Verbintenissenrecht
Onbetaalde facturen. Uitleg overeenkomst (Haviltex) voor vaststelling omvang succesfee.
Rechtbank Rotterdam, 4 november 2026
ECLI:NL:RBROT:2026:15794 · Rechtbank Rotterdam · 4 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-rotterdam/civiel-recht/verbintenissenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbrot-2026-15794
Zaakgegevens
Op 4 november 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank RotterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Datum publicatie
- 11 november 2026
- Zaaknummer
- C/10/712808
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. J.H. Ligtenberg, mr. D.A. Boor, € 1.672
- ECLI
- ECLI:NL:RBROT:2026:15794
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Onbetaalde facturen. Uitleg overeenkomst (Haviltex) voor vaststelling omvang succesfee.
Uitspraak
RECHTBANK Rotterdam
Team handel en haven
Zaaknummer: C/10/712808 / HA ZA 26-20
Vonnis van 4 november 2026
in de zaak van
[naam eiser] h.o.d.n. [bedrijf],
te [plaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [bedrijf] ,
advocaat: mr. J.H. Ligtenberg,
tegen
INBOX STORAGE B.V.,
te Amstelveen,
gedaagde partij,
hierna te noemen: Inbox,
advocaat: mr. D.A. Boor.
1 De kern van de zaak
[bedrijf] , een eenmanszaak van [naam eiser] , vordert betaling van facturen op grond van haar samenwerkingsovereenkomst met Inbox. Inbox weigert betaling met als belangrijkste redenen dat [bedrijf] haar afspraken niet zou zijn nagekomen, dat Inbox niet gehouden is te betalen voor Kubox (een ‘zusje’ van Inbox) en dat de in rekening gebrachte succesfee onjuist zou zijn. De rechtbank oordeelt dat deze verweren niet slagen en wijst de vorderingen van [bedrijf] toe zoals in dit vonnis vermeld.
2 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding met producties 1 tot en met 45,
- de conclusie van antwoord met producties 1 tot en met 6,
- de akte vermeerdering van eis met producties 46 tot en met 48,
- de brief van de rechtbank van 20 april 2026 waarbij een mondelinge behandeling is bepaald op 9 juli 2026,
- de brief van de rechtbank van 5 juni 2026 met daarin een zittingsagenda,
- de akte overlegging aanvullende producties 49 tot en met 57 van [bedrijf] ,
- de akte overlegging producties 7 tot en met 9 van Inbox,
- de mondelinge behandeling van 9 juli 2026 en de ter gelegenheid daarvan overgelegde spreekaantekeningen van [bedrijf] en Inbox.
Ten slotte is vonnis bepaald.
3 De feiten
[bedrijf] , opgericht op 20 januari 2025, is de eenmanszaak van [naam eiser] . [bedrijf] richt zich op personeelswerving.
Inbox en 1Box aan Huis B.V., hierna aangeduid met haar handelsnaam “Kubox”, behoren tot dezelfde groep en richten zich onder meer op de verhuur van opslagruimte. Indirect bestuurder en aandeelhouder van beide vennootschappen is de heer [naam 1] .
Op 17 juni 2025 is tussen [bedrijf] en Inbox de “Samenwerkingsovereenkomst Inbox Storage/Kubox [bedrijf]” gesloten (de samenwerkingsovereenkomst). De belangrijkste bepalingen zijn:
“2. DOEL VAN DE SAMENWERKING
[bedrijf] verzorgt wervingscampagnes op basis van social media-advertising, verzorgt full service opvolging en begeleidt het volledige wervingsproces met het doel niet alleen geschikte kandidaten aan te trekken, maar deze ook actief te begeleiden en succesvol te verbinden aan de vacature(s) van de Opdrachtgever.
