Omgevingsrecht
Wabo. Buiten behandeling laten aanvraag omgevingsvergunning restaurant met drive-through. College heeft…
Rechtbank Gelderland, 16 november 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8622 · Rechtbank Gelderland · 16 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/bestuursrecht/omgevingsrecht/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbgel-2026-8622
Zaakgegevens
Op 16 november 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over omgevingsrecht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 16 november 2026
- Datum publicatie
- 9 november 2026
- Zaaknummer
- ARN 26/3698
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Omgevingsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8622
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Wabo. Buiten behandeling laten aanvraag omgevingsvergunning restaurant met drive-through. College heeft aanvraag terecht buiten behandeling gelaten wegens het ontbreken van een ruimtelijke onderbouwing en gegevens over de uitweg. Plan past niet binnen de bestemming omdat dat niet (alleen) is gericht op eten en drinken ter plaatse. De uitweg was op grond van de provinciale verordening van voor 1 januari 2024 vergunningplichtig en omdat het oude recht van toepassing is, moet de rechtbank dit beoordelen op grond van die oude verordening. Beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummers: ARN 24/8450 en 26/3698
uitspraak van de meervoudige kamer van 16 november 2026
in de zaken tussen
[bedrijf] B.V., uit [plaats] , eiseres
(gemachtigde: mr. L.J. Gerritsen),
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Zutphen, het college
(gemachtigde: mr. M. van Nijendaal).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over het buiten behandeling laten van een aanvraag om een omgevingsvergunning van eiseres, omdat zij niet alle gegevens voor het beoordelen van de aanvraag aan het college heeft gestuurd. Eiseres is het niet eens met het buiten behandeling laten van haar aanvraag, want volgens haar gaat het college er ten eerste onterecht van uit dat het bouwplan in strijd is met het bestemmingsplan zodat voor de activiteit ‘afwijken van het bestemmingsplan’ geen gegevens nodig zijn. Ten tweede gaat het college er volgens haar ten onrechte van uit dat een vergunning nodig is voor de aangevraagde uitweg, zodat de voor deze activiteit gevraagde gegevens ook niet nodig waren. Eiseres voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank het buiten behandeling laten van de aanvraag om omgevingsvergunning.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep met zaaknummer 24/8450 ten onrechte is ingeschreven. Het beroep met zaaknummer 26/3698 is ongegrond. Dit betekent dat eiseres geen gelijk krijgt en dat het college de aanvraag terecht buiten behandeling heeft gelaten. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Met het besluit van 11 oktober 2024 heeft het college een aanvraag om een omgevingsvergunning van eiseres buiten behandeling gelaten. Op 21 november 2024 heeft eiseres beroep ingesteld tegen dit besluit (ingeschreven met zaaknummer 24/8450). Het college heeft een verweerschrift ingediend.
Op 21 juli 2026 heeft het college een beslissing op bezwaar genomen naar aanleiding van de bezwaren van eiseres. Daarbij is het college gebleven bij het besluit tot buiten behandeling laten van de aanvraag om een omgevingsvergunning van eiseres. Op 23 juli 2026 heeft eiseres beroep ingesteld tegen de beslissing op bezwaar (zaaknummer 26/3698). Het college heeft op 10 september 2026 op dit beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft beide zaken op 24 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen namens eiseres: [persoon 1] , [persoon 2] en [persoon 3] met gemachtigde en namens het college [persoon 4] en de gemachtigde.
Beoordeling door de rechtbank
Totstandkoming van de bestreden besluiten
3. Eiseres heeft op 22 december 2023 bij het college een omgevingsvergunning aangevraagd voor de nieuwbouw van een restaurant met drive-through en parkeerterrein aan de [adres] in Warnsveld. De aanvraag ziet juridisch op de activiteiten ‘bouwen’ en ‘uitweg’. Het plan is om hier een McDonald’s te vestigen.
Op 22 december 2023 heeft het college de ontvangst van de aanvraag bevestigd. Op 17 januari 2024 heeft het college eiseres verzocht om aan te geven of zij belanghebbende is nu zij geen eigenaar is van de grond waarop de aanvraag ziet. Op 23 januari 2024 bericht de toenmalige eigenaar dat de grond is verkocht aan eiseres en dat zij instemt met de aanvraag.
