Strafrecht overig

Een 29-jarige man wordt veroordeeld voor poging doodslag, diefstal met bedreiging van geweld, WWM-feiten…

Rechtbank Noord-Nederland, 17 november 2026

Zaakgegevens

Op 17 november 2026 heeft de Rechtbank Noord-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Noord-Nederland
Zittingsplaats
Assen
Datum uitspraak
17 november 2026
Datum publicatie
16 november 2026
Zaaknummer
18-042781-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBNNE:2026:4925
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Een 29-jarige man wordt veroordeeld voor poging doodslag, diefstal met bedreiging van geweld, WWM-feiten, lokaalvredebreuk, vernieling en mishandeling tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 jaren en een Gedragsbeïnvloedende en Vrijheidsbeperkende Maatregel (GVM). Noodweer/noodweerexces verweer verworpen.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND

Afdeling strafrecht

Locatie Assen

parketnummer 18.042781.26

ter terechtzitting gevoegde parketnummers 18.039036.26 en 18.211939.25 vordering na voorwaardelijke veroordeling parketnummer 18.123446.25

Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken d.d. 17 november 2026 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1997 te [geboorteplaats] ,

niet als ingezetene ingeschreven in de basisregistratie personen en zonder bekende woon- of verblijfplaats.

thans gedetineerd te [instelling] .

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van

3 november 2026. Verdachte is verschenen, bijgestaan door mr. M. Schlepers, advocaat te Groningen. Het

openbaar ministerie is ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. S. Zoer.

1 Tenlastelegging

Aan verdachte is, na nadere omschrijving van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:

Onder parketnummer 18.042781.26

1.

hij op of omstreeks 9 februari 2026 te Emmen, althans in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer 1] ,

van het leven te beroven, meerdere malen met een (hak)mes, althans een scherp en/of puntig

voorwerp, op het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 1] heeft ingestoken en/of ingesneden en/of ingehakt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 9 februari 2026 te Emmen, althans in Nederland, aan een ander, te weten [slachtoffer 1] , opzettelijk zwaar lichamelijk letsel heeft toegebracht, door meerdere malen met een (hak)mes, althans een scherp en/of puntig voorwerp, op het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 1] in te steken en/of in te snijden en/of in te hakken;

2.

hij op of omstreeks 9 februari 2026 te Emmen, althans in Nederland, op de openbare weg, te weten de [adres 1] , een pinpas, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 1]

, in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, welke diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken, en/of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door die [slachtoffer 1] te tackelen en/of naar de grond te werken en/of

(vervolgens) meerdere malen met een (hak)mes, althans een scherp en/of puntig voorwerp, op het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 1] in te steken en/of in te snijden en/of in te hakken.

Onder parketnummer 18.039036.26

1.

zij op of omstreeks 6 februari 2026 te Hoogeveen tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, in de woning, het besloten lokaal en/of het besloten erf, in een (sta)caravan, op een terrein gelegen aan de [adres 2] , bij [slachtoffer 2] , althans bij een ander of anderen dan bij verdachte en/of haar mededader(s), in gebruik wederrechtelijk is binnengedrongen;

2.

zij op of omstreeks 6 februari 2026 te Hoogeveen tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen opzettelijk en wederrechtelijk een (sta)caravan, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 2] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n)

heeft vernield, beschadigd en/of onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt;

3.

hij op of omstreeks 6 februari 2026 te Hoogeveen, althans in Nederland, een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een gaspistool, van het merk Umarex, type Walther P99, kaliber 9mm PAK zijnde een vuurwapen in de vorm van een geweer, revolver en/of pistool voorhanden heeft gehad;

4.

hij op of omstreeks 6 februari 2026 te Hoogeveen, althans in Nederland, munitie van categorie III van de Wet wapens en munitie, te weten een of meer knalpatronen van het kaliber 9mm PAK voorhanden heeft gehad;

5.

hij op of omstreeks 6 februari 2026 te Hoogeveen, althans in Nederland, een wapen van categorie I onder 4°, als bedoeld in artikel 2, eerste lid, van de Wet wapens en munitie, te weten een creditcardmes, in elk geval een blank wapen dat uiterlijk gelijkt op een ander voorwerp dan een wapen, heeft gedragen en/of voorhanden heeft gehad.

Onder parketnummer 18.211939.25

1.

hij op of omstreeks 10 juli 2025 te [plaats] , gemeente Het Hogeland opzettelijk en wederrechtelijk een vitrinekast, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan een ander, te weten aan [slachtoffer 3] , toebehoorde heeft vernield, beschadigd en/of onbruikbaar

gemaakt;

2.

hij op of omstreeks 10 juli 2025 te [plaats] , gemeente Het Hogeland [slachtoffer 4] heeft mishandeld, door die [slachtoffer 4] tegen het hoofd te stompen en/of te slaan.

2 Standpunten

2.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft overeenkomstig het door haar op schrift gestelde requisitoir veroordeling gevorderd voor alle ten laste gelegde feiten.

Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegd bij parketnummer 18.039036.26 heeft zij daartoe in het bijzonder aangevoerd dat uit het dossier blijk dat de stacaravan door toedoen van verdachte en zijn mededader tijdelijk onbruikbaar is gemaakt. Volgens de officier is daarom sprake van een vernieling, in vereniging gepleegd.

2.2

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft overeenkomstig haar pleitnota betoogd dat verdachte moet worden vrijgesproken van feit 2 ten laste gelegd onder parketnummer 18.211939.25, van feit 1 en feit 2 ten laste gelegd onder parketnummer 18.039036.26 en van de feiten ten laste gelegd onder parketnummer 18.042781.26. Zij heeft daartoe in het bijzonder het volgende aangevoerd.

Met betrekking tot feit 2 onder parketnummer 18.211939.25 ontbreekt een aangifte en medische onderbouwing van letsel. Verdachte ontkent het feit, zodat onvoldoende overtuigend bewijs voor een bewezenverklaring bestaat.

Ten aanzien van feit 1 onder parketnummer 18.039036.26 blijkt volgens de raadsvrouw uit het dossier onvoldoende van wederrechtelijk binnendringen of verblijven. Verdachte stelt dat hij op uitnodiging van de eigenaar aanwezig was, het terrein toegankelijk was en hij niet is gesommeerd te vertrekken. Ook is niet duidelijk geworden of de caravan onder de reikwijdte van artikel 138 Sr valt.

Tot slot kan voor feit 1 primair en subsidiair onder parketnummer 18.042781.26 op basis van het dossier niet worden vastgesteld dat verdachte opzet had op de dood van het slachtoffer dan wel op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Ook voor feit 2 geldt dat onvoldoende wettig en overtuigend bewijs bestaat dat de pinpas door geweld is weggenomen met het oogmerk om diefstal voor te bereiden of gemakkelijker te maken. Het enkele aantreffen van de pinpas bij verdachte is daarvoor onvoldoende.

De raadsvrouw heeft zich voor wat betreft de feiten 3, 4 en 5 onder parketnummer 18.039036.26 en feit 1 onder parketnummer 18.211939.25 gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

3 Beoordeling van het bewijs

3.1

Vrijspraak

De rechtbank is met de verdediging van oordeel dat onvoldoende wettig bewijs voorhanden is om tot een bewezenverklaring van feit 2 ten laste gelegd onder parketnummer

18.039036.26 te komen. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

Aangever heeft verklaard dat hij op 6 februari 2026 heeft geconstateerd dat de wc en de wasbak in de stacaravan waren bevuild met respectievelijk uitwerpselen en spuug en dat het matras was beslapen. Uit deze omstandigheden volgt naar het oordeel van de rechtbank niet zonder meer dat sprake is geweest van vernieling of beschadiging van de stacaravan. Ook biedt het dossier onvoldoende aanknopingspunten om vast te stellen dat de stacaravan als gevolg van de vervuiling door de verdachte of zijn medeverdachte tijdelijk onbruikbaar is geworden. De rechtbank acht daarom niet wettig bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de ten laste gelegde vernieling en zal hem daarvan vrijspreken.

3.2

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de overige feiten, zoals ten laste gelegd onder de drie verschillende parketnummers, heeft begaan. De rechtbank zal hierna

uiteenzetten op grond van welke bewijsmiddelen en overwegingen zij tot dit oordeel is gekomen. Daarbij worden de feiten per parketnummer besproken, in chronologische volgorde van pleegdata.

3.2.1

Parketnummer 18.211939.25

De rechtbank acht feit 1 wettig en overtuigend bewezen, zoals hierna opgenomen in de bewezenverklaring. Nu verdachte dit feit duidelijk en ondubbelzinnig heeft bekend, volstaat de rechtbank met een opgave van de bewijsmiddelen overeenkomstig artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering. De bewijsmiddelen zijn in bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De rechtbank acht feit 2 wettig en overtuigend bewezen, zoals hierna opgenomen in de bewezenverklaring. De rechtbank past de bewijsmiddelen toe die de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden bevatten. De bewijsmiddelen zijn in bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De rechtbank is anders dan de raadsvrouw van verdachte van oordeel dat feit 2 wettig en overtuigend kan worden bewezen. Hoewel het slachtoffer geen aangifte heeft gedaan, heeft zij tegenover de verbalisanten verklaard dat haar vriend haar hard had geslagen. Deze verklaring vindt steun in de getuigenverklaring en het door de verbalisanten bij haar geconstateerde letsel. Dat het slachtoffer op dat moment onder invloed van alcohol verkeerde, maakt dit niet anders. De rechtbank verwerpt daarom het verweer van de verdediging.

3.2.2

Parketnummer 18.039036.26

De rechtbank acht feiten 1, 3, 4 en 5 wettig en overtuigend bewezen, zoals hierna opgenomen in de bewezenverklaring. Nu verdachte deze feiten duidelijk en ondubbelzinnig heeft bekend, volstaat de rechtbank met een opgave van de bewijsmiddelen overeenkomstig artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering. De bewijsmiddelen zijn in bijlage I aan dit vonnis gehecht.

Met betrekking tot het standpunt van de raadsvrouw ten aanzien van feit 1 overweegt de rechtbank als volgt. Verdachte heeft ter terechtzitting bekend dat hij samen met zijn medeverdachte in de stacaravan van aangever aanwezig was. Hij heeft daarbij verklaard dat hij toestemming had van de aangever om op het terrein te verblijven. De rechtbank acht deze verklaring, bezien in het licht van de inhoud van het dossier en in het bijzonder de aangifte, niet aannemelijk. Daarbij komt dat, zelfs indien verdachte toestemming zou hebben gehad om het terrein te betreden, daaruit niet volgt dat hij ook gerechtigd was de daarop aanwezige stacaravan binnen te gaan. Uit de aangifte blijkt immers dat verdachte daarvoor geen toestemming had. De rechtbank komt daarom tot de conclusie dat verdachte de stacaravan wederrechtelijk is binnengedrongen.

De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of de stacaravan kan worden aangemerkt als een woning of een besloten lokaal in de zin van artikel 138 Sr. Bij de beantwoording van die vraag zijn de aard, bestemming en het feitelijke gebruik van de betreffende ruimte van belang. Uit het dossier blijkt dat de stacaravan zich bevond op een terrein waar meerdere stacaravans stonden die bestemd waren voor de handel. De stacaravan was daarmee niet bestemd voor bewoning, maar maakte deel uit van de handelsvoorraad. De rechtbank is daarom van oordeel dat de stacaravan onder deze omstandigheden niet als woning, maar als besloten lokaal in de zin van artikel 138 Sr moet worden aangemerkt.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan lokaalvredebreuk.

3.2.3

Parketnummer 18.042781.26

De rechtbank acht feiten 1 primair en 2 wettig en overtuigend bewezen, zoals hierna opgenomen in de bewezenverklaring. De rechtbank past de bewijsmiddelen toe die de voor de

bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden bevatten. Ieder bewijsmiddel is -ook in onderdelen- slechts gebruikt voor het feit waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft. De bewijsmiddelen zijn in bijlage I aan dit vonnis gehecht.

Feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt op grond van het procesdossier vast dat op 9 februari 2026 in de woning van aangever een ruzie heeft plaatsgevonden tussen verdachte en aangever. Over de aanleiding van de ruzie en het verdere verloop van de gebeurtenissen lopen de verklaringen van verdachte en aangever uiteen. Zij verklaren wel gelijkluidend dat aangever verdachte op enig moment heeft gefouilleerd en dat de situatie vervolgens is geëscaleerd, waarna verdachte een hakmes uit de keukenlade heeft gepakt. Verder staat vast dat de politie aangever korte tijd na de ruzie heeft aangetroffen, onder het bloed en met snijwonden aan het hoofd en de rechterpols.

Verdachte verklaart dat hij door aangever en diens vriend, [naam 1] , is gefouilleerd en daarbij van geld is beroofd. Ook zouden aangever en [naam 1] hem hebben geschopt, geslagen en met meerdere messen hebben bedreigd. Verdachte heeft verklaard dat hij probeerde te vluchten, maar dat dit niet lukte omdat de deuren van de woning op slot waren. Daarop zou hij een hakmes uit een keukenlade hebben gepakt om zich te verdedigen. Verdachte heeft erkend dat hij met het hakmes naar aangever heeft uitgehaald en hem daarbij tweemaal op het hoofd en mogelijk ook op de armen heeft geraakt, waarna aangever begon te bloeden. Volgens verdachte is de aangever daarna naar buiten gegaan, heeft hij de aangever gevolgd en ook getackeld. Toen aangever buiten op de grond lag, heeft verdachte zich over aangever gebogen. Hij had toen het hakmes nog in zijn rechterhand, maar ontkent het mes buiten de woning te hebben gebruikt. Hij stelt dat hij buiten uitsluitend de zakken van aangever heeft doorzocht en de bankpas van aangever heeft afgepakt, naar eigen zeggen als waarborg voor het geld dat van hem zou zijn gestolen. Ook ontkent hij dat hij de ruit naast de voordeur heeft ingeslagen.

Aangever heeft bij de politie verklaard dat verdachte laat in de avond onverwachts voor de deur van zijn huis aan de [adres 1] stond. In de woning ontstond vervolgens onenigheid tussen aangever en verdachte, waarbij aangever en [naam 1] de verdachte hebben gefouilleerd. [naam 1] heeft vervolgens de woning weer verlaten. Toen verdachte daarna geld miste, ontstond een worsteling. Aangever zag dat verdachte naar de keuken liep en dat hij vanuit de keuken terugkwam met in één van zijn handen een hakmes waarmee hij zwaaiende bewegingen in de richting van aangever maakte. Aangever heeft verklaard dat hij daarop de politie heeft gebeld, naar buiten is gegaan en de voordeur van buitenaf heeft dichtgehouden om te voorkomen dat verdachte naar buiten kon. Verdachte zou vervolgens met het hakmes het raam naast de voordeur hebben ingeslagen om zo naar buiten te komen, waarna aangever is weggerend.

Aangever herinnert zich nog dat verdachte in zijn buurt was en dat verdachte slaande bewegingen maakte met het hakmes. Aangever heeft dit met zijn rechterarm dan wel hand afgeweerd. Het eerstvolgende wat aangever zich kan herinneren, is dat hij wakker werd in het ziekenhuis. Tot slot heeft aangever verklaard dat hij zijn bankpas kwijt was.

Uit de medische stukken blijkt dat het aangever ernstig letsel heeft opgelopen. In de forensisch-geneeskundige verklaring worden meerdere snijverwondingen in het aangezicht beschreven. De verwondingen aan het hoofd en de rechterhand konden bij het onderzoek niet nader worden beoordeeld, omdat het hoofd was verbonden en de rechteronderarm en hand in het gips zaten. Het medisch dossier van het [ziekenhuis] biedt hierover meer duidelijkheid. Daaruit blijkt dat het slachtoffer meerdere forse snijverwondingen aan het hoofd heeft opgelopen, waarbij sprake was van meerdere schedelfracturen. Op de CT-scan werden losse botfragmenten gezien en bleek aan de rechterzijde van de schedel een botdeel te ontbreken. Daarnaast had de aangever meerdere diepe snijverwondingen aan de rechterhand en pols, zowel aan de handrug als aan de handpalmzijde, waarbij het bot zichtbaar was. Daarbij was sprake van zenuw- en peesletsel, met functie- en gevoelsverlies van de eerste tot en met de vierde vinger.

Waardering van het (overige)bewijs

De verklaringen van aangever en verdachte over de gebeurtenissen op 9 februari 2026 lopen op wezenlijke punten uiteen. De rechtbank ziet zich daarom voor de vraag gesteld van welke lezing moet worden uitgegaan. Bij de beantwoording van die vraag acht de rechtbank van belang dat de verklaring van aangever op essentiële onderdelen steun vindt in de overige bewijsmiddelen in het dossier.

