Verschoningsverzoek toegewezen. Rechter en advocaat eiseres kennen elkaar uit de privésfeer. Objectieve toets.

RECHTBANK GELDERLAND, locatie Arnhem

Verschoningskamer

zaaknummer: C/05/441285 KG RK 24-691

Beslissing van 20 september 2024

van de meervoudige verschoningskamer van de rechtbank op het verzoek van

mr. W. van der Boon,

rechter in deze rechtbank

hierna te noemen: de rechter.

in zijn hoedanigheid van rechter in de zaak met zaaknummer 10955612 CV EXPL 24-1758 tussen [naam eiser] (eiseres) en [naam gedaagde] (gedaagde).

De rechter heeft op 19 september 2024 een verschoningsverzoek ingediend. Een afschrift van het verzoek zal tegelijk met het afschrift van deze beslissing aan de partijen worden verzonden.

De rechter heeft aan zijn verschoningsverzoek ten grondslag gelegd dat hij samen met de advocaat van eiseres (mr. M.J.W. van Osch) de beroepsopleiding voor de advocatuur heeft gedaan, dat het advocatenkantoor van de partner van de rechter een samenwerkingsverband heeft met mr. Van Osch en dat mr. Van Osch bij de rechter op kraamvisite is geweest. De rechter acht zich in staat de zaak onpartijdig te beoordelen maar kan zich voorstellen dat bij partijen de schijn wordt gewekt dat dit anders is.

Op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden, kan elk van de rechters die een zaak behandelen verzoeken zich te mogen verschonen.

Bij de beoordeling van een verschoningsverzoek dient uitgangspunt te zijn dat de rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich een uitzonderlijke omstandigheid voordoet, die een zwaarwegende aanwijzing oplevert voor het oordeel dat een rechter jegens een partij bij een geding een vooringenomenheid koestert (de subjectieve toets). Daarnaast kan er onder omstandigheden reden zijn voor verschoning, te weten als de bij een partij bestaande vrees voor onpartijdigheid van die rechter objectief gerechtvaardigd is, waarbij rekening moet worden gehouden met uiterlijke schijn. Het subjectieve oordeel van een partij is niet doorslaggevend (de objectieve toets).

De verschoningskamer stelt voorop dat de rechter niet heeft aangevoerd dat hij van oordeel is dat hij door de voor verschoning aangevoerde grond de zaak niet meer onpartijdig zou kunnen behandelen. De verschoningskamer ziet daar ook geen aanwijzingen voor.

Het door de rechter aangevoerde feit dat de rechter en de advocaat van eiseres elkaar uit de privésfeer kennen, kan de schijn van partijdigheid van de rechter in het leven roepen. De verschoningskamer ziet hierin, rekening houdend met de eerder genoemde uiterlijke schijn, een grond voor verschoning. Het verschoningsverzoek zal daarom worden toegewezen.

De verschoningskamer van de rechtbank wijst het verzoek tot verschoning van mr. W. van der Boon toe, en verstaat dat in de zaak een andere rechter zal worden aangewezen.

Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.