Veroordeling voor twee woninginbraken tot een gevangenisstraf voor de duur van 10 maanden. Overwegingen over…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte twee keer een woninginbraak heeft gepleegd. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.2.

De bewezenverklaring van de feiten is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Feit 1

Ik doe aangifte van een woninginbraak gepleegd op 12 juli 2025 aan [adres 1] te Schiedam. Ik kwam in de woonkamer en zag dat mijn laptoptas en paspoorttas waren weggenomen. De schuifpui stond open.

Ik zag dat er zich op de tafel van de tuinset een blik Red Bull bevond. Deze hadden wij daar niet achtergelaten. Ik zag dat de deur van de serre openstond en ik zag dat de hor nog dicht was, maar dat het net van de hor verbroken was. Ik zag dat de tuindeur openstond. Het tuinhek is vanaf het algemene gangpad niet te openen zonder sleutel. Ik zag dat in het gangpad nog een blik Red Bull light lag. Ik zag dat er zich in onze prullenbak een blik Poms bevond. Deze hadden wij niet opgedronken.

De volgende spullen werden weggenomen:

Feit 2

Ik doe aangifte van een woninginbraak gepleegd op 15 juli 2025 aan [adres 2] te Schiedam.

Mijn zusje, die beneden in de woning was, belde mij dat er een man in de woonkamer stond. In de keuken stonden twee kasten open en er lagen spullen uit de kast op de grond. Er lag een autosleutel op de eettafel in de woonkamer. Die ligt er nu niet meer.

VIDE0-2025-07-15-05-18-03 l.mp4

04:16:37 uur: Ik zag links in beeld een man in een tuin staan. Deze man zal in dit verdere proces-verbaal als NN1 worden aangeduid.

04:18:08 uur: Ik zag dat NN1 zich aan een schutting op had getrokken en over deze

schutting in de naastgelegen tuin keek. NN1 klom hierna over deze schutting en had

zich laten zakken in de naastgelegen tuin. NN1 is vervolgens uit beeld.

VIDEO-2025-07-15-05-18-07.mp4

04:27:03 uur: Ik zag een man vanaf de achterzijde van de tuin naar voren, richting de camera lopen. NN2 is vervolgens uit beeld. Deze man zal in dit verdere proces-verbaal als NN2 worden aangeduid.

04:27:13 uur: Ik zag dat NN2 opnieuw in beeld verscheen en over de schutting naar de naastgelegen tuin klom. NN2 is vervolgens uit beeld.

Ik, verbalisant [verbalisant 1] , zag dat de personen te zien op de camerabeelden weliswaar wat betreft kledingdracht verschillend waren, echter wat betreft postuur, manier van lopen, bewegen en de pet wat beiden ophadden, ik verbalisant het mogelijk acht, dat het hier om dezelfde persoon zou kunnen gaan.

Op 15 juli 2025 kwamen wij, naar aanleiding van een gekwalificeerde diefstal uit woning, voor forensisch onderzoek aan op de locatie [adres 2] , [postcode 2] te Schiedam.

De aangeefster toonde ons de camerabeelden van de buren. Op deze camerabeelden zagen wij twee personen over de schutting klimmen vanuit de tuin met [huisnummer 1] naar de tuin met [huisnummer 2] . Wij zagen dat deze personen geen handschoenen droegen. Wij zagen dat één van de daders bij het opklimmen zijn hand op de bovenzijde van een schuttingpaal plaatste. Wij zagen dat deze persoon zijn andere hand op de bovenste schuttingplank plaatste naast de schuttingpaal.

Vervolgens heb ik, verbalisant [verbalisant 2] , de bovenzijde van de betreffende schuttingpaal bemonsterd op de eventuele aanwezigheid van humaan biologisch celmateriaal. Deze bemonstering heb ik verpakt, gewaarmerkt en voorzien van het Spoor Identificatie Nummer: AAQK0356NL.

Vervolgens heb ik, de betreffende schuttingplank op de plaats waar deze was vastgepakt, bemonsterd op de eventuele aanwezigheid van humaan biologisch celmateriaal. Deze bemonstering heb ik verpakt, gewaarmerkt en voorzien van het SIN:AAQK0360NL.

Vaststaande feiten

Op grond van voornoemde bewijsmiddelen stelt de rechtbank het volgende vast. Bij de woninginbraak aan [adres 1] te Schiedam (feit 1) zijn drie blikjes aangetroffen in en rond de woning, te weten in het gangpad achter de woning, op de tuintafel en binnenin de woning. Op elk van deze blikjes is het DNA van de verdachte aangetroffen. Bij de woninginbraak aan [adres 2] te Schiedam (feit 2) is op de camerabeelden te zien dat een persoon in de tuin van [huisnummer 1] over de schutting naar de tuin van [huisnummer 2] klimt. Aan de bovenzijde van de betonnen schuttingspaal en het bovenste schuttingsdeel is het DNA van de verdachte aangetroffen.

Oordeel

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat de verdachte de onder 2 tenlastegelegde inbraak heeft gepleegd, met dien verstande dat de rechtbank met de officier van justitie van oordeel is dat de verdachte moet worden vrijgesproken van het onder 2 tenlastegelegde medeplegen. Het dossier bevat daarvoor geen bewijs.

Voor de onder 1 tenlastegelegde inbraak heeft de verdediging aangevoerd dat de aangetroffen blikjes met het DNA van de verdachte verplaatsbare objecten zijn. De rechtbank acht de inbraak bewezen. De verdachte heeft in het geheel geen verklaring gegeven voor het feit dat 3 blikjes met zijn DNA in en in de directe nabijheid van de woning terecht zijn gekomen. Daar komt bij dat de modus operandi bij beide inbraken in specifieke opzichten overeenkomt. In beide gevallen werd de toegang tot de woning verschaft via de achterkant van de woning en door over de schutting in de achtertuin te klimmen. De inbraken vonden plaats in het midden van de nacht, in Schiedam, binnen een straal van 1 kilometer van elkaar en binnen een korte periode, te weten drie dagen. Daarmee is sprake van een kenmerkend patroon dat bijdraagt aan het bewijs dat de verdachte de onder 1 ten laste gelegde inbraak heeft gepleegd.

