Bezwaarschrift ingediend door verdachte, tegen besluit OM tot 90 dagen uitstel voorwaardelijke…

Team straf 3

VI-zaaknummer: 89/000187-43

Parketnummers: 10/754558-20; 22/002601-21; 22/000291-21

Datum uitspraak: 6 augustus 2024

Beslissing van de meervoudige raadkamer op het bezwaar op grond van artikel 6:6:8 van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum],

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[adres],

gedetineerd in [detentieadres],

raadsman mr. P.T.P. van der Made, advocaat te Rotterdam.

De veroordeelde kon op 5 juli 2024 in aanmerking komen voor voorwaardelijke

invrijheidstelling.

Het Openbaar Ministerie heeft op 4 juni 2024 de beslissing over het verlenen van

voorwaardelijke invrijheidstelling voor een periode van 90 dagen uitgesteld, te rekenen vanaf 5 juli 2024.

Een kennisgeving van de beslissing van het Openbaar Ministerie is op 5 juni 2024 aan de veroordeelde betekend.

Het Openbaar Ministerie heeft op voorhand zijn standpunt schriftelijk kenbaar gemaakt.

De rechtbank heeft op 6 augustus 2024 het bezwaar in openbare raadkamer behandeld.

De rechtbank heeft de veroordeelde, zijn raadsman mr. P.T.P. van der Made, en de officier van justitie mr. S.I.E. de Graaff in raadkamer gehoord.

Bij de behandeling van het bezwaarschrift in raadkamer heeft de raadsman van de

veroordeelde het bovenstaande onderstreept. De raadsman heeft daarnaast naar voren gebracht dat hij de beslissing van het Openbaar Ministerie om de voorwaardelijke

invrijheidstelling uit te stellen met 90 dagen niet kan volgen, zeker niet gelet op het feit dat de reclassering heeft geadviseerd om de voorwaardelijke invrijheidstelling uit te stellen met 60 dagen.

Uit de risicotaxatie en delictanalyse blijkt dat er ernstige zorgen omtrent veroordeelde

zijn. De reclassering en de Penitentiaire Inrichting Nieuwengein adviseren dan ook negatief over voorwaardelijke invrijheidsstelling en achten verdiepingsdiagnostiek nodig. Bij het verlenen van voorwaardelijke invrijheidstelling wordt gekeken naar het gedrag van de veroordeelde tijdens de gehele detentieperiode. Toen de veroordeelde hoorde dat hij niet in aanmerking kwam voor voorwaardelijke in vrijheidsstelling, werd hij verbaal agressief.

De veroordeelde heeft daarnaast geen medewerking verleend aan de re-integratie doelen. Van de veroordeelde wordt een actieve houding verwacht en deze actieve houding heeft de veroordeelde niet laten zien. Een eventueel verblijf bij de partner van de veroordeelde is onvoldoende beschermend nu deze partner recent nog is veroordeeld voor het op verzoek van de veroordeelde in de penitentiaire inrichting binnensmokkelen van drugs.

Uit de stukken in het dossier blijkt dat de reclassering, met redenen omkleed, heeft

geadviseerd tot uitstel van de voorwaardelijke invrijheidstelling voor een periode van 60

dagen.

De rechtbank is van oordeel dat het Openbaar Ministerie bij afweging van de betrokken belangen, en vooral gelet op de uitkomsten van de delictanalyse en risicotaxatie, alsmede het gedrag van betrokkene binnen de inrichting – hoewel te waarderen valt dat hij inmiddels deelneemt aan het plusprogramma, in redelijkheid tot de beslissing heeft kunnen komen om de voorwaardelijke invrijheidstelling uit te stellen. Echter, de rechtbank ziet in lijn met het advies van de reclassering in redelijkheid niet dat uitstel van de voorwaardelijke invrijheidstelling voor een periode van langer dan 60 dagen passend en geboden is. In zoverre is het bezwaar derhalve gegrond.

De rechtbank verklaart het bezwaar gegrond en matigt het uitstel van de voorwaardelijke

invrijheidstelling naar een periode van 60 dagen.

Deze beslissing is gegeven door:

mr. A.M.H. Geerars, voorzitter,

en mrs. M.I. Blagrove en N.M. Ketelaar, rechters,

in tegenwoordigheid van mrs. J.R. de Graaf en E.P. de Jong, griffiers,

en in het openbaar uitgesproken op 6 augustus 2024.