Verbintenissenrecht
Uitleg koopovereenkomst betreffende peren, tot stand gekomen via handelsplatform. Geen non-conformiteit…
Rechtbank Gelderland, 7 oktober 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:7836 · Rechtbank Gelderland · 7 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/civiel-recht/verbintenissenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbgel-2026-7836
Zaakgegevens
Op 7 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 7 oktober 2026
- Datum publicatie
- 8 oktober 2026
- Zaaknummer
- 452116
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. J. van Dooren, mr. M.C. Evertse
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:7836
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Uitleg koopovereenkomst betreffende peren, tot stand gekomen via handelsplatform. Geen non-conformiteit. Daarom geen recht op ontbinding en/of schadevergoeding. Uitleg aanvullende afspraken. Geen opschortende of ontbindende voorwaarde overeengekomen, wel een minimumprijs. Gedeeltelijke toewijzing wettelijke handelsrente.
Uitspraak
RECHTBANK Gelderland
Civiel recht
Zittingsplaats Arnhem
Zaaknummer: C/05/452116 / HA ZA 25-224 / 943 / 1854
Vonnis van 7 oktober 2026
in de zaak van
[bedrijf 1] B.V.,
gevestigd te [plaats] ,
eisende partij in conventie,
verwerende partij in reconventie,
hierna te noemen: [bedrijf 1] ,
advocaat: mr. J. van Dooren,
tegen
[bedrijf 2] B.V.,
gevestigd te [plaats] ,
gedaagde partij in conventie,
eisende partij in reconventie,
hierna te noemen: [bedrijf 2] ,
advocaat: mr. M.C. Evertse.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 8 oktober 2025,
- de mondelinge behandeling van 7 januari 2026, waarvan een verkort proces-verbaal is opgemaakt.
Na het sluiten van de mondelinge behandeling heeft de rechtbank bepaald dat vonnis wordt gewezen.
2 De zaak in het kort
[bedrijf 2] heeft van [bedrijf 1] circa 1.100.000 kg Conference-peren gekocht. Deze peren waren verdeeld over zes koelcellen. Na het openen van de eerste koelcellen klaagde [bedrijf 2] bij [bedrijf 1] dat de peren non-conform waren (dat wil zeggen: niet de kwaliteit hadden die [bedrijf 2] op grond van de koopovereenkomst mocht verwachten). Dit leidde tot een discussie tussen partijen. Aanvankelijk hebben zij onderhandeld over afwijkende prijsafspraken, maar het geschil is daarmee niet (volledig) opgelost. Een deel van de peren is niet betaald en/of afgenomen door [bedrijf 2] .
In conventie stelt [bedrijf 1] dat [bedrijf 2] de oorspronkelijke overeenkomst dient na te komen en daarom een resterende koopsom van € 328.022,37 inclusief btw en een vergoeding voor de langere koeling van de peren van € 11.178,80 verschuldigd is. Zij vordert betaling daarvan door [bedrijf 2] en de veroordeling van [bedrijf 2] in de buitengerechtelijke incassokosten en de proceskosten, vermeerderd met wettelijke rente. [bedrijf 2] is het daar niet mee eens. Volgens [bedrijf 2] was een deel van de peren non-conform en is de overeenkomst op grond daarvan gedeeltelijk door haar ontbonden. Voor zover [bedrijf 2] tot betaling gehouden was, hebben partijen afwijkende prijsafspraken gemaakt, die door [bedrijf 2] al zijn nagekomen, aldus [bedrijf 2] . In reconventie vordert [bedrijf 2] een totaalbedrag van € 174.568,31 aan schadevergoeding, vermeerderd met de wettelijke rente en met veroordeling van [bedrijf 1] in de proceskosten.
De rechtbank is van oordeel dat [bedrijf 2] onvoldoende heeft onderbouwd dat de peren non-conform waren. Daarom zal de in reconventie gevorderde schadevergoeding worden afgewezen. In conventie zal de rechtbank de vordering tot betaling van de resterende koopsom toewijzen voor de resterende peren in koelcel 2 en de peren in koelcel 4 tot een bedrag van € 100.000,00, en een bedrag van € 11.178,80 toewijzen voor koelingskosten. De rechtbank licht hierna toe hoe zij tot deze oordelen is gekomen.
3 De beoordeling
Gelet op de samenhang tussen de vorderingen in conventie en in reconventie zullen deze gezamenlijk worden behandeld.
De achtergrond
[bedrijf 1] exploiteert een fruittelersbedrijf. Zij teelt peren en koopt peren op bij andere telers uit de regio.
[bedrijf 2] is een fruitteler en groothandel in fruit. Om aan supermarkten te kunnen leveren handelt [bedrijf 2] niet alleen in door haar zelf geteeld fruit maar koopt zij ook fruit in bij derden.
Op 19 april 2024 heeft [bedrijf 1] via het [handelsplatform] B.V. (hierna: [handelsplatform] ) circa 1.100.000 kg Conference-peren te koop aangeboden. De startprijs was € 0,95 per kilo met afrekening op basis van weegbruggewicht -/- 6% en inclusief koeling tot en met 31 mei 2024. De veilingtekst ten tijde van de totstandkoming van de koopovereenkomst luidde, voor zover relevant, als volgt:
“Vlooienschade lichte schade
(…)
Overige kenmerken Partij Conference peren
Hoofdmaat 60-70mm
---------------
Peren zijn verdeeld over 6 cellen
Cel 1 ca. = 155 ton, waarvan ca 30ton** met schurft en ca 125
ton vrij van schurft en roetdauw
Cel 2 ca. = 200 ton, 2 percelen: 160 ton vrij van roetdauw, 40 ton
lichte roetdauw
Cel 3 ca. = 200 ton, Lichte roetdauw, zelfde peren als 40 ton cel 2 (grof)
Cel 4 ca. = 200 ton, Lichte roetdauw
Cel 5 ca. = 240 ton Lichte roetdauw, zelfde peren als cel 3.
(Eerder geplukt)
Cel 6 ca. = 140 ton vrij van roetdauw
** Cel 1 wordt in goed overleg tussen koper en verkoper gesorteerd en zal bij verhoogde uitvalpercentages voor rekening komen van de verkoper. Verkoper adviseert daarom om met deze cel te beginnen.