Op 2 februari 2024 bericht het college eiseres dat zij ook een omgevingsvergunning nodig heeft voor afwijking van het bestemmingsplan, omdat de drive-through niet binnen de bestemming zou passen. Het college heeft eiseres verzocht om de volgende aanvullende gegevens voor 29 maart 2024 aan te leveren:
1. De brandveiligheid en rookproductie van toegepaste materialen;
2. Gegevens met betrekking tot de brandcompartimenten, brandveiligheidsvoorzieningen en vluchtroutes;
3. Detaillering van de te realiseren brandscheidingen;
4. Een tekening van de inrichting van het bij het bouw werk behorende terrein met daarop aangegeven de voorzieningen voor de bereikbaarheid en de plaats van bluswatervoorzieningen en opstelplaatsen van brandweervoertuigen ;
5. Paniek ontsluiting van de buiten deuren in de logge;
6. Globale inrichtingstekening van het pand i.v.m. vluchtroutes in relatie tot het aantal toe te laten personen;
7. De oppervlakteberekeningen met de maximale bezetting van alle ruimten;
8. Extra informatie over de bereikbaarheid van de verdiepingsvloer;
9. Een quickscan Hora en fauna voor zowel de sloop- als de bouwfase met, indien aanvullend onderzoek nodig blijkt, het aanvullende onderzoek;
10. AERIUS berekening voor het gehele project waaronder de sloop-, bouw - en gebruiksfase.
11. Ruimtelijke onderbouwing
12. Een bouw veiligheidsplan als bedoeld in artikel 8.7 van het Bouw besluit 2012 uit het oogpunt van het voorkomen van onveilige situatie en het beperken van hinder tijdens het bouwen voor de omgeving;
13. AIM-melding, deze is in te dienen door te mailen naar [e-mailadres] waarbij moet worden voldaan aan de vereisten volgens artikel 1.10 van het Activiteitenbesluit;
14. Opgave van de verwachte capaciteit van de hoeveelheid te lozen afvalwater op het riool;
15. Bomen effecten analyse;
16. Aangepaste tekeningen van het pand en terrein zonder reclame-uitingen, wegens het ontbreken van de vergunningsaanvraag voor de activiteit 'Het op of aan een onroerende zaak maken of voeren van
handelsreclame'. Meer informatie hierover leest u verder in de brief;
Op 7 maart 2024 meldt de gemachtigde van eiseres dat zij het niet eens is met de conclusie van het college, dat sprake is van strijd met het bestemmingsplan. Zij heeft op die dag wel aanvullende gegevens aangeleverd en het college heeft de ontvangst daarvan op 7 maart 2024 bevestigd.
Op 26 maart 2024 bericht de gemachtigde van eiseres dat de flora en fauna-toestemming is losgekoppeld van de aanvraag om omgevingsvergunning, omdat zij hiervoor op 15 maart 2024 een afzonderlijke aanvraag heeft ingediend bij het college van gedeputeerde staten van Gelderland.
Op 15 mei 2024 hebben eiseres en het college een gesprek gehad waarin de aanvraag en procedure zijn besproken.
Op 9 juli 2024 bericht het college eiseres dat hij bij het standpunt blijft dat sprake is van strijd met het bestemmingsplan en dat de natuurtoestemming weer aanhaakt omdat gedeputeerde staten de aanvraag om een ontheffing op grond van de Wnb niet in behandeling hebben genomen. Dit betekent volgens het college dat de voorbereidingsprocedure daarom wijzigt van regulier naar uitgebreid en dat een verklaring van geen bedenkingen is vereist van gedeputeerde staten wat betreft de natuurtoestemming. Op 9 juli 2024 verzoekt het college eiseres de volgende gegevens voor 31 augustus 2024 alsnog te verstrekken:
1. Ruimtelijke onderbouwing;
2. Opgave van de verwachte capaciteit van de hoeveelheid te lozen afvalwater op het riool;
3. Het aantal en de afmetingen van de reclame;
4. De te gebruiken materialen, kleuren en verlichting van de reclame;5. Een inventarisatie van de aanwezigheid van obstakels die in de weg staan voor het aanleggen of voor het gebruik van de uitweg, zoals bomen, lantaarnpalen, putten en nutsvoorzieningen onderbouwd met foto’s van de huidige situatie;
6. Situatietekening op schaal van de bestaande en nieuwe toestand waarop de wijziging van de uitweg zichtbaar is voorzien van afmetingen;
7. Capaciteitsberekening van de toenemende verkeersgeneratie;
8. Uitwerking van veilige verkeersontsluiting van het perceel op parallelweg en N346. Denk bij de kruising met de N346 aan een linksaf-uitvoeger voor verkeer uit het oosten, en een hele brede middengeleider tussen de rijstroken van de N346 zodat er door kruisend verkeer vanaf het McDonalds-terrein gefaseerd overgestoken kan worden. Dit op basis van het advies dat we hebben ingewonnen bij de wegbeheerder, de provincie;
9. De openruimte op de verdieping moet aangetoond worden dat hier de buiten condities heersen. Dat houdt in dat de volgende condities niet mogen optreden: de stralingsintensiteit uit een eventuele rooklaag mag niet meer dan 2,5 kW/m2 bedragen;
de rooklaag mag niet meer dan 60 graden bedragen; de rookdichtheid in de ruimte mag niet meer dan 100 m-1 bedragen;
10. Aanvullende onderzoeken voor de flora- en fauna-activiteit voor de soorten: Huismus; Steenuil; Steenmarter; Vleermuis.
In dezelfde brief van 9 juli 2024 geeft het college aan op welke punten de aanvraag volgens het college nog niet volledig is.
Op 31 juli 2024 heeft de gemachtigde van eiseres verzocht om verlenging van de termijn voor het aanleveren van de aanvullende gegevens. Op 12 augustus 2024 heeft het college deze termijn verlengd tot 21 september 2024.
Op 19 september 2024 heeft eiseres aanvullende stukken ingediend en zich op het standpunt gesteld dat geen sprake is van strijd met het bestemmingsplan, zodat een ruimtelijke onderbouwing niet nodig is. Verder geeft eiseres aan dat de gevraagde stukken voor het aanleggen niet nodig zijn, omdat deze vergunningvrij zijn nu de werkzaamheden buiten het vergunningplichtige provinciale beperkingengebied vallen.
Op 11 oktober 2024 heeft het college besloten de aanvraag buiten behandeling te laten op grond van artikel 4:5 van de Algemene wet bestuursrecht. Het college stelt zich op het standpunt dat een ruimtelijke onderbouwing nodig is onder verwijzing naar zijn brief van 2 februari 2024. Verder geeft het college aan dat de vergunning voor het aanleggen (van een uitweg) niet kan worden verleend als de aanvraag op dit punt niet wordt aangepast. Het college bericht eiseres dat de natuurtoestemming is afgekoppeld, nu gedeputeerde staten de aanvraag om de natuurvergunning wel weer in behandeling hebben genomen.
Op 21 november 2024 heeft eiseres beroep ingesteld tegen dit besluit (zaaknummer 24/8450).
Op 16 juni 2026 heeft de rechtbank geconstateerd dat geen bezwaarprocedure is doorlopen en partijen in overweging gegeven dit alsnog te doen.
Op 21 juli 2026 heeft het college alsnog een beslissing op bezwaar genomen waarin zij is gebleven bij het besluit tot buiten behandeling laten van de aanvraag om een omgevingsvergunning van eiseres. Op 23 juli 2026 heeft eiseres beroep ingesteld tegen de beslissing op bezwaar (zaaknummer 26/3698).
Het beroep tegen besluit van 21 november 2024
4. Het beroep van eiseres van 21 november 2024 is gericht tegen het besluit van het college tot het buiten behandeling laten van de aanvraag van 11 oktober 2024. De rechtbank is van oordeel dat het besluit van 11 oktober 2024 een primair besluit is waartegen bezwaar open stond. Partijen zijn het erover eens dat in eerste instantie geen bezwaarprocedure is doorlopen en hebben dit nadien alsnog gedaan, wat heeft geleid tot de beslissing op bezwaar van 23 juli 2026. Nu tegen het besluit van 11 oktober 2024 geen beroep kon worden ingesteld, is dit beroep (met zaaknummer 24/8450) ten onrechte ingeschreven.
Toepasselijk recht
5. Op 1 januari 2024 is de Omgevingswet in werking getreden. Maar in deze zaak geldt nog het oude recht, uit onder andere de Wabo, omdat de aanvraag om de omgevingsvergunning is ingediend vóór 1 januari 2024.
Is het bouwplan in strijd met het bestemmingsplan?
Valt het gebruik onder de horeca-bestemming?
6. Eiseres stelt dat het college ten onrechte een ruimtelijke onderbouwing heeft gevraagd omdat hij er ten onrechte van uit gaat dat sprake is van strijd met het bestemmingsplan ‘Omgevingsplan Landelijk Gebied’. Ter plaatse is namelijk horeca toegestaan, wat is gedefinieerd als:
“een bedrijf waar overdag en/of in de avonduren dranken en/of etenswaren voor gebruik te plaatse worden verstrekt en/of waarin logies worden verstrekt, zoals bijvoorbeeld een café, restaurant, hotel, pension en naar aard en openingstijden daarmee gelijk te stellen bedrijven, een en ander al dan niet in combinatie met een vermaaksfunctie met uitzondering van een erotisch getinte vermaakfunctie.”
Nu McDonalds volgens eiseres als restaurant kwalificeert en de drive-through daarvan onderdeel uitmaakt, is geen sprake van strijd met het bestemmingsplan en had het college geen ruimtelijke onderbouwing mogen vragen en de aanvraag, bij het ontbreken daarvan, niet buiten behandeling kunnen laten. De drive-through wordt namelijk gebruikt door auto’s om de afgehaalde maaltijden in de auto op het parkeerterrein op te eten. Dat een deel van de bezoekers maaltijden naar elders meeneemt maakt niet dat geen sprake meer is van een restaurant. Eiseres wijst erop dat dit ook bij andere restaurants kan en in de praktijk gebeurt. Bovendien is de drive-through een ondergeschikt deel van het totaalconcept en functioneert niet als zelfstandige voorziening.
Subsidiair is sprake van een naar aard en openingstijden daarmee gelijk te stellen bedrijf. Ook is het bedrijf niet te vergelijken met een doorsnee afhaalrestaurant, het is een restaurant met zitplaatsen voor 120 bezoekers met een drive-through. Van een andere verkeersgeneratie is volgens eiseres dan ook geen sprake. Volgens eiseres is de bedoeling van de planregel hoogstens om zuivere afhaalrestaurants uit te sluiten.
Op grond van artikel 4:5, eerste lid, onder c, van de Awb kan het bestuursorgaan besluiten de aanvraag niet te behandelen als de verstrekte gegevens en bescheiden onvoldoende zijn voor de beoordeling van de aanvraag of voor de voorbereiding van de beschikking, mits de aanvrager de gelegenheid heeft gehad de aanvraag binnen een door het bestuursorgaan gestelde termijn aan te vullen.
De aanvraag om de omgevingsvergunning van eiseres zag alleen op de activiteiten ‘bouwen’ en ‘uitweg’ en niet ook op afwijken van het bestemmingsplan. Op grond van artikel 2.1, eerste lid, van de Wabo is het verboden om zonder omgevingsvergunning een project uit te voeren voor zover dat geheel of gedeeltelijk bestaat uit (a) het bouwen van een bouwwerk; (…) en (c) het gebruiken van gronden of bouwwerken in strijd met, simpel gezegd, een bestemmingsplan. Op grond van artikel 2.10, eerste lid, van de Wabo wordt een omgevingsvergunning voor bouwen onder andere geweigerd als het bouwplan, kort gezegd, in strijd is met het bestemmingsplan. Op grond van artikel 2.10, tweede lid, van de Wabo moet het college een aanvraag voor een omgevingsvergunning voor alleen bouwen ook aanmerken als een aanvraag voor een omgevingsvergunning voor afwijking van het bestemmingsplan, als de aanvraag voor bouwen in strijd is met het bestemmingsplan. Zo’n aanvraag voor afwijking van het bestemmingsplan wordt beoordeeld op grond van artikel 2.12 van de Wabo.
De aanvraag ziet op de nieuwbouw van een restaurant met drive-through en parkeerterrein. Ter plaatse geldt het bestemmingsplan met verbrede reikwijdte ‘Omgevingsplan landelijk gebied’ met de bestemming ‘horeca’. Volgens artikel 7.1 van de planregels mogen de voor ‘Horeca’ aangewezen gronden gebruikt worden voor onder andere:
“a. horeca; (…)”.
Volgens artikel 1.78 van de planregels is “horeca”:
“een bedrijf waar overdag en/of in de avonduren dranken en/of etenswaren voor gebruik ter plaatse worden verstrekt en/of waarin logies wordt vertrekt, zoals bijvoorbeeld een café, restaurant, hotel, pension en naar aard en openingstijden daarmee gelijk te stellen bedrijven, één en ander al dan niet in combinatie met een vermaaksfunctie met uitzodering (sic) van een erotisch getinte vermaaksfunctie”.
Het is vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) dat de op de verbeelding aangegeven bestemming en de daarbij behorende regels bepalend zijn voor het antwoord op de vraag of een bouwplan in strijd is met het bestemmingsplan. Met het oog op de rechtszekerheid moeten planregels letterlijk worden uitgelegd. Als de bestemming en de planregels op zichzelf of in samenhang (systematiek) niet duidelijk zijn, kan de bedoeling van de planwetgever in de niet bindende toelichting bij het bestemmingsplan meer inzicht geven. Bij gebrek aan aanknopingspunten in het bestemmingsplan en de toelichting, moeten de begrippen in beginsel worden uitgelegd volgens het normale spraakgebruik. Daarbij mag de betekenis uit het Van Dale Groot Woordenboek der Nederlandse Taal (de Van Dale) worden betrokken.
De rechtbank is van oordeel dat het aangevraagde restaurant met drive-through geen horeca is als bedoeld in dit bestemmingsplan, omdat daar niet (alleen) dranken en/of etenswaren voor gebruik ter plaatse worden verstrekt. De drive-through is namelijk gericht op het afhalen van eten en niet op gebruik ter plaatse, ook niet als bezoekers het afgehaalde eten op het parkeerterrein opeten. Dat sprake zou zijn van een bedrijf dat naar aard en openingstijden gelijk te stellen is met één van de in de planregel genoemde bedrijven, maakt dat niet anders, omdat ook voor zo’n bedrijf volgens de letter van de planregel geldt dat dranken en/of etenswaren voor gebruik ter plaatse moeten worden verstrekt. Dat de drive-through ondergeschikt is aan het totaalconcept volgt de rechtbank niet, omdat het een wezenlijk onderdeel is van het restaurant. Voor zover eiseres stelt dat de bedoeling van de planregel zou zijn om alleen zuivere afhaalrestaurants uit te sluiten, overweegt de rechtbank dat nu de planregel duidelijk is, er geen ruimte is voor deze interpretatie.
Is het gebruik toegestaan op grond van de melding?
7. Eiseres stelt subsidiair dat het gebruik niet in strijd is met het bestemmingsplan, omdat artikel 7.3.1 van de planregels een andere vorm van horeca toestaat door een melding, mits geen hogere categorie horeca plaatsvindt. Eiseres stelt dat het op 7 maart 2024 zo’n melding heeft ingediend, zodat een restaurant met afhaalfunctie is toegestaan.
Het college stelt dat het de melding van eiseres niet heeft geaccepteerd, zodat dit gebruik om die reden niet is toegestaan. Het college verwijst hiervoor naar artikel 72 van de planregels en naar bijlage 22 bij de planregels. Uit artikel 72 en bijlage 22 zou volgen dat de melding door het college moet worden geaccepteerd. Als een melding niet zou hoeven te worden geaccepteerd, zou er geen verschil bestaan met de functies die bij recht zijn toegestaan.
