Verbintenissenrecht
Kort geding. Geldvordering toewijsbaar. Haviltex. Beroep op dwaling slaagt niet.
Rechtbank Gelderland, 27 oktober 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8394 · Rechtbank Gelderland · 27 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/civiel-recht/verbintenissenrecht/kort-geding/ecli-nl-rbgel-2026-8394
Zaakgegevens
Op 27 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in kort geding uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 27 oktober 2026
- Datum publicatie
- 29 oktober 2026
- Zaaknummer
- C/05/470605
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Kort gedingKort gedingEen snelle procedure bij de voorzieningenrechter voor spoedeisende zaken, met een voorlopig oordeel.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. L.L.M.A.A. de Vor, mr. M.C.J. de Schepper
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8394
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Kort geding. Geldvordering toewijsbaar. Haviltex. Beroep op dwaling slaagt niet.
Uitspraak
RECHTBANK Gelderland
Civiel recht
Zittingsplaats Arnhem
Zaaknummer: C/05/470605 / KG ZA 26-332
Vonnis in kort geding van 27 oktober 2026
in de zaak van
ABITARE B.V.,
gevestigd te Geleen,
eisende partij,
hierna te noemen: Abitare ,
advocaat: mr. L.L.M.A.A. de Vor,
tegen
RRA B.V., t.h.o.d.n. Onlinekeukenveiling.nl,
gevestigd te Zaltbommel,
gedaagde partij,
hierna te noemen: RRA ,
advocaat: mr. M.C.J. de Schepper.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding met producties 1 t/m 16
- de (gecorrigeerde) akte eisvermeerdering van Abitare met aanvullende productie 17
- de mondelinge behandeling van 8 oktober 2026
- de pleitnota van RRA.
Ter zitting heeft de voorzieningenrechter beslist dat de door RRA op 7 oktober 2026 17:40 uur geüploade ‘akte tot indienen reconventionele vordering’, alsmede de door RRA op 7 oktober 2026 16:32 uur en 17:09 uur geüploade producties 1 t/m 7 te laat zijn ingediend. Deze stukken zullen wegens strijd met de goede procesorde buiten beschouwing worden gelaten en maken dus geen onderdeel uit van het procesdossier.
2 De feiten
Abitare en RRA hebben op 5 maart 2026 een ‘koop- en garantieovereenkomst’ (hierna: overeenkomst) gesloten op grond waarvan – kort gezegd – Abitare de keukens uit haar showroom heeft verkocht aan RRA voor een koopprijs van € 212.500,00 inclusief btw. De artikelen 1 tot en met 4 van de overeenkomst luiden als volgt.
[Afbeelding geanonimiseerd]
Tot op de dag van de mondelinge behandeling zijn de keukens niet gedemonteerd en staan zij nog steeds in de showroom van Abitare.
3 Het geschil
Abitare vordert – na vermeerdering van eis – dat de voorzieningenrechter, bij uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis,
I.
RRA veroordeelt tot nakoming van de met Abitare gesloten overeenkomst en derhalve:
1. RRA veroordeelt tot betaling aan Abitare van een bedrag van € 212.500,00, vermeerderd met primair de wettelijke handelsrente en subsidiair de wettelijke rente, primair vanaf 1 juni 2026, subsidiair 17 juni 2026 en meer subsidiair vanaf de dag van dagvaarding, tot aan de dag van volledige betaling;
2. RRA veroordeelt om binnen twee weken na betekening van dit vonnis voor eigen rekening en risico de aan RRA verkochte en nog in de showroom van Abitare aanwezige keukens daaruit te demonteren en te transporteren;
II.
1. bepaalt dat RRA een direct opeisbare dwangsom verbeurt van € 3.600,00 voor iedere dag, een dagdeel daaronder begrepen, dat zij na ommekomst van de onder I sub 2 vermelde termijn met de onder I sub 2 gevorderde veroordeling in gebreke blijft, met een maximum van € 50.000,00;
2. bepaalt dat Abitare, indien en voor zover RRA met de onder I sub 2 gevorderde veroordeling in gebreke blijft, overeenkomstig artikel 3:299 BW wordt gemachtigd om na vier weken na betekening van dit vonnis op kosten en voor risico van RRA datgene te bewerken waartoe nakoming van de vordering onder I sub 2 zou hebben geleid, daaronder begrepen de demontage, transport en opslag van de aan RRA verkochte keukens, en RRA alsdan veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 500,00 aan opslagkosten voor iedere week dat RRA deze kosten niet voor haar rekening neemt;
III. RRA veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 40.474, alsmede van € 2.891,00 per week vanaf 21 oktober 2026 uit hoofde van (een voorschot op) schadevergoeding tot de dag dat RRA algeheel aan het gevorderde onder I sub 2 heeft voldaan;
IV.
1. RRA veroordeelt tot betaling aan Abitare van € 3.400,00 voor de buitengerechtelijke (incasso)kosten, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag van dagvaarding tot aan de dag van volledige betaling;
2. RRA veroordeelt in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de beslagkosten, te voldoen binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis, en, bij uitblijven van betaling binnen die termijn, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf veertien dagen na dagtekening van het vonnis.
Abitare legt aan de vordering het volgende ten grondslag. Partijen hebben een overeenkomst gesloten op grond waarvan RRA verplicht is tot betaling van de koopprijs en het demonteren en ophalen van de keukens voor eind mei 2026, respectievelijk 16 juni 2026. RRA is haar verplichtingen niet nagekomen. Abitare vordert daarom onder meer nakoming van de overeenkomst.
RRA voert verweer en verzoekt de voorzieningenrechter:
-
primair de vorderingen van Abitare af te wijzen,
-
subsidiair, de vordering tot betaling van € 212.500,00 af te wijzen zolang geen duidelijkheid bestaat over de uitleg en opeisbaarheid van artikel 3 van de koopovereenkomst en over de juistheid van de daaraan ten grondslag gelegde inkoopprijzen,
-
de vorderingen tot betaling van rente, opslagkosten, schadevergoeding, buitengerechtelijke incassokosten, dwangsommen en kosten van vervangende uitvoering af te wijzen, waaronder de vordering tot betaling van € 40.474,00 en € 2.891,00 per week vanaf 21 oktober 2026,
-
meer subsidiair, iedere voorziening tot demontage en transport uitsluitend uitvoerbaar te verklaren na gezamenlijke inventarisatie en inspectie, met een concreet omschreven planning, werkwijze en kostenbegrenzing.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4 De beoordeling
Met betrekking tot een voorziening in kort geding, bestaande uit een veroordeling tot betaling van een geldsom, is terughoudendheid op zijn plaats. De voorzieningenrechter zal daarbij niet alleen moeten onderzoeken of het bestaan van een vordering van de eiser op de gedaagde voldoende aannemelijk is, maar ook of daarnaast sprake is van feiten en omstandigheden die meebrengen dat uit hoofde van onverwijlde spoed een onmiddellijke voorziening is vereist. In de afweging van de belangen van partijen moet de voorzieningenrechter mede betrekken de vraag naar - kort gezegd - het risico van onmogelijkheid van terugbetaling mocht de bodemrechter anders beslissen.
De spoedeisendheid van de vorderingen vloeit voldoende uit de aard van de vorderingen voort en is overigens ook niet door RRA betwist.
Kern van het geschil betreft de vraag of RRA is tekortgeschoten in de nakoming van de overeenkomst.
RRA betwist dat dit het geval is. Zij stelt zich op het standpunt dat de overeenkomst niet duidelijk is. Volgens RRA is de betalingsregeling in artikel 3 innerlijk tegenstrijdig. RRA betwist dat de volledige koopprijs opeisbaar was vóór de afgifte van de keukens. Volgens RRA mocht zij op grond van de overeenkomst de gekochte keukens op verschillende momenten ophalen en betalen, dus ‘pondsgewijs’. Nu partijen twisten over de uitleg van de overeenkomst, is nader onderzoek nodig, waarvoor de onderhavige procedure zich niet leent, aldus RRA.
Bovendien is RRA van mening dat partijen bij het vaststellen van de koopsom een onjuiste inschatting hebben gemaakt van de waarde van de keukens, omdat de doorverkoopprijzen veel lager bleken dan de bedragen die RRA volgens Abitare per keuken moest betalen. Hoewel RRA Abitare herhaaldelijk heeft verzocht om de onderliggende inkoopfacturen over te leggen, heeft zij dit nagelaten. Daardoor was het voor RRA niet mogelijk om de inkoopprijzen te controleren, waarop de koopsom was gebaseerd. RRA beroept zich op dwaling, althans op een onjuiste voorstelling van zaken ten aanzien van de koopprijs. Ook stelt RRA zich op het standpunt dat Abitare is tekortgeschoten in de nakoming van haar verplichtingen uit de overeenkomst, althans in haar schadebeperkingsplicht, omdat zij het aanbod van RRA om afzonderlijke keukens voor afhaling te betalen, heeft geweigerd.
Partijen verschillen onder meer van mening over de uitleg van artikel 3 van de overeenkomst. In dat geval dient de voorzieningenrechter de betreffende bepaling in beginsel uitleggen aan de hand van de zogenaamde Haviltex-maatstaf (HR 13 maart 1981, NJ 1981, 635). De vraag hoe een en ander moet worden uitgelegd, kan niet worden beantwoord op grond van alleen maar een zuiver taalkundige uitleg van de schriftelijke weergave van de afspraken in de vaststellingsovereenkomst. Voor de beantwoording van die vraag komt het aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs daaraan mochten toekennen en op hetgeen ze te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Bij deze uitleg dient rekening te worden gehouden met alle omstandigheden van het geval, gewaardeerd naar hetgeen de maatstaven van redelijkheid en billijkheid meebrengen.
De voorzieningenrechter stelt voorop dat de overeenkomst is gesloten tussen twee professionele partijen. In dat kader acht de voorzieningenrechter van belang dat Abitare ter zitting heeft gesteld dat RRA (in de persoon van de vader van de eigenaar [persoon 1] , [persoon 2] ) zelf heeft voorgesteld om alle in de showroom van Abitare aanwezige keukens in één keer op te kopen voor een koopsom van € 212.500,00. Voorafgaand daaraan heeft RRA de keukens en apparatuur meermaals en zorgvuldig kunnen inspecteren. Abitare heeft voorts gesteld dat het voor haar van belang was dat de showroom op tijd leeg zou zijn, omdat zij nieuwe keukens had aangeschaft, die in de showroom moesten worden geplaatst én dat RRA daar – voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst – van op de hoogte was. RRA heeft deze gang van zaken niet, althans niet gemotiveerd, betwist.
Naar het oordeel van de voorzieningenrechter maakt het enkele feit dat partijen bij ondertekening van de overeenkomst een handgeschreven wijziging hebben aangebracht in artikel 3 (40% van het koopbedrag wordt door RRA bij ondertekening van de overeenkomst gegarandeerd, in plaats van de aanvankelijk vermelde 75%) niet dat de overeenkomst, althans artikel 3 van de overeenkomst, niet duidelijk zou zijn. Volstrekt helder is dat de handgeschreven wijziging in de eerste zin van artikel 3 tot gevolg heeft dat het percentage in de tweede zin van dit artikel 60% moet zijn, nu in die zin wordt gesproken over ‘het resterende bedrag’ en het totaal van de percentages 100% moet zijn. Op grond van de overeenkomst had RRA bij ondertekening van de overeenkomst dus 40% van de koopprijs moeten garanderen en dat had zij kunnen doen door 40% te betalen en vervolgens de resterende 60% vóór het ophalen van de keukens, doch uiterlijk eind mei 2026. Hierover kan geen enkele onduidelijkheid bestaan. Vast staat dat RRA de overeengekomen zekerheid van 40% nimmer heeft gesteld, ondanks herhaaldelijke toezeggingen van (onder meer) haar vertegenwoordiger [persoon 2] . Er is niet betaald en er is ook niet op andere wijze zekerheid gesteld. RRA is dus al direct bij het sluiten van de overeenkomst tekortgeschoten in haar verplichtingen.
RRA heeft voorts aangevoerd dat zij bij het sluiten van de overeenkomst in de veronderstelling verkeerde dat ze de keukens op verschillende momenten kon ophalen en ‘pondsgewijs’ kon betalen. RRA heeft echter geen feiten en omstandigheden gesteld waaruit kan worden afgeleid dat dit is afgesproken óf waaruit kan worden afgeleid dat zij dit redelijkerwijs had kunnen begrijpen. De door Abitare in r.o. 4.6. geschetste gang van zaken voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst sluit aan bij de tekst van de overeenkomst. Partijen zijn een all-inprijs overeengekomen, waarbij bij het sluiten van de overeenkomst zekerheid moest worden gesteld voor 40% van de prijs en het resterende bedrag (dus 60% als 40% was betaald of 100% als de zekerheid op andere wijze was gesteld) bij het ophalen van de keukens, uiterlijk op 31 mei 2026. Daarbij ging het om alle keukens ineens omdat Abitare haar showroom in één keer opnieuw wilde inrichten. Daarin zat ook het belang van de genoemde datum. Voor zover al zou moeten worden aangenomen dat deze gang van zaken voor RRA – als professionele contractspartij – onduidelijk was, komt dit voor haar eigen rekening en risico.
RRA heeft ook gesteld dat zij de overeenkomst heeft vernietigd wegens dwaling.
De voorzieningenrechter begrijpt dat RRA haar beroep op dwaling baseert op artikel 6:228 lid 1 sub a dan wel c. Uit de hiervoor geschetste -niet betwiste- gang van zaken kan echter niet worden afgeleid dat er een inlichting is verstrekt door Abitare over inkoopprijzen en dat de koopprijs op basis daarvan tot stand is gekomen. Ter zitting heeft Abitare met betrekking tot de totstandkoming van de koopprijs nog toegelicht dat zij zelf een veel hogere prijs in gedachten had, maar dat zij genoegen heeft genomen met de door RRA voorgestelde, lagere, prijs omdat zij dan zekerheid zou hebben dat de showroom uiterlijk 1 juni 2026 leeg zou zijn. Daarbij is volgens haar niets gezegd over inkoopprijzen en verkoopopbrengsten per keuken. Het ging juist om het geheel, dat in een keer tegen de door RRA genoemde prijs zou worden afgenomen. Bij afwezigheid van een andersluidende verklaring van [persoon 2] , zal van de juistheid van deze stellingen worden uitgegaan. Ook van wederzijdse dwaling is dan geen sprake geweest. Een overeenkomst die tot stand is gekomen onder invloed van dwaling en die bij een juiste voorstelling van zaken niet of niet onder dezelfde voorwaarden zou zijn gesloten, is wegens dwaling vernietigbaar, indien de wederpartij bij het sluiten van de overeenkomst van dezelfde onjuiste veronderstelling als de dwalende is uitgegaan, tenzij zij ook bij een juiste veronderstelling van zaken niet had behoeven te begrijpen dat de dwalende daardoor van het sluiten van de overeenkomst zou worden afgehouden.
Nog daargelaten dat uit niets volgt dat Abitare met betrekking tot de koopprijs van een onjuiste voorstelling van zaken is uitgegaan, is ook aan het vereiste zoals hiervoor geformuleerd na ‘tenzij’ niet voldaan. Wederom is van belang dat RRA een professionele partij betreft. Indien RRA duidelijkheid wenste over de opbouw van de koopsom met het oog op een te verwachten veilingopbrengst, had het op haar weg gelegen om voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst daarover zelf informatie te vragen bij Abitare en om zo nodig ook de onderliggende inkoopfacturen op te vragen bij Abitare teneinde na te gaan of de door haar geboden koopprijs reëel was. Dat heeft zij niet gedaan. Daarmee heeft RRA bewust het risico genomen dat de waarde van de keukens op de veilingen tegen kon vallen. De omstandigheid dat de veilingopbrengst van een aantal showroomkeukens tegenviel, komt dan ook geheel voor haar eigen rekening en risico. Het voorgaande leidt ertoe dat niet aannemelijk is geworden dat de bodemrechter een beroep op dwaling zal honoreren.
Abitare kan daarom nakoming van de overeenkomst vorderen. Toepassing van het criterium, zoals hiervoor in 4.1. geformuleerd, leidt tot de conclusie dat de gevorderde hoofdsom ad € 212.500,00 toewijsbaar is. Het bestaan van de vordering van Abitare is voldoende aannemelijk geworden. Vast staat immers dat RRA haar betalingsverplichting, zoals opgenomen in artikel 3 van de overeenkomst, in het geheel niet is nagekomen. RRA heeft niets betaald, niet bij ondertekening en ook niet uiterlijk 31 mei 2026.
De gevorderde en niet betwiste wettelijke handelsrente is eveneens toewijsbaar.
Een belangenafweging maakt al het voorgaande niet anders. Alles afwegende is de voorzieningenrechter van oordeel dat het belang van Abitare bij nakoming van de overeenkomst door RRA zwaarder weegt dan het belang van RRA.
Daarbij betrekt de voorzieningenrechter dat RRA niet aannemelijk heeft gemaakt dat er een restitutierisico bestaat aan de zijde van Abitare dat aan toewijzing van de vordering in de weg staat.
RRA zal ook worden veroordeeld om binnen twee weken na betekening van dit vonnis voor eigen rekening en risico de aan haar verkochte keukens die nog in de showroom van Abitare aanwezig zijn, te demonteren en te transporteren. De gevorderde dwangsom is toewijsbaar als na te melden.