------------------
Peren gekocht zoals gezien
Alle cellen zijn behandeld met Smartfresh
In principe “vrij” van roetdauw
------------------
Prijs is incl. koeling t/m 31-05-2024
De koper zal de kwaliteit monitoren en ruimen wanneer nodig is. Na 31 mei 2024 vervalt het risico voor de verkoper en kan de verkoper extra koelkosten in rekening brengen. (+/+ € 0,009/kg)
------------------
(…)
------------------
Betaling
Voorschot 200K + doorstorten teler
Restant als kg bekend zijn of in overleg
Prijs en volume
Volume 1.100.000 kilo
Startprijs per kilo € 0,95
Totaal opbrengst EUR 1.032.900,00
(bruto EUR 0,961 per kilo)
Afrekening Weegbrug gewicht -/- 6%
Koeling tot 31-May-2024
(…)
Locatie (Nederland)
Levering per 19 april 2024
Uiterste ophaaldatum 31 mei 2024
Transport Nee”
Op 22 april 2024 heeft [bedrijf 2] een bod op de peren uitgebracht van € 0,95 per kilogram. [bedrijf 1] heeft dit bod aanvaard. Daarmee is een overeenkomst tot stand gekomen.
De peren stonden bij [bedrijf 1] opgeslagen in zes hermetisch afgesloten koelcellen. In deze koelcellen wordt het zuurstofgehalte zeer laag gehouden om het rijpingsproces van de peren te vertragen. De in de veilingomschrijving genoemde cellen 1 tot en met 6 zijn op de locatie van [bedrijf 1] als volgt genummerd:
Cel 1 A6 Cel 3 A5 Cel 5 A2
Cel 2 A1 Cel 4 A3 Cel 6 A8
De rechtbank zal de koelcellen hierna steeds aanduiden bij de in de veilingomschrijving gehanteerde nummers, behalve waar het citaten betreft waarin partijen de “A-nummers” gebruiken.
Van de veiling heeft [handelsplatform] een zogenaamd Transactiedossier bijgehouden. In dit Transactiedossier hebben partijen en [handelsplatform] na de koop gecorrespondeerd.
Wat zijn partijen overeengekomen?
Tussen partijen is niet in geschil dat zij een koopovereenkomst hebben gesloten op basis waarvan [bedrijf 1] circa 1.100.000 kilo Conference-peren moest leveren aan [bedrijf 2] en [bedrijf 2] daarvoor in beginsel € 0,95 per kilo moest betalen (artikel 7:1 BW). Partijen zijn het er ook over eens dat de verkoop betrekking had op peren die bij [bedrijf 1] in de zes hiervoor genoemde koelcellen stonden opgeslagen. Na levering zou [bedrijf 2] de peren sorteren en verwerken. Het weegbruggewicht minus 6% tarra zou door [bedrijf 1] bij [bedrijf 2] gefactureerd worden.
Partijen zijn het wel oneens over wat [bedrijf 2] op grond van de koopovereenkomst van de gesteldheid van de peren mocht verwachten en of er voor de overeengekomen gesteldheid van de peren vanuit moet worden gegaan dat [bedrijf 2] de peren voorafgaand aan de sortering diende te wassen met chloraat.
Maatstaf
De vraag wat partijen zijn overeengekomen, kan niet alleen worden beantwoord op grond van een (zuiver) taalkundige uitleg van de bewoordingen van de overeenkomst. De taalkundige betekenis van de bewoordingen van de overeenkomst kan van groot belang zijn, maar is niet doorslaggevend. Waar het op aankomt is de betekenis die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan elkaars verklaringen en gedragingen mochten toekennen en wat zij in dat verband redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Daarbij zijn alle omstandigheden van het geval van belang, in hun onderlinge samenhang bezien.
Gesteldheid van de peren
De eerste vraag die partijen verdeeld houdt, is wat [bedrijf 2] op grond van de overeenkomst met [bedrijf 1] van de gesteldheid en het uitvalspercentage van de circa 1.100.000 kg gekochte peren mocht verwachten.
[bedrijf 2] stelt dat zij mocht verwachten dat de peren in principe vrij van roetdauw waren, althans niet meer dan ‘lichte roetdauw’ zouden vertonen, en dat niet meer dan 6% van de peren van onvoldoende kwaliteit was om te worden verkocht voor consumentenconsumptie. Dit betekent dat [bedrijf 2] mocht verwachten dat 94% van het totaalgewicht aan peren geschikt zou zijn voor consumptie door consumenten en kwalificeerde als een ‘Klasse 1’-peer. De peren die in de koelcellen zichtbaar waren via een luik zagen eruit als Klasse I-peren, althans gaven geen signalen dat sprake zou zijn van (ernstige) roetdauw. Op basis van de door [bedrijf 1] opgestelde veilingomschrijving, de veilingprijs en wat [bedrijf 2] kon zien door het luik, mocht zij Klasse I-peren verwachten, aldus [bedrijf 2] .
[bedrijf 1] betwist dat [bedrijf 2] Klasse I-peren mocht verwachten. In de veilingomschrijving is de kwalificatie Klasse I-peren niet gebruikt. Hoewel elders in de veilingomschrijving staat dat de peren ‘in principe vrij van roetdauw’ zijn, is per koelcel concreet de gesteldheid van de peren omschreven, waarbij uitdrukkelijk duidelijk is gemaakt dat in sommige gevallen wél sprake is van lichte roetdauw. De geleverde peren voldoen aan deze omschrijvingen, mede gelet op het tussen partijen gehanteerde uitgangspunt dat [bedrijf 2] ze zou gaan wassen met chloraat. Volgens [bedrijf 1] heeft [bedrijf 2] de peren voorafgaand aan de koop bezichtigd via de luiken in de koelcellen, beoordeeld en akkoord bevonden. Partijen hebben niet afgesproken dat op basis van het daadwerkelijke uitvalspercentage zou worden afgerekend, maar daarvoor een vast percentage van 6% tarra afgesproken, aldus [bedrijf 1] .
De rechtbank overweegt als volgt. Volgens de veilingomschrijving heeft [bedrijf 2] ‘zoals gezien’ een partij Conference-peren gekocht, hoofdmaat 60-70mm, verdeeld over zes cellen. Per cel is een omschrijving gegeven (van de gesteldheid) van de peren. Het gaat bij sommige cellen om peren ‘vrij van roetdauw’ en bij andere cellen om peren met ‘lichte roetdauw’. De algemene opmerkingen dat de peren zijn behandeld met ‘Smartfresh’ en dat de peren in principe ‘vrij’ van roetdauw zijn, veranderen niet wat [bedrijf 2] op basis van die meer specifieke omschrijvingen per koelcel mocht verwachten. De door [bedrijf 2] gebruikte termen Klasse I- en/of Klasse II-peren zijn in de veilingomschrijving niet gebruikt. Ook de heer [persoon 1] (hierna: [persoon 1] ) van [handelsplatform] verklaart schriftelijk dat er niet is gesproken over Klasse I- of II-peren. Daarom moet worden uitgegaan van de veilingomschrijving ‘vrij van roetdauw’ en ‘lichte roetdauw’ per koelcel.
De verwachtingen die [bedrijf 2] op basis van de specifieke omschrijving per koelcel mocht hebben, wordt echter nader gekleurd door de zichtbaar minder goede gesteldheid van de peren en de overeengekomen kiloprijs.
Beide partijen hebben foto’s van de peren ingebracht. Op de foto’s die bij de veilingomschrijving zaten, is te zien dat een aanzienlijk deel van de peren lichte dan wel ernstige roetdauwschade had of rot was. Deze foto’s stroken met de foto’s die [handelsplatform] op 2 april 2024 voorafgaand aan de veiling heeft gemaakt. Ook op die (veel uitgebreidere) foto’s zijn rotte peren te zien en peren met ernstige of lichte roetdauw. Op de foto’s die [bedrijf 2] later bij het openen van de koelcellen heeft genomen, zijn weliswaar (nog) meer rotte peren en meer peren met ernstige roetdauw te zien, maar dit wordt verklaard doordat bij deze foto’s meer is ingezoomd op de ergst aangetaste peren. De peren op de drie sets foto’s vertonen dan ook vrijwel dezelfde gesteldheid. Op basis van die uiterlijke gesteldheid diende [bedrijf 2] ermee rekening te houden dat een aanzienlijk deel van de peren aangetast was met lichte of ernstige roetdauw en dat een deel van de peren rot was. Vaststaat immers dat [bedrijf 2] voorafgaand aan de koop de peren twee keer heeft bezichtigd via een klein luik aan de bovenzijde van de koelcellen. Vervolgens heeft [bedrijf 2] de peren gekocht ‘zoals gezien’. Dit staat in de veilingomschrijving, waarbij ook bovengenoemde foto’s van de peren waren gevoegd.
Ook de overeengekomen kiloprijs en het overeengekomen tarra-percentage impliceerden een minder goede gesteldheid van de peren. Dit blijkt uit de door beide partijen overgelegde printscreens van andere veilingen van Conference-peren in april 2024. In de door [bedrijf 1] overgelegde printscreens varieerde de kiloprijs van € 1,18 tot € 1,21. Uit de bijbehorende veilingomschrijvingen blijkt dat deze partijen zijn aangeprezen als ‘een egale partij’, ‘een mooie partij’ en ‘sterke peren’, en zijn aangeboden tegen een (gegarandeerd) lager tarra-percentage (3% of 5%). In de door [bedrijf 2] overgelegde printscreens, waarbij de veilingomschrijving ontbreekt, varieerde de kiloprijs van € 0,85 tot € 0,93, gecombineerd met een hoger tarra-percentage (daadwerkelijke uitval rot of 6%). Uit deze veilingen blijkt dat de tussen partijen overeengekomen prijs van € 0,95 aan de lage kant ligt ten opzichte van de gemiddelde kiloprijs, en dat in dit geval partijen peren van een mindere kwaliteit werden verkocht.
Uitvalspercentage
Vervolgens zijn partijen het erover oneens wat [bedrijf 2] mocht verwachten op grond van het overeengekomen percentage van 6% ‘tarra’. Vooropgesteld zij dat partijen het erover eens zijn dat met ‘tarra’ peren zijn bedoeld die van onvoldoende kwaliteit zijn om te worden verkocht voor de consumentenconsumptie en derhalve naar de industrie gaan, of rot zijn en dus geheel ongeschikt voor gebruik zijn.
De rechtbank volgt niet het standpunt van [bedrijf 2] dat zij op grond van de overeenkomst met [bedrijf 1] mocht verwachten dat 94% van de peren geschikt zou zijn voor consumentenconsumptie. Partijen hebben immers niet afgesproken dat afgerekend zou worden op basis van het daadwerkelijke uitvalspercentage. Zodoende zou enige marge aan de bovenkant voor risico van [bedrijf 2] komen, net zoals enige marge aan de onderkant voor risico van [bedrijf 1] zou komen.
Wel of geen afspraak over wassen voor de sortering
[bedrijf 1] stelt dat zij met [bedrijf 2] heeft afgesproken dat [bedrijf 2] de peren zou wassen met chloraat voordat [bedrijf 2] de peren zou sorteren, althans dat dit tussen partijen als uitgangspunt gold met het oog op de gesteldheid van de peren die [bedrijf 2] (bij de sortering) mocht verwachten. [bedrijf 2] heeft dit betwist.
Tussen partijen is niet in geschil dat de sporen van roetdauw verwijderd kunnen worden door de peren te wassen met chloraat. Het wassen leidt ertoe dat de gesteldheid van de peren verbetert, althans wat betreft de aanwezigheid van roetdauw, zodat minder peren wegens de aanwezigheid van roetdauw ongeschikt zijn voor consumentenconsumptie. Het kan ertoe leiden dat peren met ernstige roetdauw na het wassen nog slechts lichte roetdauwschade vertonen. Het wassen met chloraat is bekend binnen de branche, maar een ‘publiek geheim’. Lidl – een supermarkt waar onder andere [bedrijf 2] peren aan leverde – is in juni 2024 een terugroepactie gestart vanwege de aanwezigheid van (te veel) chloraat in peren.
[bedrijf 1] heeft het volgende gesteld, wat door [bedrijf 2] niet is weersproken. Gezien de verminderde gesteldheid van de peren, is [handelsplatform] op zoek is gegaan naar een koper die de peren met chloraat kon wassen. Omdat [bedrijf 2] over de benodigde faciliteiten beschikt om de peren te wassen, heeft [handelsplatform] [bedrijf 1] in contact gebracht met [bedrijf 2] . Voorafgaand aan de koop hebben zij gesproken over de roetdauw. [bedrijf 2] heeft toen gezegd ‘dat was ik er toch wel vanaf’. [bedrijf 2] wees het aanbod van [bedrijf 1] af om de peren door een derde partij te laten wassen. [bedrijf 2] wilde dit zelf doen. Volgens [bedrijf 1] was de oorspronkelijke vraagprijs van de peren € 0,98 per kilo maar bood [bedrijf 2] € 0,95 omdat zij de peren zou wassen om deze schoon de sortering in te krijgen. De werkzaamheden als gevolg van de roetdauw drukten de prijs. [bedrijf 1] verwijst in dit verband naar een schriftelijke verklaring van [persoon 1] van [handelsplatform] , waarin [persoon 1] verklaart dat partijen voor het afdrukken van de veiling hebben besproken dat een deel van de peren gewassen zouden worden:
“Er is gesproken over (…) het wassen van de peren. In eerste instantie is voor het afdrukken van de veiling besproken dat een deel van de peren gewassen zou worden. Later is er, na een concessie vanuit [persoon 2] gesproken over het eventueel wassen van alle peren die op dat moment nog in de cellen zitten.”
Na de koop en het openen van de eerste koelcellen kwam [bedrijf 2] bij [bedrijf 1] terug met hoge uitvalspercentages, waardoor [bedrijf 1] betwijfelde of de peren wel met chloraat waren gewassen.
[bedrijf 2] heeft hier tegenin gebracht dat zij weliswaar met [bedrijf 1] heeft gesproken over het wassen van de peren, maar dat zij bedoelde dat zij de peren met water, en niet met chloraat zou wassen. Volgens [bedrijf 2] was het wettelijk niet toegestaan om de peren te wassen met chloraat en was zij daartoe (principieel) niet bereid.
Die betwisting acht de rechtbank onvoldoende onderbouwd. Uit de standpunten en onderzoeksrapporten van beide partijen blijkt dat het wassen met chloraat wel is toegestaan als het resterende residu binnen de geldende normen blijft. Dat [bedrijf 2] de door haar gekochte en verwerkte peren normaliter uitsluitend met water waste en in dit geval geprobeerd heeft om de peren langer met water te wassen om ze zoveel als mogelijk roetdauwvrij te krijgen, heeft zij op geen enkele wijze onderbouwd. Deze betwisting staat bovendien haaks op het feit dat [bedrijf 2] de peren wél heeft laten testen op (het resultaat van) wassen met chloraat. [bedrijf 2] heeft zelf gesteld dat zij een monster – een aantal peren – heeft geprobeerd te wassen met chloraat, zodat slechts nog sprake was van lichte roetdauwschade (zoals in de veilingomschrijving omschreven). Deze peren heeft zij vervolgens naar een laboratorium gestuurd, teneinde te bepalen of de peren binnen de gestelde normen voor chloraat bleven (hetgeen volgens haar niet het geval was). Hieruit leidt de rechtbank af dat [bedrijf 2] niet alleen over de faciliteiten beschikte om de peren met chloraat te wassen, maar ook bereid was om de peren met chloraat te wassen, mits het resterende residu binnen de gestelde normen bleef. Indien [bedrijf 2] van meet af aan niet bereid was geweest de peren met chloraat te wassen was het uitvoeren van dit experiment zinledig geweest, althans is zonder nadere toelichting, die [bedrijf 2] niet heeft gegeven, niet duidelijk wat zij hier dan mee wilde bereiken en waarom zij hier überhaupt toe bereid was. Dat [bedrijf 2] dit experiment (slechts) deed om [bedrijf 1] tegemoet te komen, zoals zij heeft gesteld, verdraagt zich niet met haar stelling dat zij principieel niet bereid was tot wassen met chloraat omdat dit niet zou zijn toegestaan.
Op basis van deze omstandigheden heeft [bedrijf 2] onvoldoende gemotiveerd betwist dat voorafgaand aan de overeenkomst is afgesproken, althans met het oog op de vereiste gesteldheid van de peren door partijen tot uitgangspunt is genomen, dat [bedrijf 2] een deel van de peren met chloraat zou wassen. De rechtbank begrijpt deze afspraak/dit uitgangspunt zo, dat [bedrijf 2] slechts de partijen peren met roetdauw zou wassen. Volgens de veilingomschrijving hadden immers niet alle peren roetdauw. Aan bewijslevering op dit punt wordt gelet op het voorgaande niet toegekomen.
Waren de peren non-conform?
Stelplicht en bewijslast
[bedrijf 2] stelt dat zij de koopovereenkomst met [bedrijf 1] gedeeltelijk heeft ontbonden wegens een tekortkoming in de nakoming daarvan. Daaraan verbindt zij het rechtsgevolg dat zij niet de volledige met [bedrijf 1] overeengekomen koopsom hoeft te betalen. [bedrijf 2] vordert bovendien, in reconventie, de vergoeding van schade die zij als gevolg van die tekortkoming stelt te hebben geleden.
Op [bedrijf 2] rust de plicht om haar stelling dat de door [bedrijf 1] geleverde peren niet voldoen aan wat [bedrijf 2] op grond van de koopovereenkomst mocht verwachten voldoende met feiten te onderbouwen en die feiten zo nodig ook te bewijzen. Dit volgt uit artikel 150 Rv.
Non-conformiteit is niet komen vast te staan
Kern van de stelling van [bedrijf 2] is dat de peren in de cellen 1 tot en met 5 non-conform waren, omdat de peren, in weerwil van de veilingomschrijving, lichte dan wel ernstige roetdauw hadden en/of een te hoog uitvalspercentage hadden. [bedrijf 2] heeft per koelcel een omschrijving gegeven van de aangetroffen peren en een uitvalspercentage gesteld. Dit uitvalspercentage heeft zij niet steeds per koelcel uitgesplitst in de categorieën ‘roetdauw/industrie’ en ‘rot’. [bedrijf 2] stelt dat het uitvalspercentage (rot en industrie) na het sorteren van alle peren 29,98% bedroeg, terwijl [bedrijf 2] op basis van de veilingvoorwaarden een uitval van hooguit 6% hoefde te verwachten.
[bedrijf 1] betwist de door [bedrijf 2] gegeven omschrijving van de peren en de gestelde uitvalspercentages. Ten eerste betoogt [bedrijf 1] dat [bedrijf 2] de peren voorafgaand aan de sortering niet heeft gewassen met chloraat, zodat de door [bedrijf 2] gestelde uitvalspercentages geen realistische afspiegeling zijn. Ten tweede blijkt volgens [bedrijf 1] uit de sorteerrapporten dat [bedrijf 2] peren te gauw heeft afgekeurd voor de consumentenconsumptie. [bedrijf 1] voert aan dat deze peren (voor een lagere prijs) wel aan consumenten verkocht had kunnen worden, maar dat [bedrijf 2] voor dergelijke peren geen vaste leveringsafspraken had en ze daarom, bij gebrek aan bruikbaarheid, heeft afgekeurd. Ten derde voert [bedrijf 1] aan dat het rapport dat DQS op 9 augustus 2024 heeft opgesteld op basis van de resterende 280 ton peren (zie hierna onder 3.54), geen onderscheid maakt tussen peren met lichte en ernstige roetdauw. Daarom kan volgens [bedrijf 1] uit dit rapport niet de conclusie worden getrokken dat alle peren met roetdauw niet geschikt waren voor consumentenconsumptie.
