Verzoek om schorsing van het besluit waarbij het voormalig postkantoor in Heemstede is aangewezen als…

Zittingsplaats Haarlem

Bestuursrecht

zaaknummer: HAA 22/2565

uitspraak van de voorzieningenrechter van 28 juli 2022 in de zaak tussen

Sportveldweg Project B.V., te Hillegom,

het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Heemstede

(verweerder).

Inleiding

Beoordeling door de voorzieningenrechter

1. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

2. Verzoeksters, de eigenaren van het perceel Binnenweg 160 en de daarop aanwezige bebouwing, willen deze locatie in Heemstede herontwikkelen door de aanwezige bebouwing te slopen en nieuwbouw te realiseren in de vorm van woningbouw.

3. Bij het bestreden besluit heeft verweerder – na een gezamenlijk verzoek van derde-partijen daartoe – het volledige gebouwencomplex van het voormalig postkantoor aan de Binnenweg 160 in Heemstede aangewezen als gemeentelijk monument. Onder verwijzing naar de redengevende omschrijving stelt verweerder dat het gebouw bijzondere cultuurhistorische waarden, situationele waarden en architectuurhistorische waarden heeft. Verder heeft het postkantoor in de gemeentelijke context een hoge zeldzaamheidswaarde en heeft het ook bijzondere waarde wegens de architectonische gaafheid en herkenbaarheid. Verweerder stelt verder dat ondanks de dwingende formulering van artikel 5, derde lid, van de Erfgoedverordening Heemstede 2017 (hierna: Erfgoedverordening), ondanks de niet-aanwijzing op 13 februari 2018, nu tot aanwijzing kan worden overgegaan. Dat gewijzigde inzichten nooit zouden kunnen leiden tot een heroverweging en alsnog tot aanwijzing is onwenselijk en daarom moet artikel 5, derde lid, van de Erfgoedverordening worden gelezen als een variant op artikel 4:6, van de Algemene wet bestuursrecht. In dit geval hebben gewijzigde inzichten over de zeldzaamheidswaarde geleid tot een heroverweging van de aanwijzing tot gemeentelijk monument. Deze gewijzigde inzichten hangen samen met de veranderende omgang met erfgoed in de samenleving en nieuwe informatie over de monumentwaardigheid van het postkantoor, neergelegd in het positief advies van MOOI Noord-Holland uit augustus 2021. Verweerder stelt dat aanwijzingen beperkingen meebrengt voor de eigenaar, maar er zijn voorbeelden van herontwikkeling met behoud van de monumentale waarde, ook in Heemstede. Verder is de vraag of alle door verzoeker opgevoerde kosten reëel zijn, omdat deze zijn gebaseerd op de aanname dat zonder sloop herontwikkeling niet mogelijk is. Het algemeen belang bij behoud van het voormalig postkantoor weegt zwaarder dan het belang van verzoeker. Omdat sprake is van een rechtmatig besluit, komt schade niet voor rekening van verweerder. Van vertragingsschade is geen sprake omdat er voor de aanwijzing nog geen omgevingsvergunning was gevraagd. Het risico van leegstand en verloedering acht verweerder niet zo groot dat dit reden zou zijn voor afwijzing van de monumentenstatus.

4. De wettelijke bepalingen relevant bij de beoordeling zijn opgenomen in de bijlage die onderdeel uitmaakt van deze uitspraak

5. Verzoeksters hebben de voorzieningenrechter gevraagd het bestreden besluit te schorsen. Nu de aanwijzing als gemeentelijk monument van het gehele gebouwencomplex Binnenweg 160 een wezenlijke belemmering vormt voor een inhoudelijk beoordeling van een (eventuele) aanvraag om een omgevingsvergunning voor bouwen, kan verzoeksters naar het oordeel van de voorzieningenrechter een spoedeisend belang bij de gevraagde voorlopige voorziening niet worden ontzegd.

6. Verzoeksters stellen – heel kort gezegd – dat het bestreden besluit in strijd is genomen het artikel 5, derde lid, van de Erfgoedverordening, het monumentenbeleid van de gemeente Heemstede en met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, meer specifiek het zorgvuldigheidsbeginsel, het motiveringsbeginsel, het gelijkheidsbeginsel, het redelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel, en met artikel 1, Eerste Protocol van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

Beslissing

- schorst het bestreden besluit;

- bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 365,- aan verzoeksters moet vergoeden;

- veroordeelt verweerder tot betaling van € 1.794.52,- aan proceskosten aan verzoeksters.

Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. J.H.A.C. Everaerts, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr.P.C. van der Vlugt, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 28 juli 2022.