Strafrecht overig
Verdachte heeft zich - terwijl hij onder invloed van een psychose verkeerde - gedurende langere periode…
Rechtbank Oost-Brabant, 17 november 2026
ECLI:NL:RBOBR:2026:8221 · Rechtbank Oost-Brabant · 17 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-oost-brabant/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbobr-2026-8221
Zaakgegevens
Op 17 november 2026 heeft de Rechtbank Oost-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Oost-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- 's-Hertogenbosch
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Datum publicatie
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 01-067411-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOBR:2026:8221
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verdachte heeft zich - terwijl hij onder invloed van een psychose verkeerde - gedurende langere periode schuldig gemaakt aan de wederrechtelijke vrijheidsberoving van zijn familieleden. Verdachte heeft daarbij bedreigingen niet geschuwd. Ook heeft hij zijn dochter mishandeld. De rechtbank legt een gevangenisstraf op van 316 dagen, waarvan 120 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren. Dat brengt mee dat verdachte niet terug hoeft naar de gevangenis. Wel moet verdachte zich aan bijzondere voorwaarden houden, waaronder de opname in een zorginstelling. Onderdeel van de behandeling kan zijn dat de verdachte de voorgeschreven medicatie zal gebruiken. De rechtbank bepaalt dat deze voorwaarden direct ingaan. De rechtbank ziet geen aanleiding voor oplegging van een maatregel als bedoeld in artikel 38z Sr. De rechtbank verlengt de proeftijd van een eerder aan verdachte opgelegde voorwaardelijke veroordeling.
Uitspraak
[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]vonnis
RECHTBANK OOST-BRABANT
Locatie 's-Hertogenbosch
Strafrecht
Parketnummer: 01.067411.26
Parketnummer vordering: 20.001852.20 (TUL)
Datum uitspraak: 17 november 2026
Vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [1986] ,
ingeschreven te [adres 1] ,
thans, in het kader van schorsingsvoorwaarden, verblijvende in [verblijfplaats] .
Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 1 juni 2026, 17 augustus 2026 en 3 november 2026.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen van de zijde van verdachte naar voren is gebracht.
De tenlastelegging.
De zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 1 mei 2026.
Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
1.
Primair:
hij (op één of meerdere tijdstippen) in of omstreeks de periode van 1 september 2025 tot en met 4 maart 2026 te Rosmalen, althans in Nederland
opzettelijk
[slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 4] en/of andere familieleden,
wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden,
door voornoemde slachtoffers
- meermaals op te sluiten in de woning gelegen aan de [adres 1] door de voor- en achterdeur op slot te draaien en de enige twee sleutels bij zich te houden, en/of
- meermaals te bedreigen met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, waaronder met een mes in de hand dreigend de woorden toe te voegen "als jullie naar buiten gaan, ga ik jullie neersteken", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou
kunnen leiden:
hij (op één of meerdere tijdstippen) in of omstreeks de periode van 1 september 2025 tot en met 4 maart 2026 te Rosmalen, althans in Nederland
een ander, te weten [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 4] en/of andere familieleden,
door geweld of enige andere feitelijkheid en/of door bedreiging met geweld of enige andere feitelijkheid gericht tegen die ander en/of een of meer derden,
wederrechtelijk heeft gedwongen iets te doen en/of te dulden, te weten in de woning te verblijven en/of de woning niet te verlaten,
door voornoemde slachtoffers
- meermaals op te sluiten in de woning gelegen aan de [adres 1] door de voor- en achterdeur op slot te draaien en de enige twee sleutels bij zich te houden, en/of
- meermaals te bedreigen met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, waaronder met een mes in de hand dreigend de woorden toe te voegen "als jullie naar buiten gaan, ga ik jullie neersteken", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.
2.
hij in of omstreeks de periode van 1 september 2025 tot en met 2 oktober 2025 te Rosmalen, althans in Nederland
[slachtoffer 3] heeft mishandeld,
door die [slachtoffer 1] tegen het gezicht te slaan, aan de haren te trekken en/of in het voorhoofd te bijten,
terwijl verdachte dit misdrijf beging tegen zijn kind;
3.
hij op of omstreeks 4 maart 2026 te Rosmalen, althans in Nederland
[slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 4] en/of andere familieleden heeft bedreigd
met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling:
- door met een mes in de richting van voornoemde slachtoffers te zwaaien, en/of
- door die voornoemde slachtoffers dreigend de woorden toe te voegen "als jullie naar buiten gaan, ga ik jullie neersteken", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad.
De vordering na voorwaardelijke veroordeling.
De zaak met parketnummer 20.001852.20 is aangebracht bij vordering van 31 maart 2026. Deze vordering heeft betrekking op het arrest van de meervoudige kamer van het gerechtshof te ’s-Hertogenbosch van 4 september 2023.
De formele voorvragen.
Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaarding geldig is. De rechtbank is bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen en de officier van justitie kan in zijn vervolging worden ontvangen. Voorts zijn er geen gronden gebleken voor schorsing van de vervolging.
Bewijs.
Inleiding
De verdachte woont samen met zijn vrouw, vier kinderen, schoondochter en drie kleinkinderen in een woning in Rosmalen. De verdachte wordt ervan verdacht dat hij gedurende zes maanden zijn gezinsleden heeft belet om de woning te verlaten door hen te bedreigen en de deuren op slot te draaien. Dit is onder 1 primair ten laste gelegd als wederrechtelijke vrijheidsberoving en subsidiair als dwang. Daarnaast wordt de verdachte onder 2 verweten dat hij zijn dochter heeft mishandeld en onder 3 dat hij zijn gezinsleden heeft bedreigd.
Het standpunt van de officier van justitie.
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring van de onder 1 primair, 2 en 3 tenlastegelegde feiten.
Het standpunt van de verdediging.
In het kader van de betrouwbaarheid is aangevoerd dat in beginsel moet worden uitgegaan van de verklaringen die door de familieleden bij de rechter-commissaris zijn afgelegd en niet van de daarmee op punten strijdige door hen bij de politie afgelegde verklaringen. Dat brengt mee dat, in het licht van de ontkenning van verdachte van de hem tenlastegelegde feiten, niet tot een bewezenverklaring van die feiten kan worden gekomen. In zoverre dient verdachte van alle tenlastegelegde feiten te worden vrijgesproken.
Ten aanzien van het onder 1 tenlastegelegde heeft de raadsman in het bijzonder vrijspraak bepleit nu niet kan worden gesproken van wederrechtelijke vrijheidsberoving en zo daar al sprake van is, het opzet op die vrijheidsberoving ontbreekt.
Het oordeel van de rechtbank.
Bewijsmiddelen.
Omwille van de leesbaarheid van het vonnis wordt voor wat betreft de door de rechtbank gebezigde bewijsmiddelen verwezen naar de uitwerking daarvan in de bewijsbijlage die van dit vonnis deel uitmaakt. De inhoud van die bijlage dient als hier herhaald en ingelast te worden beschouwd.
Feitenvaststelling.
Verdachte woont te Rosmalen samen met zijn vrouw, vier kinderen, schoondochter en drie kleinkinderen (hierna: familieleden). Verdachte is bekend met episoden van psychose. Op enig moment in 2016 is verdachte gestopt met de aan hem voorgeschreven medicatie, waardoor zijn psychische toestandsbeeld geleidelijk is verslechterd. Sindsdien zijn verschillende meldingen gedaan van agressief en verward gedrag. Op 4 maart 2026 heeft de vrouw van verdachte de politie gebeld vanwege een bedreiging door verdachte met een mes. Verdachte heeft daarna de woning verlaten en is korte tijd later in de nabijheid van de woning door de politie aangehouden. Verschillende familieleden hebben vervolgens bij de politie aangifte gedaan van deze bedreiging. Uit de aangiften volgt dat verdachte de ochtend van 4 maart 2026 wilde voorkomen dat zijn kleinkinderen naar school zouden gaan. Hij heeft daarbij onder dreiging van een mes geschreeuwd dat niemand de woning mocht verlaten. Uit de aangiften volgt ook dat verdachte het afgelopen half jaar vaker heeft belet dat familieleden de woning verlieten, met name in de avonduren. Ook van deze wederrechtelijke vrijheidsberoving is door verschillende familieleden aangifte gedaan. De dochter van verdachte heeft daarnaast aangifte gedaan van een mishandeling, die ook in het half jaar daarvoor heeft plaatsgevonden. Verdachte heeft haar daarbij tegen het gezicht geslagen, aan haar haren getrokken en haar in haar voorhoofd gebeten.
De bewijsoverwegingen.
De rechtbank is van oordeel dat het namens verdachte gevoerde verweer tot vrijspraak van de tenlastegelegde feiten wordt weerlegd door de in de bewijsbijlage gebruikte bewijsmiddelen. De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de voor het bewijs bezigde verklaringen die door de familieleden bij de politie zijn afgelegd en acht die betrouwbaar.
In het bijzonder overweegt de rechtbank het volgende.
Betrouwbaarheid van de bij de politie afgelegde verklaringen
De rechtbank stelt vast dat er aanmerkelijke verschillen zitten tussen de verklaringen die door de familieleden zijn afgelegd bij de politie en de verklaringen die later door hen zijn afgelegd bij de rechter-commissaris. Deze verschillen zijn van dien aard dat kan worden gezegd dat de aanvankelijk zeer belastende politieverklaringen ten gunste van verdachte zijn afgezwakt. Exemplarisch in dit verband is dat de familieleden bij de politie gedetailleerd hebben verklaard dat zij hebben gezien dat verdachte op 4 maart 2026 een mes vast had terwijl bij de rechter-commissaris juist is verklaard dat zij dat niet hebben gezien.
Anders dan de raadsman is de rechtbank van oordeel dat de verschillen in de verklaringen niet meebrengen dat de bij de politie afgelegde verklaringen als niet of minder betrouwbaar moeten worden aangemerkt. Integendeel. Deze verklaringen zijn zeer kort na het tenlastegelegde afgelegd toen de herinnering aan het tenlastegelegde nog vers was. Ook zijn deze verklaringen zeer gedetailleerd en komen op essentiële punten overeen. Die verklaringen worden bovendien niet alleen door elkaar, maar ook door andere omstandigheden uit het dossier gesteund. Daarbij wijst de rechtbank allereerst op het gegeven dat de politie kort na de melding van de bedreiging de vrouw van verdachte overstuur in de woning heeft aangetroffen. Deze omstandigheid past bij een heftige gebeurtenis, zoals het tenlastegelegde. Ook is door de wijkagent opgetekend dat er meldingen van bedreiging over verdachte zijn gedaan door wijkbewoners waaronder een bedreiging met een mes en dat het gedrag rondom verdachte steeds problematischer werd. Door een buurtbewoner werd het gezin met name in de avond niet meer buiten gezien, hetgeen aansluit bij de voor het bewijs gebruikte verklaringen ten aanzien van de vrijheidsberoving. Ook voor de bedreiging met het mes is op andere punten dan de verklaringen van de familieleden ondersteuning in het dossier te vinden. De politie heeft immers op korte afstand van de plek waar verdachte werd aangehouden een mes aangetroffen waarvan de omschrijving spoort met de omschrijving van het mes door [slachtoffer 2] , de zoon van verdachte. Ook daarin ziet de rechtbank een omstandigheid om de voor het bewijs bezigde verklaringen als betrouwbaar aan te merken.
De rechtbank ziet overigens niet in dat de familieleden van verdachte, waarvan uit het dossier blijkt dat zij zeer begaan zijn met het welzijn van hun vader, hem valselijk zouden beschuldigen of hun verklaringen ten nadele van hem zouden overdrijven. Ook niet om daarmee hulp voor hem mogelijk te maken. Uit het dossier volgt dat de familieleden niet willen dat verdachte gestraft wordt of naar de gevangenis zal gaan, hetgeen met een aangifte van dergelijke feiten wel voor de hand ligt. De vrouw van verdachte heeft bovendien verklaard dat zij heeft geprobeerd de aangifte tegen haar man in te trekken aangezien zij zag dat het in detentie door medicatie weer beter met hem ging en niet wilde dat hij straf kreeg. Hierin kan ook de reden worden gevonden voor de andersluidende dan wel afgezwakte verklaringen die door de verschillende familieleden bij de rechter-commissaris zijn afgelegd.
Feit 1 (Wederrechtelijke vrijheidsberoving en opzet) en feit 3 (bedreiging)
Uit de bewijsmiddelen volgt dat verdachte de bij hem inwonende familieleden verbood naar buiten te gaan, met name in de avonduren. Om fysieke verplaatsing daadwerkelijk onmogelijk te maken heeft verdachte enkele keren de deuren van de woning op slot gedraaid en de sleutels van die woning bij zich gehouden. Om zijn verbod kracht bij te zetten heeft hij familieleden woordelijk bedreigd, en op enig moment – waaronder op 4 maart 2026 – die woorden ondersteund door een mes vast te houden. Door dit handelen van verdachte heeft hij een dusdanig bedreigende situatie gecreëerd voor zijn familieleden, dat zij geen reële mogelijkheid hadden om de woning te verlaten. De familieleden konden vrezen dat wanneer zij de woning daadwerkelijk zouden verlaten er meer geweld zou volgen waardoor zij dat meestal ook niet durfden. Verdachte heeft hier minst genomen opzettelijk de indruk gewekt bij zijn familieleden dat zij niet weg konden. Gezien de bedreigende situatie waarin zij zich bevonden, maakt het feit dat de deuren niet te allen tijde afgesloten waren, dit niet anders. Naar het oordeel van de rechtbank volgt daaruit dat sprake was van wederrechtelijke vrijheidsberoving en dat verdachte daarop ook het opzet had. Gelet op het voorgaande komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van de onder 1 en 3 ten laste gelegde feiten.
Eendaadse samenloop
Ten aanzien van de onder 1 en 3 bewezenverklaarde feiten overweegt de rechtbank dat deze feiten (gedeeltelijk) op dezelfde tijd en plaats hebben plaatsgevonden en zo nauw met elkaar samenhangen dat verdachte daarvan één verwijt kan worden gemaakt. Gelet daarop is de rechtbank van oordeel dat met betrekking tot deze feiten sprake is van (gedeeltelijke) eendaadse samenloop als bedoeld in artikel 55 van het Wetboek van Strafrecht.
Feit 2 (mishandeling [slachtoffer 3] )
De rechtbank acht op basis van de gebezigde bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de mishandeling van zijn dochter [slachtoffer 3] , door haar tegen het gezicht te slaan, aan haar haren te trekken en haar in haar voorhoofd te bijten.
De bewezenverklaring.
Op grond van de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de bewijsmiddelen die in de aan dit vonnis gehechte bewijsbijlage zijn opgenomen, komt de rechtbank tot het oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte
1.
in de periode van 1 september 2025 tot en met 4 maart 2026 te Rosmalen
opzettelijk
[slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 4] en andere familieleden,
wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd
door voornoemde slachtoffers
- meermaals op te sluiten in de woning gelegen aan de [adres 1] door de voor- en achterdeur op slot te draaien en de enige sleutels bij zich te houden, en/of
- meermaals te bedreigen met enig misdrijf tegen het leven gericht, waaronder met een mes in de hand dreigend de woorden toe te voegen "als jullie naar buiten gaan, ga ik jullie neersteken", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.
2.
in de periode van 1 september 2025 tot en met 2 oktober 2025 te Rosmalen,
[slachtoffer 3] heeft mishandeld,
door die [slachtoffer 1] tegen het gezicht te slaan, aan de haren te trekken en in het voorhoofd te bijten,
terwijl verdachte dit misdrijf beging tegen zijn kind.
3.
op 4 maart 2026 te Rosmalen
[slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 4] en andere familieleden heeft bedreigd
met enig misdrijf tegen het leven gericht:
- door met een mes in de richting van voornoemde slachtoffers te zwaaien, en
- door die voornoemde slachtoffers dreigend de woorden toe te voegen "als jullie naar buiten gaan, ga ik jullie neersteken", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.
De strafbaarheid van het feit.
Het bewezen verklaarde levert op de in de uitspraak vermelde strafbare feiten.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
De strafbaarheid van verdachte.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. Verdachte is daarom strafbaar voor hetgeen bewezen is verklaard.
Oplegging van straf en/of maatregel.
De eis van de officier van justitie.
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 240 dagen, waarvan 44 dagen voorwaardelijk, onder de algemene en bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd, met een proeftijd van 2 jaar en met aftrek van de periode die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd om aan verdachte de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) op te leggen.
Het standpunt van de verdediging.
De raadsman heeft verzocht – mocht de rechtbank wel tot een bewezenverklaring komen – verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen die gelijk is aan de duur van het voorarrest en daarnaast een voorwaardelijk deel, waaraan de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden worden verbonden, met uitzondering van de voorwaarde met betrekking tot begeleid wonen. Zowel verdachte als zijn familieleden zien verdachte graag thuiskomen. Door geen hoger onvoorwaardelijk strafdeel op te leggen worden de positieve ontwikkelingen die verdachte momenteel doormaakt niet doorbroken. Tot slot heeft de raadsman aangevoerd dat het opleggen van de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38z Sr niet gerechtvaardigd is.
Het oordeel van de rechtbank.
Bij de beslissing over de straf die aan verdachte dient te worden opgelegd, heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan. Bij de beoordeling van de ernst van het door verdachte gepleegde strafbare feit betrekt de rechtbank het wettelijke strafmaximum en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Daarnaast houdt de rechtbank bij de strafbepaling rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte.
Ernst van de feiten
Verdachte heeft zich gedurende langere periode schuldig gemaakt aan de wederrechtelijke vrijheidsberoving van zijn familieleden. Wederrechtelijke vrijheidsberoving is een ernstig feit, waarbij een grote inbreuk wordt gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de slachtoffers. Verdachte heeft daarbij bedreigingen niet geschuwd. Daarnaast is hij zijn dochter [slachtoffer 3] daadwerkelijk te lijf gegaan Uit de verklaringen die door de familieleden van verdachte zijn afgelegd volgt dat zij al lange tijd gebukt gaan onder het onvoorspelbare gedrag van verdachte. Verdachte heeft hiervoorgeen hulp gezocht. De rechtbank rekent dit verdachte aan.
De persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte
Bij de strafbepaling heeft de rechtbank acht geslagen op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Uit het uittreksel justitiële documentatie van verdachte van 9 september 2026 blijkt dat verdachte eerder is veroordeeld voor mishandeling en bedreiging. Ten tijde van het plegen van de feiten liep verdachte ook nog in een proeftijd van een andere veroordeling (gewoontewitwassen).
De rechtbank heeft kennisgenomen van het Pro Justitia rapport van 9 juni 2026, opgesteld door dr. B.A. Blansjaar (psychiater). In het rapport wordt geconcludeerd dat bij verdachte sprake is van een chronisch recidiverende psychotische stoornis, waarschijnlijk schizofrenie of een schizoaffectieve stoornis. Ten tijde van de tenlastegelegde feiten had verdachte hoogst waarschijnlijk een floride psychose, die tijdens zijn voorlopige hechtenis is verbleekt door het gebruik van antipsychotica. De psychiater adviseert het ten laste gelegde – indien bewezen – in verminderde mate aan verdachte toe te rekenen.
In het rapport staat ook dat de familie van verdachte gedurende de afgelopen jaren steeds pas hulp heeft ingeroepen wanneer zijn door zijn psychose veroorzaakte gedragsstoornissen en disfunctioneren al te ontregelend en bedreigend werden. Dat heeft enkele malen geleid tot ambulante psychiatrische behandeling met anti psychotische medicatie. De problemen werden vervolgens toegedekt op het moment dat de psychotische ziekteverschijnselen van verdachte verbeterden of verbleekten, tot hij om reden van bijwerkingen of anderszins die medicatie staakte, waarna positief psychotische ziekteverschijnselen van wanen en hallucinaties weer geleidelijk verergerden.
Door de beperkte medewerking van verdachte en zijn naasten aan noodzakelijke psychiatrische behandeling en door geringe belastbaarheid en inadequate coping van verdachte bestaat er een matig verhoogd recidiverisico. Geadviseerd wordt het recidivegevaar te beperken door klinische psychiatrische behandeling van verdachte in een Forensisch Psychiatrische Afdeling, met ambulante nazorg door forensisch FACT en/of een forensische polikliniek onder toezicht van de reclassering. Verder wordt geadviseerd de mogelijkheden te laten onderzoeken voor een zorgmachtiging op grond van de Wet forensische zorg.
De rechtbank volgt het advies van de deskundige en zal de feiten in verminderde mate toerekenen aan verdachte.
De reclassering onderschrijft in het rapport van 16 oktober 2026 het advies van de psychiater. Verdachte verblijft sinds 15 september 2026 bij [verblijfplaats] . Hoewel de behandeling pas net is gestart, heeft verdachte te kennen gegeven weg te willen uit de kliniek om herenigd te worden met zijn familie. Verdachte is – ook na uitleg hierover dat behandeling nu centraal staat – volhardend in deze uitspraken. Benadrukt wordt dat na het afronden van de huidige klinische behandeling er een vangnet dient te zijn in de vorm van beschermd dan wel begeleid wonen. Het rapport vermeldt het volgende over de inschatting van de risico’s:
Inschatting risico's
Het risico op recidive wordt ingeschat als hoog.
Het risico op letsel wordt ingeschat als hoog.
Het risico op onttrekken aan voorwaarden wordt ingeschat als gemiddeld.
Toelichting
Ons gestructureerd professioneel oordeel, aan de hand van de RISC, is mede gebaseerd op de specifieke karakteristieken van betrokkene zoals die naar voren komen uit de beschikbare documentatie en onze indruk van betrokkene. Primair kunnen wij het risico op recidive niet inschatten daar betrokkene een ontkennende verdachte is. Indien betrokkene schuldig wordt bevonden, dan achten wij het risico op recidive en het risico op letselschade hoog, daar betrokkene reeds jaren met Justitie in aanraking komt vanwege geweldsincidenten, hij reeds eerder voor huiselijk geweld veroordeeld is en vanwege zijn ontkennende houding ten opzichte van het tenlastegelegde. Het risico op onttrekken aan voorwaarden kunnen wij eveneens niet inschatten vanwege de ontkennende houding van betrokkene. Gelet op de weigering in het verleden ten aanzien van hulpverlening en de houding ten opzichte van voorgeschreven medicatie inname achten wij bij veroordeling, de kans dat betrokkene opnieuw weigert groot. Betrokkene heeft zich echter coöperatief en meewerkend opgesteld ten tijde van het Pro-Justitia onderzoek en in de recente gesprekken met de reclassering. Hierom denken we dat, zolang betrokkene ingesteld is op anti-psychotische medicatie, de kans op onttrekking gemiddeld is.
De reclassering meent in haar rapport dat een (deels) voorwaardelijke straf met de onderstaande bijzondere voorwaarden tot de mogelijkheden behoren:
-
Meldplicht bij reclassering
-
Opneming in een zorginstelling
-
Ambulante behandeling met mogelijke kortdurende opname
-
Verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang
-
Alcoholverbod
-
Meewerken aan een zorgmachtigingsonderzoek
De reclassering adviseert een dadelijke uitvoerbaarheid van deze voorwaarden en het toezicht. Daarnaast adviseert de reclassering om de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel ex artikel 38z Sr als mogelijkheid te betrekken. De ernst van de verdenking, het gegeven dat er een delictpatroon aanwezig is, het feit dat verdachte stopt met medicatie inname, dan psychisch ontregelt en vervolgens overgaat tot ernstig huiselijk geweld, vormen hiervoor een indicatie.
