BC Tabaks- en rookwarenwet; verzoek om voorlopige voorziening; verweerder heeft terecht vastgesteld dat…

en

Deze uitspraak gaat over een aan verzoekster op 15 september 2026 opgelegde last onder dwangsom. Verzoekster is het hier niet mee eens en heeft daartegen bezwaar gemaakt. Daarnaast heeft zij de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen. De voorzieningenrechter beoordeelt bij de vraag of zij een voorlopige voorziening zal treffen of het bezwaar een redelijke kans van slagen heeft. Dat kan een reden zijn om het bestreden besluit te schorsen. Deze vraag beantwoordt zij aan de hand van de gronden van verzoekster.

Verweerder heeft op het verzoek gereageerd met een verweerschrift.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 30 oktober 2026 op zitting behandeld. Verzoekster is niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden.

Een toezichthouder van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit heeft op 18 maart 2026 een inspectie uitgevoerd op de website [website] Bij deze controle is gebleken dat op deze website aanverwante producten als bedoeld in de Tabaks- en rookwarenwet (Trw) kunnen worden gekocht. De toezichthouder heeft bij de controle diverse overtredingen van de Trw vastgesteld. Ook is geconstateerd dat de betalingen voor de verkochte producten ten gunste komen van verzoekster.

De toezichthouder heeft verzoekster vervolgens op 7 juli 2026 gevorderd inzage te verstreken in de zakelijke gegevens en bescheiden. Verzoekster is daarbij gevorderd de Auditfile financieel 2026 met daarin de verwerkte en onverwerkte boekingen (XAF file 3.2 of hoger) van [verzoekster] (de auditfile) voor 17 juli 2026 te overleggen.

Bij e-mailbericht van 17 juli 2026 heeft verzoekster aangegeven dat de auditfile niet beschikbaar is. Daarnaast heeft verzoekster verzocht om nader toe te lichten welk concreet onderzoeksdoel wordt nagestreefd met de gevraagde auditfile, welke feiten en omstandigheden verweerder daarmee wenst vast te stellen, waarom daarvoor een volledige auditfile noodzakelijk wordt geacht en waarom niet kan worden volstaan met een minder verstrekkende wijze van informatieverstrekkingen. Ook heeft zij verzocht om de gestelde termijn met minimaal 14 dagen te verlengen.

Op 4 augustus 2026 heeft de toezichthouder gereageerd en toegelicht dat met de vordering wordt beoogd om inzichtelijk te krijgen of de in de overeenkomst vastgelegde rollen ook feitelijk in deze vorm bestaan en of de rol van verzoekster zich inderdaad feitelijk beperkt tot het faciliteren van het betalingsverkeer. Daarbij heeft de toezichthouder erop gewezen dat ook uit deze overeenkomst volgt dat verzoekster een administratie dient bij te houden, waaruit de voor [bedrijf A] ontvangen bedragen en het (periodiek) overboeken hiervan blijkt en dat bij punt 11.2 van de overeenkomst staat dat deze administratie gebruikt mag worden ter onderbouwend bewijs van de onderlinge rol van de partijen. Daarnaast heeft de toezichthouder toegelicht dat uitgegaan dient te worden van de volledige financiële administratie, waarbij de auditfile financieel als uitgangspunt wordt gehanteerd. Dit is een door de belastingdienst vastgestelde standaard, waardoor deze breed beschikbaar is in boekhoudpakketten minder tijdrovend is om te genereren. Ook is in het bericht van 4 augustus 2026 aangegeven dat voor de beoordeling van de stelling van verzoekster dat de auditfile niet beschikbaar is, inlichtingen gewenst zijn over hoe en door wie de bedrijfsadministratie van verzoekster wordt bijgehouden, of er gebruik wordt gemaakt van een softwarepakket en, zo ja, welk pakket, of er BTW aangifte wordt gedaan en wie de boekhouder is.

Met het e-mailbericht van 3 september 2026 heeft de toezichthouder verzoekster geïnformeerd – buiten de hiervoor genoemde vragen van 17 juli 2026 – geen reactie te hebben ontvangen naar aanleiding van de vordering. Verweerder verwijst naar het door verzoekster op 17 juli 2026 gedane verzoek om de termijn met minstens 14 dagen te verlengen, stelt vast dat er inmiddels bijna 2 maanden zijn verstreken sinds de vordering en dat er geen verdere reactie is ontvangen. De toezichthouder verzoekt daarom de in de vordering genoemde gegevens uiterlijk 10 september 2026 toe te sturen.

Verzoekster heeft bij e-mailbericht van 3 september 2026 gewezen op haar schrijven van 17 juli 2026. Daarbij heeft zij aangegeven dat de enig bestuurder tot en met 28 september 2026 in het buitenland verblijft en een medische behandeling ondergaat waardoor zij niet in staat is om de door de toezichthouder gestelde aanvullende vragen te beantwoorden, gegevens bij derden te verifiëren en eventueel benodigde administratieve bescheiden te verzamelen. Om die reden heeft verzoekster verzocht om uitstel tot 14 oktober 2026.

Omdat verzoekster niet aan de vordering heeft voldaan en verder uitstel niet wordt verleend, heeft verweerder vastgesteld dat verzoekster geen medewerking heeft verleend en daarmee in strijd met artikel 5:20, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) heeft gehandeld. Verweerder heeft verzoekster daarom met het besluit van 15 september 2026 een last onder dwangsom opgelegd (het bestreden besluit). Verzoekster dient alsnog inzage te verlenen in de volgende zakelijke gegevens van [verzoekster] :

• Auditfile financieel 2026 met daarin de verwerkte en onverwerkte boekingen (XAF file 3.2 of hoger) van [verzoekster]

• De (bedrijf)administratie waaruit de betalingen ten bate van [bedrijf A] in de periode van 01 januari 2026 t/m 1 juni 2026 en de ontvangsten van [bedrijf A] betreffende dezelfde periode blijkt. Niet limitatief wordt hiermee bedoeld een overzicht van de banktransacties inclusief financiële/administratieve onderbouwing hiervan. (bijv. grootboek, factuur, opdracht).

• Een overzicht van de rekening waarop de vergoeding, die [verzoekster] van [bedrijf A] voor haar diensten ontvangt, staat.

Verzoekster heeft tegen de last onder dwangsom op 16 september 2026 bezwaar gemaakt. Daarbij heeft zij verzocht om de begunstigingstermijn op te schorten tot de beslissing op bezwaar, dan wel tot en met 14 oktober 2026.

Bij brief van 23 september 2026 heeft verweerder verzoekster bericht de last niet te schorsen en de begunstigingstermijn niet te verlengen.

Verzoekster heeft vervolgens onderhavig verzoek ingediend. Verweerder heeft desgevraagd aangegeven bereid te zijn om de begunstigingstermijn te verlengen tot en met de uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening.

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat verzoekster niet heeft voldaan aan de vordering inzage te geven in, en inlichtingen te verschaffen over haar (bedrijfs)administratie en daarmee heeft gehandeld in strijd met artikel 5:20, eerste lid, van de Awb. De toezichthouder heeft bij brief van 7 juli 2026 van verzoekster specifieke de auditfile gevorderd. De voorzieningenrechter begrijpt dat dit een – mede door de belastingdienst gehanteerde – standaard betreft. Hoewel verzoekster in haar bericht van 17 juli 2026 heeft aangegeven dat de gevraagde auditfile niet beschikbaar is, heeft zij op geen enkele wijze onderbouwd waarom zij niet aan de vordering kan voldoen en heeft zij evenmin inlichtingen verstrekt over de wijze waarop haar bedrijfsadministratie dan wel wordt bijgehouden. Evenmin heeft zij enig inzicht in haar administratie verstrekt. Ook niet nadat de toezichthouder bij bericht van 4 augustus 2026 heeft toegelicht op zoek te zijn naar de volledige financiële administratie, dat de auditfile hiervoor de standaard is en vragen heeft gesteld over hoe de bedrijfsadministratie van verzoekster wordt bijgehouden. Daarmee heeft verzoekster onvoldoende medewerking verleend en niet voldaan aan de vordering van de toezichthouder. Als verzoekster inderdaad niet kan beschikken over een auditfile in het door verweerder verlangde bestandsformaat, had het op zijn minst op haar weg gelegen om inlichtingen te verschaffen over de wijze waarop zij haar boekhouding voert en informatie uit de bedrijfsadministratie te overleggen waarover zij wel kan beschikken. Gelet hierop is de voorzieningenrechter van oordeel dat het opleggen van de last onder dwangsom een geschikt en noodzakelijk middel is om alsnog naleving van de medewerkingsplicht te bewerkstelligen.

De voorzieningenrechter is van oordeel dat geen sprake is van een ongeoorloofde uitbreiding van de oorspronkelijk aan verzoekster gerichte vordering. Hoewel in de brief van 7 juli 2026 alleen om de auditfile is verzocht, heeft de toezichthouder in de brief van 4 augustus 2026 duidelijk gemaakt met welk doel dit wordt gevraagd, namelijk het verkrijgen van inzicht in de in de door verzoekster overgelegde overeenkomst vastgestelde rollen tussen [bedrijf A] en [verzoekster] Daarbij is aangegeven dat uitgegaan dient te worden van de volledige financiële administratie, waarbij de auditfile als uitgangspunt dient. De toezichthouder heeft hiermee duidelijk gemaakt dat de financiële verhouding en/of verbanden tussen [bedrijf A] en [verzoekster] in beeld moeten worden gebracht, zodat het bij verzoekster duidelijk kon zijn, zeker met de toelichting in het bericht van 4 augustus 2026, welke informatie zij diende te verschaffen. Hoewel de onder gedachtestreepje 2 en 3 opgenomen stukken in de oorspronkelijke vordering niet expliciet zijn benoemd, betreft dit een nadere concretisering van hetgeen de toezichthouder aan stukken van verzoekster verwacht. Deze stukken maken immers onderdeel uit van de bedrijfsadministratie van verzoekster en kunnen inzicht geven in de verhouding tussen [bedrijf A] en [verzoekster]

De voorzieningenrechter volgt verzoekster niet in haar betoog dat de last onvoldoende duidelijk maakt welke gegevens verschaft dienen te worden. In het besluit wordt immers verzocht om bedrijfsinformatie waaruit de betalingen ten bate van [bedrijf A] blijken en om een overzicht van de rekening waarop de vergoeding, die verzoekster van [bedrijf A] voor haar diensten ontvangt staat. Dit betreft naar het voorlopige oordeel van de voorzieningenrechter, zeker gelet op de toelichting van de toezichthouder in het bericht van 4 augustus 2026, een voldoende afgebakend en duidelijke opdracht aan verzoekster, zodat voor verzoekster duidelijk moet zijn geweest welke handelingen zij dient te verrichten teneinde te voorkomen dat zij de dwangsom verbeurt. Daarbij heeft de toezichthouder in haar brief van 4 augustus 2026 toegelicht dat indien de mogelijkheid tot het genereren van de auditfile niet in een door verzoekster afgesloten boekhoudabonnement zit, deze normaliter via de helpdesk van de softwareleverancier of via de boekhouder kan worden opgevraagd. Verzoekster heeft niet nader onderbouwd of toegelicht dat het genereren van de auditfile via deze weg onmogelijk is, zodat geen grond bestaat voor het oordeel dat het overleggen van de auditfile onredelijk is. Verzoekster heeft evenmin toegelicht welk alternatief hetzelfde inzicht geeft in haar administratie, zodat van verweerder niet verwacht had hoeven worden hiernaar onderzoek te doen.

Op grond van artikel 5:32b, derde lid, van de Awb moet de dwangsom in redelijke verhouding staan tot de zwaarte van het geschonden belang en de beoogde werking van de dwangsomregeling. De voorzieningenrechter is van oordeel dat verweerder in dit geval de dwangsom niet onredelijk hoog heeft vastgesteld. Daartoe heeft verweerder van belang kunnen achten dat verzoekster met het niet voldoen aan de medewerkingsplicht het toezicht op de Trw frustreert en verweerder niet in staat stelt te onderzoeken of verzoekster al dan niet als overtreder van een door verweerder vastgestelde overtreding is aan te merken. Met verweerder komt de voorzieningenrechter tot het voorlopige oordeel dat de hoogte van de dwangsom passend is teneinde te bewerkstelligen dat verzoekster alsnog voldoet aan haar medewerkingsplicht.

De voorzieningenrechter ziet geen grond voor het oordeel dat verweerder een te korte begunstigingstermijn heeft toegepast. Verzoekster betoogt weliswaar dat haar enig bestuurder in het buitenland verbleef, maar in dit geval was verzoekster sinds 7 juli 2026 bekend met de informatievordering. In voormeld bericht van de toezichthouder van 4 augustus 2026 is de vordering nader toegelicht en gespecificeerd en bij bericht van 3 september 2026 is verzoekster een aanvullende termijn tot 10 september 2026 gegund om de gegevens toe te sturen. Gelet op dit tijdsverloop heeft verweerder verzoekster in redelijkheid kunnen opdragen de gevorderde informatie uiterlijk 5 oktober 2026 toe te sturen. Niet is gebleken dat eiseres niet binnen deze termijn aan de vordering had kunnen voldoen.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.M. Goossens, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. N.S.J. Letschert, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 5 november 2026 .

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: