Verbintenissenrecht
tussenvonnis inzake een geschil over een afrekening servicekosten
Rechtbank Noord-Holland, 19 augustus 2026
ECLI:NL:RBNHO:2026:12202 · Rechtbank Noord-Holland · 19 augustus 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-noord-holland/civiel-recht/verbintenissenrecht/tussenuitspraak/ecli-nl-rbnho-2026-12202
Zaakgegevens
Op 19 augustus 2026 heeft de Rechtbank Noord-Holland uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Noord-HollandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Alkmaar
- Datum uitspraak
- 19 augustus 2026
- Datum publicatie
- 14 september 2026
- Zaaknummer
- K/4101/11991453
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- TussenuitspraakTussenuitspraakDe rechter beslist nog niet alles, maar neemt een tussenstap, bijvoorbeeld een bewijsopdracht of het inschakelen van een deskundige.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBNHO:2026:12202
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
tussenvonnis inzake een geschil over een afrekening servicekosten
Uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Alkmaar
Zaaknummer: 11991453 \ CV EXPL 25-4600 /MdV
Vonnis van 19 augustus 2026
in de zaak van
de stichting STICHTING WOONWAARD NOORD-KENNEMERLAND,
te Alkmaar,
eisende partij,
hierna te noemen: Woonwaard,
gemachtigde: mr. M.J. Dekker,
tegen
[gedaagde] ,
te [woonplaats 1] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde] ,
gemachtigde: mr. I.C. Andréa.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van Woonwaard van 25 november 2025 met producties
- de conclusie van antwoord met tegenvordering van [gedaagde] met producties
- het tussenvonnis van 25 maart 2026
- het bericht van 30 juli 2026 met productie van [gedaagde]
- het bericht van 31 juli 2026 met producties van Woonwaard
- de mondelinge behandeling van 11 augustus 2026, waarvan proces-verbaal is opgemaakt
- de pleitaantekeningen van partijen.
Vonnis is bij vervroeging bepaald op vandaag.
2 De feiten
[gedaagde] heeft vanaf 20 april 2018 tot 14 mei 2024 van Woonwaard een studentenwooneenheid aan de [adres] te [woonplaats 2] gehuurd.
Op de huurovereenkomst zijn de Algemene Huurvoorwaarden Zelfstandige Woonruimte (hierna: de ‘algemene voorwaarden’) uit januari 2015 van toepassing verklaard.
Naast de huur betaalde [gedaagde] maandelijks een voorschot op de servicekosten. Bij aanvang van de huur bedroeg het voorschotbedrag voor de servicekosten € 111,05. Dit bedrag was blijkens de huurovereenkomst als volgt opgebouwd.
[afbeelding niet beschikbaar]Op 3 mei 2024 heeft Woonwaard aan [gedaagde] de jaarafrekening servicekosten over 2023 verzonden. Deze afrekening was als volgt opgebouwd:
[afbeelding niet beschikbaar]Doordat de meterstanden op een verkeerd moment waren afgenomen, is er in eerste instantie een te hoog bedrag aan warmtekosten bij [gedaagde] in rekening gebracht. Bij brief van 24 juni 2024 heeft Woonwaard een aangepaste berekening van de warmtekosten aan [gedaagde] toegestuurd.
[afbeelding niet beschikbaar]Na correctie moest [gedaagde] over 2023 in plaats van € 2.653,85 nog € 1.595,50 aan Woonwaard betalen.
Op 12 april 2025 heeft Woonwaard de afrekening servicekosten voor het jaar 2024 aan [gedaagde] toegestuurd, neerkomende op een nog te betalen bedrag van € 672,01. Daarbij heeft Woonwaard er rekening mee gehouden dat de huurovereenkomst per 14 mei 2024 is geëindigd. Deze afrekening was als volgt opgebouwd.
[afbeelding niet beschikbaar]Ter aflossing van de door haar verschuldigde bedragen heeft [gedaagde] tussen 4 januari 2025 en 1 september 2025 in totaal € 660,00 aan Woonwaard betaald.
Op 4 augustus 2025 heeft [gedaagde] bij de Huurcommissie verzoekschriften ingediend waarin zij de Huurcommissie heeft verzocht om een oordeel te geven over de door Woonwaard aan [gedaagde] gezonden jaarafrekeningen over de jaren 2023 en 2024.
