Ondernemingsrecht
bestuurdersaansprakelijkheid; artikel 2:248 lid 1 en lid 2 BW; vermoeden dat onbehoorlijke taakvervulling een…
Rechtbank Gelderland, 28 oktober 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8210 · Rechtbank Gelderland · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/civiel-recht/ondernemingsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbgel-2026-8210
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over ondernemingsrecht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 22 oktober 2026
- Zaaknummer
- C/05/462951
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Ondernemingsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. S. Bougrina, mr. A.F.J. Huigens
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8210
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
bestuurdersaansprakelijkheid; artikel 2:248 lid 1 en lid 2 BW; vermoeden dat onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak is geweest van het faillissement is door de bestuurder van de failliete vennootschap niet ontzenuwd.
Uitspraak
RECHTBANK Gelderland
Civiel recht
Zittingsplaats Arnhem
Zaaknummer: C/05/462951 / HA ZA 26-76
Vonnis van 28 oktober 2026
in de zaak van
[de curator] in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van WTC CAPITAL INTERNATIONAL B.V.,
te [woonplaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: de curator,
advocaat: mr. S. Bougrina,
tegen
1 [gedaagde 1] ,
wonend op een geheim adres,
advocaat: mr. A.F.J. Huigens,
2. WEDE CAPITAL INTERNATIONAL B.V.,
te Almere,
niet verschenen,
gedaagde partijen,
hierna te noemen: [gedaagde 1] en WeDe
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 20 mei 2026
- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 17 september 2026.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De zaak in het kort
De curator van WTC Capital International B.V. (hierna: WTC) spreekt [gedaagde 1] en WeDe uit hoofde van bestuurdersaansprakelijkheid aan voor het tekort in het faillissement. WeDe is bestuurder van WTC en [gedaagde 1] is bestuurder van WeDe. De curator heeft het boedeltekort voorlopig vastgesteld op ruim € 1,5 miljoen. Hij vordert in deze procedure primair dat [gedaagde 1] en WeDe hoofdelijk worden veroordeeld tot betaling van het tekort, nader op te maken bij staat, en tot betaling van een voorschot van € 800.000.
[gedaagde 1] betwist aansprakelijkheid. WeDe is niet verschenen en heeft de vordering dus niet weersproken. De rechtbank heeft WeDe verstek verleend.
De rechtbank zal de primaire vordering toewijzen. Hierna zal worden toegelicht waarom de rechtbank tot dat oordeel komt.
3 De beoordeling
Bestuurdersaansprakelijkheid
In artikel 2:248 lid 1 BW is bepaald dat bestuurders van een vennootschap hoofdelijk aansprakelijk zijn voor het boedeltekort, indien zij hun taak kennelijk onbehoorlijk hebben vervuld en aannemelijk is dat dit een belangrijke oorzaak is van het faillissement van de vennootschap. In lid 2 van dit artikel is bepaald dat als het bestuur niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit de artikelen 10 en 394, het zijn taak onbehoorlijk heeft vervuld en dat wordt vermoed dat onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak is van het faillissement. De bestuurder kan dit vermoeden ontzenuwen door aannemelijk te maken dat andere feiten of omstandigheden dan zijn onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak van het faillissement zijn geweest. Als de aansprakelijke bestuurder een vennootschap is, is op grond van artikel 2:11 BW ook haar bestuurder aansprakelijk.
De curator stelt zich primair op het standpunt dat WeDe en [gedaagde 1] (hierna ook wel: de bestuurders) op grond van artikel 2:248 BW (wat [gedaagde 1] betreft in samenhang met artikel 2:11 BW) aansprakelijk zijn voor het boedeltekort, omdat zij niet hebben voldaan aan hun verplichtingen uit de artikelen 2:10 en 2:394 lid 3 BW en zij het vermoeden dat deze onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak van het faillissement is geweest, niet hebben ontzenuwd.
[gedaagde 1] heeft niet (gemotiveerd) betwist dat hij niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit artikel 2:10 BW (boekhoudplicht) en 2:394 lid 3 BW (tijdige publicatie van de jaarrekening). Daarom wordt (onweerlegbaar) vermoed dat het bestuur zijn taak onbehoorlijk heeft vervuld. Deze onbehoorlijke taakvervulling wordt (weerlegbaar) vermoed een belangrijke oorzaak van het faillissement te zijn. Volgens [gedaagde 1] is de onbehoorlijke taakvervulling echter geen (belangrijke) oorzaak van het op 24 juni 2025 uitgesproken faillissement van WTC. Het faillissement is volgens hem veroorzaakt doordat WTC in 2024 werd geconfronteerd met het faillissement van haar voornaamste zakenpartner (broker) uit Denemarken. Daardoor viel haar contact met de relevante spelers in de internationale oliehandel weg en viel haar liquiditeitenstroom terug, waardoor WTC haar schuldeisers niet meer kon terugbetalen.
De curator heeft daar onder meer het volgende tegenin gebracht. Uit de administratie van WTC blijkt dat zij alleen inkomsten ontving uit leningen en gelden van aan haar gelieerde partijen. Uit niets blijkt dat WTC een onderneming dreef en dat WTC activiteiten in de oliehandel heeft ontplooid. Op vragen van de curator over de bedrijfsactiviteiten van WTC heeft [gedaagde 1] geen duidelijkheid gegeven. Dat gold eerder ook voor vragen van Rabobank, waardoor Rabobank zich genoodzaakt heeft gezien om op 28 oktober 2024 de klantrelatie met WTC te beëindigen. In de bankafschriften staan ook geen betalingen uit Denemarken. Verder heeft de curator erop gewezen dat [gedaagde 1] wisselend heeft verklaard over de activiteiten van WTC. Waar hij tegenover de curator heeft verklaard dat WTC vanwege het faillissement van de – niet bekend geworden – Deense broker een succesfee van € 1,5 miljoen is misgelopen, heeft hij aan de Belastingdienst vijf overeenkomsten overgelegd tussen Deense vennootschappen en WTC (alle daterend van voor de oprichting van WTC) waaruit blijkt dat WTC aan elk van die vennootschappen ‘consultation services’ leverde voor telkens 160 uur per maand, tegen een door elk van die vennootschappen te betalen vergoeding van € 5.000 per maand. WTC had geen werknemers in dienst en de curator heeft ook geen facturen of aanmaningen aan die vennootschappen in de administratie aangetroffen.
