De verdachte wordt veroordeeld voor het inbreken in de woning van de aangever. Hij heeft samen met een ander…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van diefstal in een woning met braak. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.2.

De bewezenverklaring van het feit is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen.

De volgende goederen zijn met zekerheid weggenomen uit onze woning:

Het volgende is vernield in onze woning:

Bewezen is dat:

hij op of omstreeks 24 mei 2026 te Gorinchem, aan de [adres delict] ,

tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,

in een woning en/of op een besloten erf waarop een woning stond, alwaar verdachte en/of zijn mededaders zich buiten weten of tegen de wil van de rechthebbende bevond(en) en waarbij verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot die woning heeft/hebben verschaft door middel van braak, verbreking en/of inklimming,

een laptop en Russische lakdoosjes en een sporthorloge (merk Garmin), twee, althans een of meer camera’s (merk Ring) en sieraden, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich – samen met een ander – schuldig gemaakt aan een woninginbraak op klaarlichte dag. Daarbij zijn waardevolle spullen en spullen met persoonlijke betekenis weggenomen. De verdachte heeft met zijn handelen geen enkel respect getoond voor de eigendommen en de persoonlijke levenssfeer van de slachtoffers. Een woning is juist de plek waar iemand zich veilig zou moeten voelen. Dat dit niet meer vanzelfsprekend is na een woninginbraak blijkt ook uit de slachtofferverklaring van de benadeelde partij. Zij ervaart tot op de dag van vandaag nog gevoelens van onveiligheid. Feiten als het onderhavige brengen daarnaast in de buurt en maatschappij gevoelens van angst en onveiligheid teweeg. De rechtbank rekent dit de verdachte zeer aan.

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 8 september 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.

Gelet op de aard en ernst van het feit kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden volstaan met een lichtere of andere sanctie dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur. Bij de bepaling van de strafmaat heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het LOVS. Daarin staat voor een woninginbraak in een woning als uitgangspunt een gevangenisstraf voor de duur van drie maanden vermeld. Een strafvermeerderende factor is als er sprake is van een samenwerkingsverband met anderen, zoals in deze zaak het geval is geweest. De rechtbank weegt in deze zaak ook in strafverzwarende zin mee dat er veel waardevolle spullen zijn meegenomen uit de woning en dat de verdachte – om hem moverende redenen – niet volledige openheid van zaken heeft gegeven en daarmee geen verantwoordelijkheid voor zijn handelen heeft genomen. Alles overwegend acht de rechtbank daarom dan ook een gevangenisstraf voor de duur van vier maanden passend en geboden.

Sieraden

Ten einde de vordering tot vergoeding van de schade te beoordelen, moet vast worden gesteld wat de marktwaarde c.q. de vervangingswaarde was van de weggenomen sieraden op het moment van de woninginbraak. De benadeelde partij heeft geen aankoopbonnen over kunnen leggen. Zij heeft de schade onderbouwd aan de hand van foto’s, haar beschrijving van de sieraden en de waarde die een juwelier in Gorinchem haar op basis hiervan zou hebben medegedeeld. Een taxatierapport, waarin de juwelier inzicht geeft in de totstandkoming van de geschatte waarde, ontbreekt. Voorzover de juwelier de foto’s van de benadeelde partij heeft beoordeeld, heeft de juwelier aan de hand van de foto’s niet het materiaal, gewicht en de afmetingen kunnen vaststellen en zijn op sommige foto’s de sieraden niet duidelijk te zien. Onder deze omstandigheden is naar het oordeel van de rechtbank, onvoldoende onderbouwd dat de waarde van de weggenomen sieraden hoger is dan het bedrag dat de verzekeraar al heeft uitgekeerd. De benadeelde partij zal daarom in dit deel van de vordering (€ 3.190,95) niet ontvankelijk worden verklaard. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Kosten plaatsing hekwerk

Op grond van artikel 51f Sv kan alleen een vergoeding worden toegekend voor schade die rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde feit. De benadeelde partij stelt dat zij een hekwerk laat plaatsen om de woning beter te beveiligen. Omdat de kosten hiervan bijdragen aan het psychische herstel en de vermindering van gevoelens van onveiligheid, kunnen deze worden aangemerkt als rechtstreekse schade, aldus de benadeelde partij.

Ter onderbouwing van het recht op vergoeding van deze schade is onder meer verwezen naar het arrest van de Hoge Raad van 15 juni 2021 (ECLI:NL:HR:2021:840). In die zaak had de benadeelde partij, als slachtoffer van belaging, twee weken na aanvang van de pleegperiode een beveiligingscamera aangeschaft. Onder die omstandigheden is geoordeeld dat er sprake was van rechtstreekse schade. Dat betekent echter niet dat dergelijke beveiligingskosten zonder meer als rechtstreekse schade kunnen worden gezien. Dat is steeds afhankelijk van de concrete omstandigheden van het geval. In het algemeen geldt dat kosten van beveiliging in verband met mogelijke toekomstige gebeurtenissen niet kunnen worden aangemerkt als materiële schade die het gevolg is van een eerdere gebeurtenis.

Het door de benadeelde partij aangeschafte hekwerk dient naar zijn aard als beveiliging tegen toekomstige soortgelijke feiten. Hoewel het zeer begrijpelijk is dat de benadeelde partij na de woninginbraak een hekwerk wil plaatsen en de woning – ook gezien een eerdere inbraak in 2019 – beter wil beveiligen, is dit volgens vaste jurisprudentie niet aan te merken als schade die het rechtstreekse gevolg is van de door de verdachte gepleegde woninginbraak. De jurisprudentie waar ter zitting naar is verwezen maakt dit niet anders, omdat het anders dan in die zaken in onderhavige zaak gaat over een vermogensdelict waarbij de slachtoffers willekeurig zijn uitgekozen en er geen sprake is van een gerichte geweldshandeling. Het deel van de vordering dat ziet op het hekwerk (€ 6.700,-) zal dan ook worden afgewezen.

Proceskosten

De rechtbank veroordeelt de benadeelde partij in de proceskosten die de verdachte heeft gemaakt bij de verdediging van de vordering, omdat de vordering van de benadeelde partij deels wordt afgewezen en de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk wordt verklaard in de vordering. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,-.