Uit het dossier blijkt dat aangever op 9 februari 2026 om 23.15 uur het alarmnummer 112 heeft gebeld. Dit gesprek is uitgewerkt en aan het dossier toegevoegd. Aan het begin van het gesprek vertelt aangever dat hij ruzie heeft in zijn woning en voortdurend door iemand wordt geslagen. Na ongeveer twee minuten zegt aangever dat hij buiten staat, de deurklink vasthoudt en bloed op zijn hoofd heeft. De andere persoon, die hij later in het gesprek omschrijft als “zwart, donker en klein”, is dan nog binnen. Kort daarna zijn zeven slagen te horen, gevolgd door glasgerinkel. Aangever zegt daarop dat zijn raam eruit gaat. Gedurende het gesprek roept aangever herhaaldelijk dat de jongen moet vertrekken. Te horen is dat aangever om hulp roept, dat hij het meerdere keren uitschreeuwt, vraagt om op te houden en om een buurman roept. Na ongeveer acht minuten zijn kort na elkaar driemaal de woorden je bent dood te horen. Vervolgens wordt de telefoon overgenomen door buurtbewoner [getuige 4] , wonende aan de [adres 3] . Hij vertelt de centralist dat er een gevecht heeft plaatsgevonden, dat aangever onder het bloed zit en dat een zwarte, kale man is weggerend.

De verklaring van aangever vindt daarnaast steun in de verklaringen van de getuigen [getuige 1] en [getuige 2] . Beiden hebben verklaard dat zij buiten tegenover hun woning twee mannen zagen, van wie één op de grond lag en de ander over hem heen stond. [getuige 1] heeft verklaard dat de staande man voortdurend op het hoofd van de liggende man sloeg en wegrende toen omstanders begonnen te schreeuwen. [getuige 2] heeft eveneens verklaard dat de staande man herhaaldelijk met zijn rechterarm uithaalde en op de liggende man insloeg. Zij heeft bovendien gehoord dat de staande man tegen de liggende man zei: Je bent dood.

De verklaring van aangever dat verdachte buiten met het hakmes slaande bewegingen maakte die hij moest afweren, vindt steun in de getuigenverklaringen en het 112-gesprek. Tijdens dat gesprek is aangever aanvankelijk in de woning, verplaatst de aangever zich naar buiten en blokkeert hij de deur om te voorkomen dat verdachte achter hem aankomt naar buiten. Daarna slaat de verdachte het glas naast de deur in en kan zo weer bij aangever komen. Aangever roept pas daarna tegen verdachte dat hij moet ophouden en roept meermaals dat hij moet stoppen en slaakt kreten die passen bij iemand die pijn wordt gedaan. De verklaring van verdachte dat de geweldshandelingen uitsluitend in de woning plaatsvonden, vindt de rechtbank gelet hierop ongeloofwaardig en onaannemelijk. De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat de confrontatie zich, anders dan verdachte heeft verklaard, ook buiten de woning heeft voorgezet en dat verdachte ook daar herhaaldelijk op de aangever heeft ingeslagen.

Poging tot doodslag

Vervolgens moet de vraag worden beantwoord of het door verdachte toepaste geweld kan worden aangemerkt als een poging tot doodslag. De rechtbank stelt voorop dat voor een bewezenverklaring van een poging tot doodslag is vereist dat de verdachte, al dan niet in voorwaardelijke zin, opzet heeft gehad op de dood van de aangever. Met de officier is de rechtbank van oordeel dat sprake is van vol opzet.

Naar het oordeel van de rechtbank kan het handelen van de verdachte naar zijn uiterlijke verschijningsvorm redelijkerwijs niet anders worden opgevat dan als handelingen gericht op het doden van de aangever. De rechtbank weegt daarbij mee dat verdachte meermalen met de scherpe zijde van een hakmes op het hoofd en lichaam van aangever heeft geslagen dan wel gestoken, dat verdachte de aangever heeft achtervolgd toen hij probeerde te vluchten en daarbij herhaaldelijk heeft gezegd je bent dood. De rechtbank neemt tevens in aanmerking dat het een

feit van algemene bekendheid is dat zich in het hoofd en lichaam vitale organen bevinden, waaronder de hersenen en belangrijke bloedvaten. Het daadwerkelijk ontstane letsel (te weten meerdere snijverwondingen in het hoofd, meerdere schedelfracturen en een ontbrekend botdeel), ondersteunt dat sprake is geweest van fors geweld.

Diefstal met bedreiging met geweld

De rechtbank acht eveneens bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan diefstal met dreiging van geweld door de bankpas van aangever weg te nemen en toe te eigenen. Gelet op omstandigheid dat verdachte de bankpas heeft weggenomen terwijl hij op dat moment nog een hakmes in zijn hand heeft, aangever op de grond lag en kort daarvoor meermalen met een mes is aangevallen, stelt de rechtbank vast dat er een dermate bedreigende situatie voor aangever is geweest dat het voor de verdachte makkelijker is gemaakt om de pinpas toe te eigenen.

4 Bewezenverklaring

De rechtbank acht de ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen, met dien verstande dat:

Onder parketnummer 18.211939.25

1.

hij op 10 juli 2025 te [plaats] , gemeente Het Hogeland opzettelijk en wederrechtelijk een vitrinekast die geheel aan [slachtoffer 3] , toebehoorde heeft vernield;

2.

hij op 10 juli 2025 te [plaats] , gemeente Het Hogeland [slachtoffer 4] heeft mishandeld, door die [slachtoffer 4] tegen het hoofd te slaan.

Onder parketnummer 18.039036.26

1.

zij op 6 februari 2026 te Hoogeveen tezamen en in vereniging met een andere, in het besloten lokaal, in een stacaravan, op een terrein gelegen aan de [adres 2] , bij [slachtoffer 2] in gebruik wederrechtelijk is binnengedrongen;

3.

hij op 6 februari 2026 te Hoogeveen, een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een gaspistool, van het merk Umarex, type Walther P99, kaliber 9mm PAK zijnde een vuurwapen in de vorm van een pistool voorhanden heeft gehad;

4.

hij op 6 februari 2026 te Hoogeveen, munitie van categorie III van de Wet wapens en munitie, te weten knalpatronen van het kaliber 9mm PAK voorhanden heeft gehad;

5.

hij op 6 februari 2026 te Hoogeveen, een wapen van categorie I onder 4°, als bedoeld in artikel 2, eerste lid, van de Wet wapens en munitie, te weten een creditcardmes, heeft gedragen en voorhanden heeft gehad.

Onder parketnummer 18.042781.26

1.

hij op 9 februari 2026 te Emmen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer 1] , van het leven te beroven, meerdere malen met een hakmes, op het hoofd en het lichaam van die [slachtoffer 1] heeft ingestoken en ingesneden en ingehakt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2.

hij op 9 februari 2026 te Emmen, op de openbare weg, te weten de [adres 1] , een pinpas die geheel aan [slachtoffer 1] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, welke diefstal werd vergezeld van geweld bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door die [slachtoffer 1] te tackelen en naar de grond te werken en vervolgens meerdere malen met een hakmes, op het hoofd en het lichaam van die [slachtoffer 1] in te steken en in te snijden en in te hakken.

Verdachte zal van het meer of anders ten laste gelegde worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet bewezen acht.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

5 Strafbaarheid van het feit en de verdachte

5.1

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft een beroep gedaan op noodweer en zich op het standpunt gesteld dat sprake was van een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding waartegen verdachte zich mocht en moest verdedigen. Daartoe heeft zij aangevoerd dat verdachte tegen zijn wil in de woning werd vastgehouden, werd gefouilleerd en met messen werd bedreigd. Verdachte zou daarbij gewond zijn geraakt en heeft gevreesd voor zijn leven. Volgens de raadsvrouw was het door verdachte toegepaste geweld onder deze omstandigheden noodzakelijk ter verdediging tegen deze aanranding van zijn lijf.

Zij heeft daarom verzocht verdachte te ontslaan van alle rechtsvervolging.

Voor zover de rechtbank oordeelt dat verdachte bij zijn verdediging de grenzen van noodzakelijke verdediging heeft overschreden, is die overschrijding volgens de raadsvrouw het onmiddellijke gevolg van een hevige gemoedsbeweging, zodat een beroep op noodweerexces slaagt en ontslag van alle rechtsvervolging moet volgen

5.2

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het beroep op noodweer moet worden verworpen. Uit het dossier blijkt niet dat verdachte door aangever in de woning is aangevallen. Ook het gestelde wegnemen van geld uit het tasje van verdachte, levert volgens haar geen ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding van verdachte of zijn goederen op.

Voor zover in de woning al sprake zou zijn geweest van een noodweersituatie, was deze volgens de

officier in ieder geval geëindigd op het moment dat de confrontatie zich naar buiten verplaatste. Daarbij was het door verdachte toegepaste geweld niet verdedigend maar aanvallend van aard en staat dit niet in een redelijke verhouding tot de gestelde aanranding.

De officier van justitie stelt zich tot slot op het standpunt dat evenmin sprake kan zijn van noodweerexces, nu er geen ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding was.

