Verdachte heeft een bedrag van NLG 91.710,-, dat een criminele herkomst had, omgewisseld in euro’s bij De…

Het standpunt van het Openbaar Ministerie

De officier van justitie heeft gevorderd het ten laste gelegde bewezen te verklaren, met uitzondering van het gewoonte maken van witwassen. De officier van justitie stelt zich daarbij op het standpunt dat verdachte wist dat het geen eerlijk geld was.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft betoogd dat uit het dossier niet zonder meer kan worden afgeleid dat verdachte wist dat het geld dat zij inwisselde van een misdrijf afkomstig was. Daarnaast heeft de raadsman aangevoerd dat gewoontewitwassen niet kan worden bewezen verklaard, aangezien sprake is van één handeling van verdachte, te weten het omwisselen van de guldens.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan op grond van het navolgende.

Uit gegevens van De Nederlandsche Bank te Amsterdam blijkt dat verdachte op 5 maart 2012 een aanvraag voor omwisselen van guldenbankbiljetten heeft gedaan voor [A]. Het betrof een geldbedrag van NLG 91.710,00 met een tegenwaarde van € 41.616,18. Het geldbedrag van € 41.616,18 zou gecrediteerd worden op een rekening ten name van [A]. Op 23 april 2012 is een bedrag van € 41.616,18 bijgeschreven op de rekening van [A].

Verdachte heeft op 19 februari 2013 verklaard dat zij op verzoek van [B] (hierna te noemen: [B]) geld heeft omgewisseld. [B] wilde dat zelf niet doen, omdat er dan problemen met de belastingdienst zouden komen. Verdachte had wel vraagtekens bij het geldbedrag, maar [B] had steeds een antwoord. Verdachte dacht dat het misschien zwart geld was uit het bedrijf van [B]. [B] had bedacht dat opa [A] dat geld zogenaamd vergeten zou zijn en dat verdachte het dan om kon wisselen voor hem. Verdachte had vanaf maart 2012 vaak de bankpas van haar opa in gebruik. Verdachte heeft verder verklaard dat het geldbedrag is gestort op de rekening van haar opa en dat zij dat geld heeft gepind bij de bank en ook spullen heeft gekocht. Dat was onder andere het geval in de maanden april, mei en juni van 2012. Ook heeft verdachte verklaard dat zij geldbedragen contant heeft opgenomen en aan [B] heeft gegeven.

Bewijsoverweging

Het omwisselen van de Nederlandse guldens in euro’s heeft door verdachte op één moment plaatsgevonden. Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat van gewoontewitwassen dan ook geen sprake is. Verdachte zal van dat deel van de tenlastelegging worden vrijgesproken.

De verdediging heeft ook aangevoerd dat eraan getwijfeld kan worden in hoeverre verdachte wist dat het om crimineel geld ging. De rechtbank oordeelt als volgt.

Verdachte heeft zelf verklaard dat zij dacht dat het geld misschien zwart geld was uit het bedrijf van [B]. Verdachte heeft dus toen zelf reeds vraagtekens gezet bij de herkomst van het geld dat zij heeft omgewisseld. Op grond hiervan, en mede gelet op het feit dat ten tijde van het ten laste gelegde feit de gulden al tien jaar geen wettig betaalmiddel meer was, is de rechtbank van oordeel dat het niet anders kan zijn dan dat verdachte wist dat het geld

- onmiddellijk of middellijk - van enig misdrijf afkomstig was.

De eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor het door haar bewezen geachte feit zal worden veroordeeld tot een werkstraf van 200 uren, met bevel, voor het geval dat verdachte de werkstraf niet naar behoren (heeft) verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 100 dagen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft aangevoerd dat de eis van de officier van justitie, gelet op de persoonlijke omstandigheden van verdachte, te fors is. De raadsman is van mening dat kan worden volstaan met een werkstraf van 100 tot 120 uren.

Het oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

Verdachte heeft een bedrag van NLG 91.710,-, dat een criminele herkomst had, omgewisseld in euro’s bij De Nederlandsche Bank. Vervolgens heeft verdachte dit bedrag op de rekening van haar opa laten storten en besteed aan onder andere de aankoop van

- veelal luxe - goederen.

Witwassen vormt een ernstige bedreiging van de legale economie en tast de integriteit van het financiële en economische verkeer aan. Opbrengsten van misdrijven worden hierdoor aan het zicht van justitie onttrokken, waardoor witwassen ook het plegen van misdrijven aantrekkelijk kan maken. De veelal lucratieve vormen van criminaliteit zouden immers niet zo aantrekkelijk zijn als de daders er niet in slaagden wegen te vinden om de opbrengsten ervan aan het zicht van justitie te onttrekken. De rechtbank neemt het verdachte dan ook kwalijk dat zij aan voornoemde praktijken heeft meegewerkt.

Wat betreft de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het de verdachte betreffende uittreksel uit de justitiële documentatie, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder voor soortgelijke delicten is veroordeeld.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een werkstraf voor de duur van 120 uren passend en geboden is. Voor het geval dat verdachte de werkstraf niet naar behoren (heeft) verricht, zal vervangende hechtenis worden toegepast van 60 dagen.