Op 30 september 2025 heeft de Huurcommissie uitspraak gedaan. Beide verzoeken zijn gegrond verklaard en de Huurcommissie heeft de servicekosten voor het jaar 2023 daarbij vastgesteld op € 1.135,84 en voor het jaar 2024 op € 459,62. Bij de berekening van deze bedragen is de Huurcommissie uitgegaan van de wettelijk vastgestelde verbruiken van een zelfstandige woonruimte, aangezien Woonwaard in de procedure bij de Huurcommissie heeft nagelaten gegevens over de servicekosten aan te leveren.
3 Het geschil
de vordering
Woonwaard vordert - samengevat – verklaringen voor recht dat de betalingsverplichting van [gedaagde] met betrekking tot de jaarafrekening 2023 € 3.216,15 bedraagt en met betrekking tot de jaarafrekening 2024 € 1.754,75. Daarnaast vordert Woonwaard dat [gedaagde] wordt veroordeeld om met betrekking tot de jaarafrekening 2023 € 537,15 en met betrekking tot de jaarafrekening 2024 € 733,87 aan Woonwaard te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente over die bedragen.
Woonwaard legt aan haar vordering ten grondslag dat zij zich niet kan verenigen met de uitspraak van de Huurcommissie die is uitgegaan van de wettelijk vastgestelde tarieven voor verbruik van gas, water en elektra. De afrekeningen die [gedaagde] heeft ontvangen zijn opgesteld aan de hand van de facturen die Woonwaard van de nutsbedrijven heeft ontvangen die op hun beurt gebaseerd zijn op het daadwerkelijk gemeten verbruik in het complex. Volgens Woonwaard zijn de door de nutsbedrijven bij Woonwaard in rekening gebrachte bedragen, aan de hand van het geregistreerde verbruik op de tussenmeters in de woning van [gedaagde] en middels correcte verdeelsleutels, bij [gedaagde] in rekening gebracht. Woonwaard is van mening dat het alleszins redelijk is dat de daadwerkelijk door haar betaalde kosten voor de servicekostenposten over de jaren 2023 en 2024 aan [gedaagde] worden doorberekend en moet [gedaagde] de eindafrekeningen dan ook betalen.
[gedaagde] betwist de vordering en voert aan dat de door Woonwaard in rekening gebrachte servicekosten over 2023 en 2024 niet redelijk zijn. Volgens [gedaagde] hangen de hoge servicekosten namelijk samen met een storing aan de collectieve verwarmingsinstallatie die er is geweest en gebreken in het onderhoud van de installatie. Hierdoor heeft [gedaagde] gedurende drie maanden haar woning moeten verwarmen met elektrische kachels, hetgeen tot extra stroomkosten heeft geleid. Daar komt bij dat de yogastudio die in het complex zit niet over een tussenmeter beschikte, waardoor Woonwaard het verbruik heeft moeten schatten. Volgens [gedaagde] vormen de in rekening gebrachte kosten dan ook geen redelijke vergoeding voor wat daadwerkelijk aan bruikbare warmte aan haar is geleverd. Ook heeft Woonwaard onvoldoende inzichtelijk gemaakt dat de gehanteerde verbruiksregistratie een betrouwbare grondslag biedt voor de bij [gedaagde] in rekening gebrachte warmtekosten. Ten aanzien van de stroomkosten geldt dat [gedaagde] het, nu de verwarming lange niet heeft gewerkt, niet redelijk vindt dat de extra kosten die daardoor zijn ontstaan voor haar rekening komen. [gedaagde] stelt zich dan ook op het standpunt dat er aangesloten moet worden bij de door de Huurcommissie vastgestelde lagere bedragen.
de tegenvordering
Omdat er volgens [gedaagde] aangesloten moet worden bij de door de Huurcommissie vastgestelde bedragen, vordert zij bij wijze van tegenvordering, verklaringen voor recht dat de servicekosten voor het jaar 2023 € 1.135,84 bedragen en voor 2024 € 459,62. Op deze bedragen dienen de door [gedaagde] betaalde voorschotten nog in mindering te worden gebracht. Omdat de door haar betaalde voorschoten hoger zijn dan de eindafrekeningen vordert [gedaagde] dat de kantonrechter Woonwaard veroordeelt tot terugbetaling van hetgeen zij teveel heeft betaald. Voor het jaar 2023 is dat een bedrag van € 2.101,16 en voor 2024 € 743,12.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
Gelet op de samenhang tussen de vordering en de tegenvordering zullen die vorderingen hierna gezamenlijk beoordeeld worden. De kern van het geschil betreft de jaarafrekening van de servicekosten over 2023 en 2024. Op verzoek van [gedaagde] heeft de Huurcommissie hierover een uitspraak gedaan.
Partijen zijn niet meer geboden aan de uitspraak van de Huurcommissie
Op grond van de wet worden partijen geacht te zijn overeengekomen wat in de uitspraak van de Huurcommissie is vastgesteld, tenzij door één van hen binnen acht weken nadat aan hen afschrift van die uitspraak is verzonden, een beslissing van de rechter wordt gevorderd. Omdat Woonwaard [gedaagde] binnen de hiervoor genoemde termijn van acht weken na 30 september 2025 heeft gedagvaard, is de uitspraak van de Huurcommissie waarbij de Huurcommissie de jaarafrekeningen over 2023 en 2024 op een lager bedrag heeft vastgesteld, dus komen te vervallen. Het is daarom aan de kantonrechter om opnieuw te beslissen over het geschil tussen partijen.
Waar moet de kantonrechter een oordeel over geven?
De kantonrechter beslist over alle bij de Huurcommissie aan de orde gestelde geschilpunten, tenzij partijen ondubbelzinnig hebben aangegeven aan de kantonrechter slechts specifieke geschilpunten voor te willen leggen. De Huurcommissie heeft in haar uitspraak een oordeel gegeven over de in rekening gebrachte kosten voor warmte, stroom en water. Uit hetgeen partijen in deze procedure hebben aangevoerd volgt dat zij alleen van mening verschillen over de kostenposten op de jaarafrekening die betrekking hebben op het warmte- en stroomverbruik van [gedaagde] . De overige op de jaarafrekening voorkomende posten zijn niet in geschil en behoeven geen nadere bespreking
Ambtshalve toetsing algemene voorwaarden
Voordat de kantonrechter toekomt aan een inhoudelijk behandeling van het geschil, stelt zij vast dat de vordering voortvloeit uit een tussen Woonwaard als professioneel verhuurder en [gedaagde] als consument gesloten overeenkomst. De kantonrechter moet daarom ambtshalve beoordelen of in de algemene voorwaarden bedingen zijn opgenomen die oneerlijk zijn ten opzichte van een consument Dit kan immers gevolgen hebben voor (de hoogte van) de vordering. De wet bepaalt dat een beding dat onredelijk bezwarend is, vernietigbaar is.
Gelet op het voorgaande heeft de kantonrechter het servicekostenbeding uit artikel 4 van de algemene voorwaarden getoetst en dit beding is niet oneerlijk.
De servicekosten kunnen niet als “overeengekomen” worden aangemerkt
Inhoudelijk draait het in deze zaak om de vraag of de door Woonwaard aan [gedaagde] gestuurde jaarafrekeningen servicekosten voor de jaren 2023 en 2024 correct zijn. De vordering van Woonwaard strekt ertoe dat de betalingsverplichting over beide jaren volgens de ingebrachte jaarafrekeningen wordt vastgesteld, en dat [gedaagde] het ontbrekende saldo moet betalen. De tegenvordering van [gedaagde] strekt ertoe dat betalingsverplichting volgens de uitspraak van de Huurcommissie wordt vastgesteld, en dat Woonwaard aan [gedaagde] het te veel betaalde saldo terugbetaalt.
De wet bepaalt dat de betalingsverplichting van de huurder met betrekking tot de servicekosten in beginsel het bedrag beloopt dat door de huurder en verhuurder is overeengekomen.
