Veroordeling voor poging zware mishandeling. Vrijspraak poging doodslag en zware mishandeling. Oplegging van…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte heeft geprobeerd aangever [slachtoffer] (hierna: aangever) zwaar lichamelijk letsel toe te brengen door hem met een bierfles op het hoofd te slaan. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.3.

De bewezenverklaring van het feit is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Bewijsmotivering

Op grond van het vorenstaande is komen vast te staan dat de verdachte op 18 februari 2025 aangever [slachtoffer] een bierflesje op het hoofd kapot heeft geslagen, waardoor verwondingen op het voorhoofd bij aangever zijn ontstaan. Een en ander heeft ook geleid tot inwendige bloeduitstortingen tussen de schedel en het hersenvlies. Naar het oordeel van de rechtbank kan niet wettig en overtuigend worden bewezen dat de verdachte aangever vervolgens met het kapotte bierflesje of stuk glas heeft gesneden, zodat de verdachte van die handelingen wordt vrijgesproken.

Met de officier van justitie en de raadsman is de rechtbank van oordeel dat het handelen van de verdachte onder de omstandigheden waarin dit plaats vond geen poging tot doodslag (primaire feit) en zware mishandeling (subsidiaire feit) oplevert, zodat dit niet kan worden bewezen en de verdachte daarvan dient te worden vrijgesproken.

Het handelen van de verdachte wordt door de rechtbank wel gekwalificeerd als een poging tot zware mishandeling. Er bestond een aanmerkelijke kans dat de verdachte door een bierflesje op het hoofd van de aangever kapot te slaan bij de aangever zwaar lichamelijk letsel zou veroorzaken. Naar algemene ervaringsregels is het hoofd wel zo kwetsbaar, dat een krachtige slag met een glazen flesje kan leiden tot zwaar lichamelijk letsel. Ook de verdachte moet zich daarvan bewust zijn geweest. Door de aangever met een bierfles op het hoofd te slaan, heeft de verdachte de kans op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bewust aanvaard. Gelet op het vorenstaande kan de poging tot zware mishandeling wettig en overtuigend bewezen worden verklaard.

Bewezen is dat:

Feit 1 meer subsidiair:

hij op of omstreeks 18 februari 2025 te Rotterdam, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen meermaals met een bierfles en/of een stuk glas op/tegen/in het gezicht, hoofd en/of de arm van die [slachtoffer] heeft geslagen en/of gesneden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot zware mishandeling door het slachtoffer met een bierfles op het hoofd te slaan die als gevolg daarvan letsel heeft opgelopen. Door zijn handelen heeft de verdachte op ernstige wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 22 mei 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten, maar wel meerdere keren voor vernieling waarbij opvalt dat deze steeds onder invloed van alcohol hebben plaatsgevonden, net als bij het huidige feit.

Rapporten van deskundigen en de reclassering

In het rapport van psychiater [persoon A] van 20 december 2025 staat het volgende.

Er is sprake van misbruik van alcohol (matig ernstig) en van paranoïde en narcistische persoonlijkheidstrekken bij de verdachte. Dit was ook het geval ten tijde van het ten laste gelegde en daarom wordt geadviseerd hem het ten laste gelegde, indien bewezen, in verminderde mate toe te rekenen. Er is sprake van een hoog risico op recidive van geweld. Geadviseerd wordt om de verdachte een ambulante behandeling, opname in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang en een meldplicht op te leggen als bijzondere voorwaarden bij een voorwaardelijke straf. De reclassering kan toezicht op de bijzondere voorwaarden houden, hem ondersteunen in praktische zaken en zijn alcoholgebruik controleren.

De reclassering geeft in haar rapport van 17 maart 2026 aan dat er bij de verdachte risico’s worden gezien op meerdere leefgebieden. Het risico op recidive wordt ingeschat als gemiddeld tot hoog. De houding van de verdachte, voortkomend uit de psychosociale problematiek, blokkeert echter volledig de mogelijkheid tot hulpverlening binnen een forensisch kader. In combinatie met de dakloosheid en taalbarrière maakt dit een reclasseringstraject niet uitvoerbaar. Daarom wordt een afdoening zonder bijzondere voorwaarden geadviseerd.

Op basis van de rapporten van de deskundigen, stelt de rechtbank vast dat bij de verdachte een psychische stoornis bestond en dat deze het gedrag van de verdachte tijdens het begaan van het strafbare feit beïnvloedde. Het feit wordt daarom in licht verminderde mate aan de verdachte toegerekend.

Straf

Gelet op de ernst van het strafbare feit is een gevangenisstraf noodzakelijk. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS oriëntatiepunten. Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen en vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf. Tevens heeft de rechtbank er rekening mee gehouden dat het feit in licht verminderde mate aan de verdachte kan worden toegerekend, en dat het feit dateert van anderhalf jaar geleden en sindsdien door de verdachte geen strafbare feiten zijn gepleegd. Daarom wordt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 90 dagen opgelegd waarvan 75 dagen voorwaardelijk.

Het onvoorwaardelijk deel van de gevangenisstraf is gelijk aan de tijd die de verdachte al in voorarrest heeft doorgebracht. Dat betekent dat de verdachte niet terug hoeft naar de gevangenis. De rest van de gevangenisstraf wordt voorwaardelijk opgelegd.

De voorwaardelijke straf heeft als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt. Uit de rapportages van de deskundigen komt naar voren dat behandeling en begeleiding door de reclassering weliswaar aangewezen zou zijn, maar dat door de houding van de verdachte een reclasseringstraject niet haalbaar is. Om die reden zal de rechtbank geen bijzondere voorwaarden aan het voorwaardelijk strafdeel verbinden.

Gelet op de ernst van het strafbare feit is een taakstraf naast de hiervoor genoemde gevangenisstraf passend. Bij het bepalen van de duur van de taakstraf houdt de rechtbank ook rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Daarom wordt een taakstraf van 120 uur opgelegd.