Civiel recht. Kort geding. Straat- en contactverbod na einde affectieve relatie. Verboden toegewezen voor de…

Civiel recht

Zittingsplaats Maastricht

Zaaknummer: C/03/356537 / KG ZA 26-390

Vonnis in kort geding van 2 november 2026

in de zaak van

[de vrouw] ,

wonende te [woonplaats 1] , [gemeente] ,

eisende partij,

hierna te noemen: de vrouw,

advocaat: mr. K.R.E. Blanken te Utrecht,

tegen

[de man] ,

wonende te [woonplaats 2] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: de man,

advocaat: mr. J.W.J Schoonbrood te Heerlen.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met de producties 1 tot en met 5,

- de aanvullende ongenummerde producties van de vrouw genaamd ‘Vertaling productie 4’, ‘Vertaling Productie 5’ en ‘Vertaling [foto] ’,

- de conclusie van antwoord,

- de aanvullende ongenummerde producties van de vrouw genaamd ‘Slachtofferhulp’, ‘WhatsApp Image [bestand 1] .jpeg’, ‘WhatsApp Image [bestand 2] ’' en ‘Aanvullende bankafschriften’

- de mondelinge behandeling van 22 oktober 2026.

Daarna is vonnis bepaald.

Partijen hebben vier jaar lang een affectieve relatie gehad en hebben samen een minderjarige dochter genaamd [minderjarige] . De relatie is op 6 juli 2026 geëindigd.

De vrouw woont in een huurwoning samen met [minderjarige] en haar drie andere kinderen van respectievelijk 10, 16 en 21 jaar oud.

De vrouw oefent alleen de ouderlijke macht uit over [minderjarige] . Tussen partijen is momenteel geen onderling overeengekomen of door de rechter opgelegde regeling betreffende de omgang tussen de man en [minderjarige] van toepassing.

Na de beëindiging van de relatie schreef de man op 6 juli 2026 via WhatsApp aan de vrouw:

De man heeft tot en met 17 augustus 2026 via de omschrijvingen bij talloze bankoverschrijvingen van € 0,01 van hem aan de vrouw met de vrouw gecommuniceerd. Op
29 juli 2026 schreef hij:

De vrouw heeft op 25 september 2026 aangifte gedaan bij de politie van een voorval van 24 september 2026. In het proces-verbaal van de aangifte heeft de vrouw verklaard:

De vrouw vordert dat de voorzieningenrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

1. de man zal verbieden na betekening van dit vonnis in een straal van 100 meter

rondom de woning van de vrouw aan het adres [adres] te [woonplaats 1] zich te begeven en / of te bevinden voor een periode van minimaal een jaar, dan wel voor een zodanige periode als de voorzieningenrechter in goede justitie vermeent te behoren;

2. de man zal verbieden na betekening van dit vonnis voor een periode van een jaar persoonlijk, schriftelijk, telefonisch of anderszins contact op te nemen met de vrouw, dan wel voor een zodanige periode als de voorzieningenrechter in goede justitie vermeent te behoren;

3. de man zal veroordelen tot betaling van een dwangsom van € 500,00 voor elke dag of gedeelte van de dag dat hij niet voldoet aan de onder 1. en 2. vermelde verboden, tot een maximum van € 10.000,- is bereikt;

4. de vrouw zal machtigen om de naleving van de onder 1. en 2. vermelde verboden met behulp van de sterke arm van politie en justitie te bewerkstelligen;

5. de man zal veroordelen in de kosten van dit geding.

De man voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Het spoedeisend belang

In het licht van de door de vrouw gestelde gebeurtenissen tussen haar en de man sinds het einde van de relatie, heeft zij voldoende aannemelijk gemaakt dat haar vorderingen spoedeisend zijn.

Aangezien een straat- en contactverbod inbreuk maakt op het recht om vrijelijk te communiceren en zich vrijelijk te verplaatsen, stelt de voorzieningenrechter voorop dat toewijzing van dergelijke verboden pas aan de orde is, indien sprake is van in hoge mate aannemelijke feiten en omstandigheden die een dergelijke inbreuk kunnen rechtvaardigen. Er moet in ieder geval een reële dreiging bestaan van toekomstig onrechtmatig handelen van de man tegenover de vrouw. Bij de beantwoording van de vraag of de verboden gerechtvaardigd zijn, moeten alle omstandigheden van het geval alsmede de belangen van partijen in acht worden genomen.

De vrouw heeft gesteld dat de man haar sinds het verbreken van de relatie veelvuldig lastigvalt via WhatsAppberichten, omschrijvingen bij bankoverschrijvingen en anonieme oproepen. De man heeft haar daarnaast bedreigd via WhatsApp en hij heeft een foto van een wapen met hulzen aan haar gestuurd. Onlangs vond er nog een voorval bij haar voordeur plaats, waarbij de man haar camera heeft gestolen. Hiervan heeft zij op
25 september 2026 aangifte gedaan bij de politie. Zij is bang voor de man en zij wil graag rust voor haarzelf en [minderjarige] , aldus de vrouw.

De man heeft tijdens de zitting betwist dat hij de vrouw stelselmatig en voortdurend lastigvalt. Hij heeft ook betwist dat hij haar een foto van een vuurwapen heeft gestuurd. Hij ontkent niet de in 2.4. en 2.5. genoemde berichten gestuurd te hebben, maar dat was uit machteloosheid en boosheid. Hij had niet de intentie om de bedreiging uit te voeren. Ook erkent hij dat hij de camera heeft weggenomen bij de voordeur van de vrouw, maar hij betwist dat hij de vrouw of haar kinderen bedreigd zou hebben. Hij geeft aan dat hij de vrouw de laatste tijd met rust laat, maar hij acht het wel van belang om contact te hebben over hun dochter omdat hij graag omgang met [minderjarige] wil. Met betrekking tot het gevorderde gebiedsverbod heeft de man desgevraagd ter zitting verklaard dat er voor hem - behalve eventuele omgang met [minderjarige] - geen redenen zijn om zich rondom de woning van de vrouw te begeven.

De voorzieningenrechter begrijpt uit de stellingen van de man dat de relatiebreuk kennelijk hevige emoties bij hem teweeg heeft gebracht. Zijn handelen, zoals omschreven in 2.4. tot en met 2.6., heeft bij de vrouw geleid tot gevoelens van angst en bezorgdheid over haar veiligheid en de veiligheid van haar gezin. Inmiddels zijn een aantal maanden verstreken sinds de breuk. Uit de informatie die verstrekt is tijdens de mondelinge behandeling, blijkt dat vanuit de kinderen van de vrouw er geen signalen meer zijn dat de man contact zoekt. De man heeft recent niet meer de woning van de vrouw bezocht en de laatste anonieme oproep, die volgens de vrouw van de man was, hetgeen hij betwist, dateert van één week geleden. De communicatie via bankoverschrijvingen is gestopt. Hoewel het erop lijkt dat de gemoederen iets bedaard zijn, acht de voorzieningenrechter op dit moment de kans nog aanwezig dat de man de vrouw opnieuw zal lastig vallen, vooral als hij alcohol gedronken heeft. De vrouw heeft ter zitting gesteld dat de man zijn emoties dan niet onder controle heeft en explosief kan reageren, hetgeen als zodanig niet is weersproken door de man. De man heeft - behalve zijn wens tot omgang met zijn dochter [minderjarige] - geen redenen of belangen genoemd die in de weg staan aan toewijzing van de gevorderde verboden. Voornoemde feiten en omstandigheden rechtvaardigen naar het oordeel van de voorzieningenrechter een inbreuk op het recht van de man om zich vrijelijk te verplaatsen en vrijelijk te communiceren door middel van het gevorderde straat- en contactverbod. Het straat- en contactverbod zullen beiden worden toegewezen voor de duur van vier maanden. De gevorderde duur van één jaar acht de voorzieningenrechter niet proportioneel, nu partijen al in iets rustiger vaarwater terecht zijn gekomen.

Wat betreft het contactverbod merkt de voorzieningenrechter op dat dit verbod niet betekent dat de advocaat van de man geen overleg kan plegen met (de advocaat van) de vrouw omtrent omgang met [minderjarige] . Het contactverbod zal - voor zover het de omgang met [minderjarige] betreft - vervallen vóór het verstrijken van de termijn van vier maanden op het moment dat de kinderrechter een omgangsregeling tussen de man en [minderjarige] heeft vastgesteld die ingaat vóór het verstrijken van de periode van vier maanden of op het moment dat partijen via hun advocaten in onderling overleg tot een omgangsregeling zijn gekomen die ingaat vóór het verstrijken van de periode van vier maanden.

De voorzieningenrechter zal het straatverbod - in verband met een heldere afbakening van het gebied dat door de man niet mag worden betreden - niet definiëren aan de hand van de gevorderde straal van 100 meter rondom de woning van de vrouw, maar zal met gebruik van straatnamen het gebied afbakenen en de straten benoemen die door de man niet mogen worden betreden, zoals met partijen ter zitting is besproken en hierna in het dictum is bepaald. Ten slotte overweegt de voorzieningenrechter dat het straatverbod de (eventuele) omgang van de man met [minderjarige] niet in de weg hoeft te staan, aangezien die omgang buiten de woning van de vrouw plaats kan vinden.

De vrouw vordert een dwangsom voor iedere overtreding van het contact- en straatverbod. Daarnaast vordert zij een machtiging om met behulp van de sterke arm van politie en justitie beide verboden te kunnen laten uitvoeren, als de man zich er niet aan houdt.

Wat betreft het contactverbod acht de voorzieningenrechter een dwangsom een voldoende prikkel voor de man tot nakoming. Aan het contactverbod zal om die reden een dwangsom worden gekoppeld van € 250,- voor iedere dag of gedeelte dat de man zich niet houdt aan het contactverbod, met een maximum aan eventueel te verbeuren dwangsommen van € 5.000,-. De gevorderde machtiging is ter zake van het contactverbod praktisch gezien onuitvoerbaar en wordt daarom afgewezen.

De gevorderde machtiging wijst de voorzieningenrechter wel toe ten aanzien van het straatverbod en acht dat voldoende prikkel tot nakoming, zodat de gevorderde dwangsom bij het straatverbod wordt afgewezen.

Aangezien partijen ex-partners zijn, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

De voorzieningenrechter

verbiedt de man gedurende vier maanden na betekening van dit vonnis zich te begeven naar en/of zich te bevinden in het gebied rondom de woning van de vrouw aan het adres [adres] te [woonplaats 1] , welk gebied bestaat uit [locatie 1] te [woonplaats 1] in zijn geheel en het gedeelte van de [locatie 2] te [woonplaats 1] tussen de [locatie 3] en de [locatie 4] ;

verbiedt de man gedurende vier maanden na betekening van dit vonnis anders dan via zijn advocaat - persoonlijk, schriftelijk, telefonisch of anderszins contact op te nemen met de vrouw, met dien verstande dat het verbod eerder komt te vervallen - voor zover het de omgang met [minderjarige] betreft - op het moment dat de kinderrechter een omgangsregeling tussen de man en [minderjarige] heeft vastgesteld die ingaat vóór het verstrijken van de periode van vier maanden of op het moment dat partijen via hun advocaten in onderling overleg tot een omgangsregeling zijn gekomen die ingaat vóór het verstrijken van de periode van vier maanden;

machtigt de vrouw om de naleving van het verbod in 5.1. van dit vonnis met behulp van de sterke arm van politie en justitie te bewerkstelligen, indien de man in gebreke blijft aan het verbod onder 5.1 te voldoen;

veroordeelt de man om aan de vrouw een dwangsom te betalen van € 250,- voor iedere dag of gedeelte daarvan dat hij niet aan het verbod in 5.2. van dit vonnis voldoet, tot een maximum van € 5.000,- is bereikt;

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. Etman en in het openbaar uitgesproken op
2 november 2026.