Civiel recht overig

Ontbinding van de arbeidsovereenkomst wordt afgewezen wegens aanwezigheid van opzegverbod 'ziekte'. Verder is…

Rechtbank Oost-Brabant, 14 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 14 oktober 2026 heeft de Rechtbank Oost-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Oost-Brabant
Zittingsplaats
Eindhoven
Datum uitspraak
14 oktober 2026
Datum publicatie
11 november 2026
Zaaknummer
12238927
Procedure
Beschikking
ECLI
ECLI:NL:RBOBR:2026:8091
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Ontbinding van de arbeidsovereenkomst wordt afgewezen wegens aanwezigheid van opzegverbod 'ziekte'. Verder is loonstopzetting onterecht door werkgever toegepast.

Uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar]beschikking

RECHTBANK OOST-BRABANT

Civiel Recht

Zittingsplaats Eindhoven

Zaakgegevens: 12238927 \ EJ VERZ 26-318

Beschikking van 14 oktober 2026

in de zaak van:

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Avanti B.V.,

statutair gevestigd en kantoorhoudende te Helmond,

verzoekende partij in het verzoek,

verwerende partij in het voorwaardelijk tegenverzoek,

hierna te noemen: Avanti,

gemachtigde: mr. L.V. Claassens,

tegen:

[verweerster] ,

wonende te [woonplaats] ,

verwerende partij in het verzoek,

verzoekende partij in voorwaardelijk tegenverzoek,

hierna te noemen: [verweerster] ,

gemachtigde: mr. P. Kap.

1 Het verloop van het geding

1.1.

Dit blijkt uit het volgende:

a. het verzoekschrift met producties 1 tot en met 17 (ingekomen ter griffie op 21 mei 2026);

b. het verweerschrift, tevens houdende voorwaardelijk tegenverzoek, met producties 1 tot en met 7 (ingekomen ter griffie op 10 september 2026);

c. de brief van de zijde van [verweerster] , waarbij een ondertekende versie van productie 6, alsmede aanvullende productie 8 worden overgelegd (ingekomen ter griffie op 15 september 2026);

d. de akte wijziging van het verzoek van de zijde van Avanti, waarbij tevens producties 18 tot en met 28 worden overgelegd (ingekomen ter griffie op 16 september 2026);

e. de brief van de zijde van Avanti, waarbij producties 29 en 30 worden overgelegd (ingekomen ter griffie op 22 september 2026);

f. de aantekeningen van de griffier van de zitting die op 24 september 2026 heeft plaatsgevonden, met daaraan gehecht de spreekaantekeningen die door mr. Claassens zijn overgelegd en voorgedragen. Bij de zitting waren [A] (bestuurder van Avanti, hierna: [A] ), [B] (bestuurder van Avanti, hierna: [B] ), mr. Claassens, [verweerster] en mr. P. Kap aanwezig.

1.2.

Aan het einde van de zitting is een datum voor beschikking bepaald.

2 De feiten

2.1.

[verweerster] (geboren op [geboortedatum] 2000) is op 1 december 2020 in dienst getreden bij Avanti (een onderneming gespecialiseerd in kappersactiviteiten en schoonheidsbehandelingen) in de functie van topstylist. De arbeidsomvang bedraagt 30 uur per week. Hiervoor ontvangt [verweerster] een loon van € 2.842,92 bruto per maand (exclusief 8% vakantietoeslag en overige emolumenten).

2.2.

Op 1 september 2022 zijn Avanti en [verweerster] een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd overeengekomen. In die arbeidsovereenkomst staat – voor zover van belang – het volgende bepaald:

‘(…)13. Nevenarbeid

Werknemer zal zonder schriftelijke toestemming van werkgever geen werkzaamheden voor derden verrichten gelijk of naar aard gelijk aan de voor werkgever te verrichten werkzaamheden en zich onthouden van zaken doen voor eigen rekening.(…)Evenmin zal de werknemer enige financiële of andere voordelen van derden aanvaarden of bedingen, hetzij direct, hetzij indirect, welke geacht kunnen worden in verband te staan met zijn werkzaamheden bij of voor de werkgever(…)’

2.3.

Op 30 april 2024 heeft [verweerster] zich via een WhatsAppbericht ziekgemeld bij [A] . In de WhatsAppcorrespondentie die betrekking heeft op die ziekmelding staat – voor zover van belang – het volgende vermeld:

‘(…)Hi [A] , ik probeerde je net te bellen.. vandaar zo even. ik ben echt super ziek weer...mijn hele maag is weer ontstoken ben enorm benauwd, spugen, misselijk koorts.. 07:42’

‘De ontstekingen in mijn lijf zijn te veel en hebben weer de overhand genomen.. Ik heb [C] laten weten dat ik ziek ben 07:46’

‘Dit kan toch niet?! Ik doe er alles aan dat jij niet alleen staat (want dat kan natuurlijk niet) en nou staat [C] alleen 07:50’

‘Ik ben dit echt spuug zat [verweerster] , ik heb nooit iemand die zo vaak ziek is 07:51’

‘Ook fijn een uur van te voren, ik moet zo naar Werkendam en kan dus ook niks regelen nu niet meer 07:52(…)’

2.4.

In de periode die is gelegen tussen 16 mei 2024 en eind mei 2025 is [verweerster] aaneengesloten arbeidsongeschikt geweest.

2.5.

In oktober 2025 is [verweerster] een eigen (openbaar) account op Instagram gestart, waarbij zij zichzelf presenteert als sportcoach.

2.6.

Op 13 oktober 2025 heeft [verweerster] een eenmanszaak [handelsnaam verweerster] ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Volgens het uittreksel uit het Handelsregister van de Kamer van Koophandel bestaan de activiteiten van [handelsnaam verweerster] uit het verzorgen van groepslessen, coaching en personal training in de fitness- en hyroxwereld.

2.7.

Op 1 november 2025 heeft [verweerster] zich in een WhatsAppbericht ziekgemeld bij [A] . In de WhatsAppcorrespondentie die betrekking heeft op die ziekmelding staat – voor zover van belang – het volgende vermeld:

‘(…)Hi [A] , ik probeerde jou net te bellen maar krijg je helaas niet aan de telefoon.. Ik ben er echt helemaal vanaf maar ik ben echt heel erg ziek, ontzettend veel pijn op de borst en de rug mijn hele maag is van streek, medicatie wat ik vannacht nam tijdens de pijnaanval helpt niet.. Ik kan gewoon helemaal niks, ik zal alweer aan de morfine moeten gaan of ik krijg hopelijk iets anders bij de hap. Ik zal er dus niet zijn vandaag 07:27’

‘Dit bericht is verwijderd 07:30(…)’

2.8.

Op 8 november 2025 heeft [verweerster] in de WhatsAppgroep, waaraan haar collega’s van Avanti deelnemen – voor zover van belang – het volgende WhatsAppbericht verstuurd:

‘(…)Hii Collega's, ik heb vorige week helaas weer een zenuwaanval gehad… deze is echt extreem pijnlijk en eng geweest en neemt zich nogal de tijd (mbt. tot enig herstel).. ik heb ook weer behoorlijk aan de morfine gezeten en ook daar pluk ik nog de vruchten van.. Ik dacht laat toch even een teken van leven van mij horen, desondanks het hopeloos uitziet voor mij momenteel.(…)’

2.9.

Vanwege geruchten die [A] en [B] hadden gehoord over een tewerkstelling van [verweerster] als sportcoach op een sportschool in [plaats] zijn [A] en [B] op 11 november 2025 langsgegaan bij de desbetreffende sportschool. Nadat [A] en [B] de auto van [verweerster] signaleerde op de parkeerplaats van de sportschool, zijn zij naar binnen gegaan en hebben zij [verweerster] – in bedrijfskleding van de sportschool – aan het werk gezien als sportcoach/instructeur. Hiervan hebben [A] en [B] telefoonopnames gemaakt.

2.10.

Op 12 november 2025 heeft [verweerster] in een WhatsAppbericht aan [A] het volgende meegedeeld:

‘Hi [A] ,

Ik heb je bericht gelezen en ik wil uiteraard bereikbaar zijn, maar na het onverwacht bezoek van jou en [B] gisteravond (11-11) in de sportschool (die overigens ook mijn privacy schendt) ben ik enorm aangedaan en voel ik dat er aan mijn ziekte getwijfeld word, dit is niet aan de werkgever maar aan de Arbodienst te bepalen..

Ik verwacht van jou als werkgever dat je een melding maakt bij de Arbodienst en ik hiernaartoe kan gaan.

Verder wil ik dan ook dat de communicatie via hun gaat zijn. 11:59’

2.11.

Op 13 november 2025 is [verweerster] opgenomen met een eenzijdige verlamming, waarna zij dertien dagen in het ziekenhuis heeft gelegen. Nadien is een revalidatietraject van negen maanden in gang gezet.

2.12.

Op 22 december 2025 heeft [verweerster] het spreekuur van de bedrijfsarts bezocht. In de terugkoppeling die Avanti van de bedrijfsarts ontving, staat – voor zover van belang – het volgende vermeld:

‘(…)Mevrouw [verweerster] is op dit moment verminderd belastbaar voor haar werk als gevolg van ziekte.(…)Ik adviseer mevrouw [verweerster] om te focussen op haar herstel en de interventie die van start zal gaan. Deze is belangrijk voor het het herstel. Ik acht de beperkingen momenteel te beperkt en wisselend van aard om concrete afspraken over werkhervatting te kunnen maken.

Werkgerelateerde zaken spelen een rol in de huidige beperkingen. Ik adviseer werkgever en werknemer om in gesprek te gaan met elkaar en te zoeken naar gezamenlijk gedragen oplossingen, zo nodig in aanwezigheid van een derde partij zoals bijvoorbeeld Mediation. Het is belangrijk om hierbij samen af te stemmen wie hierbij aanwezig zijn, denk hierbij bijvoorbeeld ook aan een voor werknemer vertrouwd persoon.(…)’

2.13.

Naar aanleiding van de terugkoppeling van de bedrijfsarts (2.12.) zijn de werkgerelateerde factoren tussen Avanti en [verweerster] in aanwezigheid van een mediator besproken. Na het mediationgesprek is geen vervolgsessie gepland, waarna het mediationtraject op 23 februari 2026 is geëindigd.

2.14.

Op 16 maart 2026 heeft [verweerster] het spreekuur van de bedrijfsarts bezocht, waarna de bedrijfsarts in de periodieke evaluatie van 18 maart 2026 – voor zover van belang – het volgende vermeldt:

‘(…)Stand van zaken

Op medische gronden is zij nog steeds verminderd belastbaar voor haar werk als gevolg van ziekte.

Ik vernam dat er mediation heeft plaatsgevonden in verband met de werkgerelateerde factoren, maar dat dit nog niet tot oplossingen heeft geleid.

Advies

Ik begrijp dat er nog geen plan van aanpak is opgesteld. Ik adviseer werkgever en werknemer om samen een plan van aanpak op te stellen. Hiervoor acht ik mevrouw [verweerster] belastbaar. Ik vernam dat er nog geen oplossing is voor de werkgerelateerde factoren. Ik adviseer daarom nogmaals aan werkgever en werknemer om mediation in te zetten en te zoeken naar een gezamenlijk gedragen oplossing. Over de wijze waarop en het vervolg van deze interventie wordt contact met u opgenomen.

Op dit moment is werkhervatting nog niet passend als er geen oplossingen voor de werkgerelateerde factoren omdat dit het herstel niet zal bevorderen.(…)’

2.15.

In een e-mail van 25 maart 2026 heeft Avanti [verweerster] uitgenodigd voor een gesprek op 1 april 2026, teneinde de door de bedrijfsarts geconstateerde werkgerelateerde factoren te bespreken, en ook voor het gezamenlijk opstellen van een plan van aanpak (2.14.). Daarbij heeft Avanti voorgesteld om het gesprek zonder mediator te laten plaatsvinden. In diezelfde e-mail heeft Avanti [verweerster] erop gewezen dat – gelet op de op [verweerster] rustende re-integratieverplichtingen – de uitnodiging voor het gesprek niet vrijblijvend is en – in geval van niet-nakoming – geen recht bestaat op loon.

2.16.

In antwoord op de e-mail van Avanti, heeft de gemachtigde van [verweerster] in een e-mail van 27 maart 2026 te kennen gegeven dat [verweerster] bereid is een gesprek aan te gaan met Avanti, mits (zoals geadviseerd door de bedrijfsarts, 2.14.) een mediator deelneemt aan het gesprek. In diezelfde e-mail is aan Aventi verzocht om – voor zover mogelijk – het plan van aanpak zelf in te vullen, waarna [verweerster] een terugkoppeling zal geven en vervolgens een definitieve versie aan de bedrijfsarts kan worden toegestuurd.

2.17.

Bij brief van 2 april 2026 is namens Avanti meegedeeld dat de loonbetaling aan [verweerster] diezelfde dag wordt stopgezet.

2.18.

Op 28 juli 2026 is vonnis gewezen in een kortgedingprocedure (bekend onder de zaakgegevens 12264094 \ CV EXPL 26-4575). In het vonnis heeft de voorzieningenrechter geoordeeld dat de loonstop ten onrechte door Aventi is toegepast (2.17.), op grond waarvan de loonvordering, de (maximale) wettelijke verhoging en de wettelijke rente is toegewezen.

2.19.

In een verklaring die door [D] (eigenaar van [sportschool] ) en [E] (Clubmanager [sportschool] ) is ondertekend, staat – voor zover van belang – het volgende vermeld:

‘(…)De werkzaamheden van [verweerster] bestonden uit het voorbereiden, begeleiden en geven van groepslessen aan onze leden. Tijdens deze lessen deed zij oefeningen voor en begeleidde zij deelnemers bij de uitvoering daarvan. Afhankelijk van de betreffende les werd daarbij gewerkt met lichaamsgewicht en/of materialen en gewichten.

Het betrof nadrukkelijk geen structurele werkzaamheden. [verweerster] heeft gedurende deze periode slechts op incidentele basis groepslessen verzorgd.

Voor deze werkzaamheden heeft [verweerster] geen betaling of andere financiële vergoeding ontvangen.

In de periode waarin [verweerster] bij ons actief was, zijn tevens enkele foto's en/of promotiefilmpjes gemaakt waarop zij tijdens of rondom de groepslessen te zien is. Deze beelden zijn gemaakt voor promotionele en communicatieve doeleinden van de sportschool en vormen geen weergave van structurele of betaalde werkzaamheden.

[verweerster] heeft deze activiteiten bij ons verricht vanuit haar persoonlijke interesse in sport en ter oriëntatie. Het doel hiervan was om op informele wijze ervaring op te doen en zich verder te oriënteren binnen de sport- en fitnessomgeving.(…)’

3 Het verzoek

3.1.

Nadat het verzoek is gewijzigd (1.1. onder d) verzoekt Avanti om bij beschikking, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

I. de tussen haar en [verweerster] bestaande arbeidsovereenkomst op de kortst mogelijke termijn te ontbinden;

II. te verklaren voor recht dat Avanti de loondoorbetaling op goede gronden heeft gestaakt per 2 april 2026 en [verweerster] per die datum geen recht (meer) heeft op loon;

III. [verweerster] te veroordelen tot betaling aan Avanti van het totale bruto-, dan wel nettoloon dat zij heeft ontvangen over de periode van 2 april 2026 tot de datum van de laatste loonbetaling;

IV. [verweerster] te veroordelen tot betaling aan Avanti van het bedrag aan wettelijke verhoging dat Avanti op basis van het kort geding vonnis van 28 juli 2026 aan [verweerster] heeft voldaan, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag, gerekend vanaf het moment van betaling aan [verweerster] tot aan het moment van terugbetaling aan Avanti;

V. [verweerster] te veroordelen tot betaling aan Avanti van het bedrag aan wettelijke rente dat Avanti op basis van het kort geding vonnis van 28 juli 2026 aan [verweerster] heeft voldaan, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag, gerekend vanaf het moment van betaling aan [verweerster] tot aan het moment van terugbetaling aan Avanti;

VI. [verweerster] te veroordelen in de kosten van de procedure en te bepalen dat [verweerster] de wettelijke rente over de proceskosten verschuldigd is, indien deze niet binnen veertien dagen na betekening van de in deze te wijzen beschikking aan Avanti zijn voldaan.

3.2.

Aan het verzoek legt Avanti (samengevat) het volgende ten grondslag. De arbeidsovereenkomst van [verweerster] dient te worden ontbonden (artikel 7:671b lid 1 sub a BW) op grond van verwijtbaar handelen (artikel 7:669 lid 3 sub e BW), het bestaan van een verstoorde arbeidsverhouding (artikel 7:669 lid 3 sub g BW) en wegens het voordoen van een cumulatiegrond (artikel 7:669 lid 3 sub i BW). Er is sprake van verwijtbaar handelen, omdat [verweerster] – zonder overleg met en medeweten van Avanti – nevenwerkzaamheden als sportcoach is gaan uitvoeren, terwijl zij, vanwege fysieke klachten, arbeidsongeschikt stelde te zijn voor haar eigen functie. Dit is haar in ernstige mate te verwijten, ook vanwege de wijze waarop [verweerster] er vervolgens mee om is gegaan. Zij is niet transparant geweest en heeft ook aantoonbaar leugenachtig verklaard over haar ziekte(verloop). Hetgeen is voorgevallen, heeft er ook toe geleid dat de verhoudingen ernstig en duurzaam zijn verstoord. Ook binnen de organisatie is er geen draagvlak meer voor [verweerster] . Verder doet zich de cumulatiegrond voor. Vanwege de samenloop van omstandigheden kan van Avanti niet worden gevergd de arbeidsovereenkomst van [verweerster] voor te zetten. De verhoudingen zijn inmiddels verziekt, er bestaat geen draagvlak meer binnen de (kleine) organisatie, er is geen vertrouwen en partijen zijn zelfs gebaat bij een ontbinding van de arbeidsverhouding. Tot slot staan de herplaatsingsplicht en het opzegverbod niet aan de ontbinding in de weg. Herplaatsing ligt niet in de rede en is ook niet mogelijk. Verder houdt het opzegverbod geen verband met de arbeidsongeschiktheid van [verweerster] . Voorgaande betekent dat de arbeidsovereenkomst van [verweerster] ontbonden dient te worden. Gelet op het ernstig verwijtbaar handelen, hoeft bij het bepalen van de datum van ontbinding geen rekening worden gehouden met de opzegtermijn. Als wordt afgeweken van hetgeen Avanti heeft verzocht, wordt verzocht een intrekkingsmogelijkheid te bieden. Tot slot heeft de loonstop op 2 april 2026 op terechte gronden plaatsgevonden, omdat [verweerster] haar re-integratie belemmert door rechtstreeks contact met haar werkgever te weigeren en door – zonder deugdelijke grond – niet met haar werkgever in gesprek te gaan, en niet mee te werken aan het opstellen van een plan van aanpak (artikel 7:629 lid 3 sub b, d en e BW)

4 Het verweer en tegenverzoek

4.1.

[verweerster] verzoekt (voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad):

I. het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst af te wijzen vanwege het ontbreken van een redelijke grond wegens het ontbreken van (ernstig) verwijtbaar handelen door [verweerster] (artikel 7:669 lid 3 sub e) dan wel wegens de verstoorde arbeidsverhouding (artikel 7:669 lid 3 sub g), dan wel op grond van de cumulatiegrond (artikel 7:669 lid 3 sub i);

II. bij toewijzing van het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst de datum van ontbinding te stellen op een datum waarbij rekening wordt gehouden met de opzegtermijn, zonder aftrek van de behandelperiode (art. 7:671 b lid 9 a BW) in verband met het ernstig verwijtbaar handelen of nalaten door de werkgever, althans een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen datum, onder toekenning van een transitievergoeding aan [verweerster] ten laste van de werkgever (art. 7:673 lid 1 sub 2 BW);

III. bij toewijzing van het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst aan werknemer een billijke vergoeding ten bedrage van € 25.000,00, dan wel een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen billijke vergoeding (art. 7:671 b lid 9 sub c BW7) toe te kennen op grond van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten door Avanti;

IV. in alle gevallen met veroordeling van Avanti in de kosten van deze procedure, waaronder het salaris van de gemachtigde van [verweerster] .

4.2.