Op grond van artikel 7c, vijfde lid, van het Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet kunnen de regels in het bestemmingsplan inhouden een verbod om zonder voorafgaande melding aan burgemeester en wethouders een daarbij aangewezen activiteit te verrichten. Uit de toelichting op dit artikel volgt:
“Dit lid voorziet in een grondslag voor het in het bestemmingsplan opnemen van een verbod een activiteit te verrichten zonder deze te melden. Wanneer een activiteit potentieel een impact op de leefomgeving kan hebben, kan het via een melding nodig zijn dat de gemeente in staat wordt gesteld om voorafgaand aan het starten van de activiteit nog acties te verrichten, zoals:
–het uitvoeren van een initiële controle vooraf;
–het beoordelen of gelet op de kwetsbaarheid van de omgeving of cumulatie met andere activiteiten het wellicht noodzakelijk is om aanvullende eisen te stellen;
–zelf in het kader van het beheer van de leefomgeving maatregelen te treffen, die een betere bescherming van de leefomgeving waarborgen.
Omdat het niet melden in een dergelijk geval de gemeente deze mogelijkheid ontneemt en tot oneigenlijk voordeel voor de initiatiefnemer kan leiden, bevat deze bepaling de mogelijkheid tot een verbod om de activiteit zonder voorafgaande melding uit te voeren. Mocht een initiatiefnemer daartoe toch overgaan, dan kan in het kader van de handhaving de activiteit zo nodig zelfs stilgelegd worden, om de gemeente alsnog de tijd te bieden voor de noodzakelijke geachte acties.”
Op grond van artikel 7.3.1 van de planregels is na voorafgaande melding een andere vorm van horeca toegestaan, met inachtneming van onder meer de voorwaarde “dat er geen hogere categorie horeca” plaatsvindt.
Op grond van artikel 72 van de planregels geldt voor een melding de volgende procedure:
a. de melding wordt ingediend via het gemeentelijk digitale loket door middel van het formulier zoals weergegeven in bijlage 22;
b. de melding bevat de gegevens die door het college van te voren zijn vastgesteld;
c. binnen een termijn van 6 weken wordt een bewijs van ontvangst aan de indiener van de melding verzonden al dan niet met een akkoordverklaring.
De rechtbank stelt vast dat uit de planregels niet duidelijk volgt wat het rechtsgevolg is van een melding volgens het bestemmingsplan. Dit betekent dat de rechtbank de systematiek van het bestemmingsplan moet uitleggen.
De rechtbank is van oordeel dat het enkel doen van een melding er nog niet toe leidt dat een andere vorm van horeca wordt toegestaan. Steun hiervoor kan worden gevonden in artikel 72, waarin staat dat een bewijs van ontvangst moet worden verzonden ‘al dan niet’ met een ‘akkoordverklaring’. Dit impliceert dat het bevoegd gezag ook niet akkoord kan gaan. Bijlage 22, waar in artikel 72 van de planregels wordt verwezen, gaat daar ook van uit. In de bijlage staat verder het volgende:
“Hoe werkt het – hoe wordt de melding behandeld en wanneer volgt een reactie?
De gang van zaken is volgt. De aanvrager dient, voordat de voorgenomen activiteit/ functie wordt gestart, het volledig ingevulde meldingsformulier met bijlagen in bij het Omgevingsloket van de gemeente Zutphen. Hierna krijgt de aanvrager een bevestiging van ontvangst met de mededeling dat binnen zes weken een reactie volgt namens het college burgemeester en wethouders (te mandateren aan team V&H). Deze reactie (toets aan het bestemmingsplan/ omgevingsplan) kan zijn:
1. Akkoordverklaring van de melding dat het initiatief past binnen de regels van het omgevingsplan óf
2. Afwijzing van de melding wat betekent dat de voorgenomen activiteit niet is toegestaan op grond van het bestemmingsplan/ omgevingsplan.
Op het moment dat aanvrager een akkoordverklaring heeft ontvangen kan hij/ zij de voorgenomen activiteit gaan ontwikkelen. Op het moment dat er een afwijzing volgt is het zaak met elkaar hierover in gesprek te gaan.”
Uit deze bijlage 22, die gelijktijdig met het bestemmingsplan is vastgesteld en daarvan onderdeel uitmaakt, volgt naar het oordeel van de rechtbank dat de gemeenteraad de bedoeling heeft gehad om de akkoordverklaring constitutief te laten zijn voor het toegestane gebruik en dat de voorgenomen activiteit pas in ontwikkeling kan worden genomen als de aanvrager de akkoordverklaring heeft ontvangen. Dit betekent dat met alleen het doen van een melding, zoals eiseres heeft gedaan, nog geen ander gebruik is toegestaan. Dat daarmee in het bestemmingsplan een nader beoordelingsmoment is gecreëerd, wat op gespannen voet staat met de bedoelingen die de wetgever met een dergelijk meldingsstelsel heeft gehad, leidt niet tot een ander oordeel. De rechtbank moet immers uitgaan van het plan zoals dat is vastgesteld en onherroepelijk is. Vanwege de rechtszekerheid en de belangen van derden, ziet de rechtbank ook geen ruimte om de planregels (al dan niet gedeeltelijk) buiten toepassing te verklaren in het voordeel van eiseres.
7.6.. Niet in geschil is dat op de melding, zoals eiseres die heeft gedaan, geen reactie is gekomen. Uit hetgeen hiervoor is overwogen, volgt dat dit betekent dat het gebruik zoals eiseres dat voor ogen staat, nog niet is toegestaan vanwege de melding. Aan de discussie of met de melding een hogere categorie horeca is toegestaan, komt de rechtbank daarom niet toe. De beroepsgrond slaagt niet.
Valt het gebruik onder het overgangsrecht?
8. Eiseres stelt dat het gebruik onder het gebruiksovergangsrecht van artikel 95.2 van het bestemmingsplan valt, omdat bij het feitelijk aanwezige restaurant al eten kan worden afgehaald. Eiseres verwijst hiervoor naar reclameflyers. Volgens eiseres bestond dit gebruik al op het tijdstip van inwerkingtreding van het bestemmingsplan en was ook in overeenstemming met het voorheen geldende bestemmingsplan.
Volgens het college valt het gebruik niet onder het overgangsrecht, omdat een afhaalrestaurant ook al in strijd was met het vorige bestemmingsplan. Onder het bestemmingsplan van 2007 was namelijk een niet-agrarisch bedrijf volgens bijlage A: ‘cafe-restaurant’ toegestaan, waar afhaal – en dus ook een drive-through - niet onder valt. Ten tijde van de vaststelling van het bestemmingsplan zat er ook een restaurant, namelijk een pannenkoekenhuis.
Op grond van artikel 95.2.1 mag het gebruik van grond en bouwwerken dat bestond op het tijdstip van inwerkingtreding van het omgevingsplan en hiermee in strijd is, worden voortgezet. Op grond van artikel 95.2.2 is het verboden het met het omgevingsplan strijdige gebruik bedoeld in 95.2.1 te veranderen of te laten veranderen in een ander met dat plan strijdig gebruik, tenzij door deze verandering de afwijking naar aard en omvang wordt verkleind. Op grond van artikel 95.2.4 is artikel 95.2.1 niet van toepassing op het gebruik dat al in strijd was met het voorheen geldende bestemmingsplan, daaronder begrepen de overgangsbepalingen van dat plan.
In beginsel rust op degene die een beroep doet op het overgangsrecht de plicht om aannemelijk te maken dat dit van toepassing is.
De rechtbank is van oordeel dat het aangevraagde bouwplan niet onder de beschermende werking van het gebruiksovergangsrecht valt, omdat met de aanvraag sprake is van een intensivering van het gebruik en dus van het verboden veranderen of laten veranderen in een ander met het plan strijdig gebruik als bedoeld in artikel 95.2.1 van de planregels. De beroepsgrond slaagt niet.
Uitweg
9. Eiseres stelt dat het college ook ten onrechte aanvullende gegevens heeft gevraagd voor de uitweg. Deze is namelijk onder de nieuwe Omgevingsverordening vergunningvrij, omdat deze (op grond van artikel 4.62 en 7.2.6) buiten het beperkingengebied ligt. Eiseres legt daaraan ten grondslag dat zij het college op 19 september 2024 tekeningen heeft gestuurd waaruit dit duidelijk blijkt en waar zij geen reactie op heeft gekregen. Naar analogie met de rechtspraak van de Afdeling over het overgangsrecht in artikel 4.3 van de Invoeringswet Omgevingswet in handhavingszaken, moet volgens eiseres van het nieuwe recht worden uitgegaan omdat de aangevraagde activiteit inmiddels vergunningvrij is.
Het college heeft verzocht om aanvullende gegevens voor de uitweg, omdat hiervoor een vergunningplicht gold op grond van de provinciale Omgevingsverordening van voor 1 januari 2024, die gold ten tijde van de besluitvorming. Het college stelt dat eiseres van de onjuiste latere versie van de Omgevingsverordening uitgaat. Volgens het college moet van de Omgevingsverordening worden uitgegaan, zoals die gold op het moment van de aanvraag vóór inwerkingtreding van de Omgevingswet. Op grond van artikel 5.3 van die Omgevingsverordening is het verboden om zonder vergunning een uitweg te maken. Dat artikel bepaalde niet dat de vergunningplicht alleen van toepassing is op uitwegen binnen een beperkingengebied. Nu eiseres een uitweg aan de provinciale weg wil veranderen, is volgens het college een omgevingsvergunning nodig op grond van artikel 2.2, eerste lid, onder e, van de Wabo.
Op grond van artikel 2.2, eerste lid, van de Wabo geldt, voor zover ingevolge een bepaling in een provinciale of gemeentelijke verordening een vergunning of ontheffing is vereist om een uitweg te maken, te hebben of te veranderen of het gebruik daarvan te veranderen, een zodanige bepaling als een verbod om een project voor zover dat geheel of gedeeltelijk uit die activiteiten bestaat, uit te voeren zonder omgevingsvergunning.
Op grond van artikel 2.18 van de Wabo kan zo’n omgevingsvergunning alleen worden verleend of geweigerd op de gronden die zijn aangegeven in de betrokken verordening.
Zoals de rechtbank in r.o. 5 heeft overwogen, toetst de rechtbank in deze uitspraak aan het recht zoals dat gold vóór inwerkingtreding van de Omgevingswet. Daarom toetst de rechtbank ook niet aan de nieuwe Omgevingsverordening, die pas in werking is getreden op het moment dat de Omgevingswet in werking trad. Nu partijen het erover eens zijn dat op grond van de oude Omgevingsverordening een vergunningplicht gold voor de uitweg en vast staat dat eiseres de met het oog op die vergunningplicht vereiste gegevens niet heeft aangeleverd, heeft het college de aanvraag ook op dit punt terecht buiten behandeling gelaten. Voor een analoge toepassing van het overgangsrecht uit artikel 4.3 van de Invoeringswet Omgevingswet ziet de rechtbank geen aanleiding, omdat voor de geldende Omgevingsverordening geen overgangsrecht geldt. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
10. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het besluit tot het buiten behandeling laten van de aanvraag van eiseres in stand blijft. Voor een proceskostenvergoeding bestaat geen aanleiding.
De rechtbank bepaalt dat de griffier het door eiseres betaalde griffierecht voor de ten onrechte aangemaakte zaak 24/8450 terugstort.
Beslissing
De rechtbank:
-
verklaart het beroep ongegrond;
-
bepaalt dat de griffier van de rechtbank aan eiseres het door haar betaalde griffierecht van € 371,- voor de zaak 24/8450 terugstort.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M. van Harten, voorzitter, en mr. J.M. Emaus en mr. J.A.M. van Heijningen, in aanwezigheid van mr. K.M. van Leeuwen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 16 november 2026.
|
griffier |
voorzitter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.