De strafoplegging
De rechtbank is van oordeel dat de ernst van de feiten in beginsel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigen. Tegelijkertijd moet de rechtbank bij de strafoplegging rekening houden met de persoon van verdachte. De rechtbank acht het – met het oog op het recidiverisico in de toekomst – niet opportuun om het al lopende behandeltraject nu nog te doorkruisen.
Alles afwegende, acht de rechtbank het passend om een gevangenisstraf op te leggen voor de duur van 316 dagen, waarvan 120 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren. Daarop zal de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht in mindering worden gebracht, zodat hij niet terug in detentie gaat. Aan het voorwaardelijk deel van de straf zal de rechtbank de bijzondere voorwaarden verbinden zoals geadviseerd door de reclassering. Zij ziet geen aanleiding om de voorwaarde betreffende de opname in een zorginstelling niet over te nemen, zoals door de verdediging is verzocht. De rechtbank heeft onvoldoende inzicht in de thuissituatie van verdachte en acht een begeleid wonen setting noodzakelijk om het gevaar op recidive optimaal te verminderen. De rechtbank zal daarom ook die voorwaarde overnemen, met daarbij de aanvulling ‘indien en voor zover de reclassering dat noodzakelijk vindt’. De rechtbank zal, ter beveiliging van de maatschappij en ter voorkoming van strafbare feiten, de bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar verklaren. Uit de rapporten van de psychiater en de reclassering volgt immers dat het recidiverisico respectievelijk als matig verhoogd tot hoog en als hoog wordt ingeschat en dat maakt dat er naar het oordeel van de rechtbank ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
De rechtbank ziet tot slot geen aanleiding over te gaan tot het opleggen van de maatregel als bedoeld in artikel 38z Sr, nu zij van oordeel is dat het risico met een langere proeftijd en een hoger voorwaardelijk strafdeel afdoende ondervangen is.
Motivering van de beslissing na voorwaardelijke veroordeling.
De vordering voldoet aan alle wettelijke eisen. Krachtens de wettelijke bepalingen is de rechtbank bevoegd tot behandeling van deze vordering. Uit onderzoek ter terechtzitting zijn geen omstandigheden gebleken die aan de ontvankelijkheid van de officier van justitie in de weg staan. Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de verdachte zich gedurende de proeftijd aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
De rechtbank acht het, zoals hierboven ook is overwogen met betrekking tot de strafmaat, niet opportuun dat verdachte opnieuw gedetineerd zal worden. Verdachte ontvangt inmiddels de benodigde zorg en medicatie. De rechtbank acht van belang dat die zorg niet wordt doorkruist door de tenuitvoerlegging van de eerder aan verdachte opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank ziet daarom aanleiding thans geen tenuitvoerlegging te gelasten, doch de vastgestelde proeftijd te verlengen met één jaar, zoals ook door de officier van justitie ter terechtzitting is gevorderd.
Toepasselijke wetsartikelen.
De beslissing is gegrond op de artikelen:
14a, 14b, 14c, 55, 57, 282, 285, 300 en 304 van het Wetboek van Strafrecht.DE UITSPRAAK
De rechtbank:
Bewezenverklaring
Verklaart het onder 1 primair, 2 en 3 ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor is omschreven.
Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt hem daarvan vrij.
Kwalificatie
Het bewezenverklaarde levert op de misdrijven.
Ten aanzien van feit 1 primair en feit 3:
(Gedeeltelijke) eendaadse samenloop van
opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven
en
bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht, meermaals gepleegd.
Ten aanzien van feit 2:
mishandeling, terwijl de schuldige het misdrijf begaat tegen zijn kind.
Strafbaarheid
Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
Straf
Legt ten aanzien van feit 1 primair, feit 2, feit 3 op de volgende straf:
- een gevangenisstraf voor de duur van 316 dagen met aftrek overeenkomstig artikel 27 Wetboek van Strafrecht waarvan 120 dagen voorwaardelijk en een proeftijd van 3 jaren.
Voorwaarde is, dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit.
En stelt als bijzondere voorwaarden dat:
- de verdachte zich meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt de verdachte zich binnen drie dagen nadat de proeftijd is ingegaan bij Leger des Heils - Reclassering, op het adres Croy 5 5653 LC, Eindhoven
- de verdachte zich tijdens de proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt, laat opnemen in, en behandelen bij, FPA Coornhert , onderdeel van Reinier van Arkel te Vught of een soortgelijke zorginstelling, te bepalen door de voor plaatsing verantwoordelijke instantie.
De opname is reeds gestart. De zorginstelling bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op het recidivegevaar bij bewezenverklaring te beperken (psychische problematiek, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden). Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken. De verdachte houdt zich aan de huisregels en aanwijzingen van de zorginstelling en de behandelaren.
Als de reclassering een overgang naar ambulante zorg of verblijf in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang nodig vindt, werkt de verdachte mee aan de indicatiestelling en plaatsing.
- de verdachte zich gedurende de proeftijd laat behandelen door een nog nader te bepalen zorgverlener, te bepalen door de reclassering en op advies van het klinische behandelteam, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op het recidivegevaar bij bewezenverklaring te beperken (psychische problematiek, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden.) Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken.
Indien er sprake is van een zodanige verslechtering van de psychische toestand van de verdachte dat een kortdurende klinische opname voor stabilisatie/crisisbehandeling noodzakelijk is, kan de reclassering een indicatiestelling aanvragen voor een dergelijke kortdurende klinische opname voor de duur van maximaal 7 weken. Indien de voor indicatie verantwoordelijke instantie een kortdurende klinische opname indiceert, nadat dit door de rechter via de procedure van 6:6:19 Sv, is bevolen, laat de verdachte zich opnemen in een zorginstelling te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing.
- de verdachte – indien en voor zover de reclassering dat noodzakelijk vindt – gedurende de proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt, verblijft in een nog nader te bepalen wooninstelling of een soortgelijke instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. Het verblijf start aansluitend op de klinische behandeling. De verdachte houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering opstelt.
- de verdachte gedurende de proeftijd geen alcohol gebruikt, tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik.
De verdachte moet gedurende de proeftijd meewerken aan controles. Dit kan zijn urineonderzoek en ademonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd.
- de verdachte meewerkt aan de mogelijkheden onderzoeken voor een zorgmachtiging op grond van de Wet forensische zorg, artikel 2 lid 3, teneinde tijdens die klinische behandeling en de ambulante nazorg zo nodig orale dan wel parenterale dwangmedicatie mogelijk te maken.
Geeft opdracht aan de reclassering om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden.
Hierbij gelden als voorwaarden dat verdachte:
- meewerkt aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een geldig identiteitsbewijs ter inzage aanbiedt om de identiteit vast te stellen;
- meewerkt aan reclasseringstoezicht, waaronder het meewerken aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt.
Omdat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, beveelt de rechter, gelet op artikel 14e Wetboek van Strafrecht dat de gestelde voorwaarden en het uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn.
Beslissing na voorwaardelijke veroordeling:
Verlengt de proeftijd, bepaald bij arrest van de meervoudige kamer van het gerechtshof te 's-Hertogenbosch d.d. 4 september 2023, gewezen onder parketnummer 20-001852-20, met één jaar.
Voorlopige hechtenis
Heft op het tegen verdachte verleende (en met ingang van 15 september 2026 geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van heden.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. I.C. Meuris, voorzitter,
mr. A.E. de Kryger en mr. F. Kooijman, leden,
in tegenwoordigheid van mr. G.J.B. van Weegen, griffier,
en is uitgesproken op 17 november 2026.