De door Abitare gevorderde machtiging ex artikel 3:299 BW zal daarentegen worden afgewezen, nu de dwangsom reeds een voldoende prikkel tot nakoming wordt geacht.
Nu RRA in verzuim verkeerde door niet uiterlijk op 1 juni 2026 de keukens te demonteren, mee te nemen en de volledige koopsom te betalen, is de door Abitare gevorderde schadevergoeding ook toewijsbaar. De schade aan de zijde van Abitare bestaat uit de opslagkosten die zij maakt omdat RRA de door haar gekochte keukens niet op tijd heeft opgehaald. Abitare heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat zij de leverancier van haar gekochte nieuwe keukens bereid heeft gevonden om de nieuwe keukens, en de bijbehorende (in de showroom te plaatsen) wanden en plafonds op te slaan tegen betaling van een vergoeding. Ter onderbouwing van haar schadevordering heeft Abitare als productie 17 een e-mail van 6 oktober 2026 van de leverancier overgelegd. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft Abitare voldoende aannemelijk gemaakt dat haar schade bestaat uit € 40.474,00, vermeerderd met € 2.891 per week vanaf 21 oktober 2026. Dat Abitare alleen de e-mail van de leverancier heeft overgelegd en niet – zoals door RRA betoogt – facturen of betalingsbewijzen, doet aan de toewijsbaarheid van de vordering niet af. Ook het verweer dat Abitare niet zou hebben voldaan aan haar schadebeperkingsplicht kan RRA niet baten. Integendeel, uit de e-mail van de leverancier kan worden afgeleid dat er een ‘vrienden-tarief’ in rekening wordt gebracht, terwijl RRA niet aannemelijk heeft gemaakt dat de opslagkosten onevenredig hoog zijn. Het ligt op de weg van RRA om alle gekochte showroomkeukens zo snel mogelijk op te halen, zodat zij niet (nog) langer gehouden is om de opslagkosten te vergoeden. Op die wijze kan zij zelf de schade beperken.
Abitare vordert voorts vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). Abitare heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. Abitare heeft daarom recht op een vergoeding voor de kosten van die werkzaamheden. Daarom zal een bedrag van € 3.400,00 worden toegewezen. De gevorderde rente over de buitengerechtelijke incassokosten zal worden toegewezen zoals gevorderd.
Abitare vordert RRA te veroordelen tot betaling van de beslagkosten. Deze vordering is gelet op het bepaalde in artikel 706 Rv toewijsbaar. De beslagkosten worden vastgesteld op € 260,68 voor kosten deurwaardersexploten, € 735,00 voor griffierecht en € 589,00 voor salaris advocaat (1,0 punt × € 589,00), totaal € 1.584,68.
RRA is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Abitare worden begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
128,65 |
|
|
- griffierecht |
€ |
7.062,00 |
|
|
- salaris advocaat |
€ |
1.177,00 |
|
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
8.556,65 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
5 De beslissing
De voorzieningenrechter
veroordeelt RRA om aan Abitare te betalen een bedrag van € 212.500,00, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 1 juni 2026, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt RRA om binnen twee weken na betekening van dit vonnis voor eigen rekening en risico de aan RRA verkochte en nog in de showroom van Abitare aanwezige keukens daaruit te demonteren en te transporteren,
veroordeelt RRA om aan Abitare een dwangsom te betalen van € 3.600,00 voor iedere dag of gedeelte daarvan dat zij niet aan de veroordeling onder 5.2. voldoet, tot een maximum van € 50.000,00 is bereikt,
veroordeelt RRA om aan Abitare een bedrag van € 40.474 te betalen, alsmede € 2.891,00 per week vanaf 21 oktober 2026 tot de dag dat RRA algeheel aan het gevorderde onder 5.2. heeft voldaan, ter zake (een voorschot op) schadevergoeding;
veroordeelt RRA om aan Abitare te betalen een bedrag van € 3.400,00 aan buitengerechtelijke kosten, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de dag van dagvaarding tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt RRA in de beslagkosten, tot op heden vastgesteld op € 1.584,68,
veroordeelt RRA in de proceskosten van € 8.556,65, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als RRA niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt RRA tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de beslagkosten (5.6.) en de proceskosten (5.7.) als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. D.T. Boks en in het openbaar uitgesproken op 27 oktober 2026. |
||
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS! |
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER! |
|
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS! |
771