Als meest verstrekkend verweer op de tegenvordering van [gedaagde] heeft Woonwaard aangevoerd dat de bij [gedaagde] in rekening gebrachte servicekosten als “overeengekomen” zijn aan te merken, omdat [gedaagde] de jaarafrekeningen van de jaren 2018 tot en met 2022 altijd zonder bezwaar te maken heeft voldaan. Hieruit volgt volgens Woonwaard dat [gedaagde] heeft ingestemd met de door Woonwaard gehanteerde verdeelsleutels, en dat de betwisting door [gedaagde] van de van de warmte- en stroomkosten reeds daarom niet kan slagen. Dit betoog faalt.
De zinsnede in de eerste volzin van art. 7:259 lid 1 BW ‘dat de betalingsverplichting (…) het bedrag beloopt dat door de huurder en de verhuurder is overeengekomen’, verwijst naar overeenstemming tussen de huurder en de verhuurder naar aanleiding van de jaarlijks of na beëindiging van de huurovereenkomst door de verhuurder te verstrekken specificatie van de kosten voor de nutsvoorzieningen met een individuele meter en de servicekosten. Is er geen overeenstemming over deze kosten op dat moment, dan geldt dat de betalingsverplichting moet worden vastgesteld overeenkomstig de tweede volzin van art. 7:259 lid 1 BW. De kantonrechter stelt vast dat partijen van mening verschillen over de juistheid van de specificaties. Aldus is geen sprake van overeenstemming.
Redelijke vergoeding
Gelet op het voorgaande moet de kantonrechter beoordelen of hetgeen Woonwaard bij [gedaagde] in rekening heeft gebracht over 2023 en 2024 in overeenstemming is met de voor de berekening daarvan geldende wettelijke voorschriften dan wel als een redelijke vergoeding kan worden beschouwd. Meer specifiek gaat het erom of de door Woonwaard gestelde betalingsverplichting met betrekking tot de kosten voor de nutsvoorzieningen met een individuele meter en de servicekosten in relatie staat tot de werkelijke kosten.
Kosten Warmte en stroom
Kort voor de zitting heeft Woonwaard nog een groot aantal producties ingediend die haar stelling dat de afrekeningen die [gedaagde] heeft ontvangen correct zijn, moeten onderbouwen. Zij heeft daarbij echter geen toelichting gegeven. Op de zitting heeft Woonwaard alsnog een toelichting op een deel van de stukken gegeven. Hoewel de stukken formeel gezien tijdig zijn ingediend en dus onderdeel uitmaken van het procesdossier, begrijpt de kantonrechter dat het gelet op de aard en omvang (400 pagina’s) van de ingebrachte stukken, zonder nadere toelichting, voor [gedaagde] niet goed mogelijk was de stukken te beoordelen en daarop te reageren. [gedaagde] zal daarom alsnog in de gelegenheid worden gesteld om op de door Woonwaard voor de zitting ingediende producties te reageren, zoals door haar verzocht.
Nadere inlichtingen Woonwaard
Naar aanleiding van de stukken in het dossier en hetgeen op de zitting is besproken heeft de kantonrechter behoefte aan nadere inlichtingen. De kantonrechter verzoekt Woonwaard het volgende toe te lichten:
1. Volgens de brief van 12 mei 2025 komt de jaarafrekening over 2024 uit op een door [gedaagde] (na aftrek van het voorschot) te betalen bedrag van € 672,01 (productie 7).
- In de dagvaarding is gevorderd de betalingsverplichting vast te stellen op
€ 1.754,75. Na aftrek van het voorschot € 1.020,87 resteert een bedrag van € 733,88. Hoe is dit verschil te verklaren?
De kantonechter zal Woonwaard eerst in de gelegenheid stellen zich uit te laten over het voorgaande met overlegging en toelichtende verwijzing naar bewijsstukken. Vervolgens zal [gedaagde] in de gelegenheid wordt gesteld daarop te reageren, waarbij zij zich tevens kan uitlaten over de aanvullende producties 20 – 47 van Woonwaard.
Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.
5 De beslissing
De kantonrechter
bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van woensdag 2 september 2026 voor het nemen van een akte uitlating door Woonwaard, zoals overwogen in rov. 4.11;
houdt iedere verdere beslissing aan.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. F.J. Lourens en in het openbaar uitgesproken op 19 augustus 2026. |
||