5.3

Het oordeel van de rechtbank

5.3.1

Noodweer

Voor een geslaagd beroep op noodweer is vereist dat sprake is van een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding van eigen of eens anders lijf, eerbaarheid of goed, waartegen verdediging noodzakelijk en geboden is. Bij de beoordeling van een beroep op noodweer moet de rechtbank eerst vaststellen of de feiten en omstandigheden die aan dat beroep ten grondslag zijn gelegd, voldoende aannemelijk zijn geworden.

De rechtbank acht niet aannemelijk geworden dat sprake is geweest van de door verdachte gestelde noodweersituatie in de woning van aangever. Verdachte heeft wisselend en onvoldoende duidelijk verklaard over de toedracht van de gebeurtenissen in de woning. Daarbij komt dat hij pas ter terechtzitting voor het eerst over bepaalde onderdelen van de gestelde aanval heeft verklaard. De verklaring vindt naar het oordeel van de rechtbank bovendien op wezenlijke onderdelen onvoldoende steun in het dossier. Zo worden de door verdachte gestelde ernstige verwondingen, opgelopen in de woning, bijvoorbeeld niet bevestigd door het forensisch-medisch onderzoek. Bij verdachte zijn slechts enkele kleine huidverwondingen vastgesteld en van de door hem ter terechtzitting gestelde gebroken hand is niet gebleken.

Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen zijn er naar het oordeel van de rechtbank geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden waaruit kan worden afgeleid dat er sprake is geweest van een ogenblikkelijke en wederrechtelijke aanranding, waartegen de verdachte zich moest verdedigen. Het beroep op noodweer wordt daarom verworpen.

5.3.2

Noodweerexces

Voor een geslaagd beroep op noodweerexces is vereist dat de overschrijding van de grenzen van de noodzakelijke verdediging het onmiddellijke gevolg is geweest van een hevige gemoedsbeweging die door een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding is veroorzaakt. Ook wanneer de aanranding al is geëindigd, kan onder omstandigheden nog sprake zijn van noodweerexces.

Zoals hiervoor is overwogen, acht de rechtbank niet aannemelijk geworden dat verdachte in de woning werd geconfronteerd met een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding.

Daarmee ontbreekt reeds de feitelijke grondslag voor het beroep op noodweerexces. De rechtbank verwerpt daarom ook het beroep op noodweerexces

De rechtbank concludeert dat geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden zijn die de strafbaarheid van de verdachte of de strafbaarheid van het feit uitsluiten.

Het bewezenverklaarde levert de volgende strafbare feiten op:

Onder parketnummer 18.211939.25

1. vernieling;

2. mishandeling.

Onder parketnummer 18.039036.26

1. in het besloten lokaal bij een ander in gebruik, wederrechtelijk binnendringen, terwijl twee of meer verenigde personen het misdrijf plegen;

Onder parketnummer 18.042781.26

1. poging doodslag;

2. diefstal vergezeld van bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken.

6 Strafmotivering

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor alle feiten wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 jaren, met aftrek van voorarrest. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd aan verdachte een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel (hierna: GVM) als bedoeld in artikel 38z van het Sr op te leggen.

Standpunt van de verdediging

Indien de rechtbank tot een bewezenverklaring komt, heeft de raadsvrouw gepleit voor een kortere gevangenisstraf dan door de officier van justitie gevorderd. Daarnaast heeft zij verzocht geen maatregel als bedoeld in artikel 38z Sr op te leggen, de opgestelde rapportages daarvoor te weinig aanknopingspunten bieden en aan de wettelijke vereisten voor de oplegging daarvan niet is voldaan.

Oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek ter terechtzitting de reclasseringsrapportage van 10 augustus 2026, de Pro Justitia-rapportages van 30 maart 2026 en 23 april 2026, het uittreksel uit de justitiële documentatie d.d. 29 september 2026, alsmede de vordering van de officier van justitie en het pleidooi van de verdediging.

De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van de feiten

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan meerdere strafbare feiten. Allereerst heeft hij zich op 10 juli 2025 schuldig gemaakt aan de vernieling van een vitrinekast van mevrouw [slachtoffer 3] . Ook heeft hij aldaar mevrouw [slachtoffer 4] mishandeld door haar tegen het hoofd te slaan. Na de lokaalvredebreuk op 6 februari 2026 is verdachte aangehouden door de politie en zijn bij hem een verboden gaspistool, knalmunitie en een creditcardmes aangetroffen. Uit het dossier komt een beeld van verdachte naar voren, waarin verdachte een zwervend bestaan leidde en daarbij het plegen van strafbare feiten niet schuwde, ook niet jegens de personen die hem van onderdak voorzagen. Daarnaast heeft de verdachte ook een bijdrage geleverd aan het ongecontroleerd bezit van wapens. Het ongecontroleerd bezit van wapens is een groot maatschappelijk probleem dat gevoelens van onveiligheid in de samenleving veroorzaakt. Dat geldt evenzeer wanneer het een gaspistool betreft, zoals in dit geval, omdat het verschil met een wapen waarmee scherpe munitie kan worden verschoten amper te zien is.

In deze strafzaak ligt het zwaartepunt wat ernst van de feiten betreft op de poging tot doodslag op de heer [slachtoffer 1] . Daarbij heeft de heer [slachtoffer 1] ernstige letsels opgelopen en moeten vrezen voor zijn leven. Hoewel verdachte heeft aangegeven dat hij spijt heeft van zijn gedraging, heeft hij de schuld voor zijn handelen ook telkens bij de aangever neergelegd. Uit het 112-gesprek blijkt dat aangever gedurende een tijdbestek van ongeveer tien minuten het aanhoudende geweld van verdachte heeft geprobeerd af te wenden, hetgeen hij heeft moeten bekopen met forse steekletsels in zijn gezicht, pols en hand. Verdachte heeft aangever zodanig gestoken dat aangever van geluk kan spreken dat hij de aanval heeft overleefd.

Verdachte is pas gestopt met zijn geweld toen omstanders zicht kregen op de aanval en naar de woning van aangever kwamen. Hij heeft vervolgens, toen aangever buiten op de grond lag, de pinpas van aangever weggenomen en heeft zich daarna, zonder de noodzakelijke (medische) hulp in te roepen, uit de voeten gemaakt, waarbij hij aangever ernstig toegetakeld achterliet. Dit is een zeer ernstig feit en door op deze wijze te handelen heeft de verdachte op grove wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van aangever. Daarnaast heeft het feit zich in het openbaar afgespeeld, bij de woning van aangever. Een feit als dit veroorzaakt veel maatschappelijke onrust en draagt bij aan gevoelens van onveiligheid in de maatschappij. Aangever is na het incident overgebracht naar het ziekenhuis, waar hij meerdere ingrepen heeft moeten ondergaan. Namens aangever is naar voren gebracht dat er nog steeds geen zicht is op volledig herstel en dat hij zijn oude werk waarschijnlijk nooit meer zal kunnen uitvoeren. Bovendien heeft aangever ruime tijd met forse zichtbare letsels in zijn gezicht moeten leven. De rechtbank neemt verdachte dit ernstig kwalijk.

Persoonlijke omstandigheden

Uit het Uittreksel Justitiële Documentatie van 29 september 2026 volgt dat verdachte meermalen is veroordeeld voor onder meer vermogens- en geweldsdelicten. In 2025 is verdachte veroordeeld wegens vernieling tot een gevangenisstraf. Op 30 april 2025 is verdachte veroordeeld wegens opzetheling en van die veroordeling is de proeftijd nog van kracht. Verdachte is eerder, in 2019, veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren voor onder meer een afpersing.

Pro Justitia-rapportages

Verdachte is in verband met Pro Justitia-rapportages bezocht door een psychiater en psycholoog. Verdachte heeft geweigerd mee te werken aan het opstellen van deze onderzoeken. Het stellen van een diagnose en het beantwoorden van vragen over een eventuele doorwerking van een eventuele psychische stoornis en/of verstandelijke handicap in het hem ten laste gelegde is derhalve niet mogelijk gebleken. De rechtbank kan aan deze rapportages geen consequenties verbinden.

Reclasseringsrapportage

De rechtbank heeft kennisgenomen van het rapport van Reclassering Nederland van 10 augustus 2026. Dit rapport houdt zakelijk weergegeven in dat de reclassering problemen op alle leefgebieden signaleert en deze aanmerkt als delictgerelateerd. Verdachte kent een zwaar belaste en traumatische voorgeschiedenis. Vanwege de weigering om mee te werken aan gedragskundig onderzoek is er geen actuele diagnostiek beschikbaar. Verdachte stelt zich niet begeleidbaar op, houdt zich niet aan de afspraken en gaat veelal zijn eigen gang. Dit heeft tot gevolg gehad dat ingezette interventies niet hebben geleid tot gedragsverandering en verlaging van het recidiverisico. Gelet hierop ziet de reclassering geen mogelijkheden om het risico op recidive te beperken.

Gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel

Aan de wettelijke vereisten voor de oplegging van de GVM is voldaan. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan misdrijven die gericht zijn tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van personen. Op die misdrijven is naar de wettelijke omschrijving een maximale gevangenisstraf van ten minste vier jaren gesteld.

De mogelijkheden die de GVM biedt wat betreft (intensief) toezicht na het uitzitten van de gevangenisstraf, zijn naar het oordeel van de rechtbank noodzakelijk om het recidiverisico in te perken. De rechtbank schat, net als de reclassering, het recidiverisico in als hoog, terwijl er op moment geen mogelijkheden zijn dat recidiverisico te beperken. Daarbij overweegt de rechtbank dat de gevolgen bij een eventueel nieuw incident verstrekkend (of zelfs fataal) kunnen zijn. De oplegging van de GVM is naar het oordeel van de rechtbank dan ook noodzakelijk om toekomstige risicos ten aanzien van de (algemene) veiligheid van anderen, alsook voor de verdachte om zijn patroon van het plegen van zware strafbare feiten te doorbreken.

Op te leggen straf

Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen en in het licht van de straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd, kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden volstaan met een andere straf dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur. De aard en ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde zouden door een lichtere strafrechtelijke afdoening van de zaak worden miskend. Voor een poging tot doodslag zijn binnen de rechtspraak geen landelijke oriëntatiepunten voor de hoogte van de straf opgesteld. Bij het bepalen van de duur van die straf houdt de rechtbank rekening met straffen die doorgaans in vergelijkbare gevallen worden opgelegd. De rechtbank heeft wat de overige feiten betreft bij het bepalen van de straf gekeken naar de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS).

De rechtbank acht alles overwegend een gevangenisstraf voor de duur van 6 jaren, met aftrek van het voorarrest, passend en geboden.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.

7 Benadeelde partij

Ten aanzien van parketnummer 18.042781.26, feit 1:

[slachtoffer 1] heeft zich, bijgestaan door mr. J. Verschoor advocaat te Groningen, als benadeelde partij in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Gevorderd wordt een bedrag van 385,-ter vergoeding van materiële schade en 50.000,- euro ter vergoeding van immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan.

Ten aanzien van parketnummer 18.211939.25, feit 1:

[slachtoffer 3] heeft zich als benadeelde partij in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Gevorderd wordt een bedrag van 400,- ter vergoeding van materiële schade, vermeerderd met wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan.

7.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 1] gedeeltelijk voor toewijzing vatbaar is.

Ten aanzien van de immateriële schade heeft de officier van justitie aangevoerd dat de gevorderde 30.000,- voor het hand- en armletsel onvoldoende is onderbouwd, nu recente medische informatie over de huidige en eventuele blijvende beperkingen ontbreekt.

Volgens haar dient daarom aansluiting te worden gezocht bij de categorie minder ernstig handletsel van de Rotterdamse schaal. De gevorderde 10.000,- voor littekenvorming, alsmede de verzochte verhoging van 25% in verband met opzet, zijn volgens de officier voldoende onderbouwd en toewijsbaar.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 3] niet-ontvankelijk moet worden verklaard, nu deze niet is onderbouwd.

7.2

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft primair verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering, dan wel deze af te wijzen, gelet op de bepleite vrijspraak of het ontslag van alle rechtsvervolging.

Subsidiair heeft zij aangevoerd dat bij de beoordeling van de vordering onvoldoende rekening is gehouden met de eigen rol van de benadeelde partij. Daarnaast is de gevorderde immateriële schade volgens haar onvoldoende onderbouwd. Hoewel uit de medische stukken blijkt dat de benadeelde partij ernstig letsel heeft opgelopen, is de medische eindsituatie nog niet bereikt. Uit de meest recente medische informatie van 3 juni 2026 volgt dat nog een operatie is gepland en dat het verdere behandeltraject daarvan afhankelijk is. Dat sprake zal zijn van blijvende beperkingen, staat volgens de raadsvrouw dan ook niet vast.

De raadsvrouw heeft daarom subsidiair verzocht de vordering te matigen dan wel de benadeelde partij daarin niet-ontvankelijk te verklaren, mede omdat de behandeling van de vordering volgens haar een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert.

De raadsman heeft verzocht de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3] niet-ontvankelijk te verklaren, nu deze naar het oordeel van de verdediging onvoldoende is onderbouwd.

7.3

Oordeel van de rechtbank

7.3.1

de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 1] Materiële schade

Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij de gestelde materiële schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het onder parketnummer 18.042781.26 feit 1 primair bewezen verklaarde. De vordering, waarvan de hoogte niet door verdachte is betwist, zal daarom worden toegewezen.

Immateriële schade

Op grond van artikel 6:106, eerste lid, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek heeft de benadeelde partij recht op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van immateriële schade, nu hij als rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde feit lichamelijk letsel heeft opgelopen.

Bij de begroting van de immateriële schade houdt de rechtbank rekening met de aard en ernst van het letsel, de gevolgen daarvan voor de benadeelde partij en de bedragen die in vergelijkbare gevallen aan schadevergoeding worden toegekend. Daarbij zoekt de rechtbank ook aansluiting bij de Rotterdamse schaal. Ten aanzien van het letsel aan de rechterhand slaat de rechtbank acht op paragraaf 5.11 (handletsel) categorie c. Uit de medische stukken blijkt dat

sprake is van ernstig letsel, waarvoor operatief ingrijpen noodzakelijk is geweest. Hoewel de medische eindsituatie nog niet is bereikt en de precieze omvang van eventuele blijvende beperkingen nog niet vaststaat, acht de rechtbank, gelet op de ernst van het letsel en de te verwachten gevolgen daarvan, een vergoeding van 10.000,- billijk.

Voor het letsel aan het gezicht en de daardoor ontstane littekenvorming zoekt de rechtbank aansluiting bij paragraaf 9.2 (misvorming van het gezicht) categorie c. Gelet op de aard en ernst van dit letsel acht de rechtbank een vergoeding van 20.000,- billijk.

Nu sprake is van meervoudig letsel, past de rechtbank aanbeveling 5 van de Rotterdamse schaal toe. Dit betekent dat het zwaarste letsel volledig wordt meegewogen en het tweede letsel voor 50%. De rechtbank komt daarmee uit op een bedrag van in totaal 25.000,-. Daarnaast ziet de rechtbank, gelet op het opzettelijke karakter van het bewezenverklaarde geweld, aanleiding dit bedrag met 25% te verhogen.

Alles afwegende acht de rechtbank een vergoeding van 31.250,- aan immateriële schade billijk. De vordering zal tot dit bedrag worden toegewezen. Voor het overige zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in zijn vordering, nu de beoordeling van de verder gevorderde schade.

Wettelijke rente

De vordering tot vergoeding van de wettelijke rente is gegrond op de wet en de schade wordt geacht te zijn geleden op het moment dat het bewezenverklaarde feit heeft plaatsgevonden, zodat de wettelijke rente over 31.635,- toegewezen wordt vanaf 9 februari 2026 tot de dag waarop dit bedrag volledig is betaald.

Schadevergoedingsmaatregel

De verdachte zal voor het primair tenlastegelegde feit worden veroordeeld en hij is daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk voor schade die door dit feit aan hem is toegebracht. De rechtbank zal aan de verdachte de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van 31.635,-, bestaande uit 385,- aan materiële schade en 31.250,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 9 februari 2026 tot de dag waarop dit bedrag volledig is betaald.

7.3.2

de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 3]

De rechtbank is van oordeel dat de vordering van de benadeelde partij niet voldoende onderbouwd is. De rechtbank zal de benadeelde partij in zijn vordering niet ontvankelijk verklaren, met bepaling, dat de benadeelde partij haar vordering bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

8 Vordering na voorwaardelijke veroordeling

Bij onherroepelijk vonnis van 30 april 2025 van de politierechter in de rechtbank Noord-Nederland te Assen, is verdachte veroordeeld tot -onder meer- een gevangenisstraf van 14 dagen, waarvan 11 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren. De proeftijd is ingegaan op 15 mei 2025. Daarbij is als algemene voorwaarde gesteld dat veroordeelde voor het einde van de proeftijd geen strafbare feiten zal plegen. De officier van justitie heeft bij vordering van 18 mei 2026 de tenuitvoerlegging gevorderd van de voorwaardelijke straf.

Nu veroordeelde de bewezenverklaarde feiten heeft begaan voor het einde van de proeftijd, zal de rechtbank de tenuitvoerlegging gelasten van deze voorwaardelijke straf.