3 CAMPAGNE EN TARIEVEN
Opdrachtgever kiest voor één van de volgende campagnepakketten:
• 1 week campagne - €1.750,- excl. btw
• 2 weken campagne - €2.950,- excl. btw
• 4 weken campagne - €4.950,- excl. btw
Na ondertekening van deze overeenkomst en het opstarten van de campagne, is de Opdrachtgever zonder voorbehoud verplicht tot betaling van het volledige campagnebedrag. Het opstarten van de campagne omvat: het filmen, opmaak van de landingspagina, advertentievoorbereiding, doelgroepselectie en communicatie-inrichting.
Betalingstermijn: binnen 14 dagen na factuurdatum.
4 SUCCESFEE BIJ AANSTELLING
Bij het succesvol aannemen van een kandidaat via [bedrijf] geldt een succesfee van 10% van het bruto jaarinkomen inclusief vakantiegeld van de aangenomen kandidaat.
- 50% wordt gefactureerd zodra de kandidaat de arbeidsovereenkomst accepteert.
- 50% wordt gefactureerd na afloop van de overeengekomen proeftijd (3 maanden).
Let op: Na afloop van de proeftijd is de succesfee volledig verschuldigd, ongeacht of de kandidaat daarna uit dienst treedt. [bedrijf] Is niet aansprakelijk voor verloop ná een succesvol afgeronde proeftijd.
6 CAMPAGNEMATERIAAL EN HERGEBRUIK
Het campagnemateriaal (zoals video's, teksten, visuals, advertenties en landingspagina’s) dat in het kader van deze samenwerking is ontwikkeld, mag door de Opdrachtgever worden gebruikt voor interne communicatie, branding, website”.
In de periode van 1 juli tot en met 28 augustus 2025 heeft [bedrijf] vijf campagnes uitgevoerd voor Inbox en Kubox voor de werving van chauffeurs. Die campagnes hebben tot verschillende kandidaten geleid en ook tot een aantal indiensttredingen.
[bedrijf] heeft voor haar werkzaamheden facturen gestuurd aan Inbox en Kubox. De door haar in rekening gebrachte bedragen hebben betrekking op de campagnetarieven en de succesfee. De facturen zijn, ondanks herhaalde verzoeken tot betaling, grotendeels onbetaald gebleven.
Op 9 september 2025 heeft Inbox ( [naam 1] ) de samenwerkingsovereenkomst telefonisch beëindigd. Diezelfde dag heeft Kubox € 4.000,00 overgemaakt aan [bedrijf] zonder betalingskenmerk.
[bedrijf] was het oneens met de beëindiging van de samenwerking en heeft herhaalde malen tevergeefs om uitleg gevraagd. Ook heeft zij aangedrongen op betaling van haar facturen.
Bij brief van 19 november 2025 sommeert de advocaat van [bedrijf] Inbox de openstaande facturen te betalen. Ook worden twee nieuwe facturen bijgevoegd. Bij
e-mail van 5 december 2025 stuurt de advocaat van [bedrijf] Inbox nieuwe facturen voor de tweede 50% van de succesfee voor vijf werknemers en verzoekt om betaling ervan, alsook van de op dat moment openstaande overige facturen.
Bij brief van 17 december 2025 verweert Inbox zich tegen de sommaties. Op de inhoud van het verweer wordt in de beoordeling ingegaan.
Na daartoe verkregen verlof op 16 december 2025 van de voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam heeft [bedrijf] op 17 december 2025 ten laste van Inbox conservatoir derdenbeslag gelegd onder de ABN Amro Bank N.V.
Bij brief van 31 maart 2026 heeft (de advocaat van) Inbox de samenwerkingsovereenkomst buitengerechtelijk ontbonden.