Ter onderbouwing voert [verweerster] het volgende aan. De verzochte ontbinding dient te worden afgewezen. Ten eerste is sprake van een opzegverbod, omdat zij vanaf 1 november 2026 arbeidsongeschikt is. Ten tweede ontbreekt een redelijke grond om tot ontbinding over te (kunnen) gaan. Zij heeft niet verwijtbaar gehandeld. Zij was er niet toe verplicht om de nevenactiviteit te melden. Voor zover zij ertoe verplicht is nevenwerkzaamheden te melden, heeft zij de bedrijfsarts doorlopend op de hoogte gehouden. De bedrijfsarts heeft – ook op basis van de medische informatie die daaraan ten grondslag ligt – niet geadviseerd om bepaalde activiteiten te staken. Dat zij geen openheid aan Avanti heeft gegeven over de aard van haar klachten, is juist. Daartoe is zij ook niet verplicht. Haar wordt verweten dat zij tijdens de lopende arbeidsongeschiktheid onaanvaardbare nevenwerkzaamheden zou hebben verricht. Dat is niet het geval. Zij heeft onbezoldigd een aantal momenten meegelopen op de sportschool waar zij bekend is en heeft daarbij geen zware lichamelijke inspanning geleverd. Bovendien kan een incidentele sportbeweging niet gelijk worden gesteld aan het verrichten van haar werkzaamheden als topstylist. Verder wordt betwist dat de arbeidsverhouding dusdanig verstoord is dat die verstoring tot een ontbinding zou moeten leiden. Aan redelijke opdrachten van Avanti heeft zij altijd gehoor aangegeven. Als wordt geoordeeld dat de arbeidsovereenkomst ontbonden dient te worden, dan is die beëindiging te wijten aan het ernstig verwijtbaar handelen door Avanti op grond waarvan zij een billijke vergoeding (artikelen 7:671c lid 1 en 7:671 lid 2 sub b BW) is verschuldigd. Het ernstig verwijtbaar handelen is gelegen in de wijze waarop Avanti heeft gereageerd op haar ziekmelding op 1 november 2025, de confrontatie op 11 november 2025, het opleggen van een ongegronde loonstop op 2 april 2026, het – op basis van aannames en geruchten – overgaan tot het verrichten van onzorgvuldig onderzoek en daarbij een inbreuk te maken op haar persoonlijke levenssfeer. Voor het bepalen van de hoogte van de billijke vergoeding is relevant dat – bij voortijdige beëindiging van de arbeidsovereenkomst – zij terugvalt op 70% van het laatstverdiende loon (tot 104 weken). Daarnaast is zij jong, heeft zij een beperkt arbeidsverleden en daardoor beperkte WW-rechten. Ook heeft zij zich gedwongen gevoeld inzage te geven in haar gezondheid/medisch dossier en is een ongeoorloofde inbreuk gemaakt op haar persoonlijke levenssfeer door zonder toestemming videofragmenten te maken in privétijd. Tot slot is Avanti een transitievergoeding (artikel 7:673 lid 1 sub b BW) verschuldigd. Als wordt ontbonden op de cumulatiegrond (waarover onvoldoende is gesteld) dient de transitievergoeding te worden vermeerderd met factor 1,5 (artikel 7:671b lid 8 BW).

5 De beoordeling

in het verzoek

5.1.

Kern van het geschil betreft de beantwoording van de vraag of de arbeidsovereenkomst tussen partijen moet worden ontbonden, en zo ja, of sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten door Avanti en/of [verweerster] . Dit laatste is van belang voor het vaststellen van een (eventuele) aanspraak van [verweerster] op een billijke vergoeding, de transitievergoeding, alsmede voor het vaststellen van de (eventuele) ontbindingstermijn. Alvorens het geschil inhoudelijk te beoordelen, zal eerst de toelaatbaarheid van het door Avanti gewijzigde verzoek worden beoordeeld.

Wijziging van het verzoek

5.2.

Anders dan [verweerster] wenst, wordt de door Avanti op 16 september 2026 gedane wijziging van het verzoek niet buiten beschouwing gelaten. Daartoe wordt vooropgesteld dat Avanti in beginsel bevoegd is het verzoek te wijzigen zolang nog geen eindbeschikking is gegeven (artikel 283 Rv). Omdat de door Avanti ingediende akte wijziging van het verzoek (1.1. onder d) acht dagen voor aanvang van de mondelinge behandeling op 24 september 2026 (1.1. onder f) is ingediend, is het verzoek tijdig gewijzigd. Dat de wijziging van het verzoek – ondanks de tijdige indiening – alsnog leidt tot een onredelijke bemoeilijking van de verdediging of een onredelijke vertraging van de procedure, is geenszins gebleken. Daarbij weegt mee dat de inhoud van het partijdebat op de door Avanti gewijzigde onderdelen (II, III, IV en V) al uitvoerig in de kortgedingprocedure (2.18.) ter sprake is gekomen. Omdat mr. Kap in die kortgedingprocedure de gemachtigde van [verweerster] was, mogen de door Avanti ingenomen standpunten als reeds bekend verondersteld worden. Bovendien liggen de gewijzigde onderdelen (grotendeels) in het verlengde van de in het verzoekschrift ingenomen stellingen. Omdat [verweerster] geen andere concrete aanknopingspunten heeft aangevoerd dat de wijziging van het verzoek zal leiden tot een onredelijke bemoeilijking van de verdediging of een onredelijke vertraging van de procedure, is de kantonrechter van oordeel dat het door Avanti gewijzigde verzoek niet in strijd is met de eisen van een goede procesorde. Het bezwaar van [verweerster] wordt daarom verworpen.

Ontbinding van de arbeidsovereenkomst

5.3.

Op verzoek van de werkgever kan een arbeidsovereenkomst alleen worden ontbonden als daar een redelijke grond voor is (artikel 7:669 lid 3 BW), herplaatsing van de werknemer binnen een redelijke termijn niet mogelijk is of niet in de rede ligt (artikel 7:669 lid 1 BW) en er geen opzegverbod van toepassing is (artikelen 7:671b lid 2 en 7:670 BW). Avanti heeft in haar verzoekschrift drie gronden genoemd waarom zij vindt dat de kantonrechter de arbeidsovereenkomst moet ontbinden. Volgens haar dient de arbeidsovereenkomst te worden ontbonden op grond van (i) verwijtbaar handelen (artikel 7:669 lid 3 sub e BW), (ii) het bestaan van een verstoorde arbeidsverhouding (artikel 7:669 lid 3 sub g BW) en tot slot wegens (iii) een combinatie van omstandigheden (artikel 7:669 lid 3 sub i BW). Voordat de kantonrechter kan beoordelen of daarvan sprake is, zal eerst worden getoetst of een opzegverbod aan de ontbinding in de weg staat.

Opzegverbod

5.4.

Een werkgever kan de arbeidsovereenkomst niet opzeggen als een werknemer ongeschikt is tot het verrichten van zijn arbeid wegens ziekte (artikel 7:670 lid 1 BW). Dit opzegverbod geldt niet als een werknemer twee jaar ziek is of als bij het UWV een verzoek om toestemming voor opzegging van de arbeidsovereenkomst is ingediend, dan wel een ontbindingsverzoek bij de kantonrechter is ingediend voordat de werknemer zich heeft ziekgemeld. [verweerster] heeft zich op 1 november 2025 ziekgemeld (2.7.). Sindsdien is nog geen periode van twee jaar verstreken. Het ontbindingsverzoek is ingediend na de ziekmelding (21 mei 2026, 1.1 onder a). Dit leidt tot de conclusie dat het ontbindingsverzoek is gedaan terwijl een opzegverbod gold. Ondanks het bestaan van een opzegverbod kan de kantonrechter de arbeidsovereenkomst in twee gevallen ontbinden, namelijk als het ontbindingsverzoek geen verband houdt met omstandigheden waarop die opzegverboden betrekking hebben of indien er sprake is van omstandigheden die van dien aard zijn dat de arbeidsovereenkomst in het belang van de werknemer behoort te eindigen (artikel 7:671b lid 6 BW). Avanti beroept zich op de eerste uitzonderingssituatie (artikel 7:671b lid 6 sub a BW. Volgens haar is de opzegging niet gebaseerd op de ziekte zelf, maar op het gedrag van [verweerster] . Dit brengt mee dat onderzocht dient te worden of het ontbindingsverzoek kan worden geabstraheerd van de feiten en omstandigheden waar het betreffende opzegverbod betrekking op heeft. Beoordeeld moet worden of de feiten en omstandigheden die aan het ontbindingsverzoek ten grondslag liggen (ook) een redelijke grond voor ontbinding vormen wanneer de arbeidsongeschiktheid wordt ‘weggedacht’ (de conclusie van P-G, De Bock van 20 januari 2023, ECLI:NL:PHR:2023:92 en de daaropvolgende beschikking van de Hoge Raad (Hoge Raad van 14 april 2023, ECLI:NL:HR:2023:559). Luidt het antwoord op deze vraag ontkennend, dan is sprake van een ‘verband’ als bedoeld in art. 7:671 lid 6 sub a BW en is ontbinding van de arbeidsovereenkomst (op die betreffende grond) niet mogelijk. Het is aan de werkgever om te onderbouwen dat geen verband bestaat tussen het verzoek tot ontbinding en de omstandigheden en feiten waarop het opzegverbod betrekking heeft. Met inachtneming van het vorenstaande overweegt de kantonrechter als volgt.

(i) Verwijtbaar handelen of nalaten

5.5.

Ter onderbouwing stelt Avanti dat [verweerster] rondom haar ziekmelding en arbeidsongeschiktheid onvoldoende transparant en/of onvoldoende open zou zijn geweest over haar klachten, het ziekteverloop en/of omstandigheden (waaronder de – vermeende – nevenwerkzaamheden als sportcoach) die voor – en ten tijde van – haar ziekmelding op 1 november 2026 hebben plaatsgevonden. Daarmee ziet het door Avanti gestelde verwijtbaar handelen rechtsreeks op de ziekte en omstandigheden waarop een opzegverbod betrekking heeft. Het verwijt kan daarvan niet worden geabstraheerd. Dit geldt te meer, omdat [verweerster] tegenover Avanti er niet toe gehouden is mededelingen te doen over de aard en de oorzaak van haar ziekte en andere medische bijzonderheden. De beoordeling van de arbeidsongeschiktheid, de toetsing of (eventuele) nevenwerkzaamheden passen binnen de actuele belastbaarheid van de zieke werknemer, alsmede de vraag of die nevenwerkzaamheden de re-integratiemogelijkheden bij een werkgever belemmeren, behoren tot het domein van de bedrijfsarts. Dat [verweerster] die medische informatie niet of slechts in beperkte mate met Avanti heeft gedeeld, is een omstandigheid waarop het opzegverbod betrekking heeft.

5.6.

Voor zover Avanti met het verwijt van onvoldoende transparantie in werkelijkheid de juistheid van de ziekmelding van [verweerster] ter discussie stelt, geldt dat een oordeel over de arbeids-(on)geschiktheid van [verweerster] , en een inschatting waartoe zij wel of niet in staat was gezien haar medische gesteldheid, is voorbehouden aan een bedrijfsarts. De vraagtekens die Avanti plaatst bij de ziekmelding van [verweerster] na hetgeen zij constateerde op 11 november 2026 waren (alhoewel begrijpelijk) niet gebaseerd op objectieve (medische) gegevens. Naar aanleiding van de ziekmelding van [verweerster] op 1 november 2026 heeft de bedrijfsarts herhaaldelijk vastgesteld dat zij volledig arbeidsongeschikt wordt bevonden (2.12. en 2.14.). Of – en zo, ja – in hoeverre [verweerster] (zoals zij heeft aangevoerd) de bedrijfsarts op de hoogte heeft gehouden van de (vermeende neven-) werkzaamheden als sportcoach – kan (gelet op de wettelijke geheimhoudingsplicht van de bedrijfsarts, artikelen 88 BIG en 7:457 BW) niet worden geverifieerd. Dit laat onverlet dat – als een werkgever aan het ziekteverzuim en de noodzaak van de ziekmelding twijfelde – Avanti die twijfels aan het UWV had kunnen voorleggen middels een deskundigenoordeel. Dat zij dit niet heeft gedaan, komt voor haar rekening en risico. Een en ander leidt ertoe dat de kantonrechter de omstandigheden die aan het ontbindingsverzoek ten grondslag liggen niet kan abstraheren van de ziekte van [verweerster] waarop het opzegverbod betrekking heeft.

(ii) Verstoorde arbeidsverhouding

5.7.

Dit (5.5. en 5.6.) geldt ook voor het (subsidiaire) verzoek tot ontbinding wegens een verstoorde arbeidsverhouding, omdat onvoldoende is komen vast te staan dat de omstandigheden die daaraan ten grondslag zijn gelegd geen verband houden met de ziekte van [verweerster] . Daarbij weegt zwaar mee dat de arbeidsverhouding ernstig verstoord is geraakt naar aanleiding van een discussie over de arbeidsongeschiktheid van [verweerster] , omdat Avanti vraagtekens zette bij de door [verweerster] gestelde arbeidsongeschiktheid in het licht van hetgeen zijzelf had waargenomen op 11 november 2025, alsmede de daaropvolgende door Avanti gedane constateringen (zie – onder meer – 2.5. en 2.6.). Hierdoor heeft het wantrouwen tussen partijen overduidelijk de overhand gekregen, hetgeen de basis vormde voor het ontstaan van de verstoorde arbeidsverhouding. Zoals door [verweerster] als niet, althans onvoldoende weersproken is aangevoerd, grijpen deze omstandigheden allemaal op elkaar in en houden deze met elkaar verband. Hoezeer de arbeidsrelatie op dit moment ook ernstig verstoord is, kunnen de daaraan ten grondslag liggende gebeurtenissen, althans de meeste daarvan, niet los worden gezien van de ziekte van [verweerster] . Dit betekent dat het opzegverbod aan de ontbinding in de weg staat.

(iii) Combinatie van omstandigheden

5.8.

Ook de door Avanti aangevoerde cumulatiegrond is niet voldragen. In dit geval, waarin het verzoek om ontbinding (5.5. tot en met 5.7.) wordt afgewezen vanwege het opzegverbod tijdens ziekte, is er geen plaats voor een ontbinding op de cumulatiegrond. Die cumulatiegrond is niet bedoeld om een dergelijk gebrek te ‘repareren’. Een toegestane ontbinding op de cumulatiegrond zou in de gegeven omstandigheden in onderhavige zaak een ontoelaatbare doorkruising van artikel 7:671b lid 6 sub a BW opleveren.

Conclusie

5.9.

Concluderend is de kantonrechter van oordeel dat geen sprake is van een situatie die valt onder de uitzondering van artikel 7:671b lid 6 sub a BW. De gestelde redelijke gronden laten zich namelijk niet abstraheren van de arbeidsongeschiktheid van [verweerster] . Reeds hierom moet het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst worden afgewezen.

5.10.

Dat de ontbinding moet worden uitgesproken omdat dat in het belang van [verweerster] is, is niet gesteld en evenmin gebleken (artikel 7:671b lid 6 onder b BW). Integendeel, [verweerster] heeft gemotiveerd aangevoerd waarom zij belang heeft bij re-integratie op (met name) het tweede spoor, alsmede de (voor haar) financiële risico’s bij het voortijdig eindigen van de arbeidsovereenkomst. Dat heeft Avanti niet betwist.

Loonstopzetting

5.11.

Een werknemer heeft tijdens ziekte geen recht op loon als sprake is van één van de situaties die wordt genoemd in artikel 7:629 lid 3 BW. Avanti heeft een loonstop opgelegd omdat [verweerster] (i) haar re-integratie zou belemmeren door rechtstreeks contact met haar werkgever te weigeren (sub b) en door zonder redelijke grond (ii) niet te voldoen aan het redelijke voorschrift om met haar werkgever in gesprek te gaan (sub d), en ook door (iii) niet mee te werken aan het opstellen van een plan van aanpak, als bedoeld in artikel 7:658 lid 3 BW (sub e). Met de voorzieningenrechter is de kantonrechter van oordeel dat de loonstop door Avanti ten onrechte is toegepast (2.18.). Hierna wordt toegelicht waarom.

