Vrijspraak voor een tenlastegelegde wederrechtelijke vrijheidsberoving en een poging daartoe wegens…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht het onder feit 1 ten laste gelegde niet wettig en overtuigend te bewijzen en heeft verzocht verdachte daarvan vrij te spreken.

De officier van justitie acht het onder feit 2 ten laste gelegde wettig en overtuigend te bewijzen. [slachtoffer 2] heeft verklaard dat hij op 17 mei 2020 in een parkeergarage in Utrecht onder uitoefening van geweld door meerdere personen, onvrijwillig in de kofferbak van een auto is geplaatst. Verdachte heeft bekend in deze parkeergarage aanwezig te zijn geweest op het moment van de ontvoering. Verdachte maakte deel uit van een dadergroep die later op de dag een ander persoon op soortgelijke wijze zou ontvoeren. Uit de beelden van buiten en binnen de parkeergarage is af te leiden dat deze groep mannen als een eenheid optreedt en zowel voorafgaand aan, tijdens als na de ontvoering betrokken is bij de ontvoering van [slachtoffer 2] . Dat niet iedereen [slachtoffer 2] in de kofferbak heeft geplaatst is niet relevant. Bij een feit als het onderhavige is de nodige weerstand verwachten van het beoogde slachtoffer, en dus is de groepsgrootte van belang om het delict effectief te kunnen plegen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft vrijspraak bepleit van beide ten laste gelegde feiten wegens een gebrek aan wettig en overtuigend bewijs.

Vrijspraak feit 1

De rechtbank is met de officier van justitie en de raadsman van oordeel dat op grond van het procesdossier niet wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte betrokken was bij de ontvoering van [slachtoffer 1] . Verdachte zal voor dit feit dan ook worden vrijgesproken.

Vrijspraak feit 2

[slachtoffer 2] heeft verklaard dat hij op 17 mei 2020 is gelokt naar een parkeergarage van een appartementencomplex te Utrecht. Daar aangekomen zou hij onder uitoefening van geweld door meerdere personen in een kofferbak zijn geplaatst en vervolgens naar Brussel zijn vervoerd. Verdachte wordt onder feit 2 verweten dat hij hiervoor als medepleger verantwoordelijk is. De rechtbank is van oordeel dat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs bevat om verdachte als medepleger aan te merken. Zij overweegt daartoe als volgt.

Voor een bewezenverklaring van medeplegen dient komen vast te staan dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Ook indien het tenlastegelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering tijdens het begaan van het strafbare feit, maar uit gedragingen die doorgaans met medeplichtigheid in verband plegen te worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), kan sprake zijn van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking. De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn.

.

Bij de beoordeling of daaraan is voldaan kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip.

Uit het dossier en het onderzoek ter terechtzitting leidt de rechtbank met betrekking tot de betrokkenheid van verdachte bij het ten laste gelegde het volgende af. Verdachte is in de middag van 17 mei 2020 te Utrecht samen met anderen gearriveerd bij de parkeergarage waarin [slachtoffer 2] korte tijd later is ontvoerd. Onder de personen met wie verdachte daar arriveerde, was medeverdachte Dif. De rechtbank acht in de strafzaak van Dif bewezen dat hij samen met anderen [slachtoffer 2] in de parkeergarage heeft ontvoerd. Verdachte is samen met Dif en deze andere personen in de parkeergarage aanwezig geweest bij de ontvoering van [slachtoffer 2] , en daarna samen met hen uit de parkeergarage vertrokken.

Op grond van het dossier kan niet worden vastgesteld of, en dus ook niet in welke mate, verdachte betrokken is geweest bij de ontvoering van [slachtoffer 2] . Uit de camerabeelden van de parkeergarage blijkt niet dat verdachte een concrete bijdrage heeft geleverd aan de ontvoering, en de overige stukken in het dossier bieden ook geen aanknopingspunten voor een materiële of intellectuele bijdrage van verdachte voorafgaand aan of bij de afhandeling van de ontvoering.

De rechtbank is van oordeel dat er, bij gebrek aan bewijs voor de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking, onvoldoende grond is voor een veroordeling van feit 2. Dat een aantal personen met wie verdachte in de parkeergarage aanwezig was later op de dag [slachtoffer 1] heeft geprobeerd te ontvoeren, maakt dat oordeel niet anders. De rechtbank zal verdachte gelet op het voorgaande vrijspreken van feit 2.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd de auto van verdachte, een Volkswagen gekentekend 39-PR-NH, aan hem terug te geven.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft verzocht om teruggave aan verdachte van zijn auto.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank zal de teruggave gelasten aan verdachte van zijn inbeslaggenomen auto.