4 Het geschil
[bedrijf] vordert, na vermeerdering van eis, dat de rechtbank bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
“I. Inbox Storage veroordeelt om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan [bedrijf] te betalen een bedrag van € 30.384,02;
II. te vermeerderen met de wettelijke handelsrente op grond van artikel 6:119a daarover vanaf de vervaldata van de facturen tot en met de dag der algehele voldoening;
III. Inbox Storage veroordeelt om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan [bedrijf] te betalen een bedrag van € 1.078,84 aan buitengerechtelijke kosten, te vermeerderen met de wettelijke rente op grond van artikel 6:119 BW over € 1.051,64 vanaf de datum van betekening van de dagvaarding en over € 1.078,84 vanaf de datum van de eisvermeerdering tot en met de dag van algehele voldoening;
IV. Inbox Storage veroordeelt om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan [bedrijf] te betalen de kosten vanwege het leggen van conservatoir beslag, die op de dag der dagvaarding in totaal € 1.903,60 bedragen, althans een door de rechtbank in goede justitie te bepalen bedrag, te vermeerderen met de verschuldigde wettelijke rente op grond van artikel 6:119 BW daarover vanaf de datum van beslaglegging(en), althans een door de rechtbank in goede justitie te bepalen datum, tot aan de dag der algehele voldoening;
V. Inbox Storage veroordeelt in de kosten van de procedure en de nakosten, met bepaling dat Inbox Storage het bedrag van de proceskostenveroordeling binnen veertien dagen na dagtekening van het te wijzen vonnis aan [bedrijf] moet hebben voldaan, bij gebreke waarvan Inbox Storage vanaf de vijftiende dag wettelijke rente over de proceskosten verschuldigd wordt”.
Inbox concludeert tot afwijzing, althans matiging van de vorderingen, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [bedrijf] in de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
5 De beoordeling
[bedrijf] heeft haar vordering bij akte vermeerderd. Daartegen is geen bezwaar gemaakt. De rechtbank acht de wijziging niet in strijd met de goede procesorde en beoordeelt daarom de gewijzigde vordering (artikel 130 Rv).
Vorderingen van [bedrijf] worden toegewezen
De vorderingen van [bedrijf] worden toegewezen omdat de daartegen gerichte verweren van Inbox niet slagen. De rechtbank licht dat toe.
Inbox voert de volgende verweren tegen de betalingsvorderingen van [bedrijf] :
-
de afspraak was dat [bedrijf] binnen één week voor invulling van de openstaande posities zou zorgen en dat is niet gebeurd,
-
Inbox is niet verantwoordelijk voor de betaling van facturen voor ten behoeve van Kubox verrichte werkzaamheden,
-
de succesfee is onjuist berekend.
Daarnaast zou [bedrijf] ten onrechte campagnemateriaal niet hebben toegestuurd en zou zij overleg met Inbox ten onrechte uit de weg zijn gegaan.
Ad 1. Geen afspraak om personeelstekort binnen één week op te lossen
Volgens Inbox is afgesproken dat de wervingscampagnes “binnen één week succesvol” zijn en dat dat betekent dat “al haar openstaande posities binnen één week zouden worden ingevuld”. Volgens de schriftelijke verklaring van de heer [naam 2] (manager bij Inbox) van 25 juni 2026 heeft [naam eiser] deze belofte gedaan in mei 2025 voorafgaand aan het sluiten van de samenwerkingsovereenkomst. Dit toegezegde resultaat is niet behaald waardoor [bedrijf] is tekortgeschoten. Daarom heeft Inbox de samenwerkingsovereenkomst op 9 september 2025 beëindigd en is deze op 31 maart 2026 door haar ook ontbonden.
Dit verweer van Inbox gaat niet op omdat een dergelijke afspraak niet is gemaakt en Inbox er ook niet gerechtvaardigd op heeft mogen vertrouwen dat dit wel het geval was. Dit volgt duidelijk uit de voor het sluiten van de samenwerkingsovereenkomst gevoerde e-mailcorrespondentie. Inbox schrijft [bedrijf] op 16 juni 2025: “Jij hebt in ons contact aangegeven dat jouw campagnes binnen 1 week succesvol zijn. Wij zullen jouw advies volgen en gaan ervan uit dat we daarbinnen ook het gewenste resultaat hebben”. De reactie diezelfde dag van [bedrijf] luidt: “Leuk dat we binnenkort gaan starten ik heb er zin in! Ik ga er inderdaad vanuit dat we in 1 week al wel een hoop juiste sollicitanten binnen zullen krijgen. Tot nu toe is het bij alle campagnes gelukt om binnen een week een aantal mensen op gesprek te krijgen bij de organisatie. Dus dat is perfect”. Die dag tekent [bedrijf] de samenwerkingsovereenkomst. Inbox tekent de dag erna.
In de samenwerkingsovereenkomst noch in de hiervoor genoemde e-mails is overeengekomen of beloofd dat [bedrijf] binnen één week alle openstaande posities van Inbox zou invullen. [bedrijf] heeft ook betwist dat zij een dergelijke belofte zou hebben gedaan in mei 2025 (of later). Wat daar ook van zij, die vermeende afspraak of belofte is nadien in juni 2025 niet in de overeenkomst opgenomen. De rechtbank acht het ook niet geloofwaardig dat [bedrijf] op voorhand zou hebben beloofd om het personeelstekort van Inbox binnen één week op te lossen, laat staan dat Inbox daarop gerechtvaardigd op zou hebben mogen vertrouwen. Hier komt nog bij dat Inbox ter zitting ook niet kon verklaren waarom zij niet binnen één week na de start van de wervingscampagne in juli 2025, of kort daarna, meteen bij [bedrijf] aan de bel had getrokken toen het personeelstekort nog niet was opgelost. Dat had wel voor de hand gelegen – zeker als het voor Inbox, zoals zij nu stelt, zo’n belangrijke afspraak was.
Omdat aldus geen sprake is van een verplichting voor [bedrijf] om binnen één week het personeelstekort van Inbox op te lossen, kan zij op dit punt ook niet tekortgeschoten zijn. Dit vormt dan ook geen rechtvaardiging voor Inbox om de facturen van [bedrijf] niet te voldoen. De later ingeroepen buitengerechtelijke ontbinding heeft ook geen effect gesorteerd.
Ad 2. Inbox is verantwoordelijk voor betaling van de facturen voor ten behoeve van Kubox verrichte werkzaamheden
Volgens Inbox is zij niet gehouden om de facturen van [bedrijf] te voldoen die betrekking hebben op wervingscampagnes ten behoeve van Kubox. Die facturen zou Kubox zelf moeten voldoen, maar Kubox is niet in de procedure betrokken. Dit verweer slaagt niet. Uit de titel van de samenwerkingsovereenkomst volgt dat de werkzaamheden van [bedrijf] ook betrekking kunnen hebben op Kubox. Dat wordt terecht niet betwist. Volgens de samenwerkingsovereenkomst is Inbox de ‘Opdrachtgever’ en kon zij ook ten behoeve van Kubox (haar ‘zusje’) wervingsopdrachten verstrekken. Dat is in de praktijk ook gebeurd (campagne 1 en 5 bijvoorbeeld). Dat [bedrijf] een deel van haar facturen heeft gericht aan ‘Kubox/Inbox Storage” en een deel aan ‘Inbox’ doet niet af aan de contractuele verplichting van Inbox om de facturen van [bedrijf] op basis van de samenwerkingsovereenkomst te voldoen.
Ad 3. Succesfee op juiste wijze berekend
Partijen verschillen van mening over de vraag hoe de succesfee in artikel 4 van de samenwerkingsovereenkomst moet worden berekend. Volgens Inbox moet de succesfee van “10% van het bruto jaarinkomen inclusief vakantiegeld van de aangenomen kandidaat” worden berekend over het daadwerkelijke aantal gewerkte uren van de werknemer op basis van de met hem gesloten arbeidsovereenkomst. In de praktijk werden namelijk veelal overeenkomsten voor bepaalde tijd (bijv. zeven maanden) en voor minder dan 40 uur per week afgesloten (afroepcontracten, 0-uren, 20-40 uurscontracten). Volgens [bedrijf] moet juist van de daadwerkelijke situatie van de werknemer worden geabstraheerd en moet voor de berekening van de fee gekeken worden naar het bruto jaarinkomen van de betreffende werknemer uitgaande van een volledige werkweek van 40 uur.
De rechtbank is van oordeel dat de uitleg van [bedrijf] van artikel 4 de juiste is. De rechtbank licht dat toe.
De vraag hoe artikel 4 moet worden uitgelegd, kan niet kan worden beantwoord op grond van alleen maar een zuiver taalkundige uitleg van de bepalingen van de samenwerkingsovereenkomst. Daarvoor biedt de tekst onvoldoende concrete aanknopingspunten; beide uitlegvarianten kunnen niet worden uitgesloten op basis van de bepaling zelf. Bij de uitleg van artikel 4 komt het aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan deze bepaling mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Daarbij zijn alle omstandigheden van het geval van belang, in hun onderlinge samenhang bezien (de Haviltex-maatstaf).
De rechtbank beoordeelt allereerst de aan de totstandkoming van artikel 4 voorafgaande mededelingen van partijen. Volgens Inbox is (ook) op 16 juni 2025 per e-mail afgesproken dat voor de feeberekening gekeken moet worden naar het salaris dat de betreffende werknemer daadwerkelijk heeft verdiend in de periode dat hij werkzaam is geweest. In zijn eerdergenoemde verklaring van 25 juni 2026 verklaart [naam 2] op dit punt dat bij het kennismakingsgesprek met [bedrijf] in mei 2025 [naam 1] (bestuurder van Inbox) heeft meegedeeld dat Inbox doorgaans werkt met arbeidsovereenkomsten met een maximale looptijd van zeven maanden, de meeste chauffeurs parttime werken of op basis van een nul-urencontract en dat het feitelijk inkomen van deze werknemers daarmee structureel afwijkt van een fictief fulltime jaarinkomen op basis van een 40-urige werkweek. Volgens [naam 2] zou [naam eiser] toen hebben bevestigd dat de “succesfee in lijn zou worden gebracht met de feitelijke arbeidsovereenkomsten die Inbox Storage sluit”.
Dit sluit evenwel niet aan op de hier bedoelde e-mailcorrespondentie van 16 juni 2025 (één dag voor het tekenen van de samenwerkingsovereenkomst). In de aanvankelijke conceptovereenkomst stond dat de tweede 50% van de succesfee zou worden uitbetaald na één maand. Dit vond Inbox echter een te korte periode. Zij schrijft op 16 juni 2025 namelijk: “Wij zijn van mening dat 1 maand een korte periode is om erachter te komen of iemand bij ons past, zeker op het moment dat het een parttimer (wat een optie zou zijn) zou zijn. Wij stellen daarom voor (wat we vaker) doen de eerste overeenkomst 3 maanden te maken die vervolgens van rechtswege doorloopt voor een periode van 6 (of 12) maandse periode. Dit koppelen we ook aan jouw succesfee”. En verderop: “- succesfee: 3 maands bij aanstelling loopt in lijn met de overeenkomst is redelijk en goed controleerbaar”. Het ging Inbox hier dus om het moment van betaling van het tweede deel van de succesfee. Niet om de berekeningsgrondslag. Daarover is niets gewisseld. Die bleef, zo begrijpt de rechtbank, dan ook gelijk aan de voorgestelde “10% van het bruto jaarinkomen inclusief vakantiegeld”. [bedrijf] heeft de e-mail van Inbox ook zo opgevat – en naar het oordeel van de rechtbank ook zo mogen opvatten - dat Inbox het betalingsmoment van de tweede helft van de succesfee aangepast wilde zien. [bedrijf] reageert op 16 juni 2025 immers als volgt: “Daarnaast heb ik ook de passage over de proeftijd aangepast: drie maanden is uiteraard prima. Dan is de tweede helft van de betaling na jullie proeftijd van 3 maanden ipv 1 of 2 bij de meeste organisaties”. De dag erna is de samenwerkingsovereenkomst getekend door Inbox met de tekst van artikel 4 (over de succesfee) zoals weergegeven onder 3.3.
Anders dan Inbox stelt volgt uit hetgeen partijen op 16 juni 2025 hebben gewisseld daarom niet dat is afgesproken dat de fee berekend moet worden over het daadwerkelijk aantal gewerkte uren van de betreffende kandidaat. De verklaring van [naam 2] maakt dat niet anders. De inhoud van de verklaring is bovendien ook door [bedrijf] betwist, maar belangrijker, de verklaring sluit niet aan bij wat partijen de dag voor tekening van de overeenkomst met elkaar hebben besproken. De rechtbank hecht op dit punt ook meer waarde aan de inhoud van deze e-mails, kort voor de tekening van de overeenkomst, dan aan de schriftelijke verklaring van [naam 2] van een jaar later die bovendien betrekking heeft op een kennismakinggesprek een maand voorafgaand aan de tekening van de overeenkomst.
Wat betreft de tekst van artikel 4 geldt dat gekeken moet worden naar het “bruto jaarinkomen inclusief vakantiegeld van de aangenomen kandidaat”. Er wordt verwezen naar een ‘jaarinkomen’, terwijl op dat moment voor partijen duidelijk was dat er (vooralsnog) tijdelijke arbeidsovereenkomsten zouden worden aangegaan voor minder dan een jaar. Dat pleit voor de door [bedrijf] voorgestane uitleg, namelijk om te abstraheren van de daadwerkelijke arbeidsrelatie en te kijken naar het bruto jaarinkomen. Dat er geabstraheerd moet worden van de daadwerkelijke situatie volgt naar het oordeel van de rechtbank ook uit de overeengekomen betaalmomenten van de succesfee. De eerste 50% moet immers al betaald worden bij het aangaan van de arbeidsovereenkomst en de tweede 50% al na einde van de proeftijd van drie maanden. Op die momenten was in het geheel nog niet duidelijk wat de daadwerkelijk gewerkte uren van de betreffende kandidaat zouden zijn. Met andere woorden: de door Inbox voorgestane uitleg van artikel 4 is niet goed te rijmen met deze - expliciet - overeengekomen twee betaalmomenten. Die betaalmomenten sluiten daarentegen wel aan bij de door [bedrijf] bepleitte uitleg van artikel 4 omdat de gehele fee al kan worden berekend op het moment van het sluiten van de arbeidsovereenkomst. Die uitleg leidt dus ook tot een praktisch uitvoerbare overeenkomst. [bedrijf] wijst hierop ook. Hoeveel uur er daarna – na de proeftijd – vervolgens daadwerkelijk gewerkt wordt, is bovendien niet relevant. Dat staat expliciet aan het slot van artikel 4: de succesfee is na afloop van de proeftijd volledig verschuldigd ongeacht of de kandidaat daarna uit dienst treedt.
Diezelfde argumenten leiden er ook toe dat de succesfee bepaald moet worden op basis van een fulltime dienstverband van 40 uur. Bij een 0-urencontract zou het eerste betaalmoment immers niet uitvoerbaar zijn omdat er op dat moment bij deze kandidaat nog onduidelijk is hoeveel er daadwerkelijk gewerkt gaat worden. Datzelfde geldt ook bij de parttime-contracten die volgens de eigen stellingen van Inbox in haar brief van 17 december 2025 bestaan uit “min(20)/max(40)uur”. Ook hier is op het eerste betaalmoment niet duidelijk wat het gewerkte aantal uren zal zijn. [bedrijf] heeft bovendien onbetwist gesteld dat de door haar toegezonden (succesfee)facturen gebaseerd waren op fulltime bruto jaarinkomens en dat de eerste succesfee-factuur (voor [naam 3] ) in augustus 2025 door Inbox ook is voorzien van een krul ten teken van haar goedkeuring. Die wijze van factureren en berekenen leek toen in ieder geval ook akkoord voor Inbox. Immers, in reactie op de vraag van [bedrijf] wanneer de facturen (waaronder ook de succesfee-facturen) zouden worden betaald, reageerde inbox in augustus 2025 nog “nee heb ze gewoon binnen. Komt goed” en “yes’ en “gaan ik achteraan”.
Overige verweren
Dat [bedrijf] ten onrechte het campagnemateriaal niet zou hebben toegestuurd, is door [bedrijf] betwist. [bedrijf] stelt dat zij het materiaal wel heeft verschaft bij de uitvoering van de campagnes en dat dit materiaal ook conform artikel 6 van de samenwerkingsovereenkomst door Inbox is te gebruiken. Van enige tekortkoming op dit punt is dan ook geen sprake volgens [bedrijf] . Hierop is door Inbox niet meer gemotiveerd gereageerd. Dat op dit punt sprake is van een tekortkoming staat daarom in rechte niet vast, laat staan dat dit een reden zou opleveren om alle facturen van [bedrijf] onbetaald te laten. Ten slotte vindt het verweer dat [bedrijf] ten onechte het overleg met Inbox uit de weg zou zijn gegaan, geen steun in de stukken. Met name uit de vele whatsappberichten van [naam eiser] aan [naam 1] , waarop laatstgenoemde amper reageert, volgt eerder het tegenovergestelde.
Facturen [bedrijf]
[bedrijf] heeft de omvang van haar vordering voor zover die uit de succesfee bestaat gedetailleerd toegelicht in haar productie 51. Hierin heeft zij per medewerker en per factuur toegelicht hoe de succesfee is opgebouwd en berekend. Voor zover Inbox zich tegen de omvang van dit deel van de vordering heeft verweerd met haar uitleg van artikel 4, geldt dat dat verweer niet slaagt. Voor het overige heeft Inbox geen gemotiveerd verweer gevoerd tegen de omvang van de in rekening gebrachte facturen.
De rechtbank zal daarom uitgaan van de in de akte eisvermeerdering opgenomen opsomming van openstaande facturen zoals hieronder is opgenomen. In dit overzicht is door [bedrijf] het eerder door Kubox betaalde bedrag van € 4.000,00 (zie 3.6) in mindering gebracht op haar oudste openstaande facturen. Dat stond haar vrij (artikel 6:43 lid 2 BW). Het gaat om de volgende facturen met factuurdata:
Referentie Factuurdatum Factuurbedrag Openstaand bedrag
[nummer 1] 23 juni 2025 € 2.117,50 € 0,00
[nummer 2] 11 juli 2025 € 2.117,50 € 0,00
[nummer 3] 4 augustus 2025 € 1.452,00 € 0,00
[nummer 4] 14 augustus 2025 € 1.452,00 € 0,00
[nummer 5] 19 augustus 2025 € 1.452,00 € 356,00
[nummer 6] 19 augustus 2025 € 2.137,72 € 2.137,72
[nummer 7] 19 augustus 2025 € 2.408,66 € 2.408,66
[nummer 8] 8 september 2025 € 2.137,72 € 2.137,72
[nummer 9] 8 september 2025 € 2.138,02 € 2.138,02
[nummer 10] 8 september 2025 € 2.137,72 € 2.137,72
[nummer 11] 19 november 2025 € 2.719,97 € 2.719,97
[nummer 12] 19 november 2025 € 2.403,06 € 2.403,06
[nummer 13] 5 december 2025 € 2.137,72 € 2.137,72
[nummer 14] 5 december 2025 € 2.138,02 € 2.138,02
[nummer 15] 5 december 2025 € 2.403,06 € 2.137,72
[nummer 16] 5 december 2025 € 2.403,06 € 2.403,06
[nummer 17] 5 december 2025 € 2.408,66 € 2.408,66
F0083.RM 6 januari 2026 € 2.719,97 € 2.719,97
Totaal openstaand bedrag € 30.384,02
Inbox is in verzuim met de betaling van de facturen. Betaling moest immers binnen 14 dagen na de betreffende factuurdata plaatsvinden. Omdat sprake is van een handelsovereenkomst zal de gevorderde wettelijke handelsrente van artikel 6:119a BW worden toegewezen vanaf de vervaldata van de facturen, zoals die uit 5.19 kunnen worden afgeleid, tot en met de dag der algehele voldoening.
Buitengerechtelijke incassokosten
De door [bedrijf] gevorderde vergoeding van buitengerechtelijke kosten komen voor vergoeding in aanmerking op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke kosten (hierna: het Besluit). [bedrijf] heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke werkzaamheden zijn verricht. Dat Inbox herhaalde malen zou hebben aangegeven niet te zullen betalen, doet aan de verschuldigdheid van die kosten niet af. Het is Inbox geweest die zich aanvankelijk lang in stilzwijgen heeft gehuld. Dat de daaropvolgende werkzaamheden onnodig of buitenproportioneel zouden zijn, is niet gebleken. [bedrijf] heeft daarom recht op een vergoeding voor deze kosten. Het door haar gevorderde bedrag € 1.087,84 voldoet ook aan het Besluit. De rechtbank wijst het bedrag dan ook toe te vermeerderen met de wettelijke rente van artikel 6:119 BW zoals vermeld in de beslissing, waarbij de rechtbank de betreffende ingangsdata in haar beslissing zal opnemen. Hierbij geldt dat de dagvaarding is betekend op 30 december 2025 en de eisvermeerdering is genomen op de dag van de mondelinge behandeling, te weten 9 juli 2026.
Beslagkosten
De door [bedrijf] gevorderde vergoeding van de beslagkosten van € 1.903,60 (inclusief € 714,00 griffierecht) komen op grond van artikel 706 Rv voor vergoeding in aanmerking. [bedrijf] heeft de betreffende beslagstukken overgelegd en het bedrag toegelicht. Hiertegen is geen verweer gevoerd. De over de beslagkosten gevorderde wettelijke rente van artikel 6:119 BW wordt toegewezen, zoals gevorderd, vanaf de dag van beslaglegging, 17 december 2025.
Proceskosten
Inbox is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [bedrijf] worden begroot op:
- kosten dagvaarding: € 147,42,
- griffierecht: € 700,00 (€ 1.414,00 min € 714,00),
- salaris advocaat: € 1.672,00 (2 punten á € 836,00),
- nakosten: € 189,00 (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing),
Totaal: € 2.708,42.
De gevorderde wettelijke rente van artikel 6:119 BW over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
6 De beslissing
De rechtbank
veroordeelt Inbox tot betaling aan [bedrijf] van € 30.384,02 te vermeerderen met de wettelijke handelsrente van artikel 6:119a BW over het toegewezen bedrag, vanaf de vervaldata van de onderliggende facturen zoals die uit 5.19 van dit vonnis kunnen worden afgeleid, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt Inbox tot betaling aan [bedrijf] van € 1.078,84 aan buitengerechtelijke kosten, te vermeerderen met de wettelijke rente van artikel 6:119 BW over € 1.051,64 vanaf 30 december 2025 en over € 1.078,84 vanaf 9 juli 2026 tot en met de dag van algehele betaling,
veroordeelt Inbox Storage tot betaling aan [bedrijf] van een bedrag van € 1.903,60 aan beslagkosten, te vermeerderen met de wettelijke rente van artikel 6:119 BW daarover vanaf 17 december 2025 tot aan de dag van algehele betaling,
veroordeelt Inbox Storage in de proceskosten van [bedrijf] van € 2.708,42, te betalen binnen 14 dagen na aanschrijving daartoe. Als Inbox niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet zij € 98,00 extra betalen, plus de kosten van betekening,
veroordeelt Inbox in de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten onder 6.4 als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. J.M.J. Arts en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. 3455/3533 |
||