De rechtbank overweegt als volgt. Hiervoor is komen vast te staan dat [bedrijf 2] de peren met roetdauw voorafgaand aan de sortering zou wassen met chloraat. Ook is hiervoor vastgesteld dat het wassen met chloraat ertoe had geleid dat de (visuele) gesteldheid van de peren beduidend was verbeterd, de aanwezigheid van roetdauw op de peren was verminderd en daardoor meer peren bij de sortering (qua roetdauw) geschikt waren geweest voor consumentenconsumptie.
Tussen partijen staat vast dat [bedrijf 2] de peren niet (aldus) heeft gewassen. Het gevolg daarvan is dat onduidelijk is welke percentages peren na het wassen met chloraat bij de sortering niet geschikt zouden zijn gebleken voor consumentenconsumptie en welk percentage tarra er in dat geval was geweest. De door [bedrijf 2] gestelde uitvalspercentages en percentages peren met lichte of ernstige roetdauw zijn namelijk uitsluitend gebaseerd op de situatie dat de peren niet zijn gewassen. Zodoende kunnen deze percentages niet haar stelling dragen dat de peren non-conform waren.
Het had op de weg van [bedrijf 2] gelegen om nader te onderbouwen welk deel van de peren na het wassen met chloraat alsnog bij de sortering ongeschikt zou zijn gebleken voor consumentenconsumptie. Op haar rusten immers de stelplicht en de bewijslast (zie hiervoor onder 3.26 en 3.27). Op dit punt heeft [bedrijf 2] echter geen (voldoende) aanknopingspunten verschaft. [bedrijf 2] heeft vrijwel niets gesteld over het (procentuele) effect van het wassen van de peren met chloraat en dit niet gerelateerd aan de door haar betrokken stellingen over de aangetroffen peren en de uitvalspercentages. De enige stelling die [bedrijf 2] hierover (op de zitting) heeft betrokken, is gebaseerd op het door [bedrijf 1] overgelegde onderzoeksrapport van DQS van 27 maart 2025, maar de betrouwbaarheid van dit rapport heeft [bedrijf 2] nu juist uitvoerig en gemotiveerd betwist. Daarbij komt dat volgens [bedrijf 2] uit dit rapport (hooguit) zou blijken dat het percentage met roetdauw na wassen met chloraat nog steeds 13% zou betreffen, zonder daarbij aan te geven of dit (voor consumentenconsumptie aanvaardbare) lichte roetdauw of (niet aanvaardbare) ernstige roetdauw zou betreffen, en dat een percentage van 13% naar het oordeel van de rechtbank niet dermate ver afwijkt van het tussen partijen overeengekomen (fictieve) percentage van 6% dat de partij peren daarmee per definitie non-conform zou zijn. Zonder de hiervoor bedoelde nadere aanknopingspunten kan de rechtbank niet vaststellen of de peren non-conform zijn en wordt ook niet toegekomen aan bewijslevering.
Dit oordeel wordt niet anders doordat [bedrijf 2] , op basis van een onderzoeksrapport van Eurofins Agro, aanvoert dat het niet mogelijk was om de peren binnen de wettelijke normen met chloraat te wassen. Nog daargelaten dat dit door [bedrijf 1] is weersproken op basis van voornoemd onderzoeksrapport van DQS van 27 maart 2025, is hiervoor al komen vast te staan dat voorafgaand aan de overeenkomst is afgesproken, althans dat met het oog op de vereiste gesteldheid van de peren door partijen tot uitgangspunt is genomen, dat [bedrijf 2] een deel van de peren met chloraat zou wassen. Ook als achteraf zou zijn gebleken dat de peren niet met chloraat gewassen konden worden, is dit een omstandigheid die in beginsel voor rekening en risico van [bedrijf 2] komt. [bedrijf 2] heeft geen feiten of omstandigheden aangevoerd op grond waarvan daarover anders zou moeten worden geoordeeld.
Tussenconclusie: geen tekortkoming, dus geen ontbinding en/of schadevergoeding
Gezien het voorgaande, is de rechtbank van oordeel dat [bedrijf 2] onvoldoende onderbouwd heeft gesteld dat [bedrijf 1] is tekortgeschoten in de nakoming van de koopovereenkomst. Dat betekent dat [bedrijf 2] (reeds daarom) niet bevoegd was om de overeenkomst gedeeltelijk te ontbinden. Daaruit volgt dat [bedrijf 2] niet door ontbinding is bevrijd van de verplichting om voor de peren te betalen. Ook volgt daaruit dat de rechtbank de door [bedrijf 2] in reconventie gevorderde schadevergoeding zal afwijzen, aangezien de tekortkoming die [bedrijf 2] daaraan ten grondslag heeft gelegd niet is komen vast te staan. Voor zover [bedrijf 2] heeft aangevoerd dat [bedrijf 1] een mededelingsplicht heeft geschonden, is ook dit niet komen vast te staan.
De rechtbank komt daarom niet toe aan een beoordeling van de toepasselijkheid en inhoud van de algemene voorwaarden van [handelsplatform] , waarin in artikel 12 een contractuele klachtplicht is opgenomen, het verzuim aan de kant van [bedrijf 1] en de omvang van de schade die [bedrijf 2] stelt te hebben geleden als gevolg van een tekortkoming van [bedrijf 1] .
Afwijkende prijsafspraken of oorspronkelijke koopsom?
Nadat [bedrijf 2] de eerste twee koelcellen (1 en 3) had geopend en klaagde over de gesteldheid van de peren, hebben partijen onderhandeld over afwijkende prijsafspraken voor de diverse koelcellen peren. Partijen zijn verdeeld over het antwoord op de vraag of afwijkende prijsafspraken definitief en onvoorwaardelijk zijn overeengekomen, of dat bepaalde koelcellen alsnog op basis van de veilingvoorwaarden dienen te worden afgerekend.
Koelcellen 1, 3 en 5
De rechtbank stelt voorop dat beide partijen het erover eens zijn dat de peren in koelcellen 1, 3 en 5 buiten de veilingvoorwaarden zijn afgerekend. Uit een (ongedateerde) zienswijze van [handelsplatform] , die op 27 mei 2024 in het Transactiedossier is geüpload, blijkt dat [persoon 1] van [handelsplatform] heeft voorgesteld om koelcel 1 af te rekenen tegen € 0,95 per kilo ‘rot en industrie vrij’, om koelcel 3 af te rekenen tegen € 0,80 per kilo ‘rot en industrie vrij’ en het restant van de peren af te rekenen tegen € 0,90 ‘vrij van rot en industrie’, mits de peren zijn zoals in de veiling omschreven. Beide partijen zijn het erover eens dat zij ten aanzien van koelcellen 1, 3 en 5 met dit voorstel hebben ingestemd.
Uit het Transactiedossier blijkt ook dat op basis van deze afwijkende afspraken voor deze koelcellen is afgerekend. Op 30 mei 2024 heeft [bedrijf 2] € 122.300,83 betaald op basis van een factuur van [bedrijf 1] van 29 mei 2024 voor de peren uit koelcel 1. Uit het sorteerrapport van koelcel 1 blijkt dat de peren vrij van rot en industrie zijn afgerekend tegen € 0,95 per kilo. Op 19 juni 2024 heeft [bedrijf 2] in totaal € 307.403,21 betaald voor de peren uit koelcellen 3 en 5, op basis van een factuur van [bedrijf 1] van diezelfde dag. Uit de sorteerrapporten blijkt dat de peren zijn afgerekend tegen € 0,80 per kilo respectievelijk € 0,90 per kilo vrij van rot en industrie. Voor de peren uit de koelcellen 1, 3 en 5 vordert [bedrijf 1] geen (na)betaling meer.
Koelcellen 2, 4 en 6
Zoals hiervoor onder 3.37 vastgesteld, hebben partijen afgesproken om het restant van de peren af te rekenen tegen € 0,90 ‘vrij van rot en industrie’, mits de peren zijn zoals in de veiling omschreven. Deze afspraak gold voor de koelcellen 2, 4 en 6.
[bedrijf 1] stelt dat deze afspraak is gemaakt onder de opschortende voorwaarde dat [bedrijf 2] de peren voor de sortering (alsnog) zou wassen (met chloraat). [bedrijf 1] baseert dit op haar e-mail van 24 mei 2024 (op 27 mei 2024 in het Transactiedossier geüpload). In deze e-mail schrijft zij in reactie op het hiervoor onder 3.37 vermelde voorstel van [handelsplatform] om de resterende koelcellen af te rekenen tegen (kort gezegd) € 0,90 ‘vrij van rot en industrie’:
“Onder protest maar blijf mij beroepen op de onderliggende veiling wil ik omwille van de tijd meegaan met de aanpassingen die nu gemaakt worden.
Echter de korting van €0,05 moet worden ingezet door [bedrijf 2] om de peren schoner in de sortering te krijgen om zo een beter eindproduct te kunnen realiseren. Met €0,05 kan [bedrijf 2] alle peren schoner in de sortering krijgen. De peren die schoon zijn daar bouwen dan een buffer mee op. (…)”
Omdat vaststaat dat [bedrijf 2] de peren niet met chloraat heeft gewassen, is deze opschortende voorwaarde niet vervuld, en is deze nieuwe prijsafspraak niet in werking getreden, aldus [bedrijf 1] . Zodoende vordert [bedrijf 1] op basis van de oorspronkelijke veilingvoorwaarden een resterende koopsom van € 328.022,37 inclusief btw.
[bedrijf 2] betwist dat zij heeft ingestemd met de voorwaarde dat zij de peren (alsnog) zou wassen. De korting van € 0,05 is volgens [bedrijf 2] onvoorwaardelijk nader afgesproken omdat [bedrijf 2] meer kosten moest maken voor het sorteren van de peren, omdat op de peren meer roetdauw zat dan verwacht.
Geen opschortende voorwaarde
Bij haar beoordeling stelt de rechtbank voorop dat de vraag of partijen een opschortende voorwaarde zijn overeengekomen, beantwoord dient te worden aan de hand van de hiervoor onder 3.10 weergegeven (Haviltex)maatstaf. Bij deze uitleg moet, naast de tekst van de hiervoor onder 3.40 geciteerde e-mail, rekening worden gehouden met alle omstandigheden van het geval, gewaardeerd naar wat de maatstaven van redelijkheid en billijkheid meebrengen. Ook de manier waarop partijen uitvoering hebben gegeven aan de overeenkomst, is van belang.
De rechtbank is van oordeel dat [bedrijf 1] geen feiten heeft gesteld waaruit, in het licht van alle feiten en omstandigheden, kan worden afgeleid dat [bedrijf 2] het bericht van 24 mei 2024 van [bedrijf 1] redelijkerwijs zo diende te begrijpen, dat het wassen van de peren met chloraat (alsnog) als opschortende voorwaarde voor de korting van € 0,05 op de overeengekomen prijs werd gesteld. Daarvoor is het volgende redengevend.
Zoals hiervoor onder 3.21 tot en met 3.25 is komen vast te staan, hebben partijen reeds voorafgaand aan de koop bij het bepalen van de prijs tot uitgangspunt genomen dat [bedrijf 2] de peren met chloraat zou wassen. Het wassen van de peren met chloraat maakte zodoende al onderdeel uit van de tussen partijen gemaakte afspraken. Gezien deze context, hoefde [bedrijf 2] redelijkerwijs niet uit het bericht van 24 mei 2024 op te maken dat [bedrijf 1] de bedoeling had om dit wassen (nogmaals) overeen te komen, dit keer als opschortende voorwaarde. [bedrijf 2] was immers al tot het wassen van de peren met chloraat gehouden. Daar komt bij dat [bedrijf 1] niet heeft toegelicht hoe het wassen van de peren met chloraat binnen deze context beschouwd kan worden als een bepaalde, toekomstige onzekere gebeurtenis waarvan de korting van € 0,05 afhankelijk zou worden gesteld.
Aannemelijker is dat de opmerking van [bedrijf 1] de strekking had om [bedrijf 2] bij het openen van de resterende koelcellen (koelcellen 2, 4 en 6) te manen tot nakoming van die eerdere afspraak om de peren voorafgaand aan de sortering te wassen. Door de eerste klachten van [bedrijf 2] over de gesteldheid van de peren en het uitvalspercentage, was immers bij [bedrijf 1] twijfel gerezen of [bedrijf 2] de peren wel met chloraat waste.
Deze uitleg vindt ook steun in de opvolgende correspondentie in het Transactiedossier. In het Transactiedossier ontbreekt instemming van [bedrijf 2] met deze beweerdelijk ‘nieuw’ overeengekomen voorwaarde. Ook [handelsplatform] heeft deze ‘nieuw’ overeengekomen voorwaarde niet herhaald of verduidelijkt, of zelfs maar genoemd, in haar weergave van de door partijen gemaakte nieuwe prijsafspraken in het eerstvolgende bericht van [handelsplatform] van 28 mei 2024.
