VoVo hangende bezwaar. Last onder dwangsom vanwege acceptatie van niet vergunde afvalstroom MONG. Geschil…

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

uitspraak van de voorzieningenrechter van 15 december 2020 in de zaak tussen

[verzoekster], gevestigd in [woonplaats], verzoekster(gemachtigde: mr. J.C. Ozinga),

Procesverloop
Eiseres, gevestigd aan de [adres] in [woonplaats], is een familiebedrijf

dat zich sinds 1912 bezighoudt met de handel en verwerking van zeevis voor de voedingsmiddelenindustrie. In de loop van de tijd heeft het bedrijf ook andere activiteiten ontwikkeld, waarbij de nadruk ligt op het produceren van groen gas. Voor de productie van dit biogas worden visafval en andere vergistbare afvalstoffen ingezet.

Overwegingen

1. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en is niet bindend

in de bodemprocedure.

2. De voorzieningenrechter is van oordeel dat [verzoekster] een spoedeisend belang heeft bij het

treffen van de gevraagde voorziening. Dit belang bestaat er in dat zij deze afvalstroom, die van belang is voor haar bedrijfsvoering en vergistingsproces, in afwachting van de behandeling van het bezwaar rechtmatig kan accepteren, wat op dit moment niet het geval is.

3. De voornaamste vraag die partijen verdeeld houdt is, onder welke Euralcode de van

Biopetrol afkomstige afvalstof MONG valt. Verzoekster betoogt dat Euralcode 07.01.99 van toepassing is. Ter ondersteuning van haar standpunt verwijst zij naar de notitie van Tankink van 27 november 2020, het advies van Hagens van 17 november 2020 en de reactie van de helpdesk afvalbeheer van Rijkswaterstaat. Het college stelt zich op het standpunt dat sprake is van Euralcode 07.01.08*. Voor dit standpunt baseert het college zich op de vergunningaanvraag van Biopetrol, nader onderzoek door het Nederland Forensisch Instituut (NFI) en de visie van Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT). De voorzieningenrechter overweegt dat de beoordeling van de vraag welke Euralcode van toepassing is, nader onderzoek vergt, waarvoor deze procedure zich niet leent. De vraag of vooruitlopend op die beoordeling een voorlopige voorziening moet worden getroffen, zal dan ook worden beantwoord aan de hand van uitsluitend een belangenafweging in het kader van de spoedeisendheid.

4. Verzoekster wijst erop dat zij aanzienlijk belang heeft bij een ongehinderde voortgang

van de ontvangst van de afvalstof MONG. Het is goed vergistbaar materiaal en maakt ongeveer 15% uit van het vergistingsaanbod bij [verzoekster]. Het stopzetten van deze stroom levert een stagnatie van de productie van biogas en dus ook minder rendement op. Ook voert zij aan dat Biopetrol eveneens in de problemen komt door het abrupt stopzetten van haar afvalstroom naar [verzoekster]. En in het geval dat Biopetrol een andere afzet vindt, is [verzoekster] deze afvalstroom wellicht voorgoed kwijt. Die schade is niet te herstellen nu hier sprake is van een schaars goed. Tot slot valt de aangetroffen concentratie gedetecteerde Zeer Zorgwekkende Stoffen (ZSS) volgens verzoekster ruim onder de drempelwaarde van 0,1 gewichtsprocent die het RIVM heeft gesteld en is geen sprake van een gevaarlijke afvalstof.

5. Het college wijst erop dat bij de analyse van de door Biopetrol geleverde MONG de

ZZS fenanthreen, fluoreen en acenafteen zijn aangetroffen. In het digestaat, dat ontstaat door verwerking door [verzoekster] van de MONG, is de ZZS fenanthreen aangetroffen. ZZS zijn stoffen die gevaarlijk zijn voor mens en milieu omdat ze bijvoorbeeld kankerverwekkend zijn, de voortplanting belemmeren of zich in de voedselketen ophopen. Het voortzetten van de acceptatie van de afvalstof MONG, afkomstig van Biopetrol, leidt volgens het college tot verhoogde risico’s voor natuur en milieu en tot gevaren voor de volksgezondheid.

6. De voorzieningenrechter overweegt dat niet uitgesloten kan worden dat de

aanwezigheid van ZZS óók in een lagere hoeveelheid dan de drempelwaarde uit het RIVM-Briefrapport, schadelijk kan zijn voor de volksgezondheid, natuur en milieu. Het college heeft er in dit verband terecht op gewezen dat zij dat niet heeft kunnen beoordelen. Om die reden moet het belang van handhaving en het voorkomen van gezondheids- en milieuschade zwaarder wegen dan het bedrijfseconomisch belang van [verzoekster]. Daarbij heeft de voorzieningenrechter ook laten meewegen dat het niet kunnen accepteren van de afvalstof MONG het productieproces van [verzoekster] weliswaar belemmert maar niet onmogelijk maakt. In combinatie met de duur – er wordt naar gestreefd de beslissing op bezwaar binnen 6 tot 8 weken te nemen - is dit niet onacceptabel.

7. De voorzieningenrechter zal het verzoek om een voorlopige voorziening afwijzen. Er is

geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.

Beslissing