Verbintenissenrecht
Voorlopige voorziening exclusief gebruik huurwoning.
Rechtbank Limburg, 27 oktober 2026
ECLI:NL:RBLIM:2026:11482 · Rechtbank Limburg · 27 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-limburg/civiel-recht/verbintenissenrecht/kort-geding/ecli-nl-rblim-2026-11482
Zaakgegevens
Op 27 oktober 2026 heeft de Rechtbank Limburg in kort geding uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank LimburgRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Roermond
- Datum uitspraak
- 27 oktober 2026
- Datum publicatie
- 22 oktober 2026
- Zaaknummer
- 12348436 CV EXPL 26-4451
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Kort gedingKort gedingEen snelle procedure bij de voorzieningenrechter voor spoedeisende zaken, met een voorlopig oordeel.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBLIM:2026:11482
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Voorlopige voorziening exclusief gebruik huurwoning.
Uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Roermond
Zaaknummer: 12348436 \ CV EXPL 26-4451
Vonnis in kort geding van 27 oktober 2026
in de zaak van
[de vrouw] ,
wonende te [plaats] ,
eisende partij in conventie,
verwerende partij in reconventie,
hierna te noemen: [de vrouw] ,
gemachtigde: mr. J.M.P. Schobbers-Deinum,
tegen
[de man] ,
wonende te [plaats] ,
gedaagde partij in conventie,
eisende partij in recoventie,
hierna te noemen: [de man] ,
gemachtigde: mr. R.T.A. Slof.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding met dertien producties;
- de conclusie van antwoord tevens houdende een eis in reconventie met zeven producties;
- de akte van [de vrouw] met twee producties;
- de mondelinge behandeling van 13 oktober 2026;
- de pleitnota van [de vrouw] .
2 De feiten
Partijen wonen met elkaar samen in een huurwoning, gelegen te [adres] . Hiertoe hebben zij op 18 maart 2025 gezamenlijk als huurders een huurovereenkomst gesloten met Woonwenz als verhuurder. De huurovereenkomst is aangegaan voor onbepaalde tijd.
Partijen hebben een affectieve relatie gehad. Deze is in maart 2026 geëindigd.
De gemachtigde van [de vrouw] heeft [de man] op 1 mei 2026 aangeschreven met het verzoek om medewerking te verlenen aan overname van de huurovereenkomst door [de vrouw] . [de man] heeft daar niet mee ingestemd.
3 Het geschil
[de vrouw] vordert om [de man] te veroordelen uiterlijk binnen zeven dagen na betekening van het te wijzen vonnis, de woning gelegen aan [adres] te verlaten met de verplichting om alle sleutels van de woning aan [de vrouw] te overhandigen en de woning niet meer te betreden behoudens toestemming van [de vrouw] , met veroordeling van [de man] in de kosten van de procedure. [de vrouw] wil de mogelijkheid krijgen om het vonnis meteen uit te voeren, ook als er hoger beroep wordt ingesteld.
[de man] voert verweer. Dit verweer mondt uit in een tegenvordering waarbij [de man] vordert te bepalen dat [de man] bij uitsluiting van [de vrouw] voorlopig gerechtigd zal zijn tot het gebruik van het gehuurde en [de vrouw] te veroordelen om binnen twee weken na betekening van het vonnis het gehuurde te verlaten met achterlating van de daarin zich bevindende inboedel, met uitzondering van zaken die van [de vrouw] zijn, met de verplichting om alle sleutels van de woning aan [de man] te overhandigen en de woning zonder toestemming van [de man] niet meer te betreden, met veroordeling van [de vrouw] in de kosten van de procedure. [de man] wil de mogelijkheid krijgen om het vonnis meteen uit te voeren, ook als er hoger beroep wordt ingesteld.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4 De beoordeling
Spoedeisend belang
De spoedeisendheid van de vorderingen vloeit in deze zaak voort uit het feit dat de verhouding tussen partijen na het verbreken van de relatie dusdanig verstoord is geraakt, dat zij niet langer samen in de woning kunnen blijven wonen, terwijl zij beiden nog hoofdhuurders van de woning zijn en daar ingeschreven staan. Zij zijn het erover eens, dat van hen niet kan worden verlangd de uitkomst van een (mogelijk) nog te voeren bodemprocedure af te wachten. Er is op korte termijn duidelijkheid nodig over wie, in elk geval voorlopig, met uitsluiting van de ander in de woning kan blijven wonen. Een ordemaatregel met betrekking tot het voorlopig gebruik van de woning is op zijn plaats.
[de vrouw] en [de man] hebben over en weer verzocht om de ander te veroordelen tot ontruiming. Gezien de samenhang van de vordering in conventie en de vordering in reconventie zullen deze hierna gezamenlijk worden besproken en beoordeeld.
Wie mag het gehuurde blijven gebruiken?
Op grond van artikel 7:267 lid 7 Burgerlijk Wetboek (BW) kan iedere persoon bedoeld in lid 4 vorderen dat de rechter zal bepalen dat een of meer van deze personen de huur met ingang van een in het vonnis te bepalen tijdstip niet langer zullen voortzetten. De Hoge Raad heeft in zijn arrest van 24 december 2021 (ECLI:NL:HR:2021:1964) bepaald dat samenhuurders (contractuele medehuurders) overeenkomstig artikel 7:267 lid 7 BW kunnen vorderen dat één van hen de huurovereenkomst zelfstandig voortzet. In deze zaak is sprake van contractuele medehuurders.
De kantonrechter moet in dit kort geding beoordelen of de vorderingen in de bodemprocedure een zodanige kans van slagen hebben, dat vooruitlopend daarop toewijzing van de voorlopige voorziening gerechtvaardigd is. Als uitgangspunt geldt bovendien dat in deze procedure geen plaats is voor bewijslevering. De kantonrechter vormt zich een voorlopig oordeel over de vorderingen aan de hand van de stukken en de mondelinge behandeling. Bij de vraag welke partij voorlopig gerechtigd zal zijn tot gebruik van het gehuurde en het gehuurde moet ontruimen en verlaten, gaat het om een belangenafweging
waarbij alle omstandigheden van het geval moeten worden meegewogen. De rechter wijst de vordering slechts toe, als dit naar billijkheid, met inachtneming van de omstandigheden van het geval, geboden is.
De kantonrechter zal de over en weer ingestelde vorderingen met inachtneming van het voorgaande beoordelen. Die beoordeling leidt, de door [de vrouw] en [de man] aangevoerde belangen, afwegend, tot het oordeel dat de vordering van [de vrouw] zal worden toegewezen. De vorderingen van [de man] zullen worden afgewezen. Voor dit oordeel is het volgende redengevend.
Partijen nemen in deze procedure grotendeels min of meer vergelijkbare posities in:
-
zij kunnen als contactueel medehuurders op gelijke wijze gebruikmaken van de woning;
-
beiden hebben, voor zover nu vaststaat, een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, waarmee zij financieel in staat zijn de huur te betalen;
-
beiden werken in de nabijheid van de woning (loopafstand);
-
beiden hebben verder niet een specifieke band met de woonomgeving;
-
voor beiden geldt, zoals voor veel mensen geldt in de huidige tijd, dat het lastig om (betaalbare) vervangende woonruimte te vinden;
-
voor beiden geldt een gelijke inschrijftijd als woningzoekende;
-
er is geen sprake van dat één van partijen veel meer (geld) heeft geïnvesteerd in de woning.
Partijen hebben er beiden een groot belang bij om in de woning te kunnen blijven wonen. De kantonrechter is echter van oordeel, dat het belang van [de vrouw] bij exclusief gebruik van het gehuurde, net iets groter moet worden geacht dan het belang van [de man] en wel op grond van de volgende overwegingen.
[de man] beschikt ten eerste over een eigen auto. Aangenomen kan daarom worden dat [de man] zich eenvoudiger kan verplaatsen dan [de vrouw] , die, onweersproken, niet in het bezit is van een auto.
Hoewel partijen het niet helemaal eens zijn over het precieze aantal nachten per maand of per week, moet worden vastgesteld dat [de man] sinds het verbreken van de relatie in elk geval twee à drie nachten per week elders slaapt. Over de mogelijkheden van partijen om - tijdelijk - over andere huisvesting te beschikken, geldt dat op de mondelinge behandeling ter sprake is gekomen dat zowel de vader van [de man] als de oma van [de man] (moederszijde) alleenwonend zijn. Terwijl voor [de vrouw] is aangevoerd dat haar broer in verband met een gezin geen ruimte over heeft, en haar zus evenmin. Zij woont bovendien in Helmond en dat is zonder de auto te ver van het werk van [de vrouw] . Haar vriendinnen wonen veelal nog bij hun ouders en één goede vriendin heeft weliswaar een woning gekocht maar deze moet eerst nog helemaal verbouwd worden. Haar moeders situatie is onzeker, zodra zij een gelijkvloerse woning heeft gevonden, zal haar woning aan een kennis worden verkocht. [de man] heeft op zijn beurt aangevoerd dat hij ook niet naar zijn moeder kan, omdat het verleden heeft uitgewezen dat dit tot ruzies leidt. [de man] heeft echter zijn stelling dat zijn vader naar Polen wenst te vertrekken niet onderbouwd en heeft evenmin weersproken wat [de vrouw] verklaarde, dat de vader van [de man] al jaren deze wens uit, maar hiertoe geen daadwerkelijke actie onderneemt. De oma van [de man] woont een eindje uit de richting (achter Boxmeer), maar die afstand is niet onoverbrugbaar met een auto. Hoewel de kantonrechter begrijpt dat ook [de man] [plaats] liefst niet wil verlaten, betreft het hier voor hem geen directe onmogelijkheid en mogelijk slechts een tijdelijke situatie totdat zich weer in [plaats] een gelegenheid voordoet. Hoewel de kantonrechter begrijpt dat het een hele lastige situatie is, oordeelt zij dat de - tijdelijke - mogelijkheden voor [de man] nét iets groter moeten worden ingeschat dan voor [de vrouw] .
[de man] heeft een terrarium met daarin twee baardagamen en heeft ook een vogeltje. De baardagamen en het vogeltje kan [de man] meenemen naar zijn nieuwe (tijdelijke) onderkomen. Het hoeft niet zo te zijn dat hij deze dagelijks/wekelijks moet verplaatsen, wat inderdaad onhandig zou zijn en niet in het belang van de dieren. Het feit dat [de man] dieren heeft, weegt in zijn belang bij behoud van het gebruik van de woning mee. Maar de kantonrechter ziet in deze omstandigheid geen voldoende zwaarwegende grond om de balans naar [de man] te laten uitslaan.
Tot slot weegt de kantonrechter mee dat [de man] niet meer bijdraagt aan betaling van de huur, ondanks dat [de vrouw] hem daartoe wel heeft verzocht. Daarbij acht de kantonrechter niet van belang van wiens rekening de huurpenningen betaald worden. Wel wie de lasten in hun onderlinge verhouding draagt.
Conclusie
De kantonrechter acht het billijk om een maatregel te treffen. De vordering van [de vrouw] wordt toegewezen en de vordering van [de man] wordt afgewezen. Dit betekent dat [de vrouw] bij uitsluiting voorlopig gerechtigd zal zijn tot het gebruik van de woning.
Gelet op de relatie tussen partijen zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
5 De beslissing
De kantonrechter
In conventie
veroordeelt [de man] om uiterlijk binnen zeven dagen na betekening van dit vonnis, de woning gelegen aan [adres] te verlaten met de verplichting om alle sleutels van de woning aan [de vrouw] te overhandigen en deze woning niet meer te betreden behoudens toestemming van [de vrouw] ,
In reconventie
compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,
verklaart dit vonnis ten aanzien van de veroordeling onder 5.1. uitvoerbaar bij voorraad.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. Boekhorst en in het openbaar uitgesproken op |
||