Ook in zijn schriftelijke verklaring (hiervoor onder 3.22 geciteerd) schrijft [persoon 1] slechts dat “vanuit” [bedrijf 1] is gesproken over het wassen van alle peren, maar niet dat [bedrijf 2] hiermee instemde of dat dit (opnieuw) is afgesproken.
Ten slotte weegt voor de rechtbank mee dat partijen (kennelijk) ook geen uitvoering hebben gegeven aan deze opmerking alsof dit een opschortende voorwaarde betrof. [bedrijf 1] heeft op 28 juni 2024 op basis van het sorteerrapport van [bedrijf 2] een bedrag van € 86.954,86 gefactureerd voor het gedeelte van de peren uit koelcel 2 die ‘kwalitatief’ waren. Dit bedrag is diezelfde dag door [bedrijf 2] voldaan. Uit het sorteerrapport blijkt dat de peren zijn afgerekend tegen € 0,90 per kilo vrij van rot en industrie. Daarnaast heeft [bedrijf 1] op 5 juli 2024 op basis van het sorteerrapport van [bedrijf 2] een bedrag van € 97.814,53 gefactureerd voor de peren uit koelcel 6. Uit het sorteerrapport blijkt dat de peren zijn afgerekend tegen € 0,90 per kilo vrij van rot en industrie. [bedrijf 2] heeft de factuur op 24 juli 2024 voldaan. [bedrijf 1] heeft deze facturen gestuurd, zonder bij [bedrijf 2] navraag te doen of de peren nu wel of niet waren gewassen voorafgaand aan de sortering. Dat laatste had wel in de rede gelegen als [bedrijf 1] meende dat [bedrijf 2] alleen een lagere prijs voor de peren mocht betalen als [bedrijf 2] de peren voor de sortering (alsnog) had gewassen.
Conclusie koelcellen 2, 4 en 6
De conclusie van het voorgaande is dat [bedrijf 1] en [bedrijf 2] hebben afgesproken om de peren uit koelcellen 2, 4 en 6 af te rekenen tegen een kiloprijs van € 0,90 ‘vrij van rot en industrie’, zonder een opschortende voorwaarde ten aanzien van het wassen van de peren met chloraat.
Zoals hiervoor onder 3.49 is vastgesteld, hebben partijen op basis van deze afspraak al een deel van de peren in koelcel 2 en alle peren in koelcel 6 afgerekend. De door [bedrijf 1] gevorderde resterende koopsom voor deze peren is niet toewijsbaar.
Aangezien de non-conformiteit van de peren niet is komen vast te staan, komt de rechtbank niet toe aan een beoordeling van de stelling van [bedrijf 2] dat deze nieuwe prijsafspraak is gemaakt onder het voorbehoud dat als de peren niet conform de veilingomschrijving waren, [bedrijf 2] opnieuw over de voorwaarden kon onderhandelen of kon afzien van de koop (zie ook hierna onder 3.57 en 3.58).
Restant koelcel 2 en koelcel 4
Tussen partijen staat vast dat nog niet is afgerekend voor de resterende peren in koelcel 2 en alle peren in koelcel 4. Het gaat om circa 270 tot 280 ton peren.
[bedrijf 2] stelt dat voor zover zij gehouden is om voor deze peren te betalen, op of omstreeks 27 juni 2024 voor deze peren een nieuwe afspraak is gemaakt. Die afspraak houdt in dat dit restant afgerekend zou worden voor € 0,75 per kilo ‘vrij van rot en industrie’ met een minimumbedrag van € 100.000,00, mits de peren conform de veilingomschrijving zijn. [bedrijf 2] heeft de peren vervolgens door DQS laten sorteren. Op basis van het door DQS uitgebrachte sorteerrapport stelt [bedrijf 2] dat zij voor de resterende peren hooguit € 64.680,00 verschuldigd is, omdat de peren non-conform waren.
[bedrijf 1] erkent dat zij (onder protest) akkoord is gegaan met het voorstel van [bedrijf 2] om de resterende peren uit koelcel 2 en alle peren uit koelcel 4 af te rekenen tegen een kiloprijs van € 0,75 vrij van rot en industrie. [bedrijf 1] stelt echter dat hierbij is overeengekomen dat er met enige regelmaat een onafhankelijke keur zou plaatsvinden tijdens het sorteren en dat [bedrijf 2] een minimumbedrag van € 100.000,00 voor deze peren zou garanderen.
De rechtbank oordeelt als volgt.
Partijen zijn het erover eens dat zij hebben afgesproken om de resterende peren af te rekenen tegen € 0,75 per kilo ‘vrij van rot en industrie’, met een minimumbedrag van € 100.000,00. Weliswaar heeft [bedrijf 2] daarmee ingestemd onder het voorbehoud dat ‘de partij is zoals omschreven in de veiling’, maar dit voorbehoud holde het doel van de nieuwe afspraak uit. Die nieuwe afspraak werd tussen partijen nu juist gemaakt omdat [bedrijf 2] vond, of er ernstig rekening mee hield, dat de peren niet conform veilingomschrijving waren. Zou dit voorbehoud zijn overeengekomen, dan verkreeg [bedrijf 2] daarmee in de situatie dat de peren wel conform veilingomschrijving zijn, en (dus) zonder reden, een aanzienlijke korting van € 0,20 per kilo en een verlegging van het risico van de daadwerkelijke hoeveelheid uitval naar [bedrijf 1] . [bedrijf 2] heeft geen feiten gesteld waaruit blijkt dat [bedrijf 1] met een dergelijk (onlogisch en voor hem bijzonder ongunstig) voorbehoud heeft ingestemd en heeft dan ook onvoldoende onderbouwd gesteld dat dit voorbehoud is overeengekomen.
Ten overvloede overweegt de rechtbank dat ook in het geval dat dit voorbehoud wel zou zijn overeengekomen, de rechtbank niet tot een andere conclusie komt. Zoals hiervoor onder 3.34 is komen vast te staan, heeft [bedrijf 2] onvoldoende onderbouwd gesteld dat [bedrijf 1] in de nakoming van de koopovereenkomst tekort is geschoten en de peren non-conform waren. Zodoende is dit voorbehoud, dat in dit geval uitgelegd dient te worden als een ontbindende voorwaarde, niet in werking getreden. Er bestond geen recht voor [bedrijf 2] om deze afspraak (dus: € 0,75 per kilo ‘vrij van rot en industrie’, met een minimumbedrag van € 100.000,00) met [bedrijf 1] te ontbinden.
Op grond van het voorgaande zal de rechtbank [bedrijf 2] veroordelen om aan [bedrijf 1] een bedrag van € 100.000,00 te betalen voor de resterende peren in koelcel 2 en de peren in koelcel 4 tezamen.
Koelingskosten
Partijen hebben afgesproken dat de overeengekomen kiloprijzen inclusief koeling tot en met 31 mei 2024 is. Na 31 mei 2024 zou het risico voor [bedrijf 1] vervallen en kan [bedrijf 1] extra koelkosten in rekening brengen (+-+ € 0,009 per kilogram).
[bedrijf 2] betwist dat deze afspraak van kracht is gebleven, omdat de langere koeling te wijten is aan de non-conformiteit van de peren, waardoor het verladen en het sorteren van de peren langer duurde. Dit komt voor risico van [bedrijf 1] . Bovendien is volgens [bedrijf 2] geen moment van levering afgesproken.
Dit betoog faalt, aangezien de rechtbank hiervoor heeft geoordeeld dat [bedrijf 2] onvoldoende onderbouwd heeft gesteld dat [bedrijf 1] tekortgeschoten is in de nakoming van de koopovereenkomst. Uit de veilingomschrijving blijkt bovendien niet dat het verleggen van de koelingskosten vanaf 31 mei 2024 afhankelijk gemaakt is van het moment van levering.
[bedrijf 1] heeft gesteld dat zij op grond van de overeenkomst over de periode na 31 mei 2024 de volgende koelingskosten in rekening mag brengen voor de aan [bedrijf 2] verkochte, maar nog niet afgenomen peren:
“Koelcel A1: 196.746 kg X € 0,009 X één maand = € 1.770,71
Koelcel A1: 82.764 kg X € 0,009 X één maand = € 744,88
Koelcel A6: 139.294 kg X € 0,009 X één maand = € 1.253,65
Koelcel A3: 196.746 kg X € 0,009 X twee maanden = € 3.541,43
Koelcel A3: 53.724 kg X € 0,009 X acht maanden = € 3.868,13
Totaal € 11.178,80”
[bedrijf 2] heeft de door [bedrijf 1] gestelde kilo’s peren en de door [bedrijf 2] gestelde maanden voor het extra koelen niet betwist. De rechtbank zal daarom [bedrijf 2] veroordelen tot betaling van een bedrag van € 11.178,80 als vergoeding voor de door [bedrijf 1] na 31 mei 2024 gemaakte koelingskosten.
Wettelijke handelsrente
De door [bedrijf 1] gevorderde wettelijke handelsrente zal wat betreft de resterende koopsom van € 100.000,00 worden toegewezen. Tussen partijen is een handelsovereenkomst tot stand gekomen in de zin van artikel 6:119a lid 1 BW. Dit betreft (een deel van) de primaire betalingsverplichting uit de handelsovereenkomst. Partijen zijn geen uiterste dag van betaling overeengekomen. Evenmin heeft [bedrijf 1] aan [bedrijf 2] een factuur gestuurd. Daarom zal de wettelijke handelsrente overeenkomstig het arrest van de Hoge Raad van 26 februari 2016 (ECLI:NL:HR:2016:339) worden toegewezen vanaf 30 dagen na aanvang van de dag volgend op de dag waarvan vast is komen te staan dat een (ander) gelijkwaardig verzoek tot betaling van [bedrijf 1] [bedrijf 2] heeft bereikt. De dag waarvan vast is komen te staan dat [bedrijf 2] een (ander) gelijkwaardig verzoek tot betaling heeft ontvangen, is in dit geval 7 december 2024. [bedrijf 1] heeft [bedrijf 2] namelijk per aangetekende brief van 5 december 2024 aangemaand tot betaling van (onder andere) een resterende koopsom voor de peren en daarbij aanspraak gemaakt op de wettelijke handelsrente. Deze brief is volgens [bedrijf 1] op 7 december 2024 door [bedrijf 2] ontvangen. De gevorderde handelsrente zal derhalve worden toegewezen vanaf 6 januari 2025.
De door [bedrijf 1] gevorderde wettelijke handelsrente over de koelingskosten zal de rechtbank afwijzen. Dit betreft niet de geldelijke tegenprestatie voor de geleverde goederen of diensten op grond van de handelsovereenkomst respectievelijk de primaire betalingsverplichting. Over deze koelingskosten zal de rechtbank daarom de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW toewijzen vanaf de door [bedrijf 1] gevorderde ingangsdatum, zijnde de dag van de dagvaarding.
Buitengerechtelijke incassokosten
[bedrijf 1] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). [bedrijf 1] heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. [bedrijf 1] heeft daarom recht op een vergoeding voor de kosten van die werkzaamheden. Op basis van het Besluit zal de rechtbank een bedrag van € 1.886,79 toewijzen. De gevorderde rente over de buitengerechtelijke incassokosten zal eveneens worden toegewezen.
Proceskosten in conventie
[bedrijf 2] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [bedrijf 1] worden begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
122,35 |
|
|
- griffierecht |
€ |
6.861,00 |
|
|
- salaris advocaat |
€ |
1.108,00 |
(2 punten × € 554,00) |
|
- nakosten |
€ |
148,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
8.239,35 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
Proceskosten in reconventie
[bedrijf 2] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [bedrijf 1] worden begroot op:
|
- salaris advocaat |
€ |
554,00 |
(2 punten × factor 0,5 × € 554,00) |
|
- nakosten |
€ |
148,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
702,00 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
4 De beslissing
De rechtbank
in conventie
veroordeelt [bedrijf 2] om aan [bedrijf 1] te betalen een bedrag van € 100.000,00, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a BW vanaf 6 januari 2025 tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [bedrijf 2] om aan [bedrijf 1] te betalen een bedrag van € 11.178,80, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de dag van dagvaarding tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [bedrijf 2] om aan [bedrijf 1] te betalen een bedrag van € 1.886,79 aan buitengerechtelijke kosten, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, vanaf de dag van dagvaarding tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [bedrijf 2] in de proceskosten van € 8.239,35, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,
in reconventie
veroordeelt [bedrijf 2] in de proceskosten van € 702,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,
in conventie en reconventie
veroordeelt [bedrijf 2] tot betaling van € 98,00 plus de kosten van betekening als [bedrijf 2] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt [bedrijf 2] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart deze uitspraak wat betreft de onder 4.1 tot en met 4.7 genoemde beslissingen uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. E. Boerwinkel en in het openbaar uitgesproken op 7 oktober 2026.
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS! |
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER! |
|
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS! |