9 Beslag

De officier van justitie heeft onttrekking aan het verkeer van de wapens en munitie geëist. In het dossier bevindt zich echter geen lijst met inbeslaggenomen en niet teruggegeven goederen zoals vereist door artikel 309 van het Wetboek van Strafvordering. Evenmin heeft de officier van justitie deze alsnog overgelegd tijdens het onderzoek ter terechtzitting. Gelet hierop kan de rechtbank geen beslissing nemen over de inbeslaggenomen en niet teruggeven goederen.

10 Toepassing van wetsartikelen

De rechtbank heeft gelet op de artikelen 36f, 38z, 45, 47, 57, 138, 287, 300, 312, 350, van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 13, 26, 54, 55 van de Wet wapens en munitie.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak gelden.

Uitspraak

De rechtbank

Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte onder parketnummer 18.039036.26, feit 2 is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder parketnummer 18.211939.25 feiten 1 en 2, het onder parketnummer feiten 18.039036.26 1, 3, 4 en 5 en het onder parketnummer 18.042781.26 feiten 1 primair en 2 ten laste gelegde bewezen en strafbaar zoals voormeld en verdachte daarvoor strafbaar.

Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt verdachte daarvan vrij.

Veroordeelt verdachte tot:

een gevangenisstraf voor de duur van 6 jaar.

Beveelt dat de tijd die de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf, geheel in mindering zal worden gebracht.

Legt aan de verdachte op de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking.

Vordering benadeelde partij

Ten aanzien van parketnummer 18.042781.26 feit 1:

Wijst de vordering van de benadeelde partij toe tot het hierna te noemen bedrag en veroordeelt verdachte om aan [slachtoffer 1] te betalen:

  • het bedrag van 31.635, - (zegge: eenendertigduizend zeshonderdvijfendertig euro);

  • de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 9 februari 2026 tot de dag van algehele voldoening;

  • de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak alsnog zal maken, tot heden begroot op nihil.

Verklaart de vordering van [slachtoffer 1] voor het overige niet-ontvankelijk. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Legt aan verdachte de verplichting op om ten behoeve van [slachtoffer 1] aan de Staat te betalen een bedrag van 31.635, - (zegge: eenendertigduizend zeshonderdvijfendertig euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 9 februari 2026 tot de dag van algehele voldoening. Dit bedrag bestaat uit 385, - aan materiële schade en 31.250,- aan immateriële schade.

Bepaalt dat bij gebreke van volledig verhaal van de betalingsverplichting aan de Staat gijzeling voor de duur van 163 dagen kan worden toegepast. De toepassing van gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat als verdachte voldoet aan de betalingsverplichting aan de benadeelde partij of aan de Staat, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd van de betalingsverplichting aan beiden.

Ten aanzien van parketnummer 18.211939.25 feit 1:

Verklaart de vordering van [slachtoffer 3] niet-ontvankelijk. De vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Beslissing op de vordering na voorwaardelijke veroordeling onder parketnummer 18.123446.25

Gelast de tenuitvoerlegging van de straf voor zover voorwaardelijk opgelegd bij vonnis van de politierechter van de Rechtbank Noord-Nederland, locatie Assen van 30 april 2025, te weten: een gevangenisstraf voor de duur van 11 dagen.

Dit vonnis is gewezen door mr. mr. H.P. Eckert, voorzitter, H.M. Lenting en mr. R.A. Valk, rechters, bijgestaan door mr. M. Raven, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 17 november 2026.

mr. H.P. Eckert en mr. M. Raven zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.

Bijlage I - bewijsmiddelen

Parketnummer 18.211939.25

Feit 1:

De opgave luidt als volgt:

  1. de verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 3 november 2026;

  2. een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal aangifte d.d. 10 juli 2025, opgenomen op pagina 33 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2025184674 d.d. 15 september 2025, inhoudend de verklaring van [slachtoffer 3] .

Feit 2:

De opgave luidt als volgt:

1. ​Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 11 juli 2025, opgenomen op pagina 16 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2025184674 d.d. 15 september 2025, inhoudend de verklaring van [getuige 3] :

Ik en mijn vrouw [slachtoffer 3] wonen aan de [adres 4] . Eergisteren kwamen [verdachte] (de rechtbank begrijpt: verdachte) en [slachtoffer 4] voor het eerst bij ons thuis. Ik denk rond 21:30 uur/21:45 uur werd [verdachte] ineens boos op [slachtoffer 4] . Hij begon [slachtoffer 4] ineens te slaan. Ik denk dat hij haar wel 10 of 20 keer sloeg tegen het hoofd en lichaam. ".

2. ​ ​een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 11 juli 2025, opgenomen op pagina 27 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als verklaring van verbalisanten [verbalisant] en [verbalisant] :

Op donderdag 10 juli 2025, omstreeks 22:10 uur, kregen wij verbalisanten opdracht te gaan naar de [adres 4] . Wij hoorden de bewoonster zeggen dat er een man zojuist een vitrinekast in haar woning vernield had en daarnaast ook een vrouw mishandeld had. Voor de vitrinekast zag ik een vrouw op de bank liggen. Ik sprak deze vrouw aan en zag direct dat zij een flinke bult op haar hoofd had zitten. In het kort kon de vrouw mij het volgende vertellen: Mijn vriend heeft mij hard geslagen. Na doorvragen bleek de vrouw te zijn: [slachtoffer 4] , geboren op [geboortedatum] 1998 te [geboorteplaats] .

Parketnummer 18.039036.26

De opgave luidt als volgt:

  1. de verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 3 november 2026;

  2. een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal aangifte d.d. 6 februari 2026, opgenomen op pagina 12 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2026032801 d.d. 16 maart 2026, inhoudend de verklaring van [naam 2] ;

  3. een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 7 februari 2026, opgenomen op pagina 25 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend de verklaring van verbalisant [verbalisant] ;

  4. een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal onderzoek wapen d.d. 12 februari 2026, opgenomen op pagina 39 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als verklaring van verbalisant [verbalisant] .

Parketnummer 18.042781.26

1. ​De door verdachte ter zitting van 3 november 2026 afgelegde verklaring, voor zover inhoudend:

Ik ben op 9 februari 2026 naar de woning van aangever [slachtoffer 1] geweest. Ik was daar om een kamer te huren. [naam 1] was ook in de woning. Ik denk dat ze een plan hadden om mij te overvallen. Ze hebben mij aangevallen en hebben geld gestolen, ik heb mij moeten verdedigen en voor mijn leven moeten vechten. Het klopt dat ik toen in de keuken een hakmes heb gepakt. Dat is het hakmes dat ook op de fotos in het dossier te zien is. Ik heb in de keuken hiermee gezwaaid. Op zijn hoofd en ik denk ook op zijn arm. [naam 1] schrok en rende weg. Aangever [slachtoffer 1] is ook naar buiten gegaan, ik heb hem getackeld en hij viel op de stoep buiten zijn huis. Ik stond toen bij hem. Ik had het slagersmes nog in mijn

rechterhand. Ik ben over aangever [slachtoffer 1] gebogen en heb zijn zakken doorzocht. Ik heb toen zijn bankpas gepakt, dit is de pas die ook bij mij is aangetroffen bij de aanhouding.

2. ​ ​Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van aangifte d.d.

12 februari 2026, opgenomen op pagina 19 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2026035375 (onderzoek Langbaard) d.d. 19 maart 2026, inhoudend als verklaring van [slachtoffer 1] :

Op maandagavond 9 februari 2026 bevond ik mij in mijn woning aan de [adres 1] te Emmen. Rond 22:00 uur s avonds hoorde ik dat er iemand op de voordeur klopt. Toen ik de deur opende zag ik daar een man staan die ik 1 a 2 keer eerder had gezien. Toen de man binnenkwam had hij een doos wijn bij zich. Daarna zijn de man en ik in woonkamer op de bank gaan zitten. Op de salontafel had ik een gouden armband liggen en liet deze aan de man zien. Ik ben naar de keuken gelopen en heb daar een wijnglas gepakt. Toen ik met het glas terug kwam in de woonkamer zag ik dat de goudenarmband verdwenen was. Ik heb toen de man hierop aangesproken en vroeg waar de armband was. Ik heb de man toen gefouilleerd maar trof de armband niet aan. Op het moment dat ik bezig was met de man te fouilleren, kwam mijn kameraad, [naam 1] de woonkamer binnen lopen. Ik zag dat hij hem ook fouilleerde. [naam 1] trof ook de armband niet aan en heeft daarna weer mijn woning verlaten.

Kort daarna zag ik dat het gedrag van de man veranderde en dat hij in paniek raakte. Ik hoorde dat de man riep dat hij zijn geld kwijt is. De man was boos en kwaad en ik maakte met hem de afspraak dat ik [naam 1] zou bellen om te vragen of hij het geld had weggenomen. Ik hoorde dat de man tegen mij zei dat ik hem naar [naam 1] zijn huis moest brengen. Ik gaf aan dat ik dat niet wilde en legde hem uit waar [naam 1] woont. Ik zag dat de man woest werd en met zijn vuisten tegen mij aan begon te duwen. Ik verzette mij hiertegen en begon terug te duwen. Wij kwamen in een soort van worsteling terecht en bevonden ons deels in de woonkamer en de gang. Ik zag dat de man in de richting van de keuken gaat en zie plotseling de man uit de keuken komt en in één van zijn handen een hakmes vast heeft en daarmee zwaaiende bewegingen maakt in mijn richting. Dit mes lag in mijn rommellade in keuken. Dit is een soort van “Chinees” mes het is ongeveer 50 centimeter lang.

Ik zag dat de man al zwaaiend met het hakmes in mijn richting kwam lopen. Ik had mijn telefoon in mijn hand riep via “hey Google”, “bel de politie". Ik heb toen de voordeur geopend en ben naar buiten gegaan. Toen ik buiten was heb ik de voordeur dicht gedaan en hield de deurklink vast om te voorkomen dat de man ook naar buiten zou komen. Toen ik de deurklink vasthield zag en hoorde ik dat het raam wat aan de linkerzijde van de voordeur zit door de man met het hakmes werd ingeslagen. Ik heb toen de deurklink losgelaten en ben linksaf in de richting van andere woningen gerend. Ik rende naar de woningen waar nog licht brandde en heb op de deuren en ramen gebonkt. Ik zag dat de verdachte in mijn directe omgeving was en weerde zijn slaande bewegingen die hij maakte met het hakmes, met mijn rechterhand/arm af.

Daarna, weet ik alleen nog dat er ergens een voordeur werd opengedaan en zag ik een donkerkleurige auto, waaruit 2 politie agenten stapten. Vervolgens herinner ik mij alleen nog maar dat ik in het ziekenhuis wakker werd.

V: Kun je de man beschrijven?

A: Hij heeft een donkere huidskleur, is iets kleiner dan mij, 1.70m. Hij heet volgens mij “ [verdachte] ". V: Van welke bank maak jij gebruik en waar is jou bankpas?

A: Ik ben mijn bankpas kwijt en deze al overal gezocht maar kan deze niet vinden. Ik heb een ANB/AMRO bankpas.

V: Je bent in het ziekenhuis geopereerd aan jouw verwondingen, wat kun je ons hierover vertellen?

A: Ik heb diverse hechtingen op mijn hoofd, gezicht, hand en arm. Het herstel van mijn arm en hand zal 1 a 2 jaar duren maar meen heeft mij al verteld dat het nooit meer 100% gaat worden.

3. ​ ​Een geneeskundige verklaring, op 18 februari 2026 opgemaakt en ondertekend door dr. [arts] , forensisch arts voor zover inhoudend, als haar geneeskundige verklaring:

Resultaten/Bevindingen

Hoofd:

1. Om het hoofd is, boven de oren, een verband aangebracht. Dit verband is wegens medische redenen niet verwijderd voor het onderzoek. Zie afbeelding 1.

Aangezicht:

2. Op de linkerwang loopt, vanaf iets boven de onderkaak richting het linkeroor (of vice versa), een boogvormige huidwond van circa 6 cm lang. Over deze wond zijn circa 12 hechtingen te zien. Zie afbeelding 2 en 3. Het betreft een wond waar medische behandeling van heeft plaats gevonden.

3. Op de linkerwang ter hoogte van het einde dan wel begin van letsel 1 richting het linkeroog een oppervlakkige lijnvormige huidonderbreking van circa 2 cm lang met gladde wondranden. Zie afbeelding 2 en 4. Het betreft een snijverwonding. Voor het mechanisme van ontstaan zie bijlage A.

4. Vanaf circa halverwege de linkerhelft van de bovenlip loopt, langs de linker neusvleugel richting de binnenste ooghoek van het linkeroog (of vice versa) een s-vormige huidonderbreking met y-vorming aan de bovenzijde. Over deze wond zijn circa 12 hechtingen te zien. Zie afbeelding 2 en 5. Het betreft een wond waar medische behandeling van heeft plaats gevonden.

5. Midden boven de linker wenkbrauw bevindt zich in een verticaal lopende onregelmatige huidonderbreking van circa 1 cm lang. Zie afbeelding 2 en 6. Het betreft meest waarschijnlijk een schaafverwonding. Voor het mechanisme van ontstaan zie bijlage A.

Rechterarm:

6) Op de rechteronderarm is vanaf halverwege de onderarm tot en met de vingers een blauwkleurig gipsverband aangebracht. Zie afbeelding 7.

4. ​ ​Een schriftelijk bescheid, te weten het medisch dossier van het [ziekenhuis] betreffende [slachtoffer 1] ,

d.d. 10 februari 2026 (SEH):

Conclusie:

39-jarige patiënt presenteert zich op de SEH na mishandeling met een slagersmes, met

  1. div. schedelfracturen. Hierbij geen intracraniale bloeding;

  2. div. snijverwondingen schedel en linker wang;

  3. div. snijverwondingen rechter hand, waarbij functieverlies en sens. verlies dig 1 tm 4. (zenuw- en peesletsel);

  4. div. kleinere hematomen en schaafplekken op het lichaam.

Lichamelijk onderzoek:

Exposure

Forse snijverwoningen op de gehele schedel (behaarde hoofd), Hierbij crepetaties voelbaar onder div. wonden;

Forse snijwond op de linker wang. niet volledig door de wang heen. 10 cm;

Snijverwondingen dorsale en volaire zijde hand, waarbij bot zichtbaar op de hand/pols rechter hand. Hierbij functie- en gevoelsverlies.

Uitslagen onderzoek:

Radiologisch onderzoek:

CT-hersenen blanco: Geen bloeding. Diverse fracturen schedel rondom, met losse fragmenten, en missend botdeel rechter zijde schedel.

5. ​ ​Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 10 februari 2026, opgenomen op pagina 63 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als relaas van verbalisant [verbalisant] : Op maandag 9 februari 2026 omstreeks 23.25 kregen wij het verzoek om naar de [adres 3] te gaan. Voor de woning aan de [adres 1] 98 zag ik een man staan. Dit bleek later [slachtoffer 1] te zijn. Ik zag dat [slachtoffer 1] zijn gezicht onder het bloed zat. Ik zat dat er bloed van zijn hand afdruppelde. Ik zag dat de kleding van [slachtoffer 1] onder het bloed zaten. Ik zag dat collega [verbalisant] foto's maakte van het slachtoffer. Ik zag dat hij in iedere geval twee dikke sneeën in zijn hoofd had. Ik zag dat de sneeën ongeveer een kleine centimeter diep waren. Ik zag dat het lange sneeën waren. Voor mij leek het dat het "scherpe" sneeën waren. Ik zag dat [slachtoffer 1] zijn rechter pols onder het bloed hing. Ik hoorde [slachtoffer 1] zeggen dat hij deze niet meer kon bewegen. Ik zag dat aan de bovenzijde van zijn rechterpols een snee had tot aan het bot. Ik zag dat [slachtoffer 1] een snee had ten hoogte van zijn knokkels, deze was ook tot aan het bot. Ik liet [slachtoffer 1] op de grond liggen. [slachtoffer 1] gaf aan dat hij zich niet goed voelde. [slachtoffer 1] was niet heel duidelijk in zijn woorden.

Ik ben met collega [verbalisant] naar de Woning van het slachtoffer gegaan. Ik zag dat het raam, links van

de voordeur, kapot was. Ik zag op de tafel bij de tv een papier liggen met Politie erop. Ik zag dat het een insluitingsfoullering was. Ik zag dat de naam [verdachte] erop stond.

6. ​ ​Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 26 februari 2026, opgenomen op pagina 110 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als relaas van buitengewoon opsporingsambtenaar [boa] :

Op 9 februari 2026, om 23:15 uur kwam er een oproep binnen bij de meldkamer van de Politie Noord-Nederland. Tijdens het gesprek met de meldkamer waren naast de centralist en [slachtoffer 1] nog twee andere personen te horen; de verdachte [verdachte] en getuige/buurman [getuige 4] . De verdachte is aangeduid met NN. Tijdens het gesprek werd er ook door meerdere personen door elkaar heen gesproken waarbij niet duidelijk te horen was wat de identiteiten van deze personen waren.

Starttijd

Spreker

Tekst

00.00.01

Meldkamer

l 12 politie. Wat is de locatie van uw noodgeval?

00.00.26

[slachtoffer 1]

[adres 1] .

00.00.28

Meldkamer

[adres 1] . Wat is er aan de hand?

00.00.50

NN

Nou, kom graag. (rest onverstaanbaar)

00.00.53

[slachtoffer 1]

D'r uit. (rest onverstaanbaar)

00.00.55

NN

Nee. (rest onverstaanbaar)

00.00.58

[slachtoffer 1]

Ik wil wel mee.

00.00.59

Meldkamer

Met wie spreek ik?

00.01.01

NN

200, 660 (rest onverstaanbaar)

00.01.03

[slachtoffer 1]

Ik heb niks gedaan.

00.01.15

Meldkamer

Waarom bel je 112? Wat is er aan de hand?

00.01.17

[slachtoffer 1]

Ruzie

00.01.27

Meldkamer

Ruzie, met wie?

00.01.29

[slachtoffer 1]

Ik weet het niet.

00.01.36

Meldkamer

Bent u in de woning?

00.01.40

[slachtoffer 1]

(onverstaanbaar) Ja, ik ben in de woning.

00.01.42

Meldkamer

Hallo, kunt u tegen mij praten?

00.01.45

[slachtoffer 1]

Moeilijk, mijn adem is helemaal kapot.

00.01.50

[slachtoffer 1]

Ah, (onverstaanbaar). Hij slaat mij de hele tijd. Ben je niet goed? (op de achtergrond eenmalig

geluid van een slag)

00.01.55

[slachtoffer 1]

He, ben je niet goed? Alsjeblieft. Niet goed?

00.02.01

Meldkamer

Wie is niet goed?

00.02.06

[slachtoffer 1]

Die man die me slaat.

00.02.15

[slachtoffer 1]

Zeg dat, ik heb nou de deur vast. Ze moeten er

aan komen. Haast je nu heel snel.

00.02.20

Meldkamer

Want wat is er aan de hand dan? Is er iemand in

uw woning?

00.02.23

[slachtoffer 1]

Ja, daarmee, houwt me keihard.

00.02.26

Meldkamer

Bent u in de woning?

00.02.28

[slachtoffer 1]

Nee, ik ben nou buiten ik heb de deurklink vast.

Als die eens buiten komt...

00.03.18

Meldkamer

Zijn er ook wapens?

00.03.23

[slachtoffer 1]

Ja, Samourai zwaard, weet ik veel allemaal

00.03.42

Meldkamer

En wie is hij?

00.03.47

[slachtoffer 1]

Een zwarte jongen

00.03.48

Meldkamer

Een jonge jongen?

00.03.49

[slachtoffer 1]

Ja.

00.03.56

Meldkamer

En hoe ziet de jongen eruit?

00.03.58

[slachtoffer 1]

Zwart en donker en klein.

00.04.16

Meldkamer

En waarom moeten wij snel komen? Wat is er

aan de hand?

00.04.19

[slachtoffer 1]

Omdat ik word geslagen. ik heb bloed op m'n

hoofd. Alles

00.04.34

Meldkamer

Want hoe bent u geslagen, met de vuist of?

00.04.36

[slachtoffer 1]

Met mn Met mn Met mn mijn raam eruit (op de achtergrond zevental slagen gevolgd door

glasgerinkel)

00.04.43

[slachtoffer 1]

Kunnen ze nu snel komen of niet? (glasgerinkel

op de achtergrond

00.04.52

[slachtoffer 1]

Alsjeblieft jonge, mongool. Ben je niet goed?

(glasgerinkel op achtegrond)

00.05.10

Meldkamer

Wat gebeurt er nu? (glasgerinkel op achtergrond)

00.05.13

[slachtoffer 1]

Hij gooit mijn ramen eruit (glasgerinkel op

achtergrond)

00.05.34

[slachtoffer 1]

Wegwezen. Wegwezen.

00.05.45

Meldkamer

Hallo, kunt u daar weggaan?

00.05.54

Onbekend

Onverstaanbaar. Alsjeblieft

00.06.10

[slachtoffer 1]

Aah, die jongen... adrenaline. Is niet goed joh,

waarom? Ik kan er niks aan doen jongen.

00.06.15

[slachtoffer 1]

Ik kan er niks aan doen. Ga maar uit. Ik kan er

niks aan doen.

00.06.20

[slachtoffer 1]

Ik kan er niks aandoen, meneer ...

(onverstaanbaar)

00.06.24

Meldkamer

Wat gebeurt er nu? Waar bent u nu?

00.06.29

[slachtoffer 1]

Help mij!

00.06.55

Meldkamer

Waar bent u nu?

00.06.58

[slachtoffer 1]

Onderweg

00.07.03

[slachtoffer 1]

Wegwezen. Ik ken er niks aan doen!

(onverstaanbaar) ik kan er niks aan doen.

00.07.18

Meldkamer

Waar kunt u niks aan doen?

00.07.22

[slachtoffer 1]

Onverstaanbaar. Alsjeblieft hou op! .. Aah... Hou

op!... Hé buurman hou op... onverstaanbaar

00.07.34

Meldkamer

Hallo meneer!

00.07.35

[slachtoffer 1]

Aah... aah... aah... aah... aah aah aah aah niet

doen.

00.07.51

[slachtoffer 1]

Ik ken niets meer doen!

00.08.01

Onbekend wie

Je bent dood

00.08.01

[slachtoffer 1]

Stop Stop

00.08.10

Onbekend

Je bent dood

00.08.11

Onbekend

Onverstaanbaar

00.08.12

Onbekend

Je bent dood

00.08.13

[slachtoffer 1]

stop..stop..stop ga weg alstu.. (onverstaanbaar)

alstu..

00.08.34

Meldkamer

Hoort u mij?

00.08.46

[getuige 4]

Haal de politie!

00.09.12

Meldkamer

Met wie spreek ik?

00.09.15

[getuige 4]

Ja, mijn naam is [getuige 4] , ik woon in de [adres 5] en er was een man hier aan het vechten en hij was onder het bloed en we

hebben snel hulp nodig, hij is onder het bloed.

00.09.31

Meldkamer

Oké, er was een gevecht met twee man?

00.09.34

[getuige 4]

Ja, ja, deze man is de telefoon van een van de mannen en ik probeerde hem te helpen en de andere man is weggerend. In de richting van het

meer.

00.09.54

Meldkamer

En de man, met wie u nu bent, is hij gewond?

00.10.09

[getuige 4]

Ja, erg gewond. Jullie moeten haast maken.

00.10.17

Meldkamer

Oké, wat gebeurt er dan?

00.10.19

[getuige 4]

We zijn in het huis en we hoorde wat geluid en we gaan controleren en deze twee mannen

waren aan het vechten.

00.10.37

[getuige 4]

Ja, ik denk dat hij hem gestoken heeft met een

glazen fles of zoiets.

00.10.57

Meldkamer

En weet je hoe de andere man eruit ziet?

00.11.05

[getuige 4]

Ja. Het is zwart. Zwart, de andere man.

00:11.15

[getuige 4]

De zwarte man. Ja, ik denk dat hij ook kaal was.

00.11.20

Meldkamer

Kaal, ja?

00.11.21

[getuige 4]

Ja. Oh, zeker.

7. ​ ​Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van getuigenverhoor d.d. 10 februari 2026, opgenomen op pagina 116 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als verklaring van [getuige 1] :

Ik was vanavond bij de [adres 3] , bij mijn vriendin. Ik hoorde honden blaffen omstreeks 23.22. Ik keek tussen de gordijnen door. Ik zag een soort schermutseling en had het idee dat er gevochten werd. Ik liep naar de voordeur, ik zag de buren ook buiten staan. We schreeuwden naar de twee mannen die voor het huis waren. Ik zag 1 man op de grond. De andere man stond over hem heen. Ik zag dat de man die eroverheen stond meerdere keren sloeg, ik kon niet zien of hij met iets sloeg. Ik zag dat hij meerdere malen constant op het hoofd van de man op de grond sloeg. De dader had door dat er meerdere mensen schreeuwden en buiten waren. Ik zag dat de man ophield en wegrende over het trappetje en richting de [flat] met versnelde pas.

8. ​ ​Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van getuigenverhoor d.d. 10 februari 2026, opgenomen op pagina 120 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als verklaring van [getuige 2] :

Ik was vanavond thuis bij de [adres 3] te Emmen. Ik hoorde geschreeuw. Ik liep naar de voorzijde van de woning op de bovenverdieping en deed het raam open, want ik hoorde op een gegeven moment mijn vriend schreeuwen. Omstreeks 23.22 uur.

Ik zag op de stoep tegenover mijn woning, dat er twee mannen waren. Ik zag 1 man op de grond en 1 man die erboven stond. Ik zag dat de man die boven op hem stond meerdere malen met zijn rechterarm op de man die op de grond lag insloeg. In zag dat hij uithalende bewegingen maakte. Ik denk daardoor dat hij een voorwerp in zijn hand had, alleen dit durf ik niet met zekerheid te zeggen. Ik zag dat hij dit drie keer deed, wat ik heb gezien. Ik hoorde 'je bent dood'. Dit zei de man die boven die andere man stond.