Vier mannen en twee vrouwen, in de leeftijd van 19 tot en met 30 jaar, zijn dinsdag door de rechtbank Limburg…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft betoogd dat bewezen kan worden dat verdachte zich samen met anderen schuldig heeft gemaakt aan afpersing en diefstal met geweld.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft betoogd dat het tenlastegelegde bewezen kan worden verklaard.

Het oordeel van de rechtbank

Evenals de officier van justitie en de raadsman acht de rechtbank het tenlastegelegde bewezen op grond van:

De bewezenverklaring

De rechtbank acht bewezen dat de verdachte

op 04 juli 2015 in de gemeente Vaals tezamen en in vereniging met anderen, gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning aan de Maastrichterlaan 114E,

a.

met het oogmerk om zich en anderen wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 3] heeft gedwongen tot de afgifte van

en

b.

met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen

welk geweld en welke bedreiging met geweld hebben bestaan uit

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd aan de verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Hij heeft voorts verzocht de straf te matigen nu er geen sprake was van een vooropgezet plan om geweld te gebruiken.

Het oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.

Verdachte heeft samen met vijf medeverdachten om 4 uur ’s nachts drie mensen in een woning overvallen. Zij gingen naar de woning om een financieel geschil “op te lossen”. De nietsvermoedende slachtoffers, die overigens niets met het geschil te maken hadden en toevallig in de woning verbleven, werden op een uitermate agressieve en intimiderende wijze benaderd. Na het openen van de deur, werd er door verdachte direct geweld gebruikt. Vervolgens zijn de verdachten met z’n allen naar binnengestormd, waarna de deur van de woning door een van de medeverdachten werd afgesloten. Hierdoor werd het ontvluchten van de woning onmogelijk gemaakt. In de woning werden de slachtoffers geslagen, geduwd en getrapt of werden zij bedreigd. De slachtoffers werden hierdoor gedwongen persoonlijke bezittingen af te geven en er werden bovendien goederen uit de woning weggenomen.

Door het handelen van verdachte en zijn medeverdachten zijn de onschuldige slachtoffers in een zeer bedreigende situatie terechtgekomen.

Volgens de oriëntatiepunten van het LOVS wordt voor een overval in een woning doorgaans bij een zogenoemde first-offender een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van drie jaren opgelegd. Bij de bepaling van de op te leggen straf kan volgens diezelfde oriëntatiepunten rekening worden gehouden met bepaalde strafverhogende dan wel strafverlagende factoren. Gelet op deze factoren is de rechtbank van oordeel dat het oriëntatiepunt in de onderhavige zaak gematigd moet worden. Zonder de ernst van de feiten te bagatelliseren, zal de rechtbank in strafverminderende zin rekening houden met de omstandigheid dat verdachte en zijn medeverdachten op niet professionele wijze te werk zijn gegaan. Verder waren zij niet vermomd door middel van een masker of bivakmuts, waardoor zij voor de slachtoffers herkenbaar waren. Ook werd er geen wapen gebruikt. De rechtbank zal daarom een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden als uitgangspunt nemen.

Door de raadsman is nog betoogd dat ook het feit dat er geen vooropgezet plan was om geweld te gebruiken ook in strafverminderende zin in de strafmaat verdisconteerd dient te worden. De rechtbank is van oordeel dat dit, als dit al zo zou zijn, niet strafverlagend werkt. Voor de slachtoffers die werden geconfronteerd met het geweld, maakt het namelijk geen verschil of dit van tevoren wel of niet gepland was.

Op het geven van een enkele klap door een medeverdachte na, was verdachte degene die alle geweld heeft gebruikt. Twee van de drie slachtoffers heeft hij meermalen fysiek aangevallen en letterlijk door de woning geslagen. Door dit geweld konden de anderen spullen uit de woning stelen en voelden de slachtoffers zich dermate geïntimideerd dat zij onder meer hun sieraden afgaven. Verdachte heeft dan ook een groot aandeel gehad in de bewezenverklaarde feiten.

Uit het strafblad van verdachte blijkt dat hij eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen. Verdachte werd in 2013 nog veroordeeld wegens geweldsdelicten. Er is dan ook sprake van recidive.

Gelet op de ernst van de feiten, de rol die verdachte hierin heeft gespeeld, de oriëntatiepunten die gelden voor woningovervallen en het feit dat er sprake is van recidive, kan de rechtbank de eis van de officier van justitie niet volgen. Ook desgevraagd heeft de officier van justitie de strafeis niet kunnen verduidelijken. De rechtbank zal dan ook een hogere straf opleggen dan geëist. Verdachte dient zich te realiseren dat zijn gedrag absoluut niet getolereerd kan worden.

De rechtbank ziet, anders dan de officier van justitie, geen reden om een voorwaardelijk strafdeel op te leggen.

Alles overwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 27 maanden passend.