De verdachte heeft een nitraat op de ruit van het Antes gebouw geplakt en tot ontploffing gebracht. Hierbij…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het teweeg brengen van een explosie waarbij gemeen gevaar voor goederen is ontstaan. Daarnaast heeft hij meerdere verbalisanten beledigd tijdens zijn aanhouding. De volledige bewezenverklaring is vermeld in de volgende paragraaf.

De bewezenverklaring van feit 1 primair is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en bewijsmotivering.

Op 19 december 2025 kwamen wij ter plaatse aan [adres 2] te Rotterdam. Wij zagen dat de ruiten, waarbij het raamkozijn voorzien was van dubbel glas, vernield waren. Wij zagen dat er zich een groot gat bevond in beide ruiten. Wij zagen dat er zowel in het pand als buiten naast het pand veel glasscherven op de grond lagen. In de ruiten die nog in het raamkozijn bevonden, zagen wij meerdere barsten.

Bewijsmotivering

Anders dan door de verdediging is betoogd, is de rechtbank van oordeel dat bij deze explosie gemeen gevaar voor goederen te duchten was. Dat het pand van Antes en de aangrenzende panden bij de ontploffing gevaar liepen was naar algemene ervaringsregels voorzienbaar, nu door de explosie op zichzelf maar ook door rondslingerend glas als gevolg daarvan schade kan ontstaan. De officier van justitie heeft gerekwireerd dat ook levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel van een ander te duchten was. De verdachte heeft echter steeds verklaard dat hij vooraf heeft gecontroleerd dat zich geen personen in het washok (waar hij de nitraat tegen de ruit had geplakt) bevonden en ook uit het dossier volgt niet dat hier personen waren. Nu het dossier daarnaast geen informatie bevat over het type vuurwerk, de kracht en de gevaren hiervan voor personen, is niet vast komen te staan dat naar algemene ervaringsregels levensgevaar of gevaar voor zwaar letsel voorzienbaar was.

Het ten laste gelegde te duchten levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen is dan ook niet wettig en overtuigend bewezen. De verdachte zal van dit bestanddeel worden vrijgesproken.

De bewezenverklaring van het tweede feit is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De verdachte heeft dit feit bekend en er is geen vrijspraak bepleit. Daarom worden voor dit feit de bewijsmiddelen hieronder wel genoemd maar niet uitgeschreven.

Bewezen is dat:

1

hij op of omstreeks 19 december 2025 te Rotterdam, althans in Nederland, opzettelijk brand heeft gesticht en/of een ontploffing teweeg heeft gebracht, door een nitraat, althans zwaar/illegaal vuurwerk, te plakken/plaatsen op een ruit/raam van het gebouw van Antes (aan [adres 2] ) en/of vervolgens voornoemde nitraat aan te steken terwijl daarvan

2

hij op of omstreeks 19 december 2025 te Rotterdam, althans in Nederland, opzettelijk een ambtenaar, te weten [verbalisant 1] , agent van politie eenheid Rotterdam en/of [verbalisant 2] , hoofdagent van politie eenheid Rotterdam, gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn/hun bediening, in zijn/hun tegenwoordigheid, mondeling heeft beledigd, door hem/hun de woorden toe te voegen: "kankerlijers" en/of "kankerflikkers", althans woorden van gelijke beledigende aard en/of strekking;.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft een nitraat op de ruit van het Antes gebouw geplakt en tot ontploffing gebracht. Hierbij zijn ruiten van het gebouw vernield. Ter zitting heeft de verdachte aangegeven dat wat hij heeft gedaan, een egoïstische daad was en een schreeuw om hulp. Hij wilde juist worden opgenomen en van de drugs afgeholpen worden, maar in plaats van hulp te krijgen, is de verdachte meermalen afgewezen door Antes. De verdachte heeft door zijn handelen voor veel angst gezorgd bij bewoners en de medewerkers van Antes. Vervolgens heeft de verdachte op diezelfde datum twee verbalisanten beledigd bij de aanhouding die hierop volgde. De verbalisanten hebben zich hierdoor in hun goede naam aangetast gevoeld. Door zo te handelen heeft verdachte laten zien geen respect te hebben voor het openbaar gezag en voor het publieke belang dat door opsporingsambtenaren wordt gediend.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad van 23 december 2025 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.

Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.

Rapporten van deskundigen en de reclassering

In de rapporten van J. van der Meer, psychiater, en M. Hulshof, gz-psycholoog, opgemaakt op respectievelijk 16 en 17 april 2026 staat het volgende.

Bij de verdachte is sprake van een chronisch psychotisch beeld en stoornissen in het gebruik van cocaïne (ernstig), heroïne (matig), cannabis (matig) en alcohol (matig). Er was sprake van schizofrenie, ook ten tijde van het plegen van de feiten. Er wordt geadviseerd deze in mindere mate toe te rekenen. Het risico op recidive wordt in de huidige situatie ingeschat als matig, maar als de medicatie wordt gestaakt en/of de drugs worden hervat zal het risico hoog worden. Met een adequate behandeling, het gebruik van medicatie en het gestaakt houden van het middelengebruik zal het de verdachte lukken om zich maatschappelijk te handhaven. Omdat het de verdachte niet zelfstandig lukt om abstinent te blijven van middelen, wordt geadviseerd om hem op te laten nemen in een verslavingskliniek. Van belang is dat naast een detox en behandeling, ook ambulante vervolgbehandeling en terugvalpreventie wordt geboden. Beide onderzoekers adviseren om bovenstaande behandeling en begeleiding op te leggen in het kader van bijzondere voorwaarden bij een voorwaardelijk strafdeel en daarnaast de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel (hierna GVM) op te leggen.

Op basis van de rapporten van de psychiater en psycholoog, stelt de rechtbank vast dat bij de verdachte een psychische stoornis bestond en dat deze het gedrag van de verdachte tijdens het begaan van de strafbare feiten beïnvloedde. De feiten worden daarom in verminderde mate aan de verdachte toegerekend.

In het rapport van Verslavingsreclassering GGZ van 29 mei 2026 staat het volgende.

Als risicofactoren zien zij het middelengebruik, psychosociale problematiek, het sociale netwerk en instabiliteit op de praktische leefgebieden. Binnen detentie is de verdachte gestabiliseerd, is hij ingesteld op medicatie en zijn gedragsproblemen naar de achtergrond verdwenen. Hij toont zich gemotiveerd voor abstinentie van harddrugs en voor hulpverlening. Hoewel de verdachte zelf geen noodzaak ziet voor een (korte) klinische opname, geeft hij desalniettemin aan alle hulp te zullen accepteren. Ter zitting heeft de verdachte dit nog eens bevestigd. De reclassering schat het risico in op gemiddeld. Bij een veroordeling adviseren zij een voorwaardelijke straf met de volgende voorwaarden:

• Meldplicht bij reclassering

• Opneming in een zorginstelling

• Ambulante behandeling met mogelijke kortdurende opname

• Verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang

• Beheersing middelengebruik

Straf

Gelet op de ernst van de strafbare feiten is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. De rechtbank komt echter tot oplegging van een aanzienlijk lagere gevangenisstraf dan door de officier van justitie is geëist. Dit komt omdat zij tot een andere (minder zware) bewezenverklaring komt dan de officier van justitie, maar ook omdat het een atypische zaak is, waarbij de verdachte door middel van het plegen van een strafbaar feit om hulp schreeuwde. Ook is nadrukkelijk meegewogen dat de feiten in verminderde mate aan de verdachte kunnen worden toegerekend en dat hij een langdurige en intensieve behandeling zal moeten ondergaan.

De rechtbank veroordeelt de verdachte alles afwegend tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden waarvan 4 maanden voorwaardelijk en een proeftijd van 3 jaren met de bijzondere voorwaarden zoals hierboven genoemd. Het voorwaardelijke strafdeel dient ertoe om de verdachte de noodzakelijke behandeling en begeleiding te kunnen geven en heeft daarnaast als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt.