Diefstal in vereniging valse sleutel en poging diefstal in vereniging valse sleutel. Smartwatch verdachte…

Bewezen is dat:

l

hij op 5 april 2023 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om enig geldbedrag, dat aan [slachtoffer] toebehoort, weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en dat weg te nemen goed onder hun bereik te brengen door middel van een valse sleutel, te weten door met een Fitbit Pay account, zonder toestemming van die [slachtoffer] gekoppeld aan diens, [slachtoffer] , bankrekening, tot welke koppeling en bankrekening verdachte en zijn mededader(s) niet gerechtigd waren, betalingen te verrichten, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

2

hij op 5 april 2023 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, geldbedragen (€ 308,- en € 300,- en € 300,- en € 328,- en € 300,- en € 300,-) die aan [slachtoffer] toebehoren, heeft weggenomen (telkens) met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) de weg te nemen geldbedragen onder hun bereik hebben gebracht door middel van een valse sleutel, te weten door met een Fitbit Pay account, zonder toestemming van die [slachtoffer] gekoppeld aan diens, [slachtoffer] , bankrekening, tot welke koppeling en bankrekening verdachte en zijn mededader(s) niet gerechtigd waren, betalingen te verrichten.

De bewezenverklaring van de feiten is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Bewijsmotivering

De verdachte was op 5 april 2023 samen met de medeverdachte [medeverdachte] aanwezig in [winkel 1] en [winkel 2] in het winkelcentrum [naam winkelcentrum] in Rotterdam. Diezelfde dag, om 12:05 uur, ontving [slachtoffer] (hierna: het slachtoffer) bericht dat zijn bankrekening was gekoppeld aan een Fitbit Pay account. De verdachte heeft rond 12:37 uur, samen met de medeverdachte [medeverdachte] , geprobeerd iPhones te kopen in [winkel 1] . De medeverdachte voerde hierbij het gesprek en de verdachte probeerde met het horloge om zijn pols voor de iPhones te betalen. Deze betaling is niet gelukt, waarna de verdachte en de medeverdachte samen de winkel hebben verlaten.

Omstreeks 12:56 uur probeerde de verdachte, wederom met dezelfde medeverdachte, twee brillen te kopen bij [winkel 2] . Net als bij [winkel 1] , voert de medeverdachte het woord en betaalt de verdachte met zijn horloge. Omdat het bedrag te hoog was om in één keer te betalen, heeft de verdachte uiteindelijk in zes delen de volledige aankoopprijs van de brillen betaald. Op de rekening van het slachtoffer zijn zes afschrijvingen te zien bij [winkel 2] in Rotterdam, voor exact dezelfde deelbedragen. Een en ander maakt dat met voldoende zekerheid kan worden geconcludeerd dat de in de beschuldiging onder 2 genoemde bedragen door de verdachte en de medeverdachte(n) zijn weggenomen.

Gelet op het zeer korte tijdsbestek, de vergelijkbare modus operandi en het gebrek aan een alternatieve verklaring, is ook voldoende aannemelijk dat door te proberen te betalen met zijn horloge bij [winkel 1] , de verdachte en zijn medeverdachte een poging hebben gedaan om ook daar geld weg te nemen van de rekening van het slachtoffer. De rechtbank verwerpt hiermee het verweer van de verdediging dat niet vast is te stellen dat bij [winkel 1] mogelijk geprobeerd zou zijn om met een andere rekening dan die van het slachtoffer te betalen. Gelet op de voornoemde samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachte, is sprake geweest van medeplegen.

Vrijwillige terugtred

De verdediging heeft ook bepleit dat de verdachte zich vrijwillig heeft teruggetrokken bij de betalingen in [winkel 1] en [winkel 2] . In [winkel 1] hebben de verdachte en medeverdachte de winkel verlaten nadat zij door een medewerker waren gevraagd om op andere wijze te betalen. Van een vrijwillige terugtred is geen sprake. In [winkel 2] was sprake van een voltooid delict, aangezien het geld al van de rekening van het slachtoffer was afgeschreven. Een vrijwillige terugtred kon dus niet meer plaatsvinden. Dat de brillen vervolgens niet zijn meegenomen door de verdachten, doet daar niet aan af. Het verweer wordt verworpen.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft samen met een medeverdachte zonder toestemming gebruik gemaakt van de bankrekening van het slachtoffer en geprobeerd om in een kort tijdsbestek dure gebruiksvoorwerpen te kopen. Feiten zoals deze tasten het algemene vertrouwen in het digitale verkeer aan. De verdachte heeft geen verantwoordelijkheid genomen voor zijn strafbare handelen en heeft enkel oog gehad voor zijn eigen financiële gewin.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad van 9 juli 2026 blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. Het strafblad van de verdachte leidt dus tot een hogere straf.

Rapporten van de reclassering

In het rapport van Reclassering Nederland van 27 juni 2023, met een aanvulling op 30 april 2024, komt de reclassering tot de volgende conclusies. Vanwege de ontkennende proceshouding van de verdachte is het de reclassering niet gelukt om een risicoanalyse op te maken. Ondanks dat hij zich eerder niet heeft gehouden aan de voorwaarden van de reclassering, adviseert zij bij een veroordeling oplegging van een (deels) voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden. De verdachte stond in 2023 open voor gedragsverandering, maar in 2024 was hij onvindbaar en onbereikbaar voor de reclassering.

Redelijke termijn

De verdachte moet binnen een redelijke termijn worden berecht. De redelijke termijn is in dit geval gestart op 5 april 2023, omdat de verdachte toen in verzekering is gesteld. Tot aan dit vonnis is een periode van ongeveer 3 jaar en 4 maanden verstreken. Omdat er geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is de redelijke termijn in deze zaak 2 jaar. Dat betekent dat de redelijke termijn is geschonden met ongeveer 1 jaar en 4 maanden. De rechtbank houdt hiermee in het voordeel van de verdachte rekening bij het bepalen van de op te leggen straf.

Oplegging straffen

Gelet op de ernst van de strafbare feiten en het strafblad van de verdachte is een gevangenisstraf noodzakelijk. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS-oriëntatiepunten. Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen en vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf.

Mede gelet op de forse overschrijding van de redelijke termijn en het gegeven dat de verdachte zich al enkele jaren in schorsing bevindt, is het volgens de rechtbank niet meer opportuun om nu voor deze feiten nog een aanvullende kortdurende gevangenisstraf op te leggen of een voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden. De rechtbank legt daarom een gevangenisstraf op die gelijk is aan het voorarrest, te weten 7 dagen. Daarnaast legt de rechtbank aan de verdachte een taakstraf op van 60 uur. Omdat de verdachte de volledige duur van de gevangenisstraf al in voorarrest heeft uitgezeten, hoeft hij niet meer terug naar de gevangenis, tenzij hij de taakstraf niet of niet juist uitvoert.