Ondernemingsrecht
Een BV had twee bestuurders, die ieder (via hun vennootschappen) 50% van de aandelen hielden. Ivm de…
Rechtbank Gelderland, 28 oktober 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8172 · Rechtbank Gelderland · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/civiel-recht/ondernemingsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbgel-2026-8172
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over ondernemingsrecht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 21 oktober 2026
- Zaaknummer
- C/05/461884
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Ondernemingsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. R.A.J. van Wingerden, mr. R.J.W. Analbers
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8172
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Een BV had twee bestuurders, die ieder (via hun vennootschappen) 50% van de aandelen hielden. Ivm de moeilijke samenwerking werd over ontvlechting gesproken. Eén van de twee bestuurders is teruggetreden. De overgebleven bestuurder heeft daarna onder meer een stakingsbesluit genomen. De besluiten zijn niet in de AVA genomen, reden waarom de vennootschap van de teruggetreden bestuurder (nog steeds 50% aandeelhouder) nietigverklaring vordert. De vraag is of zij daar voldoende belang bij heeft omdat de impasse blijft bestaan als besluitvorming alsnog in de AVA plaatsvindt.
Uitspraak
RECHTBANK Gelderland
Civiel recht
Zittingsplaats Arnhem
Zaaknummer: C/05/461884 / HA ZA 26-33
Vonnis van 28 oktober 2026
in de zaak van
2000 HH B.V.,
te Arnhem,
eisende partij,
hierna te noemen: 2000 HH,
advocaat: mr. R.A.J. van Wingerden,
tegen
[bedrijf 1] B.V.,
te [plaats] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: [bedrijf 1] ,
advocaat: mr. R.J.W. Analbers.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 20 mei 2026
- het bericht van 31 augustus 2026 met productie van 2000 HH
- de akte houdende eisvermeerdering van 2000 HH
- het verkorte proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 10 september 2026.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De zaak in het kort
[bedrijf 1] had vanaf haar oprichting in 2007 twee bestuurders: [persoon 1] (DGA van 2000 HH) en [persoon 2] (DGA van [bedrijf 2] B.V.). Beiden houden via hun vennootschappen ieder 50% van de aandelen in [bedrijf 1] . Vanwege hun moeizame samenwerking hebben [persoon 1] en [persoon 2] lange tijd gesproken over de ontvlechting van hun samenwerking in [bedrijf 1] . Omdat zij het niet eens werden over de wijze waarop dat zou moeten gebeuren, is [persoon 1] per 1 januari 2024 teruggetreden als bestuurder van [bedrijf 1] . Vervolgens heeft [persoon 2] op 18 januari 2024 aan 2000 HH laten weten dat hij als enig bestuurder van [bedrijf 1] een aantal besluiten heeft genomen die er kort gezegd op neer komen dat [persoon 1] en [persoon 2] ieder zijn eigen zakelijke kansen mag benutten, dat de activiteiten binnen [bedrijf 1] worden gestaakt en dat [persoon 2] een vergoeding van € 95 per uur zal ontvangen voor de werkzaamheden die hij zal verrichten om tot de beëindiging van de activiteiten van [bedrijf 1] te komen.
In deze procedure vordert 2000 HH, nadat zij tweemaal haar eis heeft vermeerderd, nietigverklaring dan wel vernietiging van de besluiten en daarnaast vordert zij dat [bedrijf 1] op straffe van een dwangsom wordt veroordeeld de besluiten zoveel mogelijk ongedaan te maken, er geen uitvoering aan te geven en ze niet opnieuw te nemen. Verder vordert 2000 HH dat [bedrijf 1] op straffe van een dwangsom wordt veroordeeld om verschillende stukken over te leggen, algemene vergaderingen te houden, een jaarrekening over 2026 op te maken en een accountant de jaarrekeningen te laten controleren.
De rechtbank zal de besluiten nietig verklaren en een beperkt aantal van de overige vorderingen toewijzen. De rechtbank zal onder 4. toelichten waarom zij tot die beslissing komt. Onder 3. zullen eerst de feiten nog worden beschreven.
3 De feiten
Kort na de oprichting van [bedrijf 1] ontstonden op aandeelhouders- en bestuursniveau conflicten. Al vanaf 2007 hebben [persoon 1] en [persoon 2] zonder succes ontvlechtingsmogelijkheden onderzocht. Daarbij is onder meer gesproken over splitsing van [bedrijf 1] en over een aandelenoverdracht aan [persoon 1] , aan [persoon 2] dan wel aan een derde (RLP Groep).
Op 6 september 2023 schreef [persoon 1] aan [persoon 2] :
“(…) Om deze impasse niet nog langer te laten voortduren (met alle gevolg van dien) en om het mogelijk te maken dat één van ons uit bedrijf stapt, heb ik besloten niet meer werkzaam te zijn voor [bedrijf 1] en alleen verder te gaan. Daarom zeg ik per omgaande mijn dienst bij [ [bedrijf 1] ] op met ingang van 1 januari 2024.”
Op 6 oktober 2023 schreef [persoon 1] aan de medewerkers (naast [persoon 2] nog vijf anderen) dat hij niet meer werkzaam zal zijn vanaf 1 januari 2024. Vervolgens hebben drie van de vijf overige medewerkers ontslag genomen en werd eind 2023 een vierde medewerker langdurig ziek. Begin 2024 was naast [persoon 2] dus feitelijk nog slechts een medewerker werkzaam binnen [bedrijf 1] .
Op 18 januari 2024 liet de advocaat van [persoon 2] aan de advocaat van 2000 HH weten dat [persoon 2] de volgende besluiten had genomen naar aanleiding van de eenzijdige terugtrekking van [persoon 1] als bestuurder van [bedrijf 1] :
“- Eenieder is vrij om vanaf het einde van deze maand voor zichzelf werken aan te nemen en
omzet te genereren buiten [bedrijf 1] .
- Om definitief te ontvlechten zal het noodzakelijk zijn dat er geen activiteiten binnen [bedrijf 1] meer plaats zullen vinden. Er komen geen nieuwe werken meer op naam van [bedrijf 1] en de lopende verplichtingen en werken worden voortgezet tot deze zijn afgehandeld dan wel kunnen worden beëindigd, waarna het besluit tot ontbinding van [bedrijf 1] genomen kan worden.
- Voor de werkzaamheden die cliënt nog verricht voor (de beëindiging van de activiteiten van) [bedrijf 1] zal cliënt vanuit [bedrijf 1] een redelijke vergoeding ontvangen die gebaseerd is op een uurtarief van EUR 95 (ex BTW).”
Bij verzoekschrift van 24 april 2025 heeft 2000HH de Ondernemingskamer verzocht tot uitstoting van [bedrijf 2] B.V. als aandeelhouder van [bedrijf 1] en subsidiair tot uittreding van 2000 HH als aandeelhouder van [bedrijf 1] . De Ondernemingskamer heeft deze verzoeken op 7 oktober 2025 afgewezen. In 3.6 van de beschikking overwoog de Ondernemingskamer dat alleszins begrijpelijk is dat [persoon 2] na het zelfgekozen ontslag van [persoon 1] heeft geconcludeerd dat de samenwerking via [bedrijf 1] ten dode was opgeschreven en dat goed te billijken valt dat [persoon 2] zijn bestuurswerkzaamheden vervolgens heeft gericht op een afwikkeling van [bedrijf 1] en dat hij besloot dat ieder van de aandeelhouders zijn eigen weg mocht gaan en [bedrijf 1] geen van hen zou aanspreken vanwege het ontnemen van zakelijke kansen. [bedrijf 1] was na het vertrek van [persoon 1] en de personele leegloop ook niet meer in staat om nieuwe projecten aan te nemen en de wil daartoe van de beide aandeelhouders ontbrak, zo oordeelde de Ondernemingskamer. In 3.12 concludeerde de Ondernemingskamer dat duidelijk is dat partijen uit elkaar moeten en dat de snelste weg naar de uitgang verloopt via afronding van de laatste projecten van [bedrijf 1] , gevolgd door ontbinding en vereffening van haar vermogen.
HH heeft cassatie ingesteld tegen de beschikking van de Ondernemingskamer. Daarop is nog niet beslist.
4 De beoordeling
De besluiten zijn nietig
HH stelt zich op het standpunt dat de drie besluiten (hierna gezamenlijk: de besluiten en afzonderlijk: het Zakelijke-kansenbesluit, het Stakingsbesluit en het Bezoldigingsbesluit) alleen door de algemene vergadering van aandeelhouders (hierna: AVA) genomen konden worden. Doordat de AVA niet in de besluitvorming is betrokken, zijn de besluiten wegens strijd met de wet en/of statuten nietig op de voet van artikel 2:14 BW, aldus 2000 HH. [bedrijf 1] heeft bij conclusie van antwoord erkend dat het Stakingsbesluit en het Bezoldigingsbesluit aan de AVA hadden moeten voorgelegd. Ter zitting heeft [bedrijf 1] eerst verklaard dat aan alle besluiten strikt genomen een aandeelhoudersbesluit vooraf had moeten gaan en vervolgens dat voor het Zakelijke-kansenbesluit onzeker is of dat echt had gemoeten. Daarmee heeft [bedrijf 1] niet voldoende gemotiveerd betwist dat het Zakelijke-kansenbesluit – op grond van de regeling over tegenstrijdig belang van artikel 2:239 lid 6 BW – ook aan de AVA had moeten worden voorgelegd.
