Veroordeling voor het voorhanden hebben van een wapen gelijkend op een vuurwapen, waarmee het voor bedreiging…

Het standpunt van de officier van justitie.

De officier van justitie heeft de rechtbank verzocht verdachte vrij te spreken van het onder feit 1 ten laste gelegde. Het onder feit 2 ten laste gelegde acht de officier van justitie wettig en overtuigend te bewijzen.

Vrijspraakoverweging

Vrijspraak feit 1 (opzettelijk aanwezig hebben amfetamine).

De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen verdachte onder feit 1 ten laste is gelegd, zodat de verdachte daarvan moet worden vrijgesproken. Hiertoe overweegt de rechtbank als volgt.

Op grond van artikel 2, aanhef en onder C, van de Opiumwet is het verboden een middel als bedoeld in de bij deze wet behorende lijst I aanwezig te hebben. Opzettelijk handelen in strijd met dit verbod is strafbaar op grond van artikel 10, lid 3 van de Opiumwet. Voor de bewezenverklaring van ‘aanwezig hebben’ is nodig dat de verdachte feitelijke macht over het verdovende middel heeft kunnen uitoefenen in de zin dat hij daarover heeft kunnen beschikken. Daarvoor moet de verdachte op z'n minst de aanmerkelijke kans bewust hebben aanvaard dat het middel in zijn machtssfeer aanwezig is geweest.

Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit het dossier onmiskenbaar dat de in de tenlastelegging onder feit 1 opgenomen hoeveelheid amfetamine zich bevond in de koelkast in de kamer waar verdachte naar eigen zeggen sinds kort sliep. Verdachte heeft echter aangegeven dat de amfetamine niet aan hem toebehoorde en dat hij er niet van op de hoogte was dat er amfetamine in de koelkast lag. Verdachte verbleef tijdelijk in de woning, omdat hij op dat moment geen ander onderkomen had en hij was niet de enige gebruiker van de koelkast. Deze verklaring wordt ondersteund door de verklaring van de medebewoner, medeverdachte [medeverdachte] . Laatstgenoemde heeft verklaard dat normaal gesproken de persoon voor wie de politie in eerste instantie naar het appartement was gekomen in die kamer verbleef en dat ook de koelkast toebehoorde aan deze persoon. Ook getuige [getuige 1] (verhuurder woning) heeft verklaard dat de kamer toebehoorde aan deze persoon. Daarbij komt dat de amfetamine was verpakt in ondoorzichtige plastic zakken en dat (ook) uit de overige feiten en omstandigheden ter plaatse niet kon worden afgeleid dat de inhoud van deze zakken amfetamine betrof.

Gelet op voornoemde omstandigheden acht de rechtbank niet bewezen dat verdachte willens en wetens de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat hij een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I aanwezig heeft gehad. De rechtbank spreekt verdachte daarom vrij van het onder feit 1 ten laste gelegde feit.

Bewijsmiddelen.

Ten aanzien van feit 2.

Een proces-verbaal van bevindingen van [getuige 2] , [getuige 3] , [getuige 4] , [getuige 5] , [getuige 6] , [getuige 7] , [getuige 8] en [getuige 9] , van 14 februari 2025, voor zover inhoudende – zakelijk weergegeven:

Op 13 februari 2025 bevonden wij ons op [adres 3] .

Ik zag dat er aan de rechterzijde van de ruimte een zwarte tas op de grond stond. Ik zag dat boven in de tas een zwart voorwerp lag. Ik herkende het voorwerp als een holster van een pistool. Ik zag dat de opdruk ‘Walther’ op de holster stond. Ik zag dat er in de holster een op een vuurwapen gelijkend voorwerp zat. Ik zag namelijk de handgreep en het uiteinde van het pistool.

Een proces-verbaal van verhoor van verdachte [verdachte] , van 15 februari 2025, voor zover inhoudende – zakelijk weergegeven:

V: Een van de politie ambtenaren zag in een zwarte tas die in de kamer stond waar jij je spullen had liggen, dat er een holster zat met een op vuurwapen gelijkend voorwerp naar later bleek een CO2-vuurwapen gelijkend op een Walther P99. Dit vuurwapen is van jou?

A: Ja.

Een proces-verbaal van bevindingen van [verbalisant] , van 13 februari 2025, voor zover inhoudende – zakelijk weergegeven:

Naar aanleiding van de door mij gevolgde vragen in het kennissysteem, kwam ik uit op de navolgende omschrijving van het wapen:

Categorie I sub 7, andere door Onze Minister aangewezen voorwerpen die een ernstige bedreiging van personen kunnen vormen of die zodanig op een wapen gelijken, dat zij voor bedreiging of afdreiging geschikt zijn.

Ik zag dat het wapen zwart van kleur was. Ik zag dat het wapen voorzien was van een trekker. Ik zag dat er tegen de greep een magazijn bevond. Ik zag dat de greep te openen was en dat hier een lege ruimte was geschikt voor een CO2-patroon. Dit alles maakte dat het wapen gelijkend was op een vuurwapen van het merk Walther, type P99.

De eis van de officier van justitie.

De officier van justitie heeft gevorderd verdachte te veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van zes dagen met aftrek van het voorarrest.

Een kopie van de vordering van de officier van justitie is aan dit vonnis gehecht.

Het oordeel van de rechtbank.

Bij de beslissing over de straf die aan verdachte dient te worden opgelegd, heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan. Bij de beoordeling van de ernst van het door verdachte gepleegde strafbare feit betrekt de rechtbank het wettelijke strafmaximum en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Daarnaast houdt de rechtbank bij de strafbepaling rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte, waaronder zijn draagkracht.

De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van het feit.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het voorhanden hebben van een wapen gelijkend op een vuurwapen, waarmee het voor bedreiging of afdreiging geschikt was. Het ongecontroleerde bezit van een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, verhoogt het risico op het plegen van een geweldsdelict. Daarom moet tegen het onbevoegd voorhanden hebben van imitatievuurwapens worden opgetreden.

Persoon van verdachte

Bij haar beslissing heeft de rechtbank rekening gehouden met een uittreksel justitiële documentatie betreffende verdachte van 9 juni 2026. Hieruit blijkt dat verdachte in Nederland niet eerder is veroordeeld voor enig strafbaar feit. Blijkens het uittreksel uit de justitiële documentatie van Polen van 14 februari 2025 is ook daar geen sprake van strafrechtelijke antecedenten.

De op te leggen straf

Bij haar beslissing over de strafsoort en de hoogte van de straf heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de binnen de rechtspraak ontwikkelde oriëntatiepunten. De oriëntatiepunten dienen als vertrekpunt bij het bepalen van de straf. In dit geval houdt het toepasselijke oriëntatiepunt (voorhanden hebben van een nagebootst wapen) in een geldboete ter hoogte van € 650,00. De rechtbank overweegt dat de oriëntatiepunten een richtsnoer vormen bij het bepalen van de op te leggen straf, waarbij het de rechter vrijstaat om van deze oriëntatiepunten af te wijken.

De rechtbank zal hierbij aansluiten en een geldboete opleggen van 650 euro met aftrek overeenkomstig artikel 27 van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank stelt vast dat de verdachte 4 dagen in voorarrest heeft doorgebracht en waardeert één dag op € 100,00.