Volledige bewezenverklaring

Bewezen is dat:

Feit 1

hij op 12 juli 2025 te Schiedam, in een woning, te weten de woning gelegen aan [adres 1] , alwaar hij, verdachte, zich buiten weten of tegen de wil van de rechthebbende bevond, een tablet (merk/type Samsung S8 Ultra) en een laptoptas met inhoud (waaronder een laptop en harde schijf) en een schoudertas met inhoud (waaronder een geldbedrag), die aan [slachtoffer 1] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om die zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl hij, verdachte, zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en die weg te nemen tablet en laptoptas (met inhoud) en schoudertas (met inhoud) onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak;

Feit 2

hij op 15 juli 2025 te Schiedam in een woning, te weten de woning gelegen aan [adres 2] , alwaar verdachte zich buiten weten of tegen de wil van de rechthebbende bevond, een autosleutel die aan [slachtoffer 2] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en die weg te nemen autosleutel onder zijn bereik heeft gebracht door middel van inklimming.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft in drie dagen tijd twee woninginbraken gepleegd, waarbij hij diverse goederen heeft weggenomen. Een woninginbraak is een naar en ernstig feit, dat bij de bewoners een gevoel van onveiligheid teweegbrengt en inbreuk maakt op hun privacy. De verdachte heeft met zijn handelen geen enkel respect getoond voor de eigendommen van een ander.

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 28 juli 2026 blijkt dat de verdachte veelvuldig onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.

Het strafblad van de verdachte leidt tot een hogere straf.

Rapport van de reclassering

In het rapport van Verslavingsreclassering GGZ van 31 augustus 2026 staat onder meer het volgende. De verdachte beschikt niet over een geldige verblijfsvergunning en verblijft derhalve onrechtmatig in Nederland. De verdachte komt regelmatig in aanraking met justitie voor vermogensdelicten, waarin een delictpatroon kan worden herkend.

Het is mogelijk dat de instabiliteit in zijn leven een rol heeft gespeeld bij het ontstaan van het (delict)gedrag. Deze instabiliteit wordt mede gevormd door het ontbreken van een verblijfsvergunning. De verdachte benoemt te kunnen verblijven bij een vriend in [plaats] . Het ontbreekt hem aan een (vaste) woonplek. De verdachte vertelt af en toe werkzaamheden te hebben uitgevoerd in de bouw, wat hij buiten detentie wederom voort wil zetten. Hij beschikt niet over een structureel inkomen en stelt bij zijn vrienden terecht te kunnen voor financiële middelen. Er is tevens sprake van een langdurige middelenproblematiek, waaronder cocaïne en heroïne. De verdachte stelt abstinentie te willen bereiken. Daarnaast wordt als mogelijk geacht dat er – door de mate van instabiliteit – sprake is van onmacht. De reclassering heeft geen zicht op recente diagnostiek. De verdachte oogt gemotiveerd om gedragsverandering teweeg te brengen. Desondanks ziet de reclassering geen mogelijkheden voor toezicht. De verdachte kan geen aanspraak maken op voorzieningen in Nederland, waar de reclassering tevens afhankelijk van is. Een reclasseringstoezicht is derhalve niet uitvoerbaar.

De reclassering schat het risico op recidive in als hoog. De reclassering ziet geen mogelijkheden om met interventies of toezicht de risico's te beperken of het gedrag te veranderen.

Oplegging straf

Gelet op de ernst van de strafbare feiten en het strafblad van de verdachte is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS-oriëntatiepunten, waarin in het geval van veelvuldige recidive bij insluiping in een woning dan wel inbraak in een woning respectievelijk 6 en 7 maanden gevangenisstraf als uitgangspunt worden genomen. Het veelvuldig recidiveren wordt dus als strafverzwarende factor meegewogen. Dat geldt niet voor de door de officier van justitie genoemde omstandigheden. Van het overhoophalen van de woning is in beperkte mate sprake geweest en niet is gebleken dat de verdachte voor ogen had om in te breken bij slachtoffers in kwetsbare situaties. Strafverminderende factoren zijn de samenloop van de feiten en de toepassing van artikel 63 Sr. Daarom wordt een gevangenisstraf van 10 maanden opgelegd, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.

De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma.

Materiële schade

De rechtbank acht het aannemelijk dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van het onder 1 gepleegde strafbare feit.

De verdediging heeft de vordering van de benadeelde partij betwist. De hoogte van de vordering is onvoldoende onderbouwd en de beoordeling van de vordering vraagt om een nadere uitwisseling van standpunten en mogelijk bewijslevering. De behandeling van de vordering levert daarom een onevenredige belasting van het strafproces op. De rechtbank verklaart de benadeelde partij dus niet-ontvankelijk in de vordering. De vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Immateriële schade

De verdediging heeft de vordering tot vergoeding van immateriële schade betwist. De vordering is onvoldoende onderbouwd. Ook de beoordeling van deze vordering vraagt om een nadere uitwisseling van standpunten en mogelijk om bewijslevering. De behandeling van deze vordering levert dus ook een onevenredige belasting van het strafproces op. Deze vordering kan daarom bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Proceskosten

De rechtbank veroordeelt de benadeelde partij in de proceskosten die de verdachte heeft gemaakt bij de verdediging van de vordering, omdat de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,-.