Omdat daarmee als erkend dan wel niet gemotiveerd betwist vast staat dat de drie besluiten in strijd met de wet en/of de statuten ten onrechte niet aan de AVA zijn voorgelegd, zijn de besluiten op grond van artikel 2:14 BW nietig.
Voldoende belang bij de vordering tot nietigverklaring
[bedrijf 1] voert daartegen aan dat de liquidatie feitelijk nagenoeg is afgerond en dat bij besluitvorming op aandeelhoudersniveau wederom een impasse zal ontstaan, zodat 2000 HH geen belang heeft bij haar vordering tot nietigverklaring.
De rechtbank overweegt dat het belang bij de nietigverklaring inderdaad zeer gering lijkt te zijn. Besluitvorming dient daarna nog steeds op aandeelhoudersniveau plaats te vinden. In een AVA zal [bedrijf 2] B.V. nog steeds het standpunt innemen dat liquidatie van de onderneming en het benutten van eigen kansen de enige oplossing is. Tenzij 2000 HH daar alsnog mee instemt, blijft de impasse dus bestaan. Ook een impasse op aandeelhoudersniveau kan aan de Ondernemingskamer worden voorgelegd. Als dat destijds was gebeurd zou de Ondernemingskamer waarschijnlijk dezelfde oplossing voor de impasse hebben gezien: afronding van de projecten om vervolgens ieder zijns weegs te laten gaan. Dat de Ondernemingskamer daar bij een nieuwe impasse tussen de aandeelhouders anders over zal denken, valt niet te verwachten. Temeer niet omdat 2000 HH niet (voldoende gemotiveerd) betwist dat de liquidatie inmiddels bijna is afgerond en beide aandeelhouders met hun eigen onderneming in dezelfde branche werkzaam zijn. Ook de rechtbank ziet, gelet op de eenzijdige beslissing van [persoon 1] om als bestuurder te stoppen, het aansluitende vertrek van het personeel (zie 3.3) en de wens en voorbereidingen van [persoon 1] om voor zichzelf te beginnen (zie 3.2) – welke wens ook blijkt uit de mailwisseling met [persoon 2] in december 2023 en het feit dat [persoon 1] bij zijn vertrek zijn telefoonnummer in de auto-reply van zijn mailbox bij [bedrijf 1] heeft vermeld – niet in dat er een andere realistische oplossing voor de impasse bestond. 2000 HH heeft ook niet gemotiveerd gesteld dat de nietigverklaring – zonder medewerking van [persoon 2] / [bedrijf 2] B.V. – tot hervatting van de activiteiten binnen [bedrijf 1] zal kunnen leiden.
Gevraagd naar het belang van de nietigverklaring heeft 2000 HH tijdens de mondelinge behandeling gezegd dat de nietigverklaring mogelijk een opmaat is naar een bestuurdersaansprakelijkheidsprocedure jegens [persoon 2] . Dat is een te respecteren belang en alleen al hierom kan de vordering tot nietigverklaring niet vanwege gebrek aan belang (op grond van artikel 3:303 BW) worden afgewezen. De conclusie luidt dat de besluiten nietig zullen worden verklaard.
Gevolg van de nietigverklaring
HH vordert om [bedrijf 1] op straffe van een dwangsom te gebieden om de besluiten zoveel mogelijk ongedaan te maken en hem te verbieden om (verdere) uitvoering aan de besluiten te geven of om de besluiten nogmaals te nemen.
Deze vordering zal worden afgewezen. Het is immers niet aan 2000 HH, als 50% aandeelhouder, om het beleid van [bedrijf 1] te bepalen. Dat is aan [bedrijf 2] B.V. als enig bestuurder. 2000 HH kan een algemene vergadering bijeenroepen, waar zij – voor zover het de aandeelhouders aangaat – de besluitvorming kan agenderen.
