Omgevingsrecht
Deze uitspraak gaat over de door het college aan vergunninghoudster verleende omgevingsvergunning voor de…
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 21 oktober 2026
ECLI:NL:RBZWB:2026:10217 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 21 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/bestuursrecht/omgevingsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbzwb-2026-10217
Zaakgegevens
Op 21 oktober 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over omgevingsrecht.
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Middelburg
- Datum uitspraak
- 21 oktober 2026
- Datum publicatie
- 21 oktober 2026
- Zaaknummer
- BRE 25/6190
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Omgevingsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBZWB:2026:10217
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Deze uitspraak gaat over de door het college aan vergunninghoudster verleende omgevingsvergunning voor de bouw van veertien recreatiewoningen aan de X te Y (perceel). Eiser is het niet eens met de verleende omgevingsvergunning. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat eiser geen belanghebbende is in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en dat betekent dat hij ook geen beroep kan instellen tegen de verleende omgevingsvergunning. Eisers beroep is niet-ontvankelijk.
Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: BRE 25/6190
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 21 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiser] , uit [plaats 1] , eiser,
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Sluis, college.
Als derde-partij neemt aan de zaak deel:
de besloten vennootschap Flemish Farmer B.V., gevestigd te Cadzand, vergunninghoudster,
gemachtigde: mr. A.P. Cornelissen.
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de door het college aan vergunninghoudster verleende omgevingsvergunning voor de bouw van veertien recreatiewoningen aan [adres 1] tot en met [adres 2] te [plaats 2] (perceel). Eiser is het niet eens met de verleende omgevingsvergunning. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat eiser geen belanghebbende is in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en dat betekent dat hij ook geen beroep kan instellen tegen de verleende omgevingsvergunning. Eisers beroep is niet-ontvankelijk. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Onder 2 staat het procesverloop in deze zaak. Onder 3 staan de van belang zijnde feiten en omstandigheden die hebben geleid tot het bestreden besluit. De beoordeling door de rechtbank volgt vanaf 4. Aan het eind staan de beslissing van de rechtbank en de gevolgen daarvan.
Procesverloop
2. Vergunninghoudster heeft – in het kader van de beoogde bouw van de veertien recreatiewoningen – op 22 december 2023 bij het college een omgevingsvergunning aangevraagd voor de activiteiten ‘bouwen’ en ‘handelen in strijd met het bestemmingsplan’. Het ontwerpbesluit is gepubliceerd op 25 maart 2025 en is ter inzage gelegd. Onder andere eiser heeft een zienswijze tegen het ontwerpbesluit ingediend. Het college heeft de omgevingsvergunning op 5 november 2025 verleend.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift en vergunninghoudster heeft ook schriftelijk gereageerd.
De rechtbank heeft het beroep op 9 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft eiser, vergezeld door zijn partner, deelgenomen. Het college is vertegenwoordigd door [vertegenwoordiger college 1] , [vertegenwoordiger college 2] en [vertegenwoordiger college 3] . Vergunninghoudster is vertegenwoordigd door [persoon 1] en [persoon 2] , bijgestaan door haar gemachtigde.
Totstandkoming van het bestreden besluit
3. Op het perceel is nu ‘ [naam] ’ gevestigd, waarvan de activiteiten oorspronkelijk bestonden uit een restaurant, twee buitenspeeltuinen, een binnenspeeltuin en achttien minigolfbanen. Sinds de Corona-periode zijn de activiteiten beperkt tot een buitenspeeltuin en de minigolfbanen. De gemeenteraad van Sluis heeft op 6 juni 2023 een principebesluit genomen over de ‘ [naam] ’ met als strekking dat in principe medewerking wordt verleend aan het behoud en de herwaardering van de dagrecreatieve activiteiten en aan de realisatie van een ondergeschikt aantal verblijfsrecreatieve eenheden op het perceel. De achterliggende reden is de wens om een vernieuwingsslag van ‘ [naam] ’ mogelijk en rendabel te maken. De laatste jaren is het aantal toeristische bezoekers afgenomen, terwijl het voor de lokale bevolking een van de weinige voorzieningen in de regio is. Voor een toekomstbestendige exploitatie wordt het terrein opnieuw ingericht en mogen er een aantal recreatiewoningen worden gebouwd. Eiser is eigenaar van de recreatiewoningen aan respectievelijk het [adres 3] en [adres 4] te [plaats 2] . Deze recreatiewoningen liggen op parken ten westen en ten oosten van het perceel. Voor de overige feiten en omstandigheden verwijst de rechtbank naar overweging 2.
Beoordeling door de rechtbank
Is het beroep van eiser ontvankelijk?
