de ontvangst van uit te geven goederen normaliter een pakbon moest worden ondertekend. Voornoemde handelingen en waarborgen zijn nimmer door verdachte en [medeverdachte 1] in acht genomen. Ofschoon het steeds ging om goederen van veel waarde, heeft verdachte niet conform het werkproces gehandeld en voornoemde waarborgen bewust niet in acht genomen. Hoewel verdachte en [medeverdachte 1]

rechtmatig de beschikking hadden over de genoemde goederen waren zij niet gerechtigd

deze goederen, zonder voornoemde waarborgen in acht te nemen, te verkopen of uit te geven.

De rechtbank overweegt hiertoe voorts dat verdachte op 8 april 2024, vóór de klok van 06:00 uur en nog vóórdat [medeverdachte 2] is gearriveerd, de goederen begint uit te rijden die later door [medeverdachte 2] zijn meegenomen. De rechtbank maakt daaruit op dat er op enig moment - direct of indirect - contact en afstemming moet zijn geweest tussen die [medeverdachte 2] en verdachte en/of [medeverdachte 1] . [medeverdachte 2] heeft verklaard dat dit contact (met [medeverdachte 1] ) er ook is geweest en [medeverdachte 1] degene is geweest die [medeverdachte 2] heeft benaderd om tegen betaling goederen te komen ophalen. De verklaring van verdachte, inhoudende dat hij te goeder trouw is geweest en hij geen opzet heeft gehad op het zich toe-eigenen van de goederen van [bedrijf 3] , acht de rechtbank gelet op het voorgaande dan ook ongeloofwaardig.

Door de goederen van [bedrijf 3] op voornoemde wijze en voor eigen gewin te verstrekken aan [medeverdachte 2] zijn verdachte en [medeverdachte 1] naar het oordeel van de rechtbank als heer en meester over die goederen gaan beschikken in die zin dat verdachten zich die goederen hebben toegeëigend. Gelet op het voorgaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich meermalen schuldig heeft gemaakt aan verduistering in dienstbetrekking.

Medeplegen

De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Uit het dossier en het onderzoek ter terechtzitting leidt de rechtbank met betrekking tot de betrokkenheid van verdachte bij het ten laste gelegde het volgende af.

[medeverdachte 1] was de leidinggevende van verdachte, stuurde verdachte aan, en werkte ten behoeve van de ontmanteling van de bedrijfshal van [bedrijf 3] nauw met verdachte samen. Zowel verdachte als [medeverdachte 1] waren ervan op de hoogte dat voor de uitgifte van goederen normaliter een pakbon overgelegd en getekend moest worden. Op camerabeelden van 11 april 2024 is voorts te zien dat zowel verdachte als [medeverdachte 1] , vóór openingstijd van het magazijn, (beurtelings) met een heftruck goederen op de door [medeverdachte 2] meegebrachte aanhangwagen hebben geladen.

Op grond van het voorgaande oordeelt de rechtbank dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en [medeverdachte 1] die in de kern heeft bestaan uit een gezamenlijke uitvoering. Daarmee acht de rechtbank het ten laste gelegde medeplegen bewezen.

Partiële vrijspraak

Uit de door [medeverdachte 2] afgelegde verklaring, de beschrijving van de camerabeelden en de bijgevoegde stills van de betreffende camerabeelden heeft de rechtbank kunnen vaststellen dat verdachte zich, samen met een ander, (pallets met) goederen, een matrijs, sterilisatie trays, dakisolatie, een pomp en metaal wederrechtelijk heeft toegeëigend. De rechtbank zal verdachte vrijspreken van het bestanddeel waarin verdachte wordt verweten dat hij zich goederen heeft toegeëigend met een totale waarde van ongeveer 400.000,-. De rechtbank kan op basis van het voorliggende dossier niet vaststellen wat de exacte omvang en waarde van de witgewassen goederen is. En dus ook niet of deze waarde ongeveer 400.000,- is geweest.

Naar het oordeel van de rechtbank kan op basis van de beschreven camerabeelden en bijgevoegde stills evenmin worden vastgesteld dat hetgeen op de aanhangwagen van [medeverdachte 2] is geladen RVS karren, autoclaafkleppen of machineonderdelen betreffen. Dit omdat een deel van de goederen in (pallet)kratten zat of in zwart plastic zat verpakt. De rechtbank zal verdachte in daarvoor partieel vrijspreken.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht het primair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen, met dien verstande dat:

hij op tijdstippen in de periode van 18 maart 2024 tot en met 11 april 2024 te Emmer-Compascuum, gemeente Emmen, tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk pallets met goederen, een matrijs ( [bedrijf 1] ), sterilisatie trays ( [bedrijf 2] ), dakisolatie ( [bedrijf 2] ), een pomp en metaal, die toebehoorden aan [bedrijf 3] , en welke goederen verdachte en zijn mededader, uit hoofde van hun persoonlijke dienstbetrekking, te weten [functie 1] en [functie 2] , in elk geval anders dan door misdrijf, onder zich hadden, wederrechtelijk zich heeft toegeëigend.

Verdachte zal van het meer of anders ten laste gelegde worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet bewezen acht.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde levert op:

medeplegen van verduistering gepleegd door hem die het goed uit hoofde van zijn persoonlijke dienstbetrekking onder zich heeft, meermalen gepleegd.

Dit feit is strafbaar nu geen omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid uitsluiten.

Strafbaarheid van verdachte

De rechtbank acht verdachte strafbaar nu niet van enige strafuitsluitingsgrond is gebleken.

Strafmotivering

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van het primair ten laste gelegde wordt veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van achttien maanden. De officier van justitie heeft bij bepalen van de te vorderen straf acht geslagen de Landelijke Oriëntatiepunten voor Straftoemeting (LOVS) voor fraude. Bij een benadelingsbedrag tussen de 250.000,- en 500.000,- noemen de oriëntatiepunten als uitgangspunt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twaalf tot achttien maanden. In strafverzwarende zin heeft de officier van justitie rekening gehouden met de geraffineerde handelswijze, het feit dat er sprake is geweest van meerdere wilsbesluiten en verdachte geen verantwoordelijkheid heeft genomen.

Standpunt van de verdediging

Indien en voor zover de rechtbank tot oplegging van een straf komt heeft de raadsvrouw gepleit aan verdachte geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen en geen bijzondere voorwaarden te verbinden aan een eventuele op te leggen voorwaardelijke straf. De raadsvrouw heeft daartoe aangevoerd dat verdachte een stabiel gezinsleven en betaald werk heeft.

Oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek ter terechtzitting en het reclasseringsadvies van 15 september 2026, het verdachte betreffende uittreksel uit de justitiële documentatie, alsmede de vordering van de officier van justitie en het pleidooi van de verdediging. De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van het feit

Verdachte heeft zich in de periode van 18 maart 2024 tot en met 11 april 2024 samen met een ander schuldig gemaakt aan verduistering in dienstbetrekking. Verdachte heeft samen met een collega, zijn leidinggevende, op verschillende momenten goederen van waarde, toebehorend aan zijn (toenmalige) werkgever en zonder diens toestemming, aan een derde uitgegeven. Door aldus te handelen heeft verdachte op geraffineerde wijze misbruik gemaakt van het vertrouwen van zijn (voormalig) werkgever en zijn (voormalig) werkgever veel schade toegebracht. De verdachte heeft bovendien geen openheid van zaken gegeven en geen verantwoordelijkheid genomen voor zijn handelen. De rechtbank rekent verdachte dit alles aan.

Persoon van verdachte

De reclassering schrijft in het advies van 25 september 2026 dat zij op verschillende leefgebieden weinig tot geen problematiek ziet. Er is sprake van stabiele huisvesting, een ondersteunend sociaal netwerk en een gestructureerd gezinsleven. Ook zijn er bij verdachte geen aanwijzingen voor middelenproblematiek, agressieproblematiek of andere factoren die het risico op recidive verhogen. De reclassering ziet ook geen aanwijzingen voor een procriminele houding. Door de ontkennende houding van verdachte is het voor de reclassering lastig om verbanden te leggen tussen delictfactoren en het huidige functioneren van verdachte. Omdat niet is gebleken van duidelijke criminogene factoren die begeleiding vanuit de reclassering noodzakelijk maken, ziet de reclassering onvoldoende aanknopingspunten voor reclasseringsinterventies of toezicht.

Strafoplegging

Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank acht geslagen op het door het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) vastgestelde oriëntatiepunt voor fraude. Nu de rechtbank niet bewezen acht dat verdachte zich goederen heeft toegeëigend voor een bedrag van in totaal ongeveer 400.000,- zal de rechtbank aansluiting zoeken bij een lagere categorie dan de officier van justitie heeft gedaan. Bij een benadelingsbedrag van 10.000,- tot 70.000,- past volgens het oriëntatiepunt oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee tot vijf maanden of een onvoorwaardelijke taakstraf.

Alles afwegende acht de rechtbank een onvoorwaardelijke taakstraf voor de duur van 180 uren passend en geboden. Omdat verdachte nog steeds werkzaam is in de logistiek en de rechtbank verdachte ervan wil weerhouden opnieuw een soortgelijk strafbaar feit te plegen legt de rechtbank daarnaast aan verdachte op een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van drie maanden met een proeftijd van twee jaren.

Gelet op het advies van de reclassering zal de rechtbank aan de op te leggen voorwaardelijke gevangenisstraf geen bijzondere voorwaarden verbinden.

Benadeelde partij

[bedrijf 3] heeft zich als benadeelde partij in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Gevorderd wordt een bedrag van

398.814,00 ter vergoeding van materiële schade en 12.026,00 ter vergoeding van proceskosten, vermeerderd met wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de gevorderde materiële schadevergoeding voldoende is onderbouwd en de vordering in zoverre voor toewijzing vatbaar is. De officier van justitie heeft daartoe aangevoerd dat het aannemelijk is dat de opgegeven goederen door verdachte en de medeverdachte zijn verduisterd en de door de benadeelde partij opgegeven waarde van de goederen gelijk is aan de daadwerkelijke waarde.

De officier van justitie heeft zich voorts op het standpunt gesteld dat de gevorderde proceskosten onvoldoende zijn onderbouwd en de benadeelde partij in zoverre niet ontvankelijk dient te worden verklaard. Tot slot heeft de officier van justitie gevorderd te bepalen dat verdachte en zijn medeverdachten hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de geleden schade en tevens de schadevergoedingsmaatregel zal worden opgelegd.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet ontvankelijk moet worden verklaard in de vordering nu deze naar het oordeel van de raadsvrouw onvoldoende is onderbouwd en schorsing van het onderzoek om de benadeelde partij de hoogte van de schade alsnog te laten aantonen zal leiden tot een onevenredige belasting van het strafgeding.

Oordeel van de rechtbank

Hoewel voldoende aannemelijk is dat de benadeelde partij schade heeft geleden die het rechtstreeks gevolg is van het onder 1 primair bewezen verklaarde, beschikt de rechtbank over onvoldoende informatie om de hoogte daarvan te kunnen beoordelen. Die hoogte is namens verdachte gemotiveerd betwist en door benadeelde partij niet onderbouwd met enig bewijsstuk. Nog daargelaten of de vordering door een daartoe bevoegd persoon is ingediend, zal schorsing van het onderzoek om de benadeelde partij de hoogte van de schade alsnog te laten aantonen leiden tot een onevenredige belasting van het strafgeding.

Daartoe zal dan ook niet worden overgegaan. De rechtbank zal de vordering daarom niet ontvankelijk verklaren. De vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Toepassing van wetsartikelen

De rechtbank heeft gelet op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 47, 57, 321 en 322 van het Wetboek van Strafrecht. Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak gelden.

Uitspraak

De rechtbank

Verklaart het primair ten laste gelegde bewezen, te kwalificeren en strafbaar zoals voormeld en verdachte daarvoor strafbaar.

Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt verdachte daarvan vrij.

Veroordeelt verdachte tot:

een gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) maanden.

Bepaalt dat deze gevangenisstraf niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, op grond dat de veroordeelde zich voor het einde van een proeftijd, die hierbij wordt vastgesteld op 2 (twee) jaren, aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

een taakstraf voor de duur van 180 (honderdtachtig) uren.

Beveelt dat voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis voor de duur van 3 (drie) maanden zal worden toegepast.

Vordering van de benadeelde partij

Verklaart de vordering van de benadeelde partij [bedrijf 3] niet-ontvankelijk. De vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Dit vonnis is gewezen door mr. T.M.L. Wolters, voorzitter, mr. H.H. Kielman en

mr. L.W. Janssen, rechters, bijgestaan door mr. M. Mans, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 12 november 2026.