Arbeidsrecht
Eindbeschikking. Werkgever is bij tussenbeschikking van 12 februari 2026 in de gelegenheid gesteld de…
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 14 oktober 2026
ECLI:NL:RBZWB:2026:10551 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 14 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/civiel-recht/arbeidsrecht/beschikking/ecli-nl-rbzwb-2026-10551
Zaakgegevens
Op 14 oktober 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over arbeidsrecht.
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Breda
- Datum uitspraak
- 14 oktober 2026
- Datum publicatie
- 30 oktober 2026
- Zaaknummer
- 11891489 AZ VERZ 25-63 (E)
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Arbeidsrecht
- Procedure
- BeschikkingBeschikkingEen beslissing van de rechter in een zaak die met een verzoekschrift is begonnen, zoals een echtscheiding of faillissement.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBZWB:2026:10551
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Eindbeschikking. Werkgever is bij tussenbeschikking van 12 februari 2026 in de gelegenheid gesteld de dringende reden die zij aan het ontslag op staande voet ten grondslag heeft gelegd te bewijzen. De kantonrechter oordeelt na het horen van getuigen dat werkgever niet in haar bewijsopdracht is geslaagd. De verzoeken van werknemer worden daarom grotendeels toegewezen.
Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Cluster I Civiele kantonzaken
Zittingsplaats Breda
Zaaknummer: 11891489 \ AZ VERZ 25-63
Beschikking van 14 oktober 2026
in de zaak van
[werknemer] ,
te [plaats 1] ,
verzoekende partij,
hierna te noemen: [werknemer] ,
gemachtigde: mr. J. Marges,
tegen
[werkgever] , HANDELEND ONDER DE NAAM [bedrijf],
te [plaats 2] ,
verwerende partij,
hierna te noemen: [werkgever] ,
procederend in persoon.
1 De zaak in het kort
[werknemer] is op staande voet ontslagen, omdat hij zich volgens [werkgever] dreigend en agressief heeft opgesteld richting [werkgever] . [werknemer] heeft dit gemotiveerd weersproken. Op [werkgever] rust de bewijslast van de dringende reden die zij aan het ontslag op staande voet ten grondslag heeft gelegd. [werkgever] heeft een (voorwaardelijk) bewijsaanbod gedaan. [werkgever] heeft daarom bij tussenbeschikking van 12 februari 2026 een bewijsopdracht gekregen. De kantonrechter oordeelt na het horen van getuigen dat [werkgever] niet in haar bewijsopdracht is geslaagd. Uit de getuigenverklaringen kan niet genoegzaam worden afgeleid dat [werknemer] zich op een zodanige (dreigende en/of agressieve) manier richting [werkgever] heeft gedragen dat dit een ontslag op staande voet rechtvaardigt. De kantonrechter wijst de verzoeken van [werknemer] daarom grotendeels toe.
2 De verdere procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de (tussen)beschikking van 12 februari 2026, met de daarin genoemde stukken;
- de akte uitlating bewijslevering van [werkgever] ,
- het proces-verbaal van getuigenverhoor van 13 juli 2026,
- de akte uitlating na getuigenverhoor van [werknemer] ,
- de akte uitlating na getuigenverhoor van [werkgever] .
Ten slotte is beschikking bepaald.
3 De beoordeling
Het ontslag op staande voet
In de (tussen) beschikking van 12 februari 2026 is [werkgever] in de gelegenheid gesteld de feiten en omstandigheden die aan het ontslag op staande voet ten grondslag zijn gelegd (de dringende reden) te bewijzen. In rechtsonderdeel 4.3 van de beschikking van 12 februari 2026 is de dringende reden als volgt verwoord: “Tijdens het gesprek vandaag uitte jij je op een dusdanige dreigende en agressieve manier dat ik mij als werkgever ernstig onveilig heb gevoeld.”.
[werkgever] heeft in het kader van de bewijsopdracht de volgende getuigen laten horen: [werkgever] (partijgetuige), de heer [persoon 1] (partner van mevrouw [werkgever] , hierna: [persoon 1] ), [werknemer] en mevrouw [persoon 2] (als kapster werkzaam bij [werkgever] , hierna: [persoon 2] ). De kantonrechter dient te beoordelen of uit de getuigenverklaringen in voldoende mate blijkt dat [werknemer] zich op een dusdanige dreigende en agressieve manier heeft gedragen, waardoor [werkgever] zich ernstig onveilig heeft gevoeld.
De kantonrechter overweegt in de eerste plaats dat uit de getuigenverklaringen volgt dat [persoon 1] en [persoon 2] beiden niet bij het tussen [werkgever] en [werknemer] plaatsgevonden gesprek aanwezig waren. Uit de getuigenverklaringen van [persoon 1] en [persoon 2] volgt uitsluitend dat [werkgever] na het gesprek met Van [werknemer] verdrietig en overstuur was en zij zich tijdens het gesprek niet prettig c.q. bedreigd heeft gevoeld. Over het verloop van het gesprek, de inhoud van het gesprek en met name op welke wijze [werknemer] zich heeft gedragen en welke bewoordingen hij heeft geuit, geeft het bewijs geen uitsluitsel. De verklaringen zijn op dit punt niet alleen indirect (“van horen zeggen”), maar de inhoud van die verklaringen is ook beperkt.
[werkgever] heeft tijdens het getuigenverhoor, voor zover hier van belang, het volgende verklaard: “[werknemer] bevond zich al in de keuken op de plaats waarop de foto de man staat afgebeeld, hij was boos. Toen ik de keuken binnenkwam is hij in mijn richting gelopen en stonden wij op een afstand van ongeveer 30 tot 40 centimeter van elkaar. [werknemer] was boos en hij stelde mijn vraag waarom hij op die dag naar de dokter moest niet op prijs. Hij stond in mijn gezicht te schreeuwen, dat heeft een tijdje geduurd (..) en hij is daarna langs mij heen weggelopen door de deur waarvan de klink op de foto zichtbaar is. Ik heb dat als bedreigend ervaren omdat [werknemer] sterker en groter is dan ik. Ik was overdonderd door de situatie en ben daarom niet meteen weggelopen uit de keuken. [werknemer] noemde mij een slechte werkgever, dat niemand voor mij wilde werken, dat ik hem niet vertrouwde en geloofde en dat ik hem liet werken met een hersenschudding. Hij was gewoon heer erg boos. Ik kan mij niet herinneren welke specifieke woorden [werknemer] gebruikt heeft.”
[werknemer] heeft tijdens het getuigenverhoor, voor zover hier van belang, het volgende verklaard: “[werkgever] en ik hebben op 25 juli 2025 een vervelend gesprek met elkaar gehad. We hadden ruzie. Het gesprek vond plaats in de keuken van de kapsalon van [plaats 3]. Ik stond ongeveer op dezelfde plek als [persoon 1] op de foto, iets meer naar links omdat ik aan het afwassen was. [werkgever] stond in de deuropening van de keuken. Dat is waar de klink op de foto zichtbaar is. Wij stonden op een afstand van ongeveer 2 meter van elkaar. Ik was heel boos als ik boos ben kan ik mijn stem goed gebruiken en daarmee bedoel ik dat ik best wel hard tegen haar gepraat heb. Ik heb wel luid gesproken maar er was geen sprake van schreeuwen op krijsen. (..) Ik heb haar niet bedreigd. Ik was boos, maar heb geen scheldwoorden gebruikt en ik heb ook niet fysiek naar haar uitgehaald. Op een gegeven moment ben ik om [werkgever] heen uit de keuken gelopen en ben ik in de wachtruimte gaan zitten om even tot mezelf te komen. Ik heb [werkgever] niet aangeraakt. U zegt mij dat [werkgever] zich bedreigd heeft gevoeld. Ik kan me daar niks bij voorstellen (..). Ik weet 100% zeker dat wij niet op een afstand van 30 tot 40 centimeter van elkaar stonden. ”
De kantonrechter constateert dat uit beide getuigenverklaringen is op te maken dat op 25 juli 2025 in de keuken van de kapsalon een woordenwisseling tussen partijen heeft plaatsgevonden, waarbij [werknemer] , die op dat moment heel boos was, op luide wijze zijn frustraties richting [werkgever] heeft geuit.
