Bestuursrecht overig
Voorlopige voorziening over de beslissingen van de gemeenteraden om verzoekster te schorsen als lid raad van…
Rechtbank Midden-Nederland, 19 mei 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:6992 · Rechtbank Midden-Nederland · 19 mei 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/mondelinge-uitspraak/ecli-nl-rbmne-2026-6992
Zaakgegevens
Op 19 mei 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 19 mei 2026
- Datum publicatie
- 12 oktober 2026
- Zaaknummer
- UTR 26/2485
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Mondelinge uitspraakMondelinge uitspraakDe rechter doet direct aan het eind van de zitting uitspraak; die wordt vastgelegd in een proces-verbaal.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:6992
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Voorlopige voorziening over de beslissingen van de gemeenteraden om verzoekster te schorsen als lid raad van toezicht van een stichting voor scholen voor het voortgezet onderwijs. De voorzieningenrechter is niet bevoegd. De gemeenteraden hebben de beslissingen tot schorsing van verzoekster gebaseerd op de daartoe in de statuten van de stichting opgenomen grondslag. Dat is een privaatrechtelijke grondslag. In de Wvo of de Grondwet is geen publiekrechtelijke grondslag te vinden.
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 26/2485
proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter van
[verzoekster] , uit [plaats] , verzoekster
en
de gemeenteraad van Utrecht
(gemachtigde: mr. S. van Beest),
de gemeenteraad van Utrechtse Heuvelrug
(gemachtigde: mr. C. Wartanyan),
de gemeenteraad van Nieuwegein
(gemachtigde: S. Geertsema),
de gemeenteraad van Zeist
(gemachtigde: mr. M. Jue),
hierna samen genoemd: de gemeenteraden.
Inleiding
Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over de beslissingen van de gemeenteraden om verzoekster te schorsen als lid raad van toezicht van een stichting voor scholen voor het voortgezet onderwijs. De schorsing betreft de periode van 3 maart 2026 tot en met 2 juni 2026.
Verzoekster heeft bezwaar gemaakt tegen de beslissingen van de gemeenteraden en zij verzoekt de voorzieningenrechter een voorlopige voorziening te treffen die ertoe strekt dat zij haar werkzaamheden weer kan uitoefenen.
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 19 mei 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoekster en de gemachtigden van de gemeenteraden. Daarnaast waren ook de volgende personen aanwezig namens de gemeente Utrecht: mr. N. van Polanen, [A] en [B] . Namens gemeente Zeist was ook [C] aanwezig en namens gemeente Nieuwegein [D] .
Beoordeling door de voorzieningenrechter
1. De voorzieningenrechter verklaart zich onbevoegd om van het verzoek kennis te nemen. Dat betekent dat de voorzieningenrechter de zaak niet inhoudelijk kan behandelen. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
2. De voorzieningenrechter is een bestuursrechter en moet in de eerste plaats onderzoeken of zij bevoegd is van het verzoek om een voorlopige voorziening kennis te nemen.
3. Op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan, indien tegen een besluit bij de bestuursrechter beroep is ingesteld dan wel, voorafgaand aan een mogelijk beroep bij de bestuursrechter, bezwaar is gemaakt of administratief beroep is ingesteld, de voorzieningenrechter van de bestuursrechter die bevoegd is of kan worden in de hoofdzaak, op verzoek een voorlopige voorziening treffen indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
4. De bestuursrechter is in een eventuele hoofdzaak alleen bevoegd om een geschil te beoordelen indien dit betrekking heeft op een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb. Dat betekent dat het moet gaan om een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling. Een rechtshandeling is publiekrechtelijk als zij is gebaseerd op een publiekrechtelijke grondslag.
5. In dit geval hebben de gemeenteraden de beslissingen tot schorsing van verzoekster gebaseerd op de daartoe in de statuten van de stichting opgenomen grondslag. Dat is een privaatrechtelijke grondslag. De vraag die hier voor ligt is dan ook of er (ook) sprake is van een publiekrechtelijke grondslag voor deze beslissingen.
6. De voorzieningenrechter stelt vast dat het gaat om een stichting met een raad van toezicht in de zin van artikel 3.14 van de Wet op het voortgezet onderwijs 2020 (Wvo 2020). In artikel 3.13, vierde lid, van de Wvo 2020 is bepaald dat de gemeenteraad de leden van de raad van toezicht benoemt. In de Wvo 2020 is geen bepaling opgenomen waarin is bepaald dat de gemeenteraad een lid van de raad van toezicht mag schorsen. Uit de wetsgeschiedenis blijkt dat het benoemen van een lid van de raad van toezicht vooral in de wet is opgenomen om te borgen dat de gemeenteraad invloed heeft op samenstelling raad van toezicht, zodat de gemeenteraad invloed heeft op de deskundigheid en de kennis van de samenstelling van de raad van toezicht. Uit wetsgeschiedenis blijkt niet dat ook is beoogd dat de bevoegdheid van de gemeenteraad mede strekt tot schorsing van een lid van de raad van toezicht. De publiekrechtelijke grondslag is dan ook niet te vinden in artikel 3.14, vierde lid, van de Wvo 2020.
7. Uit artikel 3.14, eerste lid, onder b, van de Wvo 2020 volgt dat de statuten van de stichting een regeling moet bevatten over de wijze van benoeming, schorsing en ontslag van de leden van de raad van toezicht. Uit dit artikel volgt niet dat daarbij een rol voor de gemeenteraad is vereist. In het tweede lid van hetzelfde artikel staat wel dat de statuten een overheersende invloed van de overheid in de raad van toezicht moet verzekeren. Daarmee is niet gezegd dat die invloed ziet op de schorsing van een lid van een raad van toezicht. Daarom is in artikel 3.14 van de Wvo 2020 ook geen publiekrechtelijke grondslag te vinden.
8. Verzoekster heeft ook nog gewezen op artikel 23 van de Grondwet. Weliswaar volgt daaruit dat onderwijs een aanhoudende zorg van de regering is en dat in elke gemeente voldoende openbaar algemeen lager onderwijs wordt gegeven in voldoende openbare scholen, maar dat betekent niet dat in die bepaling een publiekrechtelijke grondslag kan worden gevonden voor de beslissing tot schorsen van een lid raad van toezicht in scholen-systematiek zoals georganiseerd in Wvo 2020.
9. Verzoekster heeft verder naar voren gebracht dat wanneer een gemeenteraad bevoegd is om een lid van de raad van toezicht te benoemen, dat dat impliceert dat de gemeenteraad ook bevoegd is om te schorsen (en te ontslaan). De voorzieningenrechter heeft voor dit standpunt geen aanknopingspunten gevonden. Daarbij wijst de voorzieningenrechter bijvoorbeeld op de artikelen in boek 2 van het Burgerlijk Wetboek aangaande vennootschappen, waarin eerst expliciet de bevoegdheid tot het benoemen van bestuurders is geregeld en vervolgens in een afzonderlijk artikel is bepaald dat diegene ook bevoegd is tot het schorsen en ontslaan van bestuurders. Dat er in het bestuursrecht specifieke gevallen bekend zijn waarbij een bevoegdheid tot intrekking van een vergunning wordt geïmpliceerd, maakt niet dat die situaties vergelijkbaar zijn met de voorliggende situatie. Daar heeft de voorzieningenrechter ook geen aanknopingspunten voor.
10. De voorzieningenrechter merkt verder nog op dat zij verzoekster kan volgen in het standpunt dat in dit geval sprake is van een publiek doel en publieke belangen, namelijk het kwaliteit van het onderwijs en het toezicht daarop. Daarvoor is een goed functionerende raad van toezicht nodig. Maar de enkele omstandigheid dat het gaat om een publiek doel betekent niet dat er dan ook sprake is van een publiekrechtelijke grondslag. Publieke doelen kunnen door de overheid (in dit geval de gemeenteraad) ook worden behaald of nagestreefd via het privaatrecht of door feitelijk handelen.
11. Gelet op het voorgaande is er geen publiekrechtelijke regeling die een publiekrechtelijke grondslag vormt voor de beslissingen om verzoekster te schorsen als lid van de raad van toezicht. Dit betekent dan ook dat de beslissingen van de gemeenteraden geen besluiten zijn in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb. Daarom is de voorzieningenrechter niet bevoegd om van deze zaak kennis te nemen. De voorzieningenrechter zal de griffier opdracht geven het door verzoekster betaalde griffierecht van € 200,00 terug te storten.
Beslissing
De voorzieningenrechter verklaart zich onbevoegd.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P.J. Blok, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van
mr. K.E. Pruntel, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 19 mei 2026.
|
griffier |
voorzieningenrechter |
Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op: