JMK jeugdstrafzaak, Tul-bijzonder.

geboren te [geboorteplaats veroordeelde] op [geboortedatum veroordeelde] ,

ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:

[adres veroordeelde] , [woonplaats veroordeelde] ,
raadsvrouw mr. K. Blonk, advocaat te Rotterdam.

Op 15 oktober 2017 heeft de officier van justitie een vordering ingediend tot tenuitvoerlegging van het bij vonnis van de meervoudige kamer voor strafzaken van de rechtbank Rotterdam van 10 maart 2016 aan de veroordeelde in voorwaardelijke vorm opgelegde strafdeel.

Bij de vordering is overgelegd het rapport gedateerd 30 augustus 2017 van Reclassering Nederland. Dit rapport is op 27 februari 2018 aangevuld met een voortgangsverslag.

De mededeling voorwaardelijke veroordeling als bedoeld in artikel 366a van het Wetboek van Strafvordering is op 3 april 2016 aan de veroordeelde verzonden.

Het rapport van de reclassering van 30 augustus 2017 houdt, voor zover hier van belang, in:

op 4 juli 2016 is het toezicht gestart. Sinds de start verlopen de meldplichtgesprekken moeizaam. Op diverse manieren is geprobeerd de veroordeelde te motiveren om doelen te formuleren. In juli 2016 heeft hij een berisping gekregen voor het niet verschijnen in het kader van de meldplicht. In december 2016 heeft hij een officiële waarschuwing gekregen voor het onvoldoende meewerken aan het toezicht/de meldplicht. Er is geen verbetering opgetreden. De reclassering ziet geen aanknopingspunten om het toezicht voort te zetten. Er is geen zicht op onder andere de dagbesteding, de financiën en het sociale netwerk van de veroordeelde zodat geen uitspraak kan worden gedaan over het recidiverisico. De reclassering is van mening dat de veroordeelde onvoldoende heeft meegewerkt aan het toezicht en heeft geadviseerd om over te gaan tot tenuitvoerlegging van het voorwaardelijk strafdeel.

Het voortgangsverslag van 27 februari 2018 houdt, voor zover hier van belang, in:

sinds het retour sturen van het toezicht op 30 augustus 2017 heeft er geen gedragsverandering bij veroordeelde plaatsgevonden. Hij is op één meldplichtafspraak na wel alle afspraken nagekomen. Echter zijn houding en medewerking tijdens de meldplichtafspraken is niet veranderd. Hij geeft geen informatie over zijn leven en heeft zich niet actief ingezet om alsnog enkele doelen te behalen. Zo heeft hij tot op heden geen dagbesteding en geen inkomen. Hij geeft aan niet na te denken over toekomstplannen en is niet op zoek naar werk.

De veroordeelde heeft op de terechtzitting verklaard, zakelijk weergegeven:

Ik vind het moeilijk om met iemand een band op te bouwen en te praten. Ik wil daarom ook niets over mijn leven loslaten. Ik heb nu alles wat mijn hartje begeert. Dat is al 22 jaar zo, dus over de toekomst heb ik verder niet nagedacht. Ik vind dat ik wel heb meegewerkt aan het toezicht. Ik heb alleen geen school en werk. Mijn moeder werkt en onderhoudt mij. Ik doe niets strafbaars en zolang zij daar geen problemen mee heeft, is er wat mij betreft niets aan de hand. Ik zou het heel vervelend vinden als de vordering nu zou worden toegewezen.

De officier van justitie heeft de tenuitvoerlegging gevorderd in verband met overtreding van de bijzondere voorwaarden.

De rechtbank overweegt dat bij voormeld vonnis van de meervoudige strafkamer als enige bijzondere voorwaarden zijn opgenomen dat de veroordeelde zich gedurende de proeftijd (of zoveel korter als de jeugdreclassering aangewezen acht) aan de meldplicht en het contactverbod houdt. Weliswaar staat in het vonnis dat de veroordeelde ter terechtzitting heeft verklaard dat hij hulp van de reclassering wenst voor het verkrijgen van een dagbesteding in de vorm van school en werk, doch deze doelen zijn niet geformuleerd en opgenomen als bijzondere voorwaarden.

Niet is gesteld of gebleken dat de veroordeelde de bijzondere voorwaarden niet (voldoende) heeft nageleefd. De veroordeelde heeft zich immers gehouden aan het contactverbod. Uit voornoemd rapport en voortgangsverslag blijkt voorts dat de veroordeelde in totaal twee keer de meldplicht niet is nagekomen. Gelet op het vorenstaande ziet de rechtbank geen aanleiding om de tenuitvoerlegging te gelasten van het voorwaardelijk gedeelte van de bij het vonnis opgelegde gevangenisstraf.

De rechtbank wijst de vordering tot tenuitvoerlegging af. Dit betekent voor veroordeelde, dat de voorwaarden, die zijn opgelegd bij vonnis van 10 maart 2016 blijven gelden.

wijst af de vordering tot tenuitvoerlegging.

Deze beslissing is genomen door mr. E.J. Stalenberg, voorzitter tevens kinderrechter,

en mrs. L.A. Pit en E. Huls, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. K. Kandemir-Akkal, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 6 maart 2018.

De jongste en oudste rechter zijn buiten staat deze uitspraak mede te ondertekenen.