KG. De relatie tussen partijen is geëindigd. Eiser is enig eigenaar van de woning waarin zij woonden. In…

Team handel en haven

Zaaknummer: C/10/726450 / KG ZA 26-969

Vonnis in kort geding van 5 november 2026

in de zaak van

[de man] ,

wonend in [woonplaats] ,

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: de man,

advocaat: mr. G.E.C. de Waard te Zwijndrecht,

tegen

[de vrouw] ,

wonend in [woonplaats] ,

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: de vrouw,

advocaat: mr. F.C. Frederiks te Zwijndrecht.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 14 oktober 2026, met producties 1 t/m 3;

- de conclusie van antwoord in conventie, tevens eis in reconventie, met producties 1 t/m 3;

- de conclusie van antwoord in reconventie, met producties 4 t/m 8;
- de mondelinge behandeling op 22 oktober 2026.

Uit de relatie zijn vier, thans nog minderjarige, kinderen geboren. De vrouw heeft het eenhoofdig gezag over de kinderen.

Partijen woonden met hun kinderen gezamenlijk in de woning gelegen aan [adres] in [plaats] (hierna: de woning). De man is eigenaar van de woning.

Bij brief van 5 december 2025 aan de vrouw heeft de man de samenlevingsovereenkomst opgezegd per 5 januari 2026. De man heeft de woning (volgens de vrouw) in december 2025 dan wel (volgens de man) op 1 februari 2026 verlaten en woont sindsdien bij zijn moeder. De vrouw is met de kinderen in de woning gebleven.

Op 30 april 2026 heeft de man aan de vrouw meegedeeld haar een periode te gunnen van zes maanden (vanaf het einde van de samenlevingsovereenkomst) om in de woning te blijven wonen, en dat hij verwacht dat de vrouw op 5 juli 2026 de woning verlaat.

De vrouw heeft zich ingeschreven bij een woningcorporatie voor een sociale huurwoning en een urgentieverklaring aangevraagd. Die aanvraag loopt nog.

Op 28 mei 2026 heeft de vrouw bij deze rechtbank een verzoekschrift tot vaststelling van een zorg- en contactregeling en kinderalimentatie ingediend. De man heeft in die procedure een zelfstandig verzoek ingediend om de man en de vrouw te belasten met het gezamenlijk gezag over de kinderen. De mondelinge behandeling in deze zaak is op 2 februari 2027.

Partijen hebben voor de twee oudste kinderen (14 en 16 jaar) geen vaste omgangsregeling. Ten aanzien van de twee jongste kinderen (4 en 8 jaar) is de huidige situatie dat zij van vrijdagavond tot zondag 17.00 uur verblijven bij de man in de woning van zijn moeder, en gedurende de rest van de week verblijven bij de vrouw in de woning.

in conventie

De man vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, de vrouw te bevelen om de woning van de man gelegen aan [adres] in [plaats] binnen twee weken na betekening van het te wijzen vonnis te verlaten onder medeneming van haar kleding en lijfgoederen en onder afgifte van de sleutels van de woning aan de man, zulks op straffe van een dwangsom van € 500,- per dag of dagdeel dat de vrouw daarmee in gebreke blijft, met veroordeling van de vrouw in de kosten van de procedure.

De vrouw concludeert tot niet-ontvankelijkverklaring van de man in zijn vordering dan wel tot afwijzing van zijn vordering, met compensatie van de proceskosten.

De vrouw vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, de man te gelasten te gedogen dat de vrouw met hun vier kinderen gebruik kunnen blijven maken van de woning aan [adres] in [plaats] , totdat de vrouw een eigen woning voor haar en de kinderen kan betrekken, een en ander op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 1.000,- per dag of dagdeel dat de man hiermee in gebreke blijft, met compensatie van de proceskosten.

De man concludeert tot afwijzing van de vordering van de vrouw, kosten rechtens.

Het gaat hier om in kort geding gevorderde voorlopige voorzieningen. Voor toewijzing is nodig dat partijen daarbij een spoedeisend belang hebben. De voorzieningenrechter vormt zich een voorlopig oordeel over de vorderingen aan de hand van de stukken en de mondelinge behandeling. Of de gevraagde voorzieningen worden verleend, hangt ook af van de afweging van de belangen van partijen.

Zowel in conventie als in reconventie gaat het om de vraag aan welke partij, nu de relatie tussen partijen is geëindigd, het gebruik van de woning (voorlopig) toekomt. Daarmee is het spoedeisend belang van de vorderingen voldoende gegeven.

De voorzieningenrechter stelt voorop dat de man enig eigenaar is van de woning en op grond daarvan het recht heeft om in zijn eigen woning te wonen. Dat hij nu bij zijn moeder woont, is niet ideaal, zodat duidelijk is dat hij belang heeft bij terugkeer naar de woning. Bovendien heeft de man laten zien dat hij oog heeft gehad voor de redelijke belangen van de vrouw door haar een termijn van een half jaar (van 5 januari tot 5 juli 2026) te geven om andere woonruimte te vinden. Die termijn, die kennelijk indirect is gebaseerd op artikel 10 lid 1 van de samenlevingsovereenkomst (zie 2.1.), is inmiddels ruimschoots verstreken. Ervan uitgaande dat de man, zoals hij stelt, per 1 februari 2026 definitief uit de woning is vertrokken, heeft de vrouw tot nu negen maanden het uitsluitend gebruik van de woning gehad.

Daartegenover staat het belang van de vrouw om met de kinderen in de woning te blijven totdat zij alternatieve woonruimte heeft gevonden. Zij heeft het eenhoofdig gezag over de kinderen, zodat het uitgangspunt is dat de kinderen bij haar verblijven. De vrouw heeft zich ingeschreven voor een sociale huurwoning en staat nu op de wachtlijst. Ze heeft een urgentieverklaring aangevraagd om sneller in aanmerking te komen voor een huurwoning, maar op die aanvraag is nog niet beslist. De voorzieningenrechter begrijpt van de vrouw dat de woningcorporatie een beslissing daarover aanhoudt totdat in dit kort geding vonnis is gewezen.

Omdat de gevraagde voorzieningen gevolgen hebben voor de situatie van de kinderen van partijen, dient de voorzieningenrechter bij zijn oordeel op de voet van artikel 3 lid 1 IVRK bijzonder gewicht toe te kennen aan de belangen van de kinderen. De man heeft weliswaar te kennen gegeven dat de kinderen bij hem kunnen blijven wonen in de woning en dat hij de zorg op zich kan nemen, maar de vrouw heeft daartegen aangevoerd dat de man niet in staat is om die zorg behoorlijk over te nemen. Gelet daarop en het feit dat de vrouw al die jaren de zorg heeft gehad over de kinderen, is voorshands niet aannemelijk dat een wijziging in die situatie in het belang is van de kinderen.

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter weegt het belang van de vrouw en de kinderen bij voortzetting van de bewoning onder de gegeven omstandigheden zwaarder dan het belang van de man bij de ontruiming van de woning door de vrouw. Dat betekent echter niet dat de vordering van de man wordt afgewezen. Het belang van de vrouw (en dat van de kinderen) is niet onbegrensd, de bewoning door de vrouw kan immers niet voor onbepaalde tijd voortduren. De man heeft, zoals hij terecht stelt, een stip aan de horizon nodig. Die stip zet de voorzieningenrechter op 1 februari 2027. Hoewel de man heeft verklaard dat hij na december 2026 niet meer bij zijn moeder kan verblijven, is aannemelijk dat het voor de man makkelijker is om tijdelijke woonruimte voor zichzelf te vinden dan dat het is voor de vrouw om woonruimte te vinden voor haar en vier kinderen. De voorzieningenrechter spreekt de hoop uit dat de aanvraag van de urgentieverklaring op basis van dit vonnis spoedig wordt toegewezen en dat de vrouw met die urgentieverklaring erin slaagt om vóór 1 februari 2027 een huurwoning toegewezen te krijgen. Indien dat kan worden bewerkstelligd, heeft dat als bijkomstig gevolg dat de bodemrechter bij het bepalen van de omgangs- en contactregeling – in die zaak is de zitting gepland op 2 februari 2027 – rekening kan houden met de nieuwe woonsituatie, waardoor de beslissing in die bodemprocedure een bestendiger karakter heeft.

Het voorgaande leidt ertoe dat de vrouw in conventie wordt veroordeeld om de woning uiterlijk op 31 januari 2027 te verlaten, of eerder indien en zodra zij vervangende woonruimte heeft gevonden. De door de man gevorderde dwangsom wordt afgewezen. De wet geeft aan de deurwaarder de bevoegdheid om een gedwongen (gehele of gedeeltelijke) ontruiming uit te voeren (artikel 556 lid 1 en artikel 557 in combinatie met artikel 444 Rv). Daarbij kan de deurwaarder de hulp van politie en justitie inroepen.

In reconventie wordt de man veroordeeld om, gedurende de periode tot 1 februari 2027 of totdat de vrouw vervangende woonruimte heeft gevonden, te gedogen dat de vrouw (met de kinderen) het uitsluitend gebruik heeft van de woning. De door de vrouw gevorderde dwangsom wordt afgewezen. Er is vooralsnog geen aanleiding om te denken dat de man zich niet aan de veroordeling zal houden.

Gelet op de relatie tussen partijen worden de proceskosten (zowel in conventie als in reconventie) tussen hen gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

De voorzieningenrechter:

in conventie

veroordeelt de vrouw om, indien en zodra zij vervangende woonruimte heeft gevonden maar in ieder geval uiterlijk op 31 januari 2027, de woning aan [adres] in [plaats] te verlaten onder medeneming van haar kleding en lijfgoederen en onder afgifte van de sleutels van de woning aan de man;

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

bepaalt dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst het meer of anders gevorderde af;

veroordeelt de man om, gedurende de periode tot 1 februari 2027 of totdat de vrouw vervangende woonruimte heeft gevonden, te gedogen dat de vrouw (met de kinderen) uitsluitend gebruik kan blijven maken van de woning aan [adres] in [plaats] ;

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

bepaalt dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst het meer of anders gevorderde af.