Toewijzing vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling met een termijn van 120 dagen.

geboren te [geboorteplaats veroordeelde] op [geboortedatum veroordeelde],

ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:

[adres veroordeelde],

gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting Krimpen aan den IJssel,

raadsvrouw mr. K. Bruns, advocaat te Maastricht.

De veroordeelde is op 11 augustus 2020 voorwaardelijk in vrijheid gesteld, waarbij

bijzondere voorwaarden zijn opgesteld waaronder een ambulante behandeling, de verplichting begeleid te wonen en een verbod op het gebruik van verdovende middelen en alcohol.

De rechtbank heeft bij beslissing van 7 oktober 2020 een eerdere vordering tot gedeeltelijke herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling voor de duur van 120 (honderdtwintig) dagen toegewezen. Bij beslissing van 11 december 2020 heeft de rechtbank de voorwaardelijke invrijheidstelling uitgesteld met een termijn van 120 (honderdtwintig) dagen of zoveel korter indien de veroordeelde geplaatst kan worden in FPA Fivoor of een soortgelijke instelling.

De veroordeelde is op 29 januari 2021 opnieuw voorwaardelijk in vrijheid gesteld met een strafrestant van 332 dagen en een v.i.-proeftijd van 487 dagen.

De rechter-commissaris heeft op 9 juli 2021 de schorsing van de voorwaardelijke invrijheidstelling bevolen.

Op 8 juli 2021 heeft het openbaar ministerie een vordering ingediend tot gedeeltelijke

herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling van de veroordeelde voor de duur van 120 dagen, wegens het niet naleven van voormelde voorwaarden.

Bij de vordering is overgelegd het rapport d.d. 7 juli 2021 van Reclassering Nederland (hierna: de reclassering).

De officier van justitie mr. M.J. Blotwijk en de veroordeelde, bijgestaan door de

raadsvrouw, zijn gehoord. Voorts is de deskundige [naam], als reclasseringswerker verbonden aan Reclassering Nederland, gehoord.

De officier van justitie heeft gepersisteerd bij de vordering tot herroeping van de

voorwaardelijke invrijheidstelling.

De veroordeelde en de raadsvrouw hebben primair verzocht de vordering af te wijzen, subsidiair de zaak aan te houden. Daartoe is aangevoerd dat herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling zeer ingrijpend is en niet in verhouding staat tot hetgeen in de afgelopen periode is gebeurd. Niet staat vast of daadwerkelijk een voorwaarde is overtreden en welke voorwaarde dat dan precies is. De veroordeelde heeft bij de FPA een behandeling gevolgd die juist gericht is op het leren omgaan met oplopende spanningen. De veroordeelde wordt overvraagd bij de FPA en dat maakt dat dit geen geschikte plek voor hem is. Een langer

verblijf in de PI is ook niet wenselijk voor de veroordeelde. De reclassering stelt Ipse de Bruggen voor als alternatief, maar daarvan is de veroordeelde niet overtuigd omdat zijn

vertrouwen in de hulpverlening in het algemeen is geschaad.

In het rapport van de reclassering is opgenomen dat de veroordeelde zich niet aan de

huisregels van de FPA heeft gehouden en onder meer bedreigingen heeft geuit richting het personeel en daarmee de voorwaarden van de voorwaardelijke invrijheidsstelling heeft

overtreden. Sinds zijn plaatsing op de FPA in december 2020 verzoekt veroordeelde om overplaatsing. Ondanks dat hij een aantal vrijheden op het terrein van de kliniek heeft

gekregen, heeft hij moeite om de behandeling voort te zetten. Veroordeelde kan zijn emoties niet goed reguleren wat zich uit in agressief gedrag. De FPA heeft aangegeven de veiligheid van het personeel en medepatiënten niet meer te kunnen waarborgen. De reclassering geeft aan dat het veroordeelde niet aan intrinsieke motivatie ontbreekt en dat veroordeelde niet in staat is om zelfstandig te wonen. Omdat hij dit graag zou willen, kan hij die beperking

moeilijk accepteren. De reclassering heeft geen mogelijkheden meer voor gedragsverandering en risicobeperking. Het risico op recidive wordt ingeschat als hoog.

De deskundige heeft op de terechtzitting het rapport van de reclassering toegelicht en daarbij verklaard dat de veroordeelde een lange tijd weerstand heeft geboden tegen een plek bij Ipse de Bruggen. Toen hem duidelijk werd dat dan de PI wellicht het alternatief zou zijn, heeft hij kort geleden gezegd wel weer mee te willen werken. Daarom staat nu een nieuwe intake gepland bij Ipse de Bruggen. Het blijft echter wel de vraag of hij daar geaccepteerd wordt en wanneer plaatsing kan plaatsvinden.

Uit het reclasseringsadvies en het advies van de deskundige ter terechtzitting blijkt dat de reclassering nu geen mogelijkheden heeft voor gedragsverandering bij veroordeelde en dat het hoge recidiverisico daarom onvoldoende beperkt kan worden. Omdat de behandeling, nodig voor het terugbrengen van dat recidiverisico tot een aanvaardbaar niveau, mede door toedoen van veroordeelde zelf (nog) niet beschikbaar is, zal de rechtbank de vordering

toewijzen en gelasten dat het gedeelte van de vrijheidsstraf dat niet ten uitvoer is gelegd, alsnog gedeeltelijk, te weten 120 dagen, moet worden ondergaan.

gelast dat de voorwaardelijke invrijheidsstelling wordt herroepen met een termijn van 120 (honderdtwintig) dagen, of zoveel korter tot het moment de veroordeelde op een geschikte plek, bij Ipse de Bruggen of een soortgelijke instelling, geplaatst kan worden;

de rechtbank gaat er vanuit dat er per ommegaande een intake wordt geregeld bij Ipse de Bruggen of een soortgelijke instelling, om plaatsing te bespoedigen.

Deze beslissing is genomen door mr. A.M.G. van de Kragt, voorzitter,

en mrs. C.G. van de Grampel en B. Vaz, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. J. Knook, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 26 juli 2021.

De oudste rechter is buiten staat deze uitspraak mede te ondertekenen.