Verschoningsverzoek gegrond. Rechter staat niet vrij de zaak te behandelen omdat zijn zoon werkzaam is als…

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

VERSCHONINGSKAMER

Zaaknummer/rekestnummer: 530794 / HA RK 21-300

Beslissing van de meervoudige kamer voor de behandeling van verschoningszaken van 23 november 2021

op het verzoek in de zin van artikel 40 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (verder: Rv) van:

Mr. D.J. van Maanen,

rechter,

verder te noemen: verzoeker.

De verschoningskamer heeft op 19 november 2021 het verzoek tot verschoning van verzoeker ontvangen in de zaak met zaaknummer C/16/52147 HA/ZA 21-329. Deze zaak betreft een handelszaak met [bedrijf 1] B.V. als eisende partij en [bedrijf 2] B.V. als gedaagde partij (hierna: de hoofdzaak).

Er heeft geen mondelinge behandeling van het verzoek tot verschoning plaatsgevonden. De uitspraak is bepaald voor vandaag.

Verzoeker heeft het volgende ten grondslag gelegd aan zijn verschoningsverzoek. Verzoeker acht zich niet vrij de hoofdzaak verder te behandelen. Eén van de partijen wordt bijgestaan door een advocaat die verbonden is aan het advocatenkantoor waaraan ook de zoon van verzoeker als advocaat verbonden is. De zoon en de advocaat in de hoofdzaak zijn sectiegenoten. Deze situatie is ter vermijding van elke schijn van belangenvermenging onwenselijk.

Artikel 40 Rv bepaalt dat elk van de rechters die een zaak behandelen, kan verzoeken zich te mogen verschonen op grond van feiten of omstandigheden als bedoeld in artikel 36 Rv. Artikel 36 Rv bepaalt dat elk van de rechters die een zaak behandelen op verzoek van een partij kan worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.

Verschoning is een middel ter verzekering van de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechter. Voorop dient te staan dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die zwaarwegende aanwijzingen opleveren voor het oordeel dat een rechter jegens een partij een vooringenomenheid koestert, althans dat de vrees dat daarvan sprake is objectief gerechtvaardigd is.

Van de schijn van partijdigheid kan, geheel los van de persoonlijke instelling van de betrokken rechter, ook sprake zijn indien bepaalde feiten of omstandigheden grond geven te vrezen dat het een rechter in dat specifieke geval aan onpartijdigheid ontbreekt. In dat geval dient de rechter zich van een beslissing van de hoofdzaak te onthouden. Rechtzoekenden moeten immers vertrouwen kunnen stellen in het rechterlijk apparaat. Daarom valt onder omstandigheden ook rekening te houden met de uiterlijke schijn van partijdigheid of vooringenomenheid.

Uit het verzoek van verzoeker blijkt dat er sprake is van zodanige omstandigheden dat hij zich niet meer voldoende vrij voelt om in de hoofdzaak op te treden dan wel te beslissen. De verschoningskamer ziet hierin, in aanmerking genomen de motivering van het verzoek, een genoegzame grond voor verschoning. Verzoeker heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat de schijn kan bestaan dat het hem aan onpartijdigheid zal ontbreken. Het verzoek zal daarom gegrond worden verklaard.

De verschoningskamer:

verklaart het verzoek tot verschoning gegrond;

draagt de griffier van de verschoningskamer op deze beslissing toe te zenden aan verzoeker, betrokken partijen in de hoofdprocedure, alsmede de president van deze rechtbank.