4. Om beroep in te kunnen stellen tegen een besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) – zoals bijvoorbeeld tegen een verleende omgevingsvergunning – moet er aan een aantal voorwaarden zijn voldaan. Een van die voorwaarden is dat eiser als belanghebbende in de zin van de Awb aangemerkt kan worden. De rechtbank moet dat in iedere procedure beoordelen, ook als dat niet als beroepsgrond is aangevoerd (dit wordt formeel als ambtshalve toetsing aangeduid). In artikel 8:1 van de Awb is bepaald dat een belanghebbende beroep bij de bestuursrechter kan instellen tegen een besluit. Artikel 1:2, eerste lid, van de Awb bepaalt dat onder een belanghebbende wordt verstaan: degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken. De rechtbank zal hierna beoordelen of eiser, zowel bezien vanuit persoonlijk als professioneel oogpunt (namelijk als eigenaar-gebruiker en als eigenaar-verhuurder), als belanghebbende kan worden beschouwd. Pas als daaraan voldaan is, kan de rechtbank het beroep tegen de verleende omgevingsvergunning inhoudelijk beoordelen.
Voor het zijn van belanghebbende moet het aannemelijk zijn dat – door de verleende omgevingsvergunning – eiser ter plaatse van de percelen van zijn recreatiewoningen gevolgen van enige betekenis kan ondervinden. Het uitgangspunt is dat degene die rechtstreeks feitelijke gevolgen ondervindt van een activiteit die het besluit – zoals een verleende vergunning – toestaat, in beginsel belanghebbende is bij dat besluit. In de uitspraak van 23 augustus 2017 heeft de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS) overwogen dat het criterium ‘gevolgen van enige betekenis’ als correctie dient op het hiervoor aangehaalde uitgangspunt. Gevolgen van enige betekenis ontbreken als de gevolgen weliswaar zijn vast te stellen, maar de gevolgen van de activiteit voor de woon-, leef- of bedrijfssituatie van de betrokkene zo gering zijn dat een persoonlijk belang bij het besluit ontbreekt. Daarbij wordt rekening gehouden met factoren als afstand tot, zicht op, planologische uitstraling van en milieugevolgen (o.a. geur, geluid, licht, trilling, emissie, risico) van de activiteit die het besluit toestaat, waarbij die factoren zo nodig in onderlinge samenhang worden bezien. Ook aard, intensiteit en frequentie van de feitelijke gevolgen kunnen van belang zijn.
Eiser heeft tijdens de zitting aangegeven dat hij de recreatiewoning aan [adres 4] uitsluitend verhuurt. De recreatiewoning aan het [adres 3] gebruikt eiser deels zelf en deels verhuurt hij deze recreatiewoning. Eiser erkent dat hij vanaf beide recreatiewoningen geen zicht heeft op het perceel en hij erkent dat de afstand tussen de recreatiewoningen en het perceel ongeveer 220 respectievelijk 234 meter bedraagt. Desgevraagd zijn tijdens de zitting ook geen feitelijke gevolgen van de vergunningverlening benoemd. Wel gaf eiser aan dat hij in de zomer, op weg naar het strand, langs het perceel loopt. Echter, daarin onderscheidt eiser zich niet van andere personen. Milieugevolgen (zoals geluid, licht en trillingen) zijn niet van toepassing.
Naar het oordeel van de rechtbank doet zich hier dan ook de uitzondering voor dat de feitelijke gevolgen van de vergunningverlening zo gering zijn dat een persoonlijk belang van eiser tegen de verleende omgevingsvergunning ontbreekt. Vanuit persoonlijk oogpunt bezien, is eiser dan ook geen belanghebbende.
Als verhuurder
Bij de beoordeling van de belanghebbendheid van eiser als verhuurder van twee recreatiewoningen geldt het volgende voor de belanghebbendheid. Een onderneming heeft een concurrentiebelang als zij bedrijfsactiviteiten ontplooit in hetzelfde verzorgingsgebied en marktsegment als waarin de bedrijfsactiviteiten van de concurrent plaatsvinden. Degene wiens concurrentiebelang rechtstreeks betrokken is bij het bestreden besluit, is belanghebbende. Van dit uitgangspunt kan alleen worden afgeweken als het uitgesloten is dat feitelijke gevolgen aanwezig zijn. Voor de beoordeling van de belanghebbendheid van concurrenten hanteert de ABRvS niet de correctie van het criterium ‘gevolgen van enige betekenis’.
Partijen zijn het erover eens dat vergunninghoudster en eiser beiden hetzelfde verzorgingsgebied en marktsegment bedienen, namelijk verhuur van recreatiewoningen langs de kust van westelijk Zeeuws-Vlaanderen. Voor wat betreft het uitsluiten van feitelijke gevolgen door de vergunningverlening is de rechtbank van oordeel dat langs de kuststrook van [plaats 2] tot en met [plaats 3] sprake is van een zeer omvangrijk aanbod van recreatiewoningen. Onder deze omstandigheden acht de rechtbank uitgesloten dat eiser als verhuurder feitelijke gevolgen zal ondervinden. Ook vanuit het oogpunt van zijn verhuurderschap bezien, is eiser ook geen belanghebbende in de zin van de Awb.
Conclusie en gevolgen
4. Het beroep is niet-ontvankelijk. De rechtbank beoordeelt dus de zaak niet inhoudelijk. Eiser krijgt het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan op 21 oktober 2026 door mr. M.J. Schouw, rechter, in aanwezigheid van mr. S.J.E. Loontjens, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
De rechter is niet in de gelegenheid deze uitspraak mede te ondertekenen.
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.