De dagvaarding is nietig voor zover het de feiten 2, 3 en 4 betreft omdat het voor de verdachte onduidelijk…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte 161 visuele weergaven in de vorm van afbeeldingen en/of video’s aan kinderpornografisch materiaal heeft verworven, in bezit heeft gehad en zich daar door middel van een geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van een communicatiedienst de toegang toe heeft verschaft (feit 1). De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 3.3.3. De bewezenverklaring van het feit is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande aanvullende bewijsmotivering.

Tijdens de doorzoeking werden in beslag genomen:

L.01.02.001 | Samsung Tablet

L.01.02.002 | Telefoon Sony

L.05.03.011 | Telefoon +one

L.05.04.002 | Samsung Tablet

L.05.07.001 | HP Desktop

De L.01.02.001 Tablet – Samsung zilver, L.01.02.002 Telefoon Sony Xperia,

L.05.03.011 Telefoon OnePlus, L.05.04.002 Tablet Samsung Tab S3 en L.05.07.001 HP Omen zijn van mij.

Totaal betreffen het 351 kinderpornografische visuele weergaven. Dit betreffen 338 foto’s en 13 video’s. Wij zagen dat deze visuele weergaven op meerdere gegevensdragers stonden.

Wij zagen dat de kinderpornografische visuele weergaven uit de volgende seksuele gedragingen bestonden:

Bij 6 van de kinderpornografische visuele weergaven is een created data beschikbaar. Wij zagen dat de created data 23-4-2024 betrof.

157 van de kinderpornografische visuele weergaven waren, vanwege de locatie van de bestanden op de digitale gegevensdrager, de manier waarop de bestanden daar gekomen zijn en de rol van de verdachte daarbij, voor de gebruiker benaderbaar.

Ik heb de gegevensdrager gecontroleerd op de aanwezigheid van kinderpornografisch materiaal. In totaal betreffen het 10 kinderpornografische visuele weergaven, dit betreffen 10 foto’s, waarvan 4 uniek. Op deze foto’s stond een Aziatische jongen afgebeeld met de geschatte leeftijd van 14 – 16 jaar oud.

Uit onderzoek door de digitale recherche bleek dat de foto’s op een ‘x’ moment op de filmrol van dit toestel hebben gestaan, maar dat de originelen niet meer bestaan. In de forensische tooling is geen data inzichtelijk waarop te zien is wanneer de foto’s op de telefoon gekomen zijn. De telefoon is na de eerste inbeslagname op 14 april 2025 door de verdachte in gebruik genomen.

Nadere bewijsmotivering

De verdachte heeft bekend dat hij kinderporno heeft bekeken en bewaard, waarmee het onder 1 ten laste gelegde feit, samen met de bovengenoemde bewijsmiddelen, is bewezen. De raadsman heeft een aantal verweren gevoerd waar de rechtbank op zal reageren.

Bestanden tot 14 april 2025

In de periode tot 14 april 2025 zijn van 157 kinderpornografische visuele weergaven vastgesteld dat deze benaderbaar zijn geweest voor de verdachte. Van de 194 kinderpornografische visuele weergaven die op de harde schrijf lomega zijn aangetroffen, is gebleken dat deze niet benaderbaar zijn en dat de herkomst daarvan niet te bepalen is. Nu niet is gebleken dat de verdachte over software beschikte waarmee hij deze bestanden inzichtelijk of benaderbaar zou kunnen maken, is de rechtbank, met de verdediging, van oordeel dat niet kan worden bewezen dat de verdachte deze 194 visuele weergaven heeft verworven, in bezit heeft gehad of zich de toegang daartoe heeft verschaft in de periode tot aan de doorzoeking. Dit maakt geen verschil voor de bewezenverklaring, maar zal wel worden meegewogen bij het bepalen van de strafmaat.

Bestanden na 14 april 2025

De verdachte heeft verklaard dat hij in de periode na de doorzoeking in april 2025 niet gericht op zoek is gegaan naar kinderporno maar dat contacten hem afbeeldingen toestuurden die hij direct verwijderde na ontvangst. Volgens de verdediging ontbreekt daarom het opzet ten aanzien van de kinderpornografische visuele weergaven die na de doorzoeking in april 2025 op de telefoon van de verdachte zijn gevonden.

Uit de verklaring van de verdachte volgt dat hij ook in de periode na de doorzoeking, toen hij dus wist van de verdenkingen tegen hem, online seksuele contacten heeft onderhouden, waaronder met jonge personen die hem bestanden toestuurden. Daarmee heeft hij bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat de vier unieke visuele weergaven die als kinderpornografisch materiaal zijn beoordeeld op zijn telefoon terecht zijn gekomen en op enig moment in de galerij van zijn telefoon hebben gestaan.

Foto #04 en #05

De raadsman heeft aangevoerd dat foto #04 en #05 twijfelgevallen betreffen over of het op die afbeeldingen gaat om iemand die jonger is dan 18 jaar. De rechtbank heeft deze foto’s daarom in raadkamer bekeken, maar zij heeft die twijfel niet en ziet daarom geen redenen om de verdachte vrij te spreken voor zover het gaat om die visuele weergaven.

Vrijspraak bestanddeel gewoonte

De rechtbank spreekt de verdachte vrij van het strafverzwarende bestanddeel dat hij een gewoonte heeft gemaakt van het verwerven, bezitten en zich de toegang verschaffen tot kinderporno. Hoewel de bewezenverklaring een lange periode betreft, is uit het procesdossier niet gebleken dat de verwerving van het kinderpornografisch materiaal op meerdere momenten tijdens de periode voorafgaand aan de doorzoeking en tijdens de periode vanaf de doorzoeking tot aan de aanhouding van de verdachte heeft plaatsgehad en met welke frequentie de bestanden zouden zijn bekeken, gedownload en opgeslagen. Daarnaast is sprake van een relatief geringe hoeveelheid kinderporno die is aangetroffen.

Bewezen is dat:

Feit 1

hij, in de periode van 23 april 2024 tot en met 17 februari 2026 te [plaats] meermalen,

(in de periode van 23 april 2024 tot en met 30 juni 2024, artikel 240b Wetboek van Strafrecht)

afbeeldingen en/of gegevensdragers, bevattende afbeeldingen, van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, was betrokken of schijnbaar was betrokken

heeft verworven en in bezit heeft gehad en zich door middel van een geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van een communicatiedienst de toegang daartoe heeft verschaft

en

(in de periode van 1 juli 2024 tot en met 17 februari 2026, artikel 252 Wetboek van Strafrecht)

visuele weergaven van seksuele aard en/of met onmiskenbaar seksuele strekking waarbij een persoon die kennelijk de leeftijd van achttien jaren nog niet had bereikt was betrokken of schijnbaar was betrokken

heeft verworven en in bezit heeft gehad en zich daartoe de toegang heeft verschaft

te weten afbeeldingen en/of visuele weergaven en/of gegevensdragers (bevattende afbeeldingen en/of visuele weergave), te weten:

waarop te zien is dat:

die persoon oraal en/of anaal wordt gepenetreerd met een penis en/of vinger/hand en/of

een ander persoon oraal en/of anaal wordt gepenetreerd met een penis

(zie afbeeldingnummers #01 en #02 in de toonmap horende bij proces-verbaal

[proces-verbaalnummer 1] en en zie afbeeldingsnummer #6 in de toonmap

horende bij proces-verbaal [proces-verbaalnummer 2] )

en/of

het geslachtsdeel en/of de borsten van die persoon met een penis en/of vinger/hand en/of voorwerp en/of mond/tong wordt/worden aangeraakt

en/of

het geslachtsdeel, billen en/of borsten van een ander kind/persoon met een penis en/of vinger/hand en/of mond/tong wordt/worden aangeraakt door die persoon en/of

die persoon het eigen geslachtsdeel met een vinger/hand aanraakt

(zie afbeeldingnummers #03 en #04 in de toonmap horende bij proces-verbaal [proces-verbaalnummer 1] )

en/of

die persoon poserend of in een pose is afgebeeld, waarbij

(zie afbeeldingnummer #05 in de toonmap horende bij proces-verbaal

[proces-verbaalnummer 1] en zie afbeeldingnummers #1 en #2 en #3 in de

toonmap horende bij proces-verbaal [proces-verbaalnummer 3] inclusief bijlage en zie

afbeeldingsnummers #1 en #3 en #4 en #5 in de toonmap horende bij procesverbaal

[proces-verbaalnummer 2] )

en/of

dat bij het gezicht en/of het lichaam van die persoon wordt gemasturbeerd en/of

bij/op het gezicht en/of het lichaam van die persoon sperma wordt gespoten en/of

bij/naast het gezicht en/of het lichaam van die persoon een (stijve) penis wordt gehouden

(zie afbeeldingnummers #06 en #7 in de toonmap horende bij proces-verbaal

[proces-verbaalnummer 1] ).

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft gedurende een periode van bijna twee jaren 161 kinderpornografische afbeeldingen en video’s verworven en in zijn bezit gehad op verschillende gegevensdragers. De leeftijden van de afgebeelde kinderen varieerden van nog geen één jaar oud tot 18 jaar oud. De seksuele gedragingen bestonden niet alleen uit het op een seksuele wijze poseren, maar ook uit het (laten) uitvoeren van ontuchtige handelingen, waaronder penetratie van het lichaam van kinderen.

Voor een effectieve bestrijding van kinderporno is het noodzakelijk niet alleen degenen aan te pakken die kinderporno vervaardigen, maar ook degenen die kinderporno zoeken of binnenhalen, zoals de verdachte. De verdachte heeft door op deze wijze te handelen een bijdrage geleverd aan het in stand houden van de markt voor kinderporno. Kinderporno is uitermate schadelijk, nu bij de vervaardiging daarvan kinderen seksueel worden misbruikt en uitgebuit.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad van 22 april 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten.

Rapporten

In het rapport van psycholoog R. Brandsma van 11 april 2026 staat onder meer dat er geen huidige stoornis kan worden vastgesteld anders dan een stoornis die ten tijde van het onderzoek inmiddels in remissie is, te weten een Delirium door de ziekte van Addison. Deze stoornis was in 2024 wel aanwezig (totdat deze medicamenteus onder controle was) en was van invloed op de gedragskeuzes en gedragingen van de verdachte ten tijde van het ten laste gelegde in die periode. Om die reden wordt geadviseerd om de ten laste gelegde feiten die zijn begaan in 2024, tot de verdachte was ingesteld op medicatie en totdat de klachten in december 2024 grotendeels waren verdwenen, in verminderde mate toe te rekenen. Daarna waren het oordeelsvermogen en de gedragscontrole voldoende hersteld waardoor er na 2024 onvoldoende redenen gevonden worden voor een advies tot verminderd toerekenen. Het risico op herhaling van een zedendelict wordt als gemiddeld ingeschat. Er zijn veel beschermende factoren aanwezig in het leven van de verdachte. Gezien de afwezigheid van een psychische stoornis met een verhoogd recidiverisico is er geen aanleiding voor behandeling binnen het strafrecht. De verdachte zegt wel behandeling te willen om te begrijpen hoe hij tot zijn gedrag kwam en om dit in de toekomst te voorkomen.

In een e-mail van 28 mei 2026 staat dat de psycholoog op 24 april 2026 aanvullende vragen van de officier van justitie heeft beantwoord. Hieruit volgt dat de ontregelde lichamelijke en (met name) psychische gezondheidstoestand van de verdachte een situatie creëerde waarin hij een verhoogde behoefte had aan verlichting in de vorm van gezelschap, afleiding en troost welke gezocht werden in online contacten en seksualiteit terwijl het kritisch oordeelsvermogen en de gedragscontrole verminderd waren. De overweging om geen behandeling binnen het strafrecht te adviseren was gelegen in het feit dat bij het ontbreken van een vastgestelde psychische stoornis die doorwerkt in het tenlastegelegde gedrag waarbij een recidive verhogend effect is, het niet in de rede ligt om alsnog behandeling binnen het strafrechtelijk kader te adviseren. De verdachte gaf echter aan behandeling te willen en vanuit gedragskundig perspectief is er in deze situatie niets op tegen om behandeling op basis van het ten laste gelegde gedrag in een strafrechtelijk kader op te leggen.

In het rapport van Reclassering Nederland van 7 juli 2026 staat onder meer dat er bij de verdachte op de meeste leefgebieden sprake lijkt te zijn van stabiliteit. Na schorsing van de voorlopige hechtenis heeft de verdachte zijn werk als functioneel beheerder opgepakt. De reclassering vindt het van belang dat er meer zicht komt op het psychosociaal functioneren van de verdachte en om hem in navolging daarvan begeleiding en behandeling te bieden om eventuele risico’s zoveel mogelijk te kunnen beperken. De verdachte zegt ervoor open te staan om dit binnen een reclasseringstoezicht aan te gaan. Bij een veroordeling wordt dan ook een deels voorwaardelijke straf geadviseerd met daaraan verbonden als bijzondere voorwaarden: (a) meldplicht bij de reclassering, (b) het volgen van ambulante behandeling, (c) het vermijden van contact met minderjarigen, (d) het vermijden van digitale omgevingen waarin hij in aanraking kan komen met seksueel kindermisbruik en (e) een algemeen verbod op verblijf in het buitenland.

Overige persoonlijke omstandigheden

De verdachte heeft sinds 1 mei 2026 een nieuwe baan en werkt momenteel voor de gemeente [naam gemeente] . Dit geeft hem stabiliteit en vreugde. De verdachte wil graag aan de slag met een psycholoog en is bereid zich aan alle voorwaarden als geadviseerd te houden.

Toerekenbaarheid

Op basis van het rapport van de psycholoog stelt de rechtbank vast dat bij de verdachte in 2024 een psychische stoornis bestond en dat deze het gedrag van de verdachte in die periode tijdens het begaan van het strafbare feit beïnvloedde. Het feit wordt daarom in de periode van 23 april 2024 tot en met 31 december 2024 verminderd aan de verdachte toegerekend. Het feit kan de verdachte in de periode daarna, dus tot aan 17 februari 2026, wel volledig worden toegerekend.

Oplegging straf

Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank gelet op de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Op basis van die oriëntatiepunten wordt in de regel voor het verwerven, bezitten en zich de toegang verschaffen tot kinderporno een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden voorgeschreven, waarvan een kort gedeelte onvoorwaardelijk, en een taakstraf van 240 uur. Dit vormt een vertrekpunt bij het bepalen van de straf. De rechtbank heeft ook rekening gehouden met straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd, het relatief geringe aantal afbeeldingen en video’s dat op de gegevensdragers is aangetroffen en de deels verminderde toerekenbaarheid. Ook weegt de rechtbank mee dat de verdachte in deze zaak 64 dagen in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht en dat ter zitting en uit de rapportages is gebleken dat het sinds de schorsing van de voorlopige hechtenis goed gaat in het leven van de verdachte.

Om deze redenen zal de rechtbank een gevangenisstraf opleggen van 90 dagen. Van deze gevangenisstraf worden 26 dagen voorwaardelijk opgelegd. Het onvoorwaardelijk deel van de gevangenisstraf is gelijk aan de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Dat betekent dat de verdachte niet terug hoeft naar de gevangenis. Het overige deel van de gevangenisstraf wordt voorwaardelijk opgelegd, met daaraan verbonden de voorwaarden als geadviseerd door de reclassering. De voorwaardelijke straf heeft ook als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt. Anders dan de officier van justitie, ziet de rechtbank geen aanleiding om hier een langere proeftijd dan twee jaren aan te verbinden. Naast deze gevangenisstraf wordt een taakstraf voor de duur van 120 uren opgelegd.