Gevraagde stukken
HH vordert onder a. en b. dat [bedrijf 1] op straffe van een dwangsom afschriften van stukken moet overleggen waaruit blijkt op basis van welke titel en tegen welke tegenprestatie:
- de goodwill van [bedrijf 1] verbonden aan de klant Ossendrechtse Beton Industrie B.V., en voor zover van toepassing, verbonden aan andere klanten zoals vermeld op de klantenlijst die is opgenomen als productie 29, is overgedragen aan [persoon 2] of aan hem gelieerde vennootschappen, inclusief maar niet beperkt tot, indien beschikbaar, een koopovereenkomst en/of correspondentie omtrent het aangaan van deze koopovereenkomst, - activa/contracten van [bedrijf 1] , inclusief maar niet beperkt tot de opdracht "Petroleumhaven", de huurovereenkomst met betrekking tot [adres]
en de inboedel met betrekking tot die locatie, zijn overgedragen aan Sustainable
Design Engineering B.V., inclusief maar niet beperkt tot, indien beschikbaar, een
koopovereenkomst en/of correspondentie omtrent het aangaan van deze
koopovereenkomst.
[bedrijf 1] maakt bezwaar tegen de toewijzing van deze vorderingen. Volgens haar is er geen goodwill overgedragen en bestaan de gevraagde stukken niet. Dit betreft een fishing expedition, aldus [bedrijf 1] . 2000 HH heeft dit niet (voldoende gemotiveerd) weersproken en ook overigens het belang van deze of soortgelijke stukken voor haar als aandeelhouder onvoldoende toegelicht. Deze vorderingen zullen dus worden afgewezen.
Tegen de vordering onder c. om een overzicht over te leggen waaruit blijkt aan welke van de partijen genoemd in productie 29 diensten worden verleend door of via [persoon 2] of aan hem gelieerde vennootschappen, heeft [bedrijf 1] ingebracht dat niet valt in te zien waarom zij een dergelijk overzicht zou moeten opstellen. De Ondernemingskamer vond het Zakelijke-kansenbesluit immers te billijken. [bedrijf 1] wijst erop dat ook 2000 HH haar eigen kansen heeft benut en zelfs, anders dan [persoon 2] , door is gegaan met klanten van [bedrijf 1] . Vanwege de nietigverklaring van het Zakelijke-kansenbesluit zal de rechtbank deze vordering toewijzen. De gevorderde dwangsom zal worden afgewezen omdat niet aannemelijk is dat [bedrijf 1] niet bereid is om een dergelijk overzicht op te stellen. Uiteraard heeft [bedrijf 1] ook recht op een soortgelijk overzicht van 2000 HH, maar dat is in deze procedure niet gevorderd.
Verder vordert 2000 HH onder d. dat [bedrijf 1] moet overleggen (i) een afschrift van de managementovereenkomst tussen [bedrijf 1] en [persoon 2] en/of een aan hem gelieerde vennootschap, (ii) een overzicht van in rekening gebrachte management- en kilometervergoedingen vanaf 1 januari 2024, en (iii) onderliggende uren- en kilometeroverzichten. [bedrijf 1] heeft hierover verklaard dat er geen managementovereenkomst is opgesteld en dat een uurtarief van € 95 en een reiskostenvergoeding van € 0,36 ook door de Ondernemingskamer als een redelijke beloning werd gezien. Daartegen heeft 2000 HH echter ingebracht dat dat afhangt van het aantal door [persoon 2] gewerkte en in rekening gebrachte uren.
Mede vanwege de nietigverklaring van het Bezoldigingsbesluit zal de rechtbank deze vordering in zoverre toewijzen dat [bedrijf 1] een overzicht aan 2000 HH moet verstrekken waaruit blijkt welke uren en reiskosten [persoon 2] (dan wel [bedrijf 2] B.V.) vanaf 1 januari 2024 bij [bedrijf 1] in rekening heeft gebracht voor het afwikkelen van de activiteiten binnen [bedrijf 1] . Ook wat betreft deze vordering zal de gevorderde dwangsom worden afgewezen.
Ook de vordering onder e. tot overlegging van (i) de debiteuren- en crediteurenkaarten 2024, 2025, 2026 YTD, (ii) de toelichting op de projectstanden 2023 zoals verstrekt door [bedrijf 1] aan [naam] , zoals toegezegd aan 2000 HH tijdens de algemene vergadering over boekjaar 2023 gehouden op 25 november 2024, (iii) de projectstand ultimo 2024, 2025 en 2026 met toelichting, en (vi) de projectstand YTD met toelichting wordt toegewezen. [bedrijf 1] heeft ter zitting laten weten die informatie vrijwillig te willen verstrekken. Ook op dit punt zal de dwangsom worden afgewezen.
De vordering onder f. dat [bedrijf 1] binnen twee maanden na dit vonnis een algemene vergadering moet houden waarin de jaarrekeningen 2024, 2025 en overige onderwerpen te behandelen zal worden afgewezen. [bedrijf 1] heeft gezegd in te stemmen met een aandeelhoudersvergadering en heeft erop gewezen dat 2000 HH het bestuur al had kunnen verzoeken om een AVA bij een te roepen, maar dat zij dat niet heeft gedaan. Dat is door 2000 HH niet betwist. 2000 HH heeft daarom geen belang bij toewijzing van deze vordering.