(i) Het belemmeren van de re-integratie

5.12.

Vast staat dat in de terugkoppeling van de bedrijfsarts van 16 maart 2026 wordt geadviseerd een mediator in te schakelen, omdat werkhervatting (nog) niet passend wordt bevonden als er geen oplossing wordt bereikt over de werkgerelateerde factoren. Vervolgens heeft Avanti [verweerster] uitgenodigd voor een gesprek op 1 april 2026, waarbij zij tevens voorstelt om geen mediator in te schakelen (2.15.). Met het doen van dit voorstel heeft Avanti het advies van de bedrijfsarts bewust naast zich neergelegd. Dat valt haar te verwijten, omdat het advies van de bedrijfsarts in beginsel leidend is en door Avanti geen concrete aanwijzingen zijn aangevoerd dat dit advies onjuist zou zijn. Gelet daarop, heeft [verweerster] haar re-integratie niet belemmerd door haar deelname aan het gesprek op 1 april 2026 te weigeren.

(ii) Het niet-voldoen aan redelijke voorschriften

5.13.

Gelet op de in 5.12. uiteengezette omstandigheden, is de kantonrechter van oordeel dat het afdwingen van een gesprek, op straffe van een loonsanctie, niet als een redelijk voorschrift kan worden aangemerkt. Van Avanti mocht worden verwacht dat zij in lijn met het advies van de bedrijfsarts een mediator zou inschakelen. Door dat advies in de wind te slaan, kan geen sprake geweest van een redelijke instructie, zodat ook niet kan worden gezegd dat [verweerster] die instructie ten onrechte niet heeft opgevolgd.

(iii) Het niet-werken aan het opstellen van een plan van aanpak

5.14.

Anders dan Avanti betoogt, is de kanonrechter van oordeel dat [verweerster] aan de verplichting om mee te werken aan het opstellen van een plan van aanpak (als bedoeld in 7:658 lid 3 BW) heeft voldaan. Daartoe wordt vooropgesteld dat niet is gebleken van een categorische weigering tot het opstellen van een plan van aanpak aan de zijde van [verweerster] . De in de e-mail van 27 maart 2026 (2.16.) gedane suggestie van de zijde van [verweerster] om het plan van aanpak op afstand op te stellen, ziet uitsluitend op de wijze waarop het plan van aanpak tot stand diende te komen en kan derhalve niet als een weigering in absolute zin worden opgevat. Dit geldt te meer, omdat de wet de fysieke verschijning van een werknemer bij het opstellen van een plan van aanpak niet vereist en bovendien – gezien de gebrouilleerde verhouding, alsmede het advies van de bedrijfsarts tot inschakeling van een mediator – alleszins te begrijpen is dat [verweerster] op afstand een plan van aanpak wenste opstellen. Het had daarom op de weg van Avanti gelegen om positief in te gaan op het redelijke voorstel van [verweerster] het plan van aanpak samen, maar op afstand, op te stellen.

Conclusie

5.15.

Omdat Avanti geen loonstop mocht opleggen, heeft [verweerster] vanaf 2 april 2026 recht op betaling van haar loon. Dit betekent dat de door Avanti verzochte verklaring voor recht (het verzoek onder II) niet zal worden afgegeven. De verzoeken onder III, IV en V treffen hetzelfde lot en worden ook afgewezen.

Proceskosten

5.16.

Omdat Avanti in het ongelijk is gesteld, wordt zij veroordeeld in de proceskosten van deze procedure. Hieronder vallen ook de nakosten. De proceskosten van [verweerster] worden begroot op:

- salaris gemachtigde € 814,00

- nakosten € 144,00 (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal € 958,00

in het tegenverzoek

5.17.

Het voorwaardelijk tegenverzoek van [verweerster] om Avanti te veroordelen tot betaling van een billijke vergoeding, transitievergoeding en een cumulatievergoeding hoeft niet te worden beoordeeld, omdat de arbeidsovereenkomst niet wordt ontbonden. Daardoor wordt de voorwaarde waaronder het tegenverzoek is ingediend niet vervuld.

5.18.

Omdat het voorwaardelijk tegenverzoek van [verweerster] niet inhoudelijk is behandeld, wordt geen van beide partijen als de in het tegenverzoek in het ongelijk gestelde partij beschouwd. Daarom ziet de kantonrechter aanleiding de kosten tussen partijen te compenseren.

6 De beslissing

De kantonrechter:

in het verzoek

6.1.

wijst de verzoeken af;

6.2.

veroordeelt Avanti in de proceskosten, die aan de kant van [verweerster] tot vandaag zijn vastgesteld op € 958,00, te betalen binnen veertien dagen en – indien Avanti niet tijdig aan de proceskostenveroordeling voldoet – te vermeerderen met de kosten van betekening;

6.3.

verklaart deze beschikking – tot dusver – uitvoerbaar bij voorraad;

in het tegenverzoek

6.4.

verstaat dat op het voorwaardelijk tegenverzoek niet hoeft te worden beslist;

6.5.

compenseert de proceskosten tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Deze beschikking is gegeven door mr. J. van der Weij, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 14 oktober 2026.