Een 48-jarige man uit Amersfoort is een dubbel huwelijk aangegaan in 2012 in Marokko. De rechtbank…

Het standpunt van het openbaar ministerie

De officier van justitie acht het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman refereert zich wat betreft de bewezenverklaring aan het oordeel van de rechtbank.

Het oordeel van de rechtbank

Uit een kopie van een gewaarmerkt afschrift van de rechtbank van [plaats] , Marokko, d.d. [1989] , inhoudende een huwelijksakte, blijkt dat verdachte in [1989] is gehuwd met [A] .

Op 26 maart 2013 heeft [A] aangifte gedaan van bigamie. Zij verklaarde dat zij op [1989] getrouwd is met [verdachte] (verdachte). Zij verklaarde voorts dat verdachte op [2012] met een tweede vrouw is getrouwd, genaamd [B] . Dit blijkt ook uit een kopie van een gewaarmerkt afschrift van de huwelijksakte d.d. [2012] .

Verdachte heeft bij de politie verklaard dat hij in [1989] getrouwd is met [A] . Verdachte heeft verder verklaard dat hij op [2012] in Marokko is getrouwd met [B] .

Voorts heeft de verdachte ter terechtzitting bekend dat hij met een tweede vrouw, [B] , is gehuwd, terwijl hij op dat moment niet gescheiden was van zijn eerste vrouw, [A] .

Uit de hiervoor vermelde documenten en de verklaring van de verdachte ter terechtzitting volgt naar het oordeel van de rechtbank dat het aan verdachte ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard.

De eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor het door haar bewezen geachte feit zal worden veroordeeld tot een geldboete ter hoogte van € 750,-, subsidiair 15 dagen hechtenis en een gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, met aftrek van voorarrest.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft betoogd dat kan worden volstaan met een schuldigverklaring zonder oplegging van straf (artikel 9a Wetboek van Strafrecht). De raadsman verwijst daarvoor naar de bijzondere omstandigheden van het geval, waaronder de omstandigheid dat het feit inmiddels vier jaar geleden is gepleegd, dat verdachte via een officiële instantie heeft gehandeld - immers hij heeft toestemming gevraagd en gekregen van de rechtbank in Marokko -, dat het de aangeefster met name te doen was om de echtscheiding tussen partijen te bewerkstelligen, dat verdachte opnieuw wilde trouwen in verband met zijn kinderwens en dat verdachte en aangeefster inmiddels ook zijn gescheiden. De raadsman meent dat er geen maatschappelijk belang meer is om verdachte een straf op te leggen.

Het oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

Daarbij heeft de rechtbank in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Verdachte is een dubbel huwelijk aangegaan. Door aldus te handelen heeft verdachte inbreuk gemaakt op het belang dat de administratie met betrekking tot de burgerlijke staat van personen zeker moet zijn. Door het aangaan van een tweede huwelijk wordt de staat van de partner in het onwettige huwelijk en die van eventuele kinderen uit die verbintenis onzeker. Bovendien worden de belangen van de eerste echtgenote geschaad door het tweede huwelijk. Door het plegen van dit misdrijf wordt het systeem gefrustreerd waarin burgers vertrouwen moeten kunnen hebben. Tevens wordt de openbare orde erdoor verstoord.

Wat betreft de persoon van de verdachte heeft de rechtbank acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel uit de justitiële documentatie d.d. 30 augustus 2016 waaruit volgt dat verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van een strafbaar feit.

De rechtbank heeft tevens acht geslagen op het reclasseringsrapport van 19 april 2016.

Een schuldigverklaring zonder oplegging van straf, zoals de raadsman van verdachte heeft betoogd, is naar het oordeel van de rechtbank niet aan de orde, gezien de aard en de ernst van dit feit. De rechtbank acht voor het opzettelijk aangaan van een dubbel huwelijk een onvoorwaardelijke gevangenisstraf in beginsel op zijn plaats. De omstandigheden van het geval maken dat in dit geval echter anders. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat het Openbaar Ministerie in eerste instantie vervolging niet gewenst achtte, verdachte en aangeefster inmiddels gescheiden zijn, dat het feit thans vier jaar geleden gepleegd is en dat het recidive risico volgens het reclasseringsrapport verwaarloosbaar is. Om deze redenen acht de rechtbank in plaats van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden een passende en geboden reactie.