De verdachte heeft als bestuurder van een auto een aanrijding met een motorfiets veroorzaakt op een kruising…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft gepleegd. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.3.

De bewezenverklaring van het feit is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

De Molenvliet bestond uit twee rijbanen. De westelijke rijbaan ging over in twee voorsorteerstroken. De linker voorsorteerstrook was bestemd voor links afslaand verkeer. De rechter voorsorteerstrook was bestemd voor recht doorgaand en rechts afslaand verkeer. Het kruisingsvlak was door middel van belijning zodanig ingericht dat links afslaand verkeer vanaf de Molenvliet in de richting van het Kreekhuizenplein en links afslaand verkeer vanaf de Pascalweg in de richting van de Victor Hugoweg elkaar voorlangs zouden kunnen passeren.

Aan de hand van de aangetroffen sporen en de stand van de voertuigen stelden wij vast dat de aanrijding tussen beide voertuigen had plaatsgevonden op het kruisingsvlak van de zuidelijke rijbaan van de Spinozaweg met de westelijke rijbaan van de Molenvliet en de Pascalweg. Het betrof het door belijning aangegeven deel wat bestemd was voor het vanaf de Pascalweg links afslaande verkeer richting Victor Hugoweg, zijnde de rijrichting van de Kawasaki.

In de regeling van de verkeerslichten was de richting voor recht doorgaand verkeer en rechts afslaand verkeer aangeduid met signaalgroep 11. De richting voor links afslaand verkeer was aangeduid met signaalgroep 12. De Kawasaki had gereden op de Pascalweg op de voorsorteerstrook voor het links afslaand verkeer. Deze richting was aangeduid met richting 06. In de conflictmatrix zagen wij dat de Peugeot had kunnen rijden op signaalgroep 12 of 11. De signaalgroep 06 en 12 waren niet conflicterend. De signaalgroep 06 en 11 waren wel conflicterend. De plaats waar de aanrijding plaatsvond betrof het weggedeelte waar de Peugeot niet zou komen als hij de rijrichting van signaalgroep 12, links afslaand verkeer, gevolgd had.

Er werd een bloeding gezien in de hersenen onder het spinnenwebvlies.

Er werd een breuk gezien aan een oogkas.

Er werd een breuk in het neusbot gezien.

Er werden twee breuken gezien aan de zevende halswervel.

Er werd een breuk gezien in de rechter schouderkom.

Er werden breuken gezien aan de 3e en 6e borstwervel.

Er werden breuken gezien aan de 3e tot en met de 10e rib aan de rechterzijde.

Er was sprake van een klaplong aan de rechter zijde.

Er was sprake van een longkneuzing aan de rechter zijde.

Er werd een breuk gezien aan het schaambeen.

Op 1 mei werden vijf ribben vastgezet middels een operatieve ingreep. Op 8 mei werd de rechter schouder geopereerd waarbij drie pezen werden vastgezet en een spier deels werd doorgenomen om de genezing te bevorderen.

Op basis van een ongecompliceerd beloop betreft de geschatte totale genezingsduur minimaal 3 maanden. Gedurende het leven is er een verhoogd risico op een spontane klaplong. Er zijn permanent zichtbare littekens. Ten aanzien van de hersenbloeding verloopt de genezingsduur zeer variabel.

Bewijsmotivering

In de ochtend van 24 april 2024 heeft op de kruising van de Molenvliet, Spinozaweg en Pascalweg in Rotterdam een verkeersongeval plaatsgevonden. De verdachte heeft [slachtoffer] (hierna: het slachtoffer), die reed op een motorfiets aangereden met de door verdachte bestuurde bedrijfsauto. Vast staat dat de verdachte voor het ongeval stond voorgesorteerd op de linker rijbaan, bedoeld voor naar links afslaand verkeer. Echter is hij bij groen licht rechtdoor gereden in plaats van linksaf. Het slachtoffer, dat met zijn motor op de Spinozaweg stond, had groen licht en is gaan rijden. Uit het onderzoek aan de conflictmatrix van de verkeersregelinstallatie, blijkt dat het niet zo kan zijn geweest dat het stoplicht voor rechtdoor, vanaf de verdachte gezien, op dat moment ook op groen stond. De rechtbank stelt vast dat de verdachte dus door rood is gereden. Op grond van verdachtes verklaring stelt de rechtbank ook vast dat de verdachte doordat hij heel diep in gesprek was met zijn collega, zijn aandacht niet voldoende bij de weg heeft gehouden en op de automatische piloot rechtdoor is gereden in plaats van linksaf waarvoor hij stond voorgesorteerd.

Schuld in de zin van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna ook: WVW)?

Om tot een bewezenverklaring van het primair tenlastegelegde feit te komen, moet de verdachte schuld hebben in de zin van artikel 6 WVW. Of dat het geval is, hangt af van het geheel van gedragingen van de verdachte, de aard en de concrete ernst van de verkeersovertreding en de overige omstandigheden waaronder die overtreding is begaan. Van schuld in de zin van artikel 6 WVW is pas sprake in het geval van (tenminste) een aanmerkelijke mate van onvoorzichtigheid.

Omstandigheden waaronder het ongeval plaatsvond

De kruising van de Molenweg, Spinozaweg en Pascalweg te Rotterdam betreft een druk kruispunt waar bestuurders te allen tijde hun aandacht goed bij de weg moeten houden en waarbij van de verdachte extra voorzichtigheid en oplettendheid mocht worden verwacht. De verdachte was echter in gesprek met zijn collega en heeft ook de auto die vóór hem reed niet gevolgd. Gelet op deze omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat de verdachte aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend heeft gehandeld en dat daarmee sprake is van schuld in de zin van artikel 6 WVW.

Letsel slachtoffer

Bij het slachtoffer is als gevolg van het handelen van de verdachte zwaar lichamelijk letsel ontstaan. Er was (onder andere) sprake van meerdere breuken en een klaplong. Het slachtoffer heeft een week in het ziekenhuis moeten verblijven en is ook tweemaal geopereerd.

Conclusie

Gelet op het voorgaande, acht de rechtbank het primair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen in die zin dat de verdachte aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend heeft gereden waardoor zwaar lichamelijk letsel is ontstaan bij het slachtoffer.

Bewezen is dat:

primair

hij op 30 april 2024 te Rotterdam als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig, daarmede rijdende over de weg, de Molenvliet, en gekomen op de kruising van die weg met de Spinozaweg en de Pascalweg, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door aanmerkelijk, onvoorzichtig en onoplettend,

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich als bestuurder van een auto schuldig gemaakt aan het veroorzaken van een verkeersongeval. Hij heeft op een kruispunt niet de juiste rijrichting gevolgd en heeft als gevolg daarvan het slachtoffer, die reed op een motorfiets, aangereden. Met zijn onvoorzichtige en onoplettende rijgedrag heeft de verdachte zijn verantwoordelijkheid als weggebruiker veronachtzaamd. Het slachtoffer heeft als gevolg van het ongeval ernstig letsel opgelopen. De rechtbank realiseert zich dat een op te leggen straf nooit recht zal doen aan het leed dat bij het slachtoffer is ontstaan als gevolg van het ongeval.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 24 juni 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten.

Persoonlijke omstandigheden

De verdachte woont bij zijn vader en werkt fulltime bij een bedrijf voor automaterialen. Hij heeft zijn rijbewijs nodig om zijn werk goed te kunnen uitoefenen.

Redelijke termijn

De verdachte moet binnen een redelijke termijn worden berecht. De redelijke termijn is in dit geval gestart op 30 april 2024, omdat de verdachte toen is gehoord als verdachte. Tot aan dit vonnis is een periode van twee jaar en ruim twee maanden verstreken. Omdat er geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is de redelijke termijn in deze zaak twee jaar. Dat betekent dat de redelijke termijn is geschonden. De rechtbank houdt hier rekening mee bij het bepalen van de straf.

Oplegging straffen

Bij de bepaling van de straffen heeft de rechtbank gelet op de LOVS oriëntatiepunten. Op basis van die oriëntatiepunten wordt in de regel voor het veroorzaken van een verkeersongeval waarbij sprake is van aanmerkelijke schuld en waarbij bij het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel is ontstaan, een taakstraf voor de duur van 120 uren opgelegd en een onvoorwaardelijke ontzegging voor de rijbevoegdheid voor de duur van 6 maanden.

Het handelen van de verdachte is gekwalificeerd als schuld in de zin van artikel 6 WVW, maar de rechtbank merkt op dat in dit geval sprake is van de ondergrens van de in dat artikel bedoelde schuld. De verdachte heeft zich ter zitting zeer schuldbewust opgesteld en zal ook moeten leren leven met de gevolgen van zijn handelen. Gelet op die omstandigheden, het blanco strafblad van de verdachte en de overschrijding van de redelijke termijn, ziet de rechtbank aanleiding om af te wijken van de oriëntatiepunten en de eis van de officier van justitie. Een taakstraf voor de duur van 60 uren wordt passend en geboden geacht. Daarnaast zal, gelet op het belang van de verdachte om over een rijbewijs te kunnen beschikken, de ontzegging van de rijbevoegdheid in voorwaardelijke vorm worden opgelegd. Een proeftijd van één jaar wordt daarbij voldoende geacht, nu het feit langere tijd geleden is gepleegd en de verdachte ook daarna niet meer in aanraking is gekomen met politie en justitie.