De kantonrechter kan aan de hand van de afgelegde getuigenverklaringen echter niet vaststellen dat [werknemer] zich zo ernstig richting [werkgever] heeft gedragen op grond waarvan een ontslag op staande voet gerechtvaardigd is.
Hoewel op grond van de getuigenverklaringen niet duidelijk is op welke afstand partijen van elkaar stonden en of [werknemer] naar [werkgever] is toegelopen, blijkt uit de verklaringen niet dat er sprake is geweest van fysiek contact tussen partijen. Ook volgt uit de getuigenverklaringen niet dat [werknemer] zich verbaal dreigend richting [werkgever] heeft geuit.
[werkgever] heeft de situatie wellicht als bedreigend ervaren, maar naar objectieve maatstaven is van een ernstige bedreiging als bedoel in de wet geen sprake. Het vorenstaande betekent dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is. De door [werknemer] verzochte verklaring voor recht zal dan ook worden toegewezen.
Omdat [werkgever] de arbeidsovereenkomst niet rechtsgeldig heeft opgezegd, en [werknemer] berust in het ontslag per 25 juli 2025, heeft [werknemer] in beginsel recht op een aantal vergoedingen. Voordat op de verzochte vergoedingen wordt ingegaan, zal de kantonrechter eerst ingaan op de vraag of [werknemer] per 1 mei 2025 nog recht had op salonleidingtoeslag, wat [werknemer] stelt en [werkgever] betwist, zodat daarmee al dan niet rekening kan worden gehouden bij de berekening van die vergoedingen.
Salonleidingtoeslag
De kantonrechter is van oordeel dat [werkgever] ook vanaf 1 mei 2025 tot de datum waarop de arbeidsovereenkomst tussen partijen is geëindigd de salonleidingtoeslag aan [werknemer] verschuldigd is. Weliswaar staat vast dat [werknemer] vanaf 1 mei 2025 op een enkele dag na alleen in de salon in [plaats 3] aanwezig was, maar namens hem is onweersproken gesteld dat voor de aanspraak op die vergoeding niet is vereist dat er ook daadwerkelijk medewerkers worden aangestuurd. Ook zonder verder personeel had hij als filiaalleider bepaalde verantwoordelijkheden zoals het openen en afsluiten van de salon en de dagafsluiting waardoor hij recht had op die toeslag. Bovendien staat in de brief “Toevoeging aan arbeidscontract”, waarin de functie van salonleiding en de 20% salonleidingtoeslag zijn genoemd, dat de werknemer vooraf over een eenzijdige functiewijziging door de werkgever zal worden geïnformeerd en dat de reden daarvoor zal worden onderbouwd. Niet gesteld of gebleken is dat daaraan in dit geval is voldaan.
Dit betekent dat de inhouding van € 863,61 bruto in juli 2025 niet terecht is geweest en dat ook over de periode 1 juli 2025 tot en met 25 juli 2025 de salonleidingtoeslag nog moet worden betaald.
Vergoeding voor onregelmatige opzegging
De verzochte vergoeding wegens onregelmatige opzegging zal worden toegewezen, omdat is opgezegd tegen een eerdere dag dan die tussen partijen geldt. De vergoeding is gelijk aan het bedrag van het loon inclusief vakantie- en salonleidingtoeslag over de opzegtermijn (25 juli 2025 tot 1 september 2025), te weten € 3.348,91 bruto. De verzochte wettelijke rente over deze vergoeding wordt toegewezen vanaf de dag waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd, dus vanaf 25 juli 2025.
Transitievergoeding
Ook het verzoek om [werkgever] te veroordelen tot betaling van een transitievergoeding wordt toegewezen. [werkgever] heeft de arbeidsovereenkomst met [werknemer] opgezegd. Er is niet gebleken dat de reden voor opzegging gelegen is in ernstig verwijtbaar handelen van [werknemer] . Dat betekent dat de transitievergoeding verschuldigd is. [werkgever] wordt veroordeeld tot betaling van die vergoeding, die
€ 524,00 bruto bedraagt. Bij de berekening is uitgegaan van het loon inclusief vakantie- en salonleidingtoeslag. De verzochte wettelijke rente over de transitievergoeding wordt toegewezen vanaf een maand na de dag waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd, dus vanaf 26 augustus 2025.
Billijke vergoeding
Het verzoek van [werknemer] tot toekenning van een billijke vergoeding wordt toegewezen, omdat hiervoor is geoordeeld dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is. Daarbij wordt opgemerkt dat een ongeldig ontslag als ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever moet worden aangemerkt, omdat in dat geval de voor opzegging van een arbeidsovereenkomst geldende regels niet in acht zijn genomen.
Voor het vaststellen van de hoogte van de toe te kennen billijke vergoeding zijn in de rechtspraak uitgangspunten geformuleerd. De kantonrechter moet bij het bepalen van de billijke vergoeding rekening houden met alle omstandigheden van het geval en die vergoeding moet daarbij aansluiten. Het gaat er uiteindelijk om dat de werknemer wordt gecompenseerd voor het ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever. Ook met de gevolgen van het ontslag kan rekening worden gehouden, voor zover die gevolgen zijn toe te rekenen aan het verwijt dat de werkgever kan worden gemaakt. De billijke vergoeding heeft geen bestraffend doel, maar met de billijke vergoeding kan ook worden tegengegaan dat werkgevers ervoor kiezen een arbeidsovereenkomst op ernstig verwijtbare wijze te laten eindigen.
De kantonrechter zal een billijke vergoeding toekennen van één bruto maandsalaris inclusief vakantie- en salonleidingtoeslag, verminderd met de door [werknemer] ontvangen WW-uitkering van 75%. Hierbij weegt de kantonrechter mee dat [werknemer] door het onterechte ontslag op staande voet van het ene op het andere moment thuis kwam te zitten zonder werk. [werknemer] heeft echter onvoldoende onderbouwd dat hij niet al per 1 oktober 2025 in een vergelijkbare functie met een vergelijkbare beloning aan de slag kon. Als onweersproken staat immers vast dat de arbeidsmarkt (ook voor kappers) heel gunstig is. Dat [werknemer] , zoals hij stelt, niet (meteen) een leidinggevende functie heeft kunnen krijgen, is door hem niet nader onderbouwd. Op de zitting heeft [werknemer] nog naar voren gebracht dat hij er ook wel van heeft genoten om even thuis te zitten. De noodzaak om even thuis te zitten is niet gesteld of gebleken en het is dus een keuze waarvan [werknemer] de financiële gevolgen niet (volledig) op [werkgever] kan afwentelen. Verder heeft de kantonrechter bij het bepalen van de billijke vergoeding oog gehad voor de overige vergoedingen die [werkgever] aan [werknemer] verschuldigd is.
[werkgever] zal dus worden veroordeeld tot betaling van een billijke vergoeding van (afgerond) € 650,00 bruto. De gevorderde wettelijke rente over deze vergoeding wordt toegewezen, met dien verstande dat de wettelijke rente niet eerder verschuldigd is dan nadat [werkgever] met de betaling van de billijke vergoeding in verzuim verkeert. Dat is het geval als betaling niet binnen twee weken na de datum van deze beschikking plaatsvindt.
Salaris over de periode 1 juli 2025 tot en met 25 juli 2025
[werknemer] maakt aanspraak op een bedrag van € 1.278,14 bruto over de periode 1 juli 2025 tot en met 25 juli 2025. Dit bedrag bestaat uit € 359,83 bruto aan salonleidingtoeslag over die periode, het in juli 2025 ingehouden bedrag van € 863,61 bruto ter zake van salonleidingtoeslag en € 54,70 bruto aan te weinig betaalde uren over juli 2025 inclusief vakantie- en salonleidingtoeslag.
Hiervoor is al geoordeeld dat de inhouding op het salaris van juli 2025 niet terecht was en dat ook de salonleidingtoeslag over 1 juli 2025 tot en met 25 juli 2025 moet worden betaald. De daarmee gemoeide bedragen liggen daarom voor toewijzing gereed. Het bedrag van € 54,70 bruto zal als niet (voldoende) weersproken ook worden toegewezen. Dit betekent dat in totaal toewijsbaar is het verzochte bedrag van € 1.278,14 bruto. De wettelijke rente daarover wordt toegewezen vanaf 1 augustus 2025.
Vakantietoeslag over salonleidingtoeslag
Ook de verzochte vakantietoeslag over de salonleidingtoeslag wordt toegewezen, nu [werknemer] onweersproken heeft gesteld dat op grond van artikel 5.1 onder van de toepasselijke CAO de vakantietoeslag moet worden betaald over het jaarinkomen inclusief toeslagen. De verzochte wettelijke rente hierover wordt toegewezen vanaf de respectievelijke data van opeisbaarheid.
Wettelijke verhoging
Omdat de arbeidsovereenkomst tussen partijen al is geëindigd en de wettelijke verhoging dus niet meer kan dienen om in de toekomst tijdig te betalen, wordt de verzochte wettelijke verhoging gematigd tot nihil.
Het verzoek van [werkgever]
De kantonrechter heeft hiervoor geoordeeld dat het ontslag op staande voet niet terecht is gegeven. Aan het verzoek van [werkgever] tot betaling van een vergoeding voor onregelmatige opzegging door [werknemer] wordt daarom niet toegekomen.
Proceskosten
De proceskosten komen voor rekening van [werkgever] , omdat zij grotendeels ongelijk krijgt. De proceskosten van [werknemer] worden begroot op € 1.266,00 (€ 257,00 aan griffierecht, € 865,00 aan salaris gemachtigde en € 144,00 aan nakosten), plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing.
Uitvoerbaar bij voorraad
Deze uitspraak wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Dat betekent dat de veroordelingen in deze beschikking uitgevoerd moeten worden, ook als eventueel in hoger beroep wordt gegaan.
4 De beslissing
De kantonrechter:
verklaart voor recht dat [werknemer] op 25 juli 2025 geen dringende reden heeft gegeven voor een beëindiging van de arbeidsovereenkomst en dat het eindigen van de arbeidsovereenkomst op 25 juli 2025 het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen van [werkgever] ,
veroordeelt [werkgever] om aan [werknemer] een vergoeding wegens onregelmatige opzegging te betalen van € 3.348,91 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 25 juli 2025 totdat het bedrag volledig is betaald,
veroordeelt [werkgever] om aan [werknemer] een transitievergoeding te betalen van € 524,00 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 26 augustus 2025 totdat het bedrag volledig is betaald,
veroordeelt [werkgever] om aan [werknemer] een billijke vergoeding te betalen van € 650,00 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf de veertiende dag na de datum van deze beschikking totdat het bedrag volledig is betaald,
veroordeelt [werkgever] om aan [werknemer] het salaris over de periode 1 juli 2025 tot en met 25 juli 2025 te betalen van € 1.278,14 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 1 augustus 2025 totdat het bedrag volledig is betaald,
veroordeelt [werkgever] om aan [werknemer] de vakantietoeslag over de salonleidingtoeslag over de periode 1 januari 2025 tot en met 25 juli 2025 te betalen van
€ 253,61 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf de respectievelijke data van opeisbaarheid totdat het bedrag volledig is betaald,
veroordeelt [werkgever] in de proceskosten van € 1.266,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [werkgever] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en de beschikking daarna wordt betekend,
verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders verzochte af.
Deze beschikking is gegeven door mr. Zander en in het openbaar uitgesproken op 14 oktober 2026.