[gedaagde 1] heeft geen nadere toelichting gegeven en ook niets ingebracht tegen de door de curator aangestipte ongerijmdheden in zijn verhaal. Dat leidt tot de conclusie dat hij niet aannemelijk heeft gemaakt dat andere feiten of omstandigheden dan zijn onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak van het faillissement zijn geweest. Daarmee staat zowel voor WeDe (die zich in deze procedure niet heeft verweerd) als voor [gedaagde 1] vast dat zij op grond van artikel 2:248 BW (wat [gedaagde 1] betreft: in samenhang met artikel 2:11 BW) aansprakelijk zijn voor het boedeltekort.
Het voorschot is toewijsbaar
Anders dan [gedaagde 1] betoogt, staat het de curator vrij om voor de vaststelling van het boedeltekort een verwijzing naar de schadestaatprocedure te vragen en in deze procedure een voorschot op het door de bestuurders te betalen bedrag te vorderen. Wel moet de rechtbank beoordelen of aannemelijk is dat het boedeltekort hoger is dan het gevraagde voorschot.
De curator heeft er onbetwist op gewezen dat de Belastingdienst bij hem een vordering van € 743.412 heeft ingediend, grotendeels bestaande uit aanslagen vennootschapsbelasting. [gedaagde 1] heeft aangevoerd dat uit zijn aangiften vennootschapsbelasting over de jaren 2022 tot en met 2024 blijkt dat hij juist een vordering heeft op de Belastingdienst. Uit het debat ter zitting is duidelijk geworden dat de Belastingdienst de aanslagen niet overeenkomstig de ingediende aangiften heeft vastgesteld. Daarom gaat de rechtbank vooralsnog uit van de verschuldigdheid van de door de Belastingdienst ingediende vordering.
Verder heeft de curator onder meer gewezen op de door [persoon] ingediende vordering van ruim € 380.000. Die vordering vloeit voort uit een – volgens partijen onherroepelijk geworden – vonnis van 20 november 2024, waarin WTC is veroordeeld om het van [persoon] geleende bedrag (in hoofdsom € 300.000) terug te betalen. Ook de verschuldigdheid van deze vordering heeft [gedaagde 1] onvoldoende weersproken.
Dat betekent dat het gevraagde voorschot van € 800.000 toewijsbaar is.
Geen verrekening met vordering van [gedaagde 1] op WTC
[gedaagde 1] beroept zich op verrekening met zijn vordering van ruim € 400.000 op WTC. Dit beroep stuit echter, zoals de curator ook heeft aangevoerd, af op artikel 2:248 lid 6 BW. Een bestuurder is niet bevoegd tot verrekening met een vordering op de vennootschap. Een beroep op verrekening baat [gedaagde 1] hoe dan ook niet, omdat [gedaagde 1] op grond van artikel 2:248 BW aansprakelijk is tegenover de boedel en niet tegenover de gefailleerde vennootschap, op wie hij een vordering stelt te hebben.
Slotsom
De primaire vordering is toewijsbaar. [gedaagde 1] heeft geen feiten gesteld die tot een ander oordeel kunnen leiden, zodat de rechtbank niet toekomt aan bewijslevering. De rechtbank passeert daarom het door [gedaagde 1] gedane bewijsaanbod.
De curator vordert [gedaagde 1] c.s. te veroordelen tot betaling van de beslagkosten. Deze vordering is gelet op het bepaalde in artikel 706 Rv toewijsbaar. De beslagkosten worden vastgesteld op € 2.579,44 voor kosten deurwaardersexploten en € 3.723 voor salaris advocaat (1 punt × tarief VII), totaal € 6.302,44.
[gedaagde 1] c.s. zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van de curator worden begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
123,16 |
|
|
- griffierecht |
€ |
2.089,00 |
(€ 2.803 minus € 714) |
|
- salaris advocaat |
€ |
7.446,00 |
(2 punten × € 3.723,00) |
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
9.847,16 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
De veroordeling wordt hoofdelijk uitgesproken. Dat betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen aan de wederpartij.
4 De beslissing
De rechtbank
veroordeelt [gedaagde 1] en WeDe hoofdelijk tot betaling aan de boedel van WTC van het tekort in het faillissement, op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet,
veroordeelt [gedaagde 1] en WeDe hoofdelijk om aan de curator te betalen een voorschotbedrag van € 800.000 op het onder 4.1 genoemde tekort,
veroordeelt [gedaagde 1] en WeDe hoofdelijk in de beslagkosten, tot op heden vastgesteld op € 6.302,44, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag met ingang van de vijftiende dag na deze uitspraak tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [gedaagde 1] en WeDe hoofdelijk in de proceskosten van € 9.847,16, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [gedaagde 1] en WeDe niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt [gedaagde 1] en WeDe hoofdelijk tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. L.J. de Kerpel-van de Poel en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026. |
||
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS! |
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER! |
|
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS! |