Art. 197a Sr. OM NO. Verdachte heeft geen kennis kunnen nemen van de tegen hem ingestelde strafvervolging, nu…

Vaststaande feiten

Op 24 januari 2025 is een vrachtauto met koelcontainer aan boord van het schip [naam vaartuig] gecontroleerd door beveiligingspersoneel van het DFDS-haventerrein te Vlaardingen met als bestemming Groot-Brittannië. Tijdens de controle werd een persoon onder de trailer aangetroffen die zich niet kon identificeren. Deze persoon bleek te zijn, [verdachte] , afkomstig uit [land] en ten tijde van het aantreffen illegaal in Nederland. In de koelcontainer werd nog een achttal personen aangetroffen zonder identiteitspapieren met de Turkse, Iraakse en Koeweitse nationaliteit.

Ten behoeve van het opsporingsonderzoek zijn de vreemdelingen, ook [verdachte] , als getuige gehoord en zijn de mobiele telefoons inbeslaggenomen. Zij verklaarden dat zij geld hebben betaald om naar Groot-Brittannië te kunnen reizen. Uit de analyse van de onder [verdachte] inbeslaggenomen telefoon is het vermoeden ontstaan dat [verdachte] hand- en spandiensten heeft verleend tot het mogelijk maken van de mensensmokkel van de betreffende vreemdelingen. [verdachte] is net als de andere vreemdelingen heengezonden.

Voor nader verhoor van [verdachte] (als verdachte) is een onderzoek ingesteld naar zijn verblijfplaats. Uit dit onderzoek blijkt dat [verdachte] zich na heenzending niet gemeld heeft in Ter Apel en met onbekende bestemming is vertrokken. Tot op heden is van hem geen verblijfplaats bekend. Op 28 maart 2025 werd [verdachte] ter fine van opsporing en aanhouding nationaal gesignaleerd. De dagvaarding is op 23 april 2025 aan het openbaar ministerie betekend omdat van de verdachte geen vaste woon- of verblijfplaats in Nederland bekend was.

De rechtbank stelt vast dat [verdachte] nimmer als verdachte is verhoord en dat hem geen dagvaarding heeft bereikt. [verdachte] is niet ter zitting verschenen, noch een raadsman/vrouw uit zijn naam. De rechtbank ziet zich – gelet op voornoemde vaststaande feiten – voor de vraag gesteld of hij kennis heeft genomen van de tegen hem gerezen verdenking.

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de zaak inhoudelijk kan worden behandeld. De reden dat de verdachte niet is gehoord, is omdat de politie aanvankelijk dacht dat de verdachte slechts een van de vreemdelingen was die werd gesmokkeld. De verdenking is pas ontstaan nadat de telefoons zijn uitgelezen en nadat verdachte was heengezonden. De politie heeft vervolgens alles in werking gesteld om de verdachte alsnog als verdachte te horen. Daar komt bij dat de verdachte weet dat zijn telefoon in beslag is genomen en redelijkerwijs heeft kunnen verwachten dat er een verdenking tegen hem zou ontstaan.

Beoordeling

De rechtbank stelt vast dat de verdachte geen kennis heeft van de verdenking en de tegen hem ingestelde strafvervolging. Uitgangspunt in zowel nationale als Europese jurisprudentie en wetgeving is dat de verdachte effectief in kennis moet zijn gesteld van de tegen hem aanhangige strafzaak. Deze waarborg, die ligt besloten in het in artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens neergelegde recht op een eerlijk proces, komt in het gedrang op het moment dat iemand wordt veroordeeld die niet op de hoogte is gesteld van de tegen hem ingestelde verdenking en strafvervolging en ook geen effectieve verdediging heeft kunnen voeren. Dit maakt dat de rechtbank van oordeel is dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk is in de strafvervolging van de verdachte.

Conclusie

De officier van justitie is niet-ontvankelijk.