Datzelfde geldt voor haar vordering onder g. om [bedrijf 1] te veroordelen om vóór 31 mei 2027 een jaarrekening over boekjaar 2026 op te maken en die jaarrekening ter inzage te leggen voor de aandeelhouders ten kantore van [bedrijf 1] , en voor haar vordering onder h. om vóór 30 juni 2027 een algemene vergadering te houden waarin tenminste de onderwerpen genoemd in artikel 22 lid 2 van de statuten van [bedrijf 1] worden behandeld. Niet valt in te zien welk belang 2000 HH heeft bij veroordeling tot deze uit de wet dan wel statuten voortvloeiende en nog in de toekomst liggende verplichtingen.
Ook de vordering onder i. dat [bedrijf 1] opdracht dient te verstrekken tot onderzoek van de jaarrekeningen 2023, 2024, 2025 en 2026 (zodra opgemaakt door het bestuur) door een daartoe op grond van de wet bevoegde accountant, en 2000 HH afschriften van de rapportage uit hoofde van dat onderzoek dient te verstrekken, zal worden afgewezen. 2000 HH heeft niet betwist dat [bedrijf 1] wettelijke of statutair gezien niet verplicht is de jaarrekeningen door een accountant te laten controleren en dat [bedrijf 1] dat nooit eerder heeft laten doen. Evenmin heeft zij betwist dat [bedrijf 1] geen geld heeft voor een dergelijke opdracht en dat deze opdracht tot het faillissement van [bedrijf 1] zou leiden. Zeker tegen die achtergrond heeft 2000 HH niet (voldoende onderbouwd) gesteld dat [bedrijf 1] hiertoe gehouden kan worden. Zo heeft zij niet gesteld dat er reden is om te vermoeden dat de over 2023, 2024 en 2025 opgemaakte (en aan haar verstrekte) jaarrekeningen niet kloppen.
Slotsom
De rechtbank zal de besluiten nietig verklaren. Daarnaast zal [bedrijf 1] veroordeeld worden te voldoen aan de vorderingen onder c., d. en e. als nader te bepalen. De overige vorderingen worden afgewezen.
Omdat partijen geen, voldoende concrete, feiten hebben gesteld die tot een ander oordeel kunnen leiden, komt de rechtbank niet toe aan bewijslevering.
[bedrijf 1] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van 2000 HH worden begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
122,35 |
|
|
- griffierecht |
€ |
735,00 |
|
|
- salaris advocaat |
€ |
1.306,00 |
(2 punten × € 653,00) |
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
2.352,35 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
5 De beslissing
De rechtbank
verklaart voor recht dat het Zakelijke-kansenbesluit, het Stakingsbesluit en het Bezoldigingsbesluit nietig zijn,
veroordeelt [bedrijf 1] om binnen een maand na betekening van dit vonnis een overzicht aan 2000 HH te verstrekken waaruit blijkt aan welke van de partijen genoemd in productie 29 diensten worden verleend door of via [persoon 2] of aan hem gelieerde vennootschappen, anders dan [bedrijf 1] ,
veroordeelt [bedrijf 1] om binnen een maand na betekening van dit vonnis een overzicht aan 2000 HH te verstrekken waaruit blijkt welke uren en reiskosten [persoon 2] (dan wel [bedrijf 2] B.V.) vanaf 1 januari 2024 bij [bedrijf 1] in rekening heeft gebracht voor het afwikkelen van de activiteiten binnen [bedrijf 1] ,
veroordeelt [bedrijf 1] om binnen een maand na betekening van dit vonnis aan 2000 HH te verstrekken (i) de debiteuren- en crediteurenkaarten 2024, 2025, 2026 YTD, (ii) de toelichting op de projectstanden 2023 zoals verstrekt door [bedrijf 1] aan [naam] , zoals toegezegd aan 2000 HH tijdens de algemene vergadering over boekjaar 2023 gehouden op 25 november 2024, (iii) de projectstand ultimo 2024, 2025 en 2026 met toelichting, en (vi) de projectstand YTD met toelichting,
veroordeelt [bedrijf 1] in de proceskosten van € 2.352,35, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [bedrijf 1] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt [bedrijf 1] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis wat betreft de onder 5.2 tot en met 5.6 genoemde beslissingen uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. L.J. de Kerpel-van de Poel en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026. |
||
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS! |
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER! |
|
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS! |