Verdachte heeft zich voorgedaan als collectant voor het Rode Kruis en heeft bij verschillende mensen geld…

Het standpunt van het Openbaar Ministerie

De officier van justitie acht het onder primair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen en baseert zich daarbij op de zich in het dossier bevindende bewijsmiddelen en de verklaring van verdachte ter terechtzitting.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft vrijspraak bepleit voor het primair ten laste gelegde. Daartoe heeft de verdediging betoogd dat geen oogmerk tot wederrechtelijke bevoordeling kan worden vastgesteld. Ook kan niet worden vastgesteld dat verdachte iemand door gebruik te maken van een van de in de tenlastelegging omschreven oplichtingsmiddelen heeft bewogen tot afgifte van geld, aldus de verdediging.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank acht het onder primair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen. De feiten en omstandigheden die zij daartoe redengevend acht zijn de volgende.

De politie heeft in een proces-verbaal van bevindingen opgeschreven dat zij op 22 februari 2013 de opdracht kregen naar Maarssen te gaan, waar een man zonder toestemming voor het Rode Kruis aan het collecteren was. In een lijnbus wordt een persoon aangetroffen die voldoet aan het opgegeven signalement. In een boodschappentas die deze persoon bij zich draagt treft de politie een van een sticker van het Rode Kruis voorziene collectebus aan, met een inhoud van acht euro. Deze persoon blijkt te zijn genaamd [verdachte]. De politie heeft ook opgeschreven dat uit telefonische navraag bij het Rode Kruis is gebleken dat verdachte geen collectant voor het Rode Kruis is en zonder toestemming in bezit is van een collectebus.

Verdachte heeft op 22 februari 2013 bij de politie verklaard dat hij die dag in Maarssen heeft gecollecteerd.

Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat jongens tegen hem hadden gezegd dat als hij de collectebus ging ophalen, hij de helft van de opbrengst zou krijgen. Ook heeft verdachte aangegeven dat een ander het door hem opgehaalde geld zou overboeken aan het Rode Kruis. Verder heeft verdachte verklaard dat hij geen toestemming van het Rode Kruis had om te collecteren, dat hij daar ook geen vergunning voor had en dat hij de mensen bij wie hij collecteerde heeft gevraagd of zij wat over hadden voor het Rode Kruis.

Bewijsoverweging

De rechtbank is van oordeel dat, op grond van de hiervoor vermelde bewijsmiddelen, kan worden vastgesteld dat verdachte het oogmerk van wederrechtelijke bevoordeling had en dat hij door de gebruikmaking van een collectebus van het Rode Kruis personen heeft bewogen tot afgifte van geld. Voor deze conclusie is het volgende redengevend. 

Het oogmerk van wederechtelijke bevoordeling leidt de rechtbank af uit het feit dat verdachte zich zonder vergunning en toestemming van het Rode Kruis heeft gepresenteerd als een collectant voor hen en dat er geen aanknopingspunten in het dossier aanwezig zijn die er op wijzen dat verdachte voornemens was het gecollecteerde geld aan het Rode Kruis over te maken. Immers, verdachte zou blijkens zijn verklaring het door hem opgehaalde geld niet, zoals te doen gebruikelijk bij een collecte, in de collectebus afgeven bij het afgiftepunt, maar door een ander laten overboeken. Dat gegeven, bezien in samenhang met verdachtes verklaring dat hij door iemand was gevraagd om te gaan collecteren, is voor de rechtbank reden om aan te nemen dat verdachte (een deel van) het gecollecteerde geld zelf zou houden, of in elk geval niet (in zijn geheel) aan het Rode Kruis zou geven. Door met dit doel te gaan collecteren en daarbij te vragen aan het publiek of zij iets over hadden voor het Rode Kruis, heeft verdachte de personen die een donatie in de collectebus hebben gedaan bewogen tot afgifte van dat geld. Deze personen hebben dat geld immers gegeven met het oogmerk om een charitatieve instelling te steunen en niet om verdachte of een ander in zijn levensonderhoud te voorzien dan wel hen anderszins te bevoordelen. 

De eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor het door de officier van justitie bewezen geachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van een week met aftrek van het voorarrest.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft de rechtbank verzocht rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Verdachte is zwakbegaafd, heeft een laag IQ, is eenzaam, leeft geïsoleerd en zijn delictgedrag komt voort uit zijn psychische problemen, aldus de verdediging. Verdachte heeft bij zijn aanhouding afstand gedaan van een onder hem aangetroffen geldbedrag van € 49,01 en heeft dat reeds als een zware straf ervaren. De verdediging heeft gepleit verdachte te veroordelen tot een gevangenisstraf gelijk aan de tijd die hij in voorarrest heeft doorgebracht of hem een voorwaardelijke werkstraf of gevangenisstraf op te leggen.

Het oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de straf die aan verdachte moet worden opgelegd heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het strafbare feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan, en ook met de persoon van verdachte zoals uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. Daarnaast heeft de rechtbank acht geslagen op het uittreksel justitiële documentatie met betrekking tot verdachte d.d. 30 mei 2013, waaruit blijkt dat verdachte eerder is veroordeeld, ook voor soortgelijke zaken, evenals op het reclasseringsadvies van 12 april 2013 van mevrouw Natrop.

Verdachte heeft zich voorgedaan als collectant voor het Rode Kruis en heeft bij verschillende mensen geld opgehaald, met de kennelijke bedoeling de opbrengst voor zichzelf te houden. Als iemand ten behoeve van een goed doel geld aan een collectant geeft, moet diegene erop kunnen vertrouwen dat zijn donatie ook daadwerkelijk bij dat goede doel terecht komt. Dit vertrouwen heeft verdachte beschaamd.

Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf die gelijk is aan de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht passend en geboden. De rechtbank is van oordeel dat met deze straf, die enkele dagen korter is dan door de officier van justitie is gevorderd, kan worden volstaan. De rechtbank heeft daarbij ook rekening gehouden met artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht in verband met de veroordeling door de politierechter in deze rechtbank van 16 april 2013.