Jeugdstrafrecht. Ongeregeldheden jaarwisseling 2023/2024 in Nieuw Beijerland. De politie is beschoten met…

Standpunt officier van justitie en verdediging

De officier van justitie en de verdediging hebben beiden verzocht om vrijspraak van feit 1, omdat uit het dossier niet volgt dat er sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten bij het afschieten van het vuurwerk. Ten aanzien van feit 2 heeft de officier van justitie aangevoerd dat er wel voldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de openlijke geweldpleging. De verdachte heeft door het filmen – van het afschieten van vuurwerk richting de politie, waarbij het vuurwerk naast politieambtenaren tot ontploffing kwam– en het verspreiden van die beelden de medeverdachten gesteund in hun gedragingen en bijgedragen aan het openlijke aspect van de geweldpleging jegens de politie. De verdediging heeft verzocht om vrijspraak van feit 2. Volgens de verdediging heeft de verdachte niet zelf gefilmd, maar heeft hij de beelden gekregen. Dat hij filmpjes naar mensen heeft doorgestuurd, is onvoldoende om te kunnen spreken van een intellectuele of andere bijdrage aan openlijke geweldpleging.

Beoordeling

De rechtbank stelt vast dat er op 1 januari 2024 rond 1:45 uur in Nieuw-Beijerland met een lanceerbuis shells zijn afgevuurd in de richting van een linie van de Mobile Eenheid, de (andere) politieagenten die achter die linie stonden en een politievoertuig. De shells werden door een groep jongens nabij de kruising van de Achterstraat met de Marktveld (locatie A) afgevuurd naar de politie die zich verderop in de straat bevond bij de kruising Achterstraat/Kerkstraat (locatie B). De afstand tussen deze locaties is circa 175 meter. De shells zijn in de directe nabijheid van het politiepersoneel en het politievoertuig geëxplodeerd. Twee politieagenten zijn daardoor gewond geraakt.

Uit de verklaringen van de medeverdachten, waarvan een aantal inmiddels is veroordeeld, blijkt dat jongens het vuurwerk hebben opgehaald, meegenomen naar locatie A en daar het vuurwerk hebben afgestoken. Medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hielden hun voet op de lanceerbuis, medeverdachte [medeverdachte 3] stak de lont aan en medeverdachten [medeverdachte 4] en [medeverdachte 5] filmden het afschieten en de explosie. Hoewel een deel van deze medeverdachten heeft gezwegen, hebben meerdere medeverdachten verklaard over wie er bij het afvuren van de shells aanwezig waren. Geen van hen heeft verklaard dat de verdachte hierbij was.

De rechtbank kan ook op basis van het verdere dossier niet vaststellen dat de verdachte erbij was toen de shells werden afgevuurd. Op basis van het onderzoek naar de telefoon van de verdachte – waarbij GPS locaties zijn achterhaald – kan deels worden geconstateerd waar de verdachte in de nacht van 1 januari 2024 is geweest. Hieruit blijkt dat de verdachte tussen 01.10 en 02.02 uur in de Achterstraat en op het kruispunt Julianastraat/Kerkstraat/ Wilhelminastraat/’s-Gravenweg was. Maar er kan uit deze locaties niet worden opgemaakt dat hij om 1:45 uur bij de medeverdachten was die toen vanaf locatie A vuurwerk naar de politie hebben geschoten. De kaart met locaties laat zien dat de verdachte binnen een tijdsbestek van 50 minuten weliswaar op één (maar onbekend welk) moment op of nabij locatie A was, maar op zes andere momenten in de buurt van locatie B. Op de telefoon van de verdachte is verder een filmpje gevonden waarop volgens de omschrijving van de politie de betreffende explosie te zien is, en uit de snapchatapps blijkt dat de verdachte dit heeft gemaakt. Maar een meer gedetailleerde omschrijving van dat filmpje zit niet in het dossier. Daarmee blijkt ook uit dit filmpje niet dat hij bij de andere verdachten was toen zij het vuurwerk op de politie afschoten. De rechtbank weegt ook mee dat de telefoon meerdere filmpjes van brand en/of vuurwerkexplosies bevat en dus niet alleen dit filmpje.

Uit het dossier blijkt verder niet overtuigend dat de verdachte met de medeverdachten heeft afgestemd dat hij zou filmen of dat zij wisten dat hij dat deed. Aanwijzingen daarvoor zijn er wel. Zo is op de telefoon van de verdachte een filmpje gevonden van shells in een tas, en het is mogelijk dat dit de betreffende shells betreft. Ook is het feit dat hij de explosie filmde als zodanig een aanwijzing. Maar zeker is dat niet, ook omdat hij – zoals al eerder overwogen – meerdere filmpjes maakte die nacht. Wat in dit verband in het voordeel van de verdachte pleit, is dat verschillende medeverdachten wel hebben verklaard dat [medeverdachte 4] en [medeverdachte 5] gefilmd hebben, maar dat zij de verdachte niet aanwijzen.

Ten slotte stelt de rechtbank vast dat het in deze zaak om een wezenlijk andere situatie gaat dan in de zaak waar de officier van justitie op zitting naar heeft verwezen.

Uit het voorgaande volgt dat niet is bewezen dat de verdachte medepleger was van het afschieten van de shells naar de politie (feit 1) en ook niet dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging (feit 2). Er valt niet vast te stellen dat hij op enige wijze heeft bijgedragen aan het afschieten. Het gaat te ver om het enkele filmen van de explosie vanuit een voor de rechtbank onbekende hoek, zonder aantoonbare afstemming met degenen die het vuurwerk afschoten of zelfs maar zonder dat vast te stellen is dat zij wisten dat hij zou filmen, als deelname aan openlijk geweld aan te merken. Dat laatste geldt ook voor het verzenden van de beelden.

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de subsidiair ten laste gelegde medeplichtigheid kan worden bewezen. De verdachte heeft bijgedragen aan het stafbare feit, omdat hij de ontploffing van de koelkast heeft gefilmd en deze filmpjes heeft verspreid. De rechtbank kan volgens de officier van justitie vaststellen dat dit tot gevaar voor goederen, maar niet dat het tot levensgevaar heeft geleid.

Beoordeling

De rechtbank stelt vast dat dat er op 30 december 2023 in de buurt van de kruising van de Kerkstraat en ’s-Gravenweg in Nieuw-Beijerland een koelkast is ontploft doordat er zwaar vuurwerk met brandstof in de koelkast is gestopt en dit vuurwerk is afgestoken. De verdachte heeft verklaard dat hij er van op de hoogte was dat een groep jongeren uit het dorp een koelkast zou gaan aansteken, maar dat hij geen onderdeel was van die groep. De verdachte bekent dat hij bij de ontploffing van de koelkast aanwezig was, dat hij de ontploffing heeft gefilmd en dat hij de filmpjes hiervan heeft rondgestuurd. Uit het dossier kan echter niet worden afgeleid of de verdachte een rol, zo ja, welke, had bij het uitvoeren van het plan en het aansteken van de koelkast. Niet blijkt dat de verdachte de koelkast heeft aangeraakt of handelingen heeft verricht die de ontploffing teweeg hebben gebracht. Van medeplegen is daarom geen sprake. Het enkele filmen van de ontploffing en het na afloop verspreiden van de filmpjes is van onvoldoende gewicht om te concluderen dat hij behulpzaam is geweest bij het uitvoeren hiervan. De medeplichtigheid aan het teweegbrengen van de ontploffing is daarom ook niet bewezen.

Conclusie

Feit 1, 2 en 4 zijn niet wettig en overtuigend bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken. Wel is bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het primaire feit 3 (brandstichting).

Strafblad

Uit de justitiële documentatie van 30 juni 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten.

Rapportage

De Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) heeft op 6 maart 2025 een rapport over de verdachte opgemaakt.

Daaruit blijkt het volgende: