Omgevingsrecht
Omgevingsvergunning Wabo voor onder andere het realiseren van verhuuraccommodaties, een bijeenkomstruimte en…
Rechtbank Overijssel, 5 november 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:6709 · Rechtbank Overijssel · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-overijssel/bestuursrecht/omgevingsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbove-2026-6709
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over omgevingsrecht.
- Instantie
- Rechtbank OverijsselRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 5 november 2026
- Zaaknummer
- ZWO 25/3647
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Omgevingsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOVE:2026:6709
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Omgevingsvergunning Wabo voor onder andere het realiseren van verhuuraccommodaties, een bijeenkomstruimte en een bedrijfswoning. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Op het betrokken perceel was voorheen een hotel gevestigd en het planologisch gebruik wijzigt niet. Het college heeft voldoende gemotiveerd dat de omgevingsvergunning het woon- en leefklimaat van eiser niet onevenredig aantast. Dat wat eiser in het kader van stikstof is geen onderdeel van de omgevingsvergunning en wordt in een andere procedure beoordeeld. Geen strijd met de provinciale omgevingsverordening en geen strijd met het gelijkheidsbeginsel. Gestelde waardedaling van de woning niet onderbouwd en geen reden om de omgevingsvergunning te weigeren.
Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Zittingsplaats Zwolle
Bestuursrecht
zaaknummer: ZWO 25/3647
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], uit [woonplaats],
hierna: [eiser],
en
het college van burgemeester en wethouders van Steenwijkerland,
hierna: het college,
(gemachtigden: [gemachtigde 1] en [gemachtigde 2])
Als derde-partij neemt aan de zaak deel: [derde belanghebbende] ([derde belanghebbende]), vergunninghouder.
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over het beroep van [eiser] tegen de omgevingsvergunning die het college aan [derde belanghebbende] heeft verleend voor het perceel aan de [adres 1]. Deze omgevingsvergunning staat toe dat op het perceel onder andere verhuuraccommodaties, een bijeenkomstruimte en een bedrijfswoning worden gerealiseerd. [eiser] is het niet eens met deze omgevingsvergunning. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. [eiser] stelt dat door het verlenen van de omgevingsvergunning zijn privacy en woon- en leefklimaat wordt aangetast en dat de omgevingsvergunning in strijd is met provinciale regels. Ook staat het ontbreken van een omgevingsvergunning voor de Natura 2000-activiteit aan vergunningverlening in de weg. Tot slot is de omgevingsvergunning in strijd met de Waterwet, het gelijkheidsbeginsel en had het college de voorziene waardedaling van de woning van [eiser] moeten meewegen in de besluitvorming.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Op het betrokken perceel was voorheen een hotel gevestigd en dat was ook al toegestaan volgens de regels van het bestemmingsplan. De bouwplannen die in deze procedure centraal staan zien op een vergelijkbaar gebruik van het perceel zoals dat ook voorheen plaatsvond. De omgevingsvergunning wijzigt het planologisch gebruik dan ook niet. Het college heeft mede daarom met de ruimtelijke onderbouwing voldoende gemotiveerd dat de omgevingsvergunning het woon- en leefklimaat van [eiser] niet onevenredig aantast. De rechtbank oordeelt verder dat wat [eiser] in het kader van stikstof heeft aangevoerd niet relevant is in deze procedure, omdat dat onderdeel in een aparte procedure wordt beoordeeld. Het bestuur van het waterschap is het bevoegd gezag om een watervergunning te verlenen en heeft dat ook gedaan. Van strijd met provinciale regels en het gelijkheidsbeginsel is geen sprake. Tot slot heeft [eiser] de door hem gestelde waardedaling niet onderbouwd en had het college in hetgeen hij daarover in zijn zienswijze heeft aangevoerd geen reden hoeven zien om de omgevingsvergunning te weigeren. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Inleiding en procesverloop
2. [eiser] woont op het perceel aan de [adres 2].
Op het perceel aan de [adres 1] was voorheen een hotel gevestigd.
[derde belanghebbende] heeft op 22 december 2023 op grond van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) een aanvraag om een omgevingsvergunning ingediend om op voornoemd perceel zes verhuuraccommodaties, een bijeenkomstruimte en een bedrijfswoning te realiseren en werkzaamheden ten behoeve van een insteekhaven uit te voeren.
Het college heeft de omgevingsvergunning conform artikel 3.10, eerste lid, onder a, van de Wabo, voorbereid met de uniforme openbare voorbereidingsprocedure als bedoeld in Afdeling 3.4. van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Het college heeft de ontwerpvergunning op 22 mei 2025 ter inzage gelegd. Hierop heeft onder andere [eiser] een zienswijze ingediend. De zienswijzen hebben niet geleid tot het aanpassen van de ontwerpvergunning.
Het college heeft op 6 november 2025 de aangevraagde omgevingsvergunning verleend (het bestreden besluit). De omgevingsvergunning is verleend voor de activiteiten het bouwen van een bouwwerk (artikel 2.1, eerste lid, aanhef, en onder a, van de Wabo), het handelen in strijd met de regels van het bestemmingsplan (artikel 2.1, eerste lid, aanhef, en onder c, van de Wabo) en het uitvoeren van werkzaamheden (artikel 2.1, eerste lid, aanhef, en onder b, van de Wabo). Hiermee staat de omgevingsvergunning kortgezegd toe dat de door [derde belanghebbende] beoogde (bouw)plannen worden gerealiseerd.
[eiser] is het niet eens met de omgevingsvergunning en heeft daartegen beroep ingesteld.
Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. [derde belanghebbende] heeft ook schriftelijk gereageerd.
De rechtbank heeft het beroep op 13 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [eiser], de gemachtigden van het college en [derde belanghebbende].
Beoordeling door de rechtbank
Algemeen toetsingskader
Toepasselijk recht
3. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet (Ow) en de Invoeringswet Omgevingswet (Iw Ow) in werking getreden. De aanvraag om een omgevingsvergunning is ingediend op 22 december 2023. Daarom is op grond van artikel 4.3, aanhef, en onder a, van de Iw Ow het oude recht van toepassing.
De Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
Op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef, en onder a, onder b, en onder c, van de Wabo is het verboden om zonder omgevingsvergunning een project uit voeren dat, voor zover hier van belang, geheel of gedeeltelijk bestaat uit het bouwen van een bouwwerk (a-activiteit), het uitvoeren van werkzaamheden (b-activiteit) en het gebruiken van gronden of bouwwerken in strijd met het bestemmingsplan (c-activiteit).
Het planologisch kader
Op het perceel zijn, voor zover hier van belang, het ‘Bestemmingsplan Zuidelijke kernen’ en het bestemmingsplan Correctieve herziening Zuidelijke Kernen’ van toepassing. Dat laatste is een aanvulling op het Bestemmingsplan Zuidelijke kernen. De regels van de Correctieve herziening Zuidelijke kernen vervangen de regels van het Bestemmingsplan Zuidelijke kernen. De rechtbank duidt deze Correctieve herziening hierna als ‘het bestemmingsplan’.
Op het perceel geldt, voor zover hier van belang, de bestemming ‘Gemengd-1’, functieaanduiding ‘horeca tot en met categorie 4’. Hiermee is het perceel onder andere bestemd voor horecacategorie 4. Volgens artikel 1.98 van het bestemmingsplan wordt hieronder verstaan ‘een inrichting die is gericht op het verstrekken van recreatief nachtverblijf met de daarbij behorende voorzieningen. Daaronder wordt begrepen: hotel, motel, pension en overige logiesverstrekkers.’
Verder geldt dat op grond van artikel 11.2.1, onder a, van het bestemmingsplan gebouwen alleen binnen het bouwvlak mogen worden gebouwd.
De beoordeling van het beroep
4. De rechtbank beoordeelt het beroep van [eiser] aan de hand van de ingediende beroepsgronden.
Mocht het college afwijken van de regels van het bestemmingsplan?
5. [eiser] stelt dat het college bij het afwijken van de regels van het bestemmingsplan de belangen van [eiser] niet voldoende heeft meegewogen. Door de vergunningverlening wordt zijn woon- en leefklimaat aangetast. [eiser] voert daartoe twee argumenten aan. De rechtbank gaat hierna op die argumenten in. Daarbij stelt de rechtbank eerst het volgende voorop.
Toetsingskader
Uit artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 3º, van de Wabo volgt dat een omgevingsvergunning voor het afwijken van de regels van het bestemmingsplan slechts wordt verleend als de activiteit 1) niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening en voor zover hier van belang 2) de motivering van de omgevingsvergunning een goede ruimtelijke onderbouwing bevat.
Het college heeft beleidsruimte bij de beslissing om al dan niet toepassing te geven aan de hem toegekende bevoegdheid om in afwijking van het bestemmingsplan een omgevingsvergunning te verlenen. Het is ook aan het college om de betrokken belangen af te wegen. De bestuursrechter oordeelt niet zelf of verlening van de omgevingsvergunning in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. De bestuursrechter beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit in overeenstemming is met het recht.
Het afwijken van de bouwregels van het bestemmingsplan
[eiser] voert aan dat de omgevingsvergunning in strijd is met de bouwregels van het bestemmingsplan. De rechtbank vat het standpunt van [eiser] naar aanleiding van wat op de zitting is besproken zo op dat de omgevingsvergunning toestaat dat de zuidelijke logiesgebouwen die aan de zijde van het perceel van [eiser] gesitueerd worden, in strijd met de regels van het bestemmingsplan dichterbij het perceel van [eiser] mogen worden gebouwd. [eiser] vreest hiervan hinder te ondervinden omdat het feitelijk gebruik van het perceel dan ook dichterbij zijn perceel zal plaatsvinden.
Tussen partijen is niet in geschil dat de omgevingsvergunning toestaat dat in strijd met de bouwregels van het bestemmingsplan de logiesgebouwen buiten het bouwvlak mogen worden gebouwd. Zoals in 4.1 is toegelicht is zo’n toestemming mogelijk als het bouwplan daardoor niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening.
De rechtbank stelt vast dat een ruimtelijke onderbouwing onderdeel uitmaakt van de omgevingsvergunning. Uit die ruimtelijke onderbouwing volgt dat het college de effecten van de voorgenomen ontwikkeling op het woon- en leefklimaat van de omwonenden bij zijn afweging heeft betrokken. Het college komt tot de conclusie dat dit woon- en leefklimaat met de voorgenomen ontwikkeling niet ernstig wordt aangetast. Daarbij weegt het college, voor zover hier van belang, mee dat op het perceel al horecacategorie 4 is toegestaan en het planologisch gebruik van het perceel dus niet wijzigt. Daarnaast bevinden de gebouwen met de logiesfunctie zich op tien meter afstand van het bouwvlak van de omliggende woonfuncties.
Het college heeft met het voorgaande voldoende gemotiveerd dat met het afwijken van de bouwregels van het bestemmingsplan het woon- en leefklimaat van [eiser] niet onaanvaardbaar wordt aangetast op de manier die hij vreest zoals weergegeven onder 4.3. Het college heeft zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat het bouwplan daarom niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. Daarbij heeft het college kunnen betrekken dat het planologisch toegestane gebruik van het perceel niet wijzigt.
Het gebruik van het perceel, de logiesgebouwen en de insteekhaven
6. [eiser] stelt dat het gebruik van de logiesgebouwen en van de insteekhaven door gasten zijn privacy en woongenot aantast.
De rechtbank stelt vast dat het toestaan van het beoogd gebruik van het perceel geen onderdeel is van deze omgevingsvergunning. De regels van het bestemmingsplan staan het beoogd gebruik van het perceel al toe. Het perceel mag namelijk worden gebruikt voor een hotel, motel, pension en overige logiesverstrekkers (zie ook 3.3.) Daarom heeft het college niet hoeven kijken naar welk effect het voorgenomen gebruik van het perceel op het woon- en leefklimaat van [eiser] heeft en is voor datgene wat [eiser] hierover aanvoert geen plaats in deze procedure. Voor zover het beroep van [eiser] ziet op de insteekhaven, geldt dat de omgevingsvergunning alleen ziet op het uitvoeren van werkzaamheden ten behoeve van de realisatie van de insteekhaven, zoals het plaatsen van damwanden en niet op het gebruik van de insteekhaven.
Tussenconclusie
Het college heeft zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat het voorgenomen bouwplan niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. Het college heeft daarom van de regels van het bestemmingsplan mogen afwijken. De beroepsgrond slaagt niet.
Is de omgevingsvergunning in strijd met de Omgevingsverordening Overijssel 2017 verleend?
7. [eiser] stelt dat het college niet goed heeft gemotiveerd dat wordt voldaan aan de provinciale regels die gaan over het toevoegen van woningen in het buitengebied. De rechtbank vat het beroep van [eiser] zo op dat bij het verlenen van de omgevingsvergunning onvoldoende is getoetst aan de provinciale regels die zijn neergelegd in artikel 2.1.1 van de Omgevingsverordening Overijssel 2017 (de Omgevingsverordening). Die regels gaan over het realiseren van nieuwe woningen in het algemeen. De Omgevingsverordening kent geen specifieke regels over toevoegen van woningen in het buitengebied
Toetsingskader
Artikel 4.1, eerste lid, van de Wet ruimtelijke ordening bepaalt, voor zover hier van belang, dat er provinciale regels kunnen worden gesteld over de inhoud van omgevingsvergunningen waarbij met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, onderdeel a, onder 3º van de Wabo van het bestemmingsplan wordt afgeweken en omtrent de daarbij behorende onderbouwing.
Artikel 2.2.2, eerste lid, van de Omgevingsverordening bepaalt dat een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef, en onder c, van de Wabo, uitsluitend in de mogelijkheid tot het realiseren van nieuwe woningen voorziet als de behoefte daaraan is aangetoond door middel van actueel onderzoek woningbouw.
Volgens artikel 2.1.1, onder b, van de Omgevingsverordening wordt onder actueel onderzoek woningbouw verstaan ‘een door de raad vastgesteld onderzoek waarin de behoefte aan nieuwe woningen is onderbouwd op basis van regionale behoefte woningbouw, markt- en vastgoedanalyses en andere relevante gegevens.’
Volgens artikel 2.2.2, vierde lid, van de Omgevingsverordening wordt de behoefte aan nieuwe woningen in ieder geval geacht te zijn aangetoond als realisatie daarvan past binnen de geldende woonafspraken zoals die zijn gemaakt tussen gemeente en provincie op basis van regionale afstemming.
Is de omgevingsvergunning in strijd met de Omgevingsverordening verleend?
De rechtbank constateert dat in de ruimtelijke onderbouwing weliswaar wordt gesteld dat de ontwikkeling getoetst is aan artikel 2.1.1 van de Omgevingsverordening, maar dat die toets in de ruimtelijke onderbouwing niet expliciet heeft plaatsgevonden.
De rechtbank constateert tegelijkertijd dat in de ruimtelijke onderbouwing wel wordt ingegaan op de woonagenda Steenwijkerland 2022-2026 (de woonagenda). Het college heeft op de zitting ook naar deze woonagenda verwezen en gesteld dat het realiseren van de bedrijfswoning past binnen de provinciale woonafspraken als bedoeld in artikel 2.1.1, vierde lid, van de Omgevingsverordening en dat daarmee de concrete behoefte is gegeven.
De rechtbank stelt verder vast dat de woonagenda een lokale doorvertaling is van de regionale woonagenda West-Overijssel 2021-2025, die door verschillende gemeenten en de provincie Overijssel is vastgesteld. In de ruimtelijke onderbouwing wordt expliciet getoetst aan die woonagenda. Geconcludeerd wordt dat er sprake is van een concrete behoefte aan een woning en dat de ontwikkeling bij de identiteit en het omliggende landschap van het gebied past.
De rechtbank oordeelt dat het college met de ruimtelijke onderbouwing en de aanvullende toelichting op zitting zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat de omgevingsvergunning niet in strijd is met artikel 2.1.1 van de Omgevingsverordening en dat standpunt ook voldoende heeft gemotiveerd. De beroepsgrond slaagt niet.
Maakt het ontbreken van een omgevingsvergunning voor een Natura 2000-activiteit de omgevingsvergunning onuitvoerbaar?
8. [eiser] voert aan dat door het college van Gedeputeerde Staten van de provincie Overijssel (Gedeputeerde Staten) geen omgevingsvergunning voor de Natura 2000-activiteit is verleend voor het project en dat die voorlopig ook niet verleend zal worden. [eiser] voert daarbij verschillende argumenten aan tegen de in het dossier gevoegde Aerius-berekening, waarbij hij met name naar voren brengt dat uit de huidige jurisprudentie van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State volgt dat intern salderen niet meer is toegestaan. Dit maakt de door het college verleende omgevingsvergunning onuitvoerbaar en daarom mocht het college de omgevingsvergunning niet verlenen.
De rechtbank stelt vast dat vóórdat het college de omgevingsvergunning heeft verleend, [derde belanghebbende] op 27 januari 2025 een aanvraag om een omgevingsvergunning voor een Natura 2000-activiteit heeft ingediend bij Gedeputeerde Staten. Het college stelt daarom ook terecht dat de beoordeling van de mogelijke effecten van het project op Natura-2000 gebieden plaatsvindt in die vergunningprocedure en geen onderdeel is van het beoordelingskader van het college. Dat wat [eiser] inhoudelijk aanvoert over de Aerius-berekening maakt ook niet dat het college redelijkerwijs tot het oordeel had moeten komen dat de door haar verleende omgevingsvergunning onuitvoerbaar zou zijn. De beroepsgrond slaagt niet.
De Waterwet
9. [eiser] stelt dat de omgevingsvergunning in strijd is met de Waterwet. Bij de omgevingsvergunning is een watertoets van 16 oktober 2023 gevoegd. Die toets is één jaar geldig waardoor die verlopen was op het moment van vergunningverlening.
De vraag of aan de vereisten van de Waterwet wordt voldaan wordt in een aparte procedure beoordeeld waarbij het bestuur van het waterschap het bevoegde gezag is om een vergunning op grond van de Waterwet te verlenen. Het college heeft ook onweersproken gesteld dat die vergunning inmiddels is verleend en dat blijkt ook uit de omgevingsvergunning. In dat wat [eiser] over de watertoets heeft aangevoerd heeft het college dan ook geen aanleiding hoeven te zien om tot de slotsom te komen dat die watertoets aan het verlenen van de omgevingsvergunning in de weg staat. De beroepsgrond slaagt niet.
Heeft het college omgevingsvergunning in strijd met het gelijkheidsbeginsel verleend?
10. [eiser] stelt dat het verlenen van de omgevingsvergunning in strijd is met het gelijkheidsbeginsel. [eiser] heeft ook een aanvraag om een omgevingsvergunning gedaan voor het realiseren van vrijstaande logiesgebouwen op zijn perceel en die aanvraag is geweigerd. De gevallen zijn gelijk omdat voor beide percelen hetzelfde bestemmingsplan geldt. Daarom had het college ook de omgevingsvergunning in deze zaak moeten weigeren.
Het college heeft voldoende gemotiveerd dat geen sprake is van gelijke gevallen die ongelijk behandeld worden. De aanvraag van [eiser] is afgewezen omdat op zijn perceel een andere bestemming rust. Dat is tussen partijen ook niet in geschil. Voor de percelen geldt weliswaar hetzelfde bestemmingplan, maar het bestemmingsplan maakt onderscheid tussen verschillende bestemmingen en elke bestemming kent haar eigen regels. Het verschil in bestemming alleen al maakt dat van gelijke gevallen geen sprake is. De beroepsgrond slaagt niet.
Waardedaling
11. [eiser] stelt tot slot dat het college de voorzienbare waardedaling van zijn woning had moeten meewegen bij het verlenen van de omgevingsvergunning.
De rechtbank stelt voorop dat [eiser] de gestelde waardedaling in beroep niet heeft onderbouwd. Het college heeft bovendien terecht gesteld dat voor eventuele schade als gevolg van de omgevingsvergunning een aparte planschadeprocedure bestaat. In dat wat [eiser] in de zienswijze heeft aangevoerd over de gestelde waardedaling heeft het college ook terecht geen aanleiding gezien om de omgevingsvergunning te weigeren. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
12. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de omgevingsvergunning in stand blijft. [eiser] krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. I. Piksen, rechter, in aanwezigheid van mr. J.P. Fortuin, griffier en uitgesproken op
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.