Omgevingsrecht
Lasten onder dwangsom. In stand houden van bouwwerken en artikel 22.26 omgevingsplan. Gelijkheidsbeginsel…
Rechtbank Gelderland, 6 november 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8511 · Rechtbank Gelderland · 6 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/bestuursrecht/omgevingsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbgel-2026-8511
Zaakgegevens
Op 6 november 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over omgevingsrecht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 6 november 2026
- Datum publicatie
- 3 november 2026
- Zaaknummer
- ARN 25/6336
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Omgevingsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8511
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Lasten onder dwangsom. In stand houden van bouwwerken en artikel 22.26 omgevingsplan. Gelijkheidsbeginsel. Vertrouwensbeginsel. Tijdsverloop. Dwangsommen niet te hoog. Invordering.
Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: ARN 25/6336
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 6 november 2026
in de zaak tussen
[eiser]
, uit [plaats] , eiser
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Maasdriel
(gemachtigde: [gemachtigde] ).
Als derde-partij neemt aan de zaak deel: [maatschap] , [persoon 1] en [persoon 2] uit [plaats] .
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de aan eiser opgelegde lasten onder dwangsom en het invorderingsbesluit. Eiser is het hier niet mee eens en voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de lasten onder dwangsom en het invorderingsbesluit.
1.1. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college de lasten onder dwangsom mocht opleggen. Ook komt de rechtbank tot het oordeel dat het college mocht overgaan tot invordering van een van de verbeurde lasten. Eiser krijgt dus geen gelijk en het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Op 24 juli 2025 heeft het college acht lasten onder dwangsom opgelegd aan eiser. Met de beslissing op bezwaar van 3 december 2025 is het college bij dat besluit gebleven.
2.1. Eiser heeft beroep ingesteld tegen de beslissing op bezwaar. Gelijktijdig heeft eiser verzocht om een voorlopige voorziening.
2.2. Met de uitspraak van 4 maart 2026 heeft de voorzieningenrechter het besluit gedeeltelijk geschorst.
2.3. Met het besluit van 13 mei 2026 is het college overgegaan tot invordering van de verbeurde dwangsom.
2.4. Eiser heeft twee schriftelijke aanvullingen op zijn beroep ingediend.
2.5. Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. De derde-partij heeft een schriftelijke reactie ingediend.
2.6. De rechtbank heeft het beroep op 15 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser bijgestaan door [persoon 3] , de gemachtigde van het college samen met [persoon 4] en [persoon 5] . Namens de derde-partij was [persoon 2] aanwezig.
Beoordeling door de rechtbank
Waar gaat deze zaak over?
3. Eiser is sinds 2021 eigenaar van het perceel aan de [adres] , kadastraal bekend gemeente Heerewaarden, [sectie] , [nummer] in Heerewaarden. Op dit perceel van
5.485 m2 houdt eiser hobbymatig dieren die hij redt van de slacht.
3.1. Op 16 januari 2025 heeft de toezichthouder van het college een controle uitgevoerd op het perceel van eiser. Naar aanleiding van deze controle heeft het college op
1 april 2025 een bevindingenbrief gestuurd waarin staat dat er bouwwerken zijn gebouwd zonder omgevingsvergunning en dat het perceel in strijd met het bestemmingsplan wordt gebruikt. Hiermee moet eiser voor 31 mei 2025 stoppen, anders gaat het college over tot handhaving.
3.2. De derde-partij is eigenaar van de naastgelegen percelen. Op 3 april 2025 heeft de derde-partij een handhavingsverzoek ingediend wegens illegale milieubelastende activiteiten en illegale bouwwerken op het perceel van eiser. Volgens de derde-partij is er een illegale pony- en geitenhouderij aanwezig. Ook zijn er volgens de derde-partij een mestopslag, voeropslag, paardenbak, verharding, woonchalet en diverse stallen zonder de daarvoor vereiste omgevingsvergunning aanwezig. De derde-partij ervaart overlast door de activiteiten van eiser.
3.3. De toezichthouder van het college heeft op 4 april 2025 wederom een controle uitgevoerd op het perceel van eiser. De toezichthouder heeft geconstateerd dat er op het perceel ongeveer 50 geiten en 42 pony’s hobbymatig worden gehouden.
3.4. Op het perceel is het omgevingsplan gemeente Maasdriel van toepassing. Het omgevingsplan bestaat uit een tijdelijk deel, waarin onder meer alle bestemmingsplannen zijn opgenomen die voor 1 januari 2024 golden. Voor 1 januari 2024 was op het perceel het bestemmingsplan “Buitengebied, herziening 2022, Reparatieplan” van toepassing en had het perceel de bestemming “Agrarisch met waarden”.
3.5. Volgens het college zijn de bouwwerken zonder de daarvoor vereiste omgevingsvergunning gebouwd en is de verharding zonder de daarvoor vereiste omgevingsvergunning aangelegd. Eiser is de overtreder, omdat hij de bouwwerken en de verharding in stand laat. Verder is het volgens het college niet toegestaan om op het perceel hobbymatig dieren te houden. Slechts de uitoefening van een grondgebonden agrarisch bedrijf is toegestaan, of hobbymatig gebruik van het agrarische perceel als dat aansluit aan de bestemming “Wonen”. Daarvan is bij het perceel van eiser geen sprake, zodat het hobbymatig houden van dieren op het perceel van eiser volgens het college in strijd is met het bestemmingsplan.
3.6. Op 8 mei 2025 heeft het college een voornemen tot het opleggen van een last onder dwangsom verstuurd. Eiser heeft zijn zienswijze hiertegen kenbaar gemaakt.
3.7. Op 24 juli 2024 heeft het college acht lasten onder dwangsom opgelegd aan eiser vanwege overtredingen van artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Omgevingswet in samenhang met artikel 22.26 van het Omgevingsplan gemeente Maasdriel. Aan eiser is gelast om voor 3 oktober 2025:
-
de paardenstal te (laten) verwijderen en verwijderd te (laten) houden, op straffe van een dwangsom van € 5.000,- ineens;
-
de paardenbak te (laten) verwijderen en verwijderd te (laten) houden, op straffe van een dwangsom van € 2.500,- ineens;
-
de unit te (laten) verwijderen en verwijderd te (laten) houden, op straffe van een dwangsom van € 5.000,- ineens;
-
de overkapping te (laten) verwijderen en verwijderd te (laten) houden, op straffe van een dwangsom van € 2.500,- ineens;
-
de mestopslag te (laten) verwijderen en verwijderd te (laten) houden, op straffe van een dwangsom van € 2.500,- ineens;
-
de verharding te (laten) verwijderen en verwijderd te (laten) houden, op straffe van een dwangsom van € 2.500,- ineens;
-
de lichtmasten te (laten) verwijderen en verwijderd te (laten) houden, op straffe van een dwangsom van € 2.500,- ineens;
-
de dieren (alle pony’s en geiten) te (laten) verwijderen en verwijderd te (laten) houden, op straffe van een dwangsom van € 10.000,- ineens.
3.8. Met de beslissing op bezwaar van 3 december 2025 heeft het college dat besluit in stand gelaten.
3.9. Eiser heeft beroep ingesteld tegen de beslissing op bezwaar en om een voorlopige voorziening verzocht.
3.10. Met de uitspraak van 4 maart 2026 heeft de voorzieningenrechter de lasten 1 tot en met 7 geschorst omdat het college volgens de voorzieningenrechter een onjuiste wettelijke grondslag heeft gebruikt.
3.11. Op 24 maart 2026 heeft de toezichthouder van het college geconstateerd dat op het perceel van eiser 38 pony’s aanwezig zijn. Het college is daarom op 13 mei 2026 overgegaan tot invordering van de verbeurde dwangsom van € 10.000,-. Op 26 mei 2026 heeft eiser aangegeven het niet eens te zijn met het invorderingsbesluit.
I. De lasten onder dwangsom
Is er sprake van overtredingen?
De bouwwerken
4. Eiser betoogt dat de bouwwerken door de vorige eigenaar zijn gerealiseerd. De rechtbank stelt voorop dat eiser niet betwist dat sprake is van een overtreding. De voorzieningenrechter heeft de lasten 1 tot en met 7 geschorst, omdat artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Omgevingswet niet ten grondslag gelegd kan worden aan de lasten. Eiser heeft de bouwwerken namelijk niet zelf opgericht. De voorzieningenrechter heeft daarom in overweging 8.3.1. geoordeeld dat het college niet bevoegd is om handhavend op te treden.
Anders dan de voorzieningenrechter is de rechtbank van oordeel dat artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Omgevingswet wel aan het besluit ten grondslag kan worden gelegd. Uit dit artikel volgt dat het verboden is om zonder omgevingsvergunning voor een omgevingsplanactiviteit activiteiten te verrichten. Het college heeft dit artikel in samenhang met artikel 22.26 van het omgevingsplan aan het besluit ten grondslag gelegd. Uit artikel 22.26 van het omgevingsplan volgt dat het verboden is zonder omgevingsvergunning een bouwactiviteit te verrichten en het te bouwen bouwwerk in stand te houden en te gebruiken.
Het staat tussen partijen niet ter discussie dat de bouwwerken zonder de daarvoor vereiste omgevingsvergunning zijn gerealiseerd. Het staat ook niet ter discussie dat eiser de bouwwerken niet zelf heeft gebouwd. Eiser houdt echter wel de bouwwerken in stand. Dat is volgens artikel 22.26 van het omgevingsplan niet toegestaan. Er is daarom sprake van een overtreding vanwege het in stand houden van de bouwwerken zonder de daarvoor vereiste omgevingsvergunning voor een omgevingsplanactiviteit. In zoverre is het college daarom bevoegd om handhavend op te treden.
De dieren en de verharding
5. Het staat tussen partijen niet ter discussie dat het hobbymatig houden van dieren op het perceel niet is toegestaan. Eiser heeft hiervoor geen omgevingsvergunning. Er is daarom sprake van een overtreding van artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Omgevingswet in samenhang met artikel 22.26 van het omgevingsplan. Ook staat tussen partijen niet ter discussie dat de verharding zonder de daarvoor vereiste omgevingsvergunning is aangelegd. In zoverre is het college daarom bevoegd om handhavend op te treden.
Is handhavend optreden onevenredig?
6. Uit vaste rechtspraak volgt dat bij handhavingsbesluiten voor de toets aan het evenredigheidsbeginsel de maatstaf van de zogeheten Harderwijk-uitspraak geldt. Daarbij geldt als uitgangspunt dat het algemeen belang gediend is met handhaving en dat om die reden in de regel tegen een overtreding moet worden opgetreden. Handhaving blijft dus voorop staan. Handhavend optreden is alleen onevenredig als er in het concrete geval omstandigheden zijn waaraan een zodanig zwaar gewicht toekomt dat het algemeen belang dat gediend is met handhaving daarvoor moet wijken. Dan is er een bijzonder geval waarin toch van handhavend optreden moet worden afgezien. Een bijzonder geval kan zich voordoen bij concreet zicht op legalisatie, maar ook andere omstandigheden van het concrete geval kunnen leiden tot het oordeel dat er een bijzonder geval is. Andere redenen om van handhavend optreden af te zien kunnen zich bijvoorbeeld voordoen bij een schending van het gelijkheidsbeginsel of het vertrouwensbeginsel.
Gelijkheidsbeginsel
7. Eiser betoogt dat het college in strijd met het gelijkheidsbeginsel handelt. Op verschillende percelen langs de [adres] staan paarden en stallen waartegen het college niet handhavend optreedt. Op de zitting heeft eiser foto’s laten zien van drie percelen waar volgens hem sprake is van dezelfde situatie.
Het college heeft op de zitting toegelicht dat de foto’s die eiser heeft laten zien ook bij de voorzieningenrechter zijn getoond. Op het eerste perceel waar eiser naar verwijst is een paardenfokkerij gevestigd. Dat is planologisch gezien toegestaan. Het tweede perceel valt in een ander bestemmingsplan en heeft daarom een andere regeling. Het derde perceel heeft een natuurbestemming, waarvoor ook een andere regeling geldt.
Voor een geslaagd beroep op het gelijkheidsbeginsel moet sprake zijn van ongelijke behandeling van rechtens vergelijkbare gevallen. De rechtbank stelt voorop dat eiser alleen foto’s heeft laten zien van de volgens hem vergelijkbare gevallen. Op de zitting heeft het college hierop gereageerd. De rechtbank oordeelt dat geen sprake is van rechtens vergelijkbare gevallen. De paardenfokkerij is volgens het bestemmingsplan toegestaan. De overige twee percelen hebben een ander planologisch regime, waardoor zonder nader onderzoek niet kan worden vastgesteld of sprake is van een overtreding en bovendien ook sprake is van een ander geval. De beroepsgrond slaagt niet.
Vertrouwensbeginsel
8. Eiser betoogt dat de burgemeester heeft aangegeven dat de situatie al 30 jaar wordt gedoogd en dat de burgemeester de situatie wil blijven gedogen.
De rechtbank beschouwt dit betoog als een beroep op het vertrouwensbeginsel.
Wie zich beroept op het vertrouwensbeginsel moet ten eerste aannemelijk maken dat van de kant van de overheid toezeggingen of andere uitlatingen zijn gedaan of gedragingen zijn verricht waaruit betrokkene in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs kon en mocht afleiden of het bestuursorgaan een bepaalde bevoegdheid al dan niet zou uitoefenen en zo ja hoe.
De rechtbank oordeelt dat niet gebleken is van enige toezegging van de burgemeester waaruit eiser redelijkerwijs kon en mocht afleiden dat niet handhavend zou worden opgetreden. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat de burgemeester heeft toegezegd te willen gedogen. Eiser heeft slechts verwezen naar een door eiser zelf opgestelde e-mail van 4 augustus 2025, waarin eiser de burgemeester bedankt voor de welwillendheid om mee te denken aan een oplossing. Ook geeft eiser in de e-mail aan dat de burgemeester met de verzoekers om handhaving in gesprek gaat, zodat “het gedoogbeleid wat inmiddels al meer dan 23 jaar stand houdt kan worden voortgezet”. De rechtbank kan hier niet uit afleiden dat een toezegging gedaan is door de burgemeester. Op de zitting heeft het college hierover toegelicht dat gedogen in strijd met het beleid is. Dat de burgemeester openstaat voor een gesprek, betekent niet dat een toezegging gedaan is om af te zien van handhavend optreden. Eiser kon in alle redelijkheid er daarom ook niet op vertrouwen dat het college zou afzien van handhavend optreden. De rechtbank oordeelt dat het college niet in strijd met het vertrouwensbeginsel heeft gehandeld. De beroepsgrond slaagt niet.
Persoonlijke omstandigheden
9. Eiser betoogt dat de lasten onder dwangsom zeer verstrekkende gevolgen voor hem hebben. Eiser verliest alles waar hij jaren voor heeft gewerkt en gespaard. Eiser is zeer gehecht aan zijn dieren en het feit dat hij een ander onderkomen voor hen moet zoeken doet erg veel met hem. Door de spanning meent eiser momenteel niet in te staat om te werken. Ook kan eiser het perceel in de huidige toestand niet verkopen. Voor eiser voelt het besluit als een straf. Tot slot betoogt eiser dat hij niet de financiële middelen heeft om de overtredingen te beëindigen.
De rechtbank stelt voorop dat een last onder dwangsom een herstelsanctie is. Het doel van een last onder dwangsom is het beëindigen van de overtreding. Het doel van een last onder dwangsom is niet om de overtreder te straffen voor het handelen in strijd met de Omgevingswet en het omgevingsplan.
De rechtbank overweegt dat het college de belangen van eiser betrokken heeft bij de besluitvorming. Het college heeft het algemeen belang zwaarder laten wegen dan de belangen van eiser. De rechtbank heeft er begrip voor dat eiser gehecht is aan zijn dieren en dat het veel met eiser doet dat hij een ander onderkomen moet zoeken voor de dieren. Dit neemt echter niet weg dat er sprake is van overtredingen van het bestemmingsplan. Deze overtredingen zijn niet van geringe aard en ernst.
Over het betoog van eiser dat hij geen geld heeft om de bouwwerken af te breken overweegt de rechtbank als volgt. Uit vaste rechtspraak volgt dat de omstandigheid dat handhavend optreden mogelijk financiële gevolgen heeft voor degene, ten laste van wie wordt gehandhaafd, geen grond voor het oordeel dat dit optreden zodanig onevenredig is in verhouding tot de daarmee te dienen belangen, dat het bestuursorgaan daarvan om die reden moest afzien. Eiser heeft bij zijn aanvullend beroepschrift van 8 juni 2026 enkele financiële stukken overgelegd. Hieruit valt niet af te leiden dat het afbreken van de bouwwerken en het verwijderen van de verharding dusdanig hoge kosten met zich brengt, dat handhavend optreden om die reden onevenredig is. Dat eiser geen ander perceel kan kopen, maakt ook niet dat handhavend optreden onevenredig is. De lasten zien namelijk op het beëindigen van de overtreding, niet op het verplaatsen van de activiteiten naar een ander perceel.
Tijdsverloop
10. Eiser betoogt dat de bouwwerken en de dieren al lange tijd op het perceel aanwezig zijn. Dit was onder de vorige eigenaar al het geval. Het college heeft nooit eerder handhavend opgetreden. Ook zijn er nooit eerder klachten geweest vanuit de omgeving. Eiser begrijpt daarom niet dat nu opeens handhavend wordt opgetreden.
De rechtbank oordeelt dat het enkele tijdsverloop voorafgaand aan een besluit tot handhaving op zichzelf geen bijzonder omstandigheid is op grond waarvan het college van handhavend optreden had moeten afzien. Dat is ook niet het geval als het college op de hoogte was van de overtreding. Dat de situatie al lange tijd bestaat is daarom geen reden om van handhavend optreden af te zien. Bovendien is in dit geval een verzoek om handhaving ingediend, waar het college op moet reageren. Eiser heeft, anders dan de hiervoor besproken punten, verder geen bijzondere omstandigheden aangevoerd die handhavend optreden mede in het licht van het tijdsverloop onevenredig maken.
Tussenconclusie
11. Gelet op het voorgaande zijn er geen bijzondere omstandigheden die maken dat het college heeft moeten afzien van handhavend optreden.
Zijn de dwangsommen te hoog?
12. Eiser betoogt dat hij heeft onvoldoende geld om een alternatieve locatie te kopen waar hij de dieren kan stallen. Verder betoogt eiser dat hij geen geld heeft voor het afbreken van de bouwwerken.
De rechtbank beschouwt dit betoog als een beroepsgrond gericht tegen de hoogte van de dwangsommen. De rechtbank stelt daarvoor voorop dat het vaste rechtspraak is dat het opleggen van een last onder dwangsom als doel heeft de overtreder te bewegen tot naleving van de geldende regels. Van de dwangsom moet een dusdanige prikkel uitgaan dat de opgelegde last wordt uitgevoerd zonder dat de dwangsom wordt verbeurd. De financiële omstandigheden van een overtreder mogen in beginsel geen rol spelen bij het vaststellen van de hoogte van de dwangsom. Het college heeft bij het bepalen van de hoogte van de dwangsom beoordelingsruimte. Ter invulling van deze beoordelingsruimte heeft het college zijn handhavingsbevoegdheden uitgewerkt in de Richtlijn geharmoniseerde sancties.
De rechtbank stelt vast dat het college overeenkomstig het beleid de hoogte van de dwangsommen heeft bepaald. Daarbij heeft het college gekozen voor de laagst mogelijke bedragen uit het beleid. Eiser heeft de redelijkheid van het beleid niet betwist. Ook anderszins is er geen sprake van onevenredig hoge dwangsommen. De beroepsgrond slaagt niet.
II. Het invorderingsbesluit
13. Bij de toetsing van een invorderingsbesluit gaat het om de invordering van de verbeurde dwangsom. Daarom moet eerst de vraag beantwoord worden of de last is overtreden. Als kan worden vastgesteld dat de last is overtreden en de opgelegde dwangsom is verbeurd, dan geldt volgens vaste rechtspraak dat bij een besluit over invordering van een verbeurde dwangsom aan het belang van de invordering een zwaarwegend gewicht moet worden toegekend. Een andere opvatting zou afdoen aan het gezag dat behoort uit te gaan van een besluit tot oplegging van een last onder dwangsom. Slechts in bijzondere omstandigheden kan geheel of gedeeltelijk van invordering worden afgezien.
Is de last onder dwangsom overtreden?
14. Het is niet in geschil dat eiser niet tijdig de dieren van het perceel heeft weggehaald. De toezichthouder van het college heeft op 24 maart 2026 geconstateerd dat er 38 pony’s op het perceel aanwezig zijn. Dit betekent dat de dwangsom is overtreden en het college bevoegd is om de verbeurde dwangsom in te vorderen.
Zijn er bijzondere omstandigheden om van invordering af te zien?
15. Eiser betoogt dat hij niet bij machte is de dwangsom te betalen. Eiser is buiten zijn schuld om werkloos geraakt en zit al enige tijd ziek thuis. Ook dreigt eiser zijn Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) te verliezen waardoor hij zijn werk als beveiliger niet meer kan uitvoeren. Tot slot betoogt eiser dat hij de financiële middelen niet heeft om de dieren naar een andere locatie te brengen en de bouwwerken af te breken.
Het is vaste rechtspraak dat een bestuursorgaan bij de invordering van de verbeurde dwangsom in beginsel geen rekening hoeft te houden met de financiële draagkracht van de overtreder. De draagkracht van de overtreder kan namelijk in de regel pas in de executiefase ten volle worden gewogen. Voor een uitzondering op dit beginsel bestaat alleen aanleiding als evident is dat de overtreder gezien zijn financiële draagkracht niet in staat zal zijn de verbeurde dwangsommen (volledig) te betalen. De overtreder moet aannemelijk maken dat dit het geval is. Hij moet daarvoor informatie verstrekken waaruit blijkt dat een betrouwbaar en volledig inzicht wordt verkregen in zijn financiële situatie en de gevolgen die het betalen van de verbeurde dwangsommen zou hebben.
De rechtbank acht het voorstelbaar dat eiser niet in een goede financiële positie verkeert. Eiser heeft een aantal onoverzichtelijke financiële stukken ingediend, zonder toe te lichten wat hieruit moet blijken. Uit de stukken kan worden opgemaakt dat eiser het financieel niet breed heeft. De rechtbank kan echter op basis van de stukken niet vaststellen dat het evident is dat eiser gezien zijn financiële draagkracht niet in staat zal zijn de verbeurde dwangsom te betalen. Daarbij heeft het college aangegeven zo nodig open staat voor het treffen van een betalingsregeling. De rechtbank oordeelt verder dat eiser niet heeft onderbouwd dat de lasten onder dwangsom (mede) oorzaak zijn van zijn werkloosheid. Het is ook niet gebleken dat eiser zijn VOG gaat verliezen. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
16. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de lasten onder dwangsom en het invorderingsbesluit in stand blijven. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug.
Omdat het beroep ongegrond is, verbeurt eiser direct na verzending van deze uitspraak dwangsommen van de lasten 1 tot en met 7. De voorlopige voorziening die de voorzieningenrechter heeft getroffen vervalt namelijk zodra in deze zaak uitspraak is gedaan. De rechtbank ziet daarom aanleiding om de begunstigingstermijn van de lasten 1 tot en met 7 te verlengen, zodat eiser een redelijke termijn heeft om aan de lasten te voldoen en om te voorkomen dat op de datum van de uitspraak meteen dwangsommen worden verbeurd. De rechtbank stelt de begunstigingstermijn daarom vast op zes weken na verzending van deze uitspraak.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- bepaalt dat de begunstigingstermijn van de lasten 1 tot en met 7, wordt verlengd tot zes weken na verzending van deze uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.J.M. Verhoeven, rechter, in aanwezigheid van D. van Til, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 6 november 2026.
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.