Voorhanden hebben doorgeladen vuurwapen en munitie. Gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden met aftrek van…

Bewezenverklaring zonder nadere motivering

Het ten laste gelegde is door de verdachte bekend en er is geen verweer gevoerd dat strekt tot vrijspraak. Dit feit zal zonder nadere bespreking bewezen worden verklaard.

Bewezenverklaring

In bijlage II heeft de rechtbank een opgave gedaan van wettige bewijsmiddelen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Met deze opgave wordt volstaan, nu de verdachte het bewezen verklaarde heeft bekend en geen verweer is gevoerd dat strekt tot vrijspraak. Op grond daarvan is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:

hij

op 25 augustus 2023 te Rotterdam

een wapen als bedoeld in art. 2 lid 1 Categorie III onder 1° van de Wet wapens

en munitie, te weten

een vuurwapen in de zin van artikel 1 onder 3° van die wet in de vorm van een

pistool, namelijk

- een (omgebouwd) gaspistool van het merk/type Umarex Glock 17 Gen 5, kaliber

9mm kort (9x17mm)

en

munitie in de zin van art. 1 onder 4° van de Wet wapens en munitie, te weten

munitie als bedoeld in art. 2 lid 2 van die wet, van de Categorie III, te weten 11

kogelpatronen,

voorhanden heeft gehad.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Voor zover in de bewezenverklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze cursief in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is hierdoor niet in zijn verdediging geschaad.

Algemene overweging

De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Feit waarop de straf is gebaseerd

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het voorhanden hebben van een doorgeladen vuurwapen, met bijbehorende munitie. Hij heeft verklaard het vuurwapen te hebben gekocht voor zijn eigen veiligheid, naar aanleiding van bedreigingen met de dood.

Het bij zich dragen van (geladen) vuurwapens komt steeds vaker voor en dit is een zorgelijke ontwikkeling. Het ongecontroleerd bezit van vuurwapens kent geen ander doel dan het toebrengen van ernstige schade aan anderen en/of de maatschappij. Het bezit daarvan brengt onder burgers gevoelens van onveiligheid teweeg en vormt een ernstige inbreuk op de rechtsorde. Het is algemeen bekend dat vuurwapenbezit niet zelden leidt tot het (ondeskundig) gebruik ervan, met alle ernstige gevolgen voor anderen. Daarbij bestaat bovendien een groot risico dat onschuldige omstanders worden getroffen. Een vuurwapen kan bovendien - zeker als het wapen, zoals in dit geval, is doorgeladen - onbedoeld afgaan en ook dat legt nog eens bloot wat de risico’s zijn van het bezit van vuurwapens, óók als de gebruiker niet direct tot doel heeft om een ander te verwonden. Bovendien zorgt ook reeds het enkele bezit van een vuurwapen in de samenleving niet alleen voor gevoelens van angst en onveiligheid, maar wordt dit ook als schokkend ervaren. Gelet op de toename van het vuurwapenbezit en het hoge gevaarzettend karakter daarvan, dient daartegen daarom streng te worden opgetreden.

Conclusies van de rechtbank

Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.

Gezien de aard en ernst van het feit kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf. Bij de bepaling van de duur daarvan heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd en op de LOVS-oriëntatiepunten. De rechtbank komt hierbij uit op een iets lagere straf dan door de officier van justitie is geëist. Daartoe is redengevend dat de verdachte het wapen in zijn tuin voorhanden heeft gehad en niet op de openbare weg en/of een andere druk bezochte plaats.

Dat de verdachte in het huis van bewaring (ernstig) is mishandeld, zoals aangevoerd door de verdediging, staat - ook volgens de verdachte - los van deze zaak en is derhalve geen omstandigheid die de rechtbank in strafmatigende zin meeneemt.

Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.