Bewezenverklaring handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit…

De rechtbank zal voor de bewijsbeslissing van het feit met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft dit feit namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsman geen vrijspraak bepleit. De officier van justitie heeft met betrekking tot dit feit gerekwireerd tot bewezenverklaring.

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2024317552 (hierna: het procesdossier), van de politie eenheid Den Haag, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 183) of de pagina’s van de processen-verbaal van het onderzoek naar de wapens en munitie (hierna: PV WWM) (pagina 1 t/m 12).

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

De rechtbank is van oordeel dat het tenlastegelegde feit wettig en overtuigend is bewezen.

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

hij in de periode van 6 februari 2023 tot en met 1 oktober 2024 te Rijswijk,

automatisch vuurwapen, van het merk Cugir, model PM model 63, kaliber

7.62x39mm, zijnde een vuurwapen geschikt om automatisch te vuren en

gewijzigd vuurwapen (zijnde een hagelgeweer waarvan de loop en de kolf zijn

ingekort), van het merk Omega, model 30, kaliber 12, zijnde een vuurwapen dat

zodanig is vervaardigd of gewijzigd dat het dragen niet of minder zichtbaar is en

revolver, van het merk Taurus, model 85, kaliber .38 special, zijnde een vuurwapen

in de vorm van een revolver en

.38 special en37 stuks revolvermunitie van het merk Geco, kaliber .357 Magnum,

in de zin van van de Wet Wapens en Munitie, voorhanden heeft gehad;

De officier van justitie heeft gevorderd dat de wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 16 maanden.

De verdediging heeft gepleit voor de oplegging van een langdurige taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf.

Na te melden straffen zijn in overeenstemming met de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het voorhanden hebben van meerdere vuurwapens en revolvermunitie. Hij heeft verklaard de wapens al ongeveer 12 jaar te bezitten, tot het moment dat deze wapens zijn ontdekt in zijn opslagbox door de politie. Het ongecontroleerde bezit van vuurwapens en munitie in zijn algemeenheid brengt een onaanvaardbaar risico voor de veiligheid van personen met zich en versterkt in de samenleving bestaande gevoelens van onveiligheid. Dat die risico’s zich realiseren blijkt uit de veelheid van geweldsincidenten waarbij vuurwapens zijn gebruikt en (dodelijke) slachtoffers moeten worden betreurd. Daarom is de rechtbank van oordeel dat tegen het ongecontroleerde bezit van vuurwapens streng moet worden opgetreden.

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 7 mei 2026. Daaruit blijkt dat de verdachte in 2012 voor het laatst is veroordeeld voor een misdrijf. De verdachte heeft hierover verklaard dat hij vroeger meerdere inbraken heeft gepleegd, maar dat dit nu in een ver verleden ligt. Verder heeft de verdachte ter terechtzitting verklaard dat hij werk heeft, een woning huurt met zijn vrouw, en zorgt voor zijn 7 jarige dochter. De zorg voor hun dochter komt, vanwege ziekte van zijn vrouw, grotendeels op zijn schouders terecht.

De op te leggen straf

De rechtbank is van oordeel dat de ernst van het feit zoals hiervoor uiteengezet, in beginsel de oplegging van een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigt.

Daar staat tegenover de verklaring van verdachte ter terechtzitting dat hij de verboden wapens ongeveer 12 jaar geleden heeft verkregen, dat hij deze alleen had aangenomen uit fascinatie en dat hij nooit de bedoeling heeft gehad deze wapens te gaan gebruiken. De verdachte komt hierin op de rechtbank oprecht over. Bij deze inschatting betrekt de rechtbank de manier waarop de wapens zijn aangetroffen (het hagelgeweer en het automatische vuurwapen waren verpakt in meerdere lagen folie en geen van de wapens waren gereed om te vuren) en de openheid waarmee de verdachte ter terechtzitting heeft verklaard. Verder heeft de rechtbank oog voor de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Het komt de rechtbank voor dat de verdachte, na een crimineel verleden, zijn leven nu op orde heeft. De verdachte en zijn gezin zouden door een gevangenisstraf hard geraakt worden, hetgeen de rechtbank onder deze omstandigheden niet passend acht. De rechtbank zal daarom aan de verdachte geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf opleggen.

Vanwege de ernst van de feiten en om herhaling te voorkomen zal de rechtbank in plaats daarvan aan verdachte een gevangenisstraf van 6 maanden voorwaardelijk opleggen, met een proeftijd van 2 jaar. Daarnaast legt zij hem de maximale taakstraf onvoorwaardelijk op